bewust alleenstaande moeder

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 17 mei 2005, 19:26

Ik ben een 33-jarige vrouw met een enorme kinderwens. Al vanaf ik 12 jaar was, ging ik babysitten en zag ik mijn eigen toekomst met een groot gezin. Door allerlei omstandigheden is die wens nooit in vervulling gegaan. Nu ben ik 33 jaar en blijf ik met een onvervulde kinderwens zitten. Ik heb altijd gedacht dat ik, indien ik alleen zou blijven, alleen voor kinderen zou gaan. Gezien mijn leeftijd kan ik deze beslissing niet voor me uit blijven schuiven. Heel mijn hart zegt ja, maar rationeel ben ik er nog steeds niet uit. Het zijn vooral praktische zaken die mij tegenhouden. Ik heb een vaste job die ik met hart en ziel doe (ook mijn job heeft met kinderen te maken), maar zal het mij financieel lukken om voor 1 of 2 kindjes te zorgen ? Dit maakt mij zo bang. Al jullie pro's en contra's voor het bewust kiezen om een alleenstaande mama te worden, zijn welkom.

spieke

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor spieke » 17 mei 2005, 19:57

Volgens kan de vraag al of niet kinderen krijgen niet rationeel te beantwoorden. Kiezen voor kinderen doe je vanuit je buikgevoel.
Al die praktische zaken lossen zich vanzelf wel op. Als je een vaste job hebt, die je bovendien met hart en ziel doet, dan zie ik niet in dat je het financieel niet gaat reden?
Zelf heb ik twee kinderen, ook een vast (en heus niet zo'n groot) inkomen en ook financieel red ik het. Nee, we hebben zeker niets teveel, maar ik ben wel enorm rijk aan niet materiële zaken. Voor een heel groot deel heb ik dat aan mijn kinderen te danken. Ze betekenen een grote meerwaarde in mijn leven.

Succes bij je uiteindelijke beslissing !


Annemie

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Annemie » 17 mei 2005, 20:43

Ik zou mezelf ook niet kwellen met die gedachte dat het financieel moeilijk kan zijn. Ik ben ook alleen met twee kinderen en ik geef toe dat het ook al eens door mijn hoofd spookt dat ik geen enkele financiële reserve heb, maar inderdaad zoals hierboven: die kinderen die bieden zo'n rijkdom en geluk en dat is veel meer waard dan geld. Natuurlijk moet je wel realistisch blijven, maar echt, er zijn 1001 tips om het wat zuiniger aan te doen, zonder dat je kinderen het met veel minder moeten doen dan andere kinderen... Je moet op je gevoel afgaan! Succes!

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 17 mei 2005, 21:08

Dank je wel voor jullie toffe reacties. Het is inderdaad zo dat het buikgevoel JAAAAAAAAAAAAA zegt. Ik vind het zo een moeilijke beslissing hé...

Annemie

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Annemie » 17 mei 2005, 21:21

Het is dan toch niet enkel het financiële aspect dat je tegenhoudt?

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 17 mei 2005, 21:53

Nee, dat klopt. Ik vraag me ook af of ik het zal kunnen combineren met mijn werk. Hiermee bedoel ik dat ik als opvoedster in een systeem werk van vroeges, lates en nachten. Het is niet evident om dan opvang te vinden voor mijn kindje(s). Ik kan, in beperkte mate, beroep doen op mijn familie, maar ik kan van hen toch niet verlangen dat zij constant klaar staan om mijn kindje(s) op te vangen. Een alternatief is van werk veranderen. Dit brengt dan weer financiële onzekerheid met zich mee...

Misschien denk ik wel gewoon te veel na en moet ik er gewoon voor gaan, maar ja, het is geen beslissing die je impulsief even neemt hé. Ik heb ook schrik dat ik het nu ga laten vanuit praktische overwegingen en dat ik daar binnen bv. 10 jaar zo veel spijt van ga hebben hé. Het is nu dat ik de beslissing moet nemen, binnen enkele jaren is het te laat...

