Grote discussie over een tweede kind

Mama of papa worden, voor het eerst of opnieuw ... het blijft een ongelooflijke ervaring.
anonymous_5b47226d6032a
Berichten: 2
Lid geworden op: 04 apr 2013, 18:46

Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor anonymous_5b47226d6032a » 04 apr 2013, 19:06

Hallo allemaal,

ik ben 32 jaar en heb een zoontje van 22 maanden. Het is een fantastisch kind, sliep al heel snel door en is dit blijven doen (hout vasthouden :-) ) en hij eet goed en is erg makkelijk in omgang. Ik ben echt stapelgek van mijn zoon. Ik ben zelf enig kind en heb eigenlijk nooit een wens gehad voor 2 kinderen, mijn man wel. Ik heb het tot nu toe voor me kunnen uitschuiven maar we hebben onlangs de discussie gehad over een tweede omdat onze zoon bijna 2 is en mijn man kan amper leven met de idee dat onze zoon alleen blijft terwijl ik het echt niet zie zitten.
Mijn argumenten: ik heb heel erg veel geluk met mijn zoon en ben bang dat een tweede veel moeilijker of niet gezond zou zou zijn. Daarnaast hebben zowel mijn man als ik erg drukke jobs met af en toe buitenlandse reizen en is het al een kwestie van goed plannen en ik wil niet dat de qualitytime met mijn kind hierop inboet en ik weet niet of dit met 2 ook zal lukken. Daarnaast is ons leven goed in balans, we doen veel als gezin maar er blijft ook nog tijd over als koppel. Daarnaast, en dat is voor mij 1 vd belangrijkste redenen, is mijn mama een tijdje geleden overleden en mijn papa heeft Alzheimer waardoor ik helemaal niet kan terugvallen op mijn ouders. Dat is praktisch al erg lastig met onze drukke levens maar vooral emotioneel is dit loodzwaar. Ik zie toch vaak dat bevriende koppels (niet allemaal) vaak toch terugvallen op hun ouders om een handje toe te steken als het nodig is. De ouders van mijn man zijn er wel maar die wonen een eind weg dus voor de dagelijkse routine zijn we op ons zelf aangewezen.

Ik ben hier nu heel erg over aan het piekeren en mijn gevoel zegt dat ik nu met 1 kind gelukkig ben maar ik wil ook rekening houden met de gevoelens van mijn man. Probleem is dat er bij discussie over een tweede kind geen gulden middenweg is en ik vind het ook weer geen goed idee om ervoor te gaan als ik niet echt overtuigd ben want een kindje op de wereld zetten is een zeer grote (maar fantastische verantwoordelijkheid). Zijn er mensen die ook in deze situatie zitten of gezeten hebben? Ik vraag geen antwoord op mijn vraag want dat is uiteraard persoonlijk maar andere inzichten zijn erg welkom...

baby gaga
Berichten: 458
Lid geworden op: 06 apr 2011, 11:29

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor baby gaga » 04 apr 2013, 21:55

We hebben zeer veel gelijkenissen: ik ben 31, zelf enig kind en ik heb een zoon van 20 maanden. Een echt schatje: een opgewekt, zeer gemakkelijk kind. Goede slaper. Zelden ziek.
We denken ook aan een tweede. Zowel mijn man als ik staan daar voor open. Maar soms hebben we iets van: het moét niet.
We werken allebei voltijds. Omdat ik in mijn job regelmatig van thuis uit kan werken, valt het goed te combineren met mijn huishouden. Ik kan op mijn ouders rekenen, in noodgevallen. Ze zijn allebei net 50 geworden, dus zitten ze nog een tijdje op de arbeidsmarkt. Mijn mama werkt zelfs in de horeca: een drukke job, avondwerk. Als ze kunnen helpen, doen ze dat. Maar ik wil en kan niet verwachten dat ze altijd klaarstaan. Tot nu toe hebben we altijd goed onze plan kunnen trekken, zonder al te veel hulp van ouders.
Ik besef wel dat een tweede kind weer voor heel veel verandering zal zorgen: veel drukker, opnieuw alles in zijn plooi laten vallen, weer voor een hulpeloos baby'tje moeten zorgen (je bent een peuter die al wat zelfstandig is, zeer vlug gewoon! Die babytijd lijkt al zo ver weg!). Er zijn momenten dat ik een tweede kind niet erg zie zitten... Want wie weet is het wel een huilbaby, is het vaak ziek,... Soms grap ik wel eens dat ik onze zoon wil kloonen, zodat ik zeker ben van twee lieve schatten ;)
Hier dus dezelfde situatie, maar geen ander inzicht... Bij een eerste zijn we er gewoon voor gegaan. Zonder al te veel vragen te stellen. En kijk: het valt geweldig mee. Ik zou mijn zoon voor geen geld van de wereld meer willen missen. Misschien moeten we dit ook voor een tweede doen. Al die vragen, maken het zo onzeker... Tewijl alles misschien zeer goed zal meevallen. Hadden we soms maar een glazen bol ;)
Afbeelding
Afbeelding

anonymous_5b51e39f24c79
Berichten: 517
Lid geworden op: 14 mei 2009, 20:32

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor anonymous_5b51e39f24c79 » 04 apr 2013, 22:30

Ik heb eigenlijk nog een ander criterium laten meetellen bij de beslissing voor een tweede, wij hebben dat kindje ook heel erg 'voor ons dochtertje' gekregen, zodat zij een broertje of zusje (t is dus een zusje geworden