Annemie

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Annemie » 17 mei 2005, 22:29

Ik word volgende maand ook 33 jaar. Ik heb in januari 2005 mijn ontslag gekregen (wou dit zelf) na 10 jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt te hebben. Dit bedrijf is volop aan het herstructureren en ik was het daar al lang kotsbeu. Ik ben 10 maand uitbetaald en leef nu van dat geld tot midden november 2005. Mijn ouders vingen mijn twee kinderen ook op toen ik fulltime ging werken (wel 9-5). De oudste gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar (wordt ook volgende maand 6), de jongste is 1,5 jaar. Dus ik zit momenteel financieel ook niet zo comfortabel en in een onzekere situatie, maar ik ben ervan overtuigd dat ik binnenkort de "job van mijn leven" zal vinden. Ik bedoel eigenlijk dat het ook met je instelling te maken heeft: voor alles is er een oplossing... Je moet je positief opstellen, maar er inderdaad wel voor zorgen dat je een beetje een sociaal vangnet hebt. Als de kinderen ouder worden, is het gemakkelijker om hen eens ergens te gaan laten spelen enzo ... de eerste 2 jaren zijn wat dat betreft het zwaarst. Is het niet mogelijk om een regelmatiger uurrooster te vragen? Denk niet op voorhand dat dat de moeite niet is om dat te vragen: iemand waar men tevreden over is, wil men zomaar niet kwijt en dan zijn er misschien professioneel wel mogelijkheden?

Annemie

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Annemie » 17 mei 2005, 22:31

Ik word volgende maand ook 33 jaar. Ik heb in januari 2005 mijn ontslag gekregen (wou dit zelf) na 10 jaar bij hetzelfde bedrijf gewerkt te hebben. Dit bedrijf is volop aan het herstructureren en ik was het daar al lang kotsbeu. Ik ben 10 maand uitbetaald en leef nu van dat geld tot midden november 2005. Mijn ouders vingen mijn twee kinderen ook op toen ik fulltime ging werken (wel 9-5). De oudste gaat volgend jaar naar het eerste leerjaar (wordt ook volgende maand 6), de jongste is 1,5 jaar. Dus ik zit momenteel financieel ook niet zo comfortabel en in een onzekere situatie, maar ik ben ervan overtuigd dat ik binnenkort de "job van mijn leven" zal vinden. Ik bedoel eigenlijk dat het ook met je instelling te maken heeft: voor alles is er een oplossing... Je moet je positief opstellen, maar er inderdaad wel voor zorgen dat je een beetje een sociaal vangnet hebt. Als de kinderen ouder worden, is het gemakkelijker om hen eens ergens te gaan laten spelen enzo ... de eerste 2 jaren zijn wat dat betreft het zwaarst. Is het niet mogelijk om een regelmatiger uurrooster te vragen? Denk niet op voorhand dat dat de moeite niet is om dat te vragen: iemand waar men tevreden over is, wil men zomaar niet kwijt en dan zijn er misschien professioneel wel mogelijkheden?

Anouk

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Anouk » 18 mei 2005, 23:22

Ik ben 34 jaar, single en na lang wikken en wegen (financieel, emotioneel...) de knoop doorgehakt om alleen aan kindje(s) te beginnen. Binnenkort heb ik een eerste gesprek (eerst met psycholoog) in het AZJette en dan hopelijk zo snel mogelijk met KID beginnnen. Ik ben nog vrij onwetend over hoe alles zal verlopen (ongeacht info website AZJette), dus als er mij iemand meer info kan verschaffen, graag! Zo vraag ik mij ondermeer af hoe lang het duurt na zo'n eerste gesprek vooraleer ik effectief aan de KID-behandeling kan beginnen, ik ben namelijk bang dat ik een hoop 'wachttijden' tegemoet ga, terwijl ik zo hunker naar een kindje...

En aan Veerle dit nog: laat je hart spreken, je verstand iets minder. Ik ben er zeker van dat het financiële aspect in het niets verdwijnt zodra je kindje er is...

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 19 mei 2005, 17:41

Op dit moment is het mijn hart dat spreekt en ben ik er steeds meer van overtuigd dat ik het gewoon moet doen. De wens is zooooo groot en een kindje zou zooooo welkom zijn ! Ik heb echter nog een aantal praktische zaken te regelen (o.a. afbouw van medicatie die ik zeker niet mag nemen terwijl ik zwanger ben). Ik hoop dat al dat praktische na de zomer afgehandeld is en dat ik in september of oktober een eerste afspraak kan maken. Ben alleen nog steeds zo enorm bang om afgewezen te worden, dat "anderen" gaan beslissen dat ik geen kind ter wereld mag brengen...

Ik wens jou in elk geval heel veel succes Anouk ! Je staat al verder dan ik :-) Hoe reageert jouw omgeving op jouw kinderwens en beslissing om er alleen voor te gaan ? Bij mij zijn de reacties heel verschillend. De meesten staan volledig achter mij, maar mijn ouders, net zij wiens "zegen" ik wil krijgen, steunen mijn beslissing niet. Ik begrijp dat dat voortkomt uit bezorgdheid, maar ik zou zo graag hun "zegen" ook krijgen hé....

phil

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor phil » 19 mei 2005, 20:00

wel veerle, veel geluk met de vervulling van je droom, als je een donor/vader zoekt die graag financieel medeverantwoordelijk is:ik ben er zo één.
groeten
philipvissen11@hotmail.com

Anouk

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Anouk » 19 mei 2005, 20:17

Echt verder dan jou sta ik eigenlijk niet, hè Veerle. OK, ik heb wel beslist om ervoor te gaan (en daar is een goed jaar tobben aan vooraf gegaan), maar ik kan nog steeds het deksel op mijn neus krijgen van de psychologe.. Hoewel, ik denk dat je dit te negatief inziet: ik geloof nooit dat ze iemand willen/kunnen tegenhouden om kindjes te krijgen, ik denk eerder dat ze je nog eens extra willen inlichten over de procedure e.d., dat ze je degelijk willen voorbereiden. Want, het zal moeilijk zijn, maar deep down weet je dat wel.
Wat steun uit mijn omgeving betreft: mijn ouders staan volledig achter mij (en begrijpelijk dat jij dat ook zou willen) en de echte vrienden ook. Negatieve reacties krijg je altijd, maar daar moet je boven staan.

En Phil, sorry dat ik het vraag, maar wat bedoel je met het financiële aspect van je voorstel?

phil

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor phil » 19 mei 2005, 20:55

gegroet anouk,
als donor met liefst een zekere vaderrol, wil ik dus ook graag financieel bijdragen voor de volledige opvoeding van het kind.Ik reageerde op dat financiele omdat dit voor veerle in het begin van het gesprek belangrijk leek en omdat een moeder moet 'gerust' en 'zeker' kunnen zijn.

Anouk

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Anouk » 19 mei 2005, 21:01

Chapeau als je die rol zou vervullen op die manier, maar geraak je zo niet te betrokken bij het kind? Ga je niet meer verwachten, o.a.inspraak bij de opvoeding?
Persoonlijk wil ik niet weten wie mijn donor zal zijn omdat ik er bewust voor kies om alleen een kind groot te brengen.

phil

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor phil » 19 mei 2005, 21:42

betrokkenheid is mooi en hoort bij het leven, en opvoeden doet ieder naar best vermogen , in dit geval apart, maar dat hoeft toch geen problemen mee te brengen?
En dat alleen grootbrengen is ok, maar soms tijd hebben voor jezelf zonder kind terwijl het bij de grootouders of de vader is...

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 20 mei 2005, 15:20

Hey Phil, net als Anouk kies ik er nu bewust voor om alleen een kindje op te voeden. Ik kan me heel goed voorstellen dat het vervullen van een kinderwens voor een man haast onmogelijk is. Hiermee bedoel ik dat wij, als vrouwen, biologisch in staat zijn om een kind te dragen en te baren. Om als man een eigen kindje te willen, lijkt me dat heel moeilijk. Maar ik begrijp je wens ongelooflijk goed en ik hoop uit de grond van mijn hart dat ook jouw wens in vervulling kan gaan.

Als koppel groei je samen naar het ouderschap toe (normaal gezien toch hé) en weet je ook ongeveer welke waarden en normen en welke opvoeding de ander nastreeft. Ik heb ook een idee over welke waarden en normen en opvoeding ik mijn kindje wil geven. Ik vermoed dat elke mens dat heeft, alleenstaand of niet. Wat ik eigenlijk wil zeggen, is dat ik het heel moeilijk vind om een "bekende" donor te nemen die ook de vaderrol wil vervullen. Zowel jij als ik hebben onze eigen ideeën over het opvoeden van kinderen, en misschien liggen die wel zover uit elkaar dat dit enkel voor problemen zou zorgen voor het kind in kwestie. Ik kies nu bewust om alleen een kindje groot te brengen. Moest ik niet alleen zou, zou ik enkel kindjes willen met de persoon waarmee ik samen naar het ouderschap gegroeid ben. Begrijp je me een beetje ? Ik wil absoluut niet kwetsend overkomen, ik geraak ook niet zo goed uit mijn woorden. Ik hoop alleszins wel dat ook jouw kinderwens mag uitkomen.

Liefs, veerle2

phil

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor phil » 20 mei 2005, 20:10

ok en bedankt, veerle2, en toch denk ik dat normen en waarden kunnen verschillen en daardoor een verrijking kunnen zijn.Als ze goedbedoeld en in verstandhouding overlegd zijn kunnen ze fundamenteel niet veel verschillen, denk ik.

Sandra

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Sandra » 26 mei 2005, 10:42

Hallo Veerle en Anouk,

Ik ben 2 weken geleden bevallen van een dochtertje Anaïs. Enkele jaren geleden ben ik naar het UZ in GEnt gegaan (3 jaar geleden om exact te zijn) en heb toen mijn gesprek gehad met de psychologe, wat ze vooral willen weten is of je het alleen wel zult aankunnen en of je een sociaal vangnet hebt bij problemen (ook voor tijdens de behandeling want geloof mij je zult het nodig hebben).

Eerst hebben ze 8 keer via gewone inseminatie geprobeerd, wat niet lukte. Nadien in december 2003 hebben ze voor de 1ste maal via de ICSI methode geprobeerd (verder gevorderde methode dan IVF) en was ik zwanger, maar spijtig genoeg was het een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en hebben ze mijn linker eileider moeten weg nemen en mijn rechter eileider dicht gebrand, dus op normale wijze zal het nooit meer mogelijk zijn. In augustus hebben ze een ingevrozen eicel van een 2de ICSI poging terug geplaatst en ben ik dus zwanger geworden en dus 2 weken geleden bevallen van mijn dochtertje. Ik kan u enkel zeggen dat het een zware weg was maar elke teleurstelling was het waard als je eindelijk je dochterje mag vasthouden. Ik heb een heel zware bevalling achter de rug waar het zelf kritiek is geweest voor zowel mijn dochter als ik maar na 2 dagen dacht ik al wanneer ga ik voor een 2de.

Groetjes Sandra en Anaïs

En veel succes

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 26 mei 2005, 16:17

Hey Sandra, eerst en vooral proficiat met je dochter Anaïs !!! Je hebt er een serieuze weg voor af moeten leggen hé.

Ik heb nog steeds de knoop niet doorgehakt. Heel mijn hart zegt ja, roept zelfs ja, maar rationeel kan ik wel 101 dingen bedenken waarom ik het niet zou kunnen doen. Op een sociaal vangnet kan ik zeker rekenen, daar ben ik niet bang voor. Enkel mijn ouders zijn nog niet helemaal mee met het idee (vooral vanuit bezorgdheid), maar ik moet hen ook tijd geven om aan dit idee te wennen hé. Voor ik effectief stappen kan zetten, moet ik nog een aantal praktische dingen regelen (o.a. afbouw en stop medicatie die ik zeker niet mag nemen tijdens een zwangerschap, een verhuis en nu al informeren naar opvangmogelijkheden ivm mijn onregelmatige uren). Ik heb voor mezelf beslist dat ik deze stappen sowieso ga zetten, ongeacht mijn beslissing. De verhuis is gepland, met het informeren ben ik bezig en met de afbouw begin ik in juni. Ik hoop dit tegen september allemaal rond te hebben en dan een beslissing te nemen en effectief contact op te nemen met het uz in gent...

Groetjes, veerle2

marianne

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor marianne » 02 jun 2005, 10:47

Hoi allemaal,
Ik heb zelf 2 zonen gekregen die ik bewust alleen opvoed. Maar ik heb wel gekozen voor een bekende donor (zijn wel 2 verschillende mannen). De donor van de oudste neemt geen enkele financiële of pedagogische verantwoordelijkheid op, er is ook nooit contact geweest tussen hem en mijn zoon, maar hij heeft wel weet van zijn bestaan. De tweede donor heeft 1 keer per jaar rond zijn verjaardag een contact met mijn zoontje. Dan gaan we samen naar het ballenbad of zo. Verder ook hier geen financiële of pedagogische verantwoordelijkheden. Dit hoeft voor mij ook niet. Ik heb gekozen voor een bekende donor omdat ik zelf als psychologe werk met kinderen met identiteitsproblemen. Ik vond het voor mijn kinderen belangrijk dat ze, indien ze vragen moesten hebben, hier toch een antwoord op zouden kunnen vinden. Tot nu toe zijn die vragen er nog niet, maar de mogelijkheid is er wel en dat is voor mij een geruststelling. Ik heb met beide donoren goede afspraken op voorhand gemaakt en dit is denk ik ook heel belangrijk. Moesten mijn kinderen ooit behoefte hebben aan contact, dan zijn de donoren tenminste op de hoogte van het bestaan van de kinderen en staan ze zelf ook niet voor een verrassing. Maar ik wil hiermee zeker niet zeggen dat een anonieme donor niet goed is. Iedereen moet voor zichzelf uitmaken welke keuze ze maken en waar ze zich het best bij voelen.
Wanneer je kiest om als single een kind op te voeden, is het inderdaad zeer belangrijk om een goed sociaal netwerk te hebben.
Wat de zegen van je ouders betreft Veerle, ik denk dat dit inderdaad zeer belangrijk is. Maar als dit je kan gerust stellen: mijn ouders waren bij de oudste ook niet echt happy met mijn keuze, en dit heeft geduurd tot aan de bevalling. Maar van de moment dat hij geboren was, is hun tegenstand verdwenen. Mijn moeder was bij de bevalling (bij beiden trouwens) aanwezig en heeft de kinderen onmiddellijk in haar hart gesloten.
Veel succes bij je keuze

Annemie

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Annemie » 02 jun 2005, 19:49

Mijn twee dochters hebben dezelfde vader. Mijn oudste dochter was het (heel gewenste) resultaat van een scheve schaats van de vader (ik was single) en toen was het kwaad al geschied en hij heeft me dan ook nog heel gelukkig gemaakt met een tweede kind! Ook hij heeft pedagogisch en financieel geen enkele verantwoordelijkheid. De enigste afspraak is dat, als de kinderen een leeftijd bereikt hebben dat ze dit begrijpen, zij hem kunnen kennen en zien. Ook als ik eventueel in ernstige financiële problemen zou zitten, dan kan ik wel bij hem terecht. Eens om de 14 dagen ongeveer belt hij op om te horen hoe het met ons is. Ik voel me hier heel goed bij en ik vind het alleenstaand moederschap helemaal niet zwaar. Mijn ouders hebben me altijd erg gesteund in alles. Mijn vader maakte zich over alles wel meer zorgen dan mijn moeder.

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 03 jul 2005, 17:12

Ik heb nog steeds niet durven beslissen, maar ik ben wel intussen begonnen aan de afbouw van mijn medicatie. Normaal gezien ben ik begin augustus medicatievrij, dus dan is dat al geen reden meer hé. Ook de verhuis neemt concrete plannen aan. 1 augustus verhuis ik terug naar mijn eigen appartement (ik verhuurde dit enkele jaren, maar ga er nu dus terug zelf wonen). Dan zit ik terug op "mijn plaats" en neem ik geen medicatie meer. Ik hoop dat ik dan de stap zal durven zetten...

T

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor T » 03 jul 2005, 22:43

Mijn zoontje is nu 18 maand en na de zomer start ik voor nummer twee. Ik heb mijn donor gevonden op www.kidkids.nl, je kan zoekertjes lezen of er zelf een zetten. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik denk dat een onbekende donor voor identiteitsproblemen kan zorgen bij het kind (hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn). Hij heeft mijn zoontje één keer gezien en ik probeer elke drie maanden een foto te mailen. Nummer twee zal van dezelfde donor zijn.

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 04 jul 2005, 21:58

Hallo allemaal,

Ik had al op een paar topics gereageerd en op preconceptie zelf eentje opgestart maar het bloedt telkens dood. Dus kom ik hier maar eens piepen!

Ik heb eindelijk de knoop doorgehakt! Ik ga ervoor gaan. Ben wel nog steeds onzeker over ga ik het wel kunnen, vooral financieel dan? Hoor al van prijzen van 400 euro per maand voor een onthaalmoeder, nu dat kan ik niet. Maar is dat niet afhankelijk van je loon?

Zit toch met zoveel vragen. Maar heb er wel met mijn directe omgeving al over gesproken. Mijn twee beste vriendinnen willen bij de bevalling zijn en mijn schoonzus (een van hen) komt een paar weken bij mij wonen voor en na de bevalling.

Ik vraag me nu vooral af:

1. Wat kost de behandeling?

2. Waar kan ik terecht voor de behandeling? Ik ben 25, bijna 26. Waar gaan ze me helpen?

Sandra

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Sandra » 05 jul 2005, 12:02

Over de onthaalmoeder ik verdien ongeveer 1700 euro netto per maand en zal juist geen 11 euro per dag moeten betalen voor de onthaalmoeder. Je moet anders eens naar de site van kind en gezin gaan daar kan je uitrekenen hoeveel je per dag zou betalen.

Mijn moeder gaat vanaf oktober (ben tot dan nog thuis) 2 dagen in de week oppassen en Anaïs gaat dus 3 dagen naar de onthaalmoeder. Op een jaar zal dit mij dus ongeveer 1749 euro kosten maar dit bedrag kun je dan weer van je belastingen aftrekken (70 % tot een bepaald bedrag, alles wat er boven is kan je niet aftrekken maar daar zit ik nog niet aan).

Ik heb eens op deze site ongeveer gezet hoeveel het kost om via ivf zwanger te worden, weet alleen niet meer welk onderwerp. Als je wilt, wil ik het nog wel eens alles opzoeken, laat het maar weten.

Groetjes

Sandra


Terug naar “Alleenstaande ouders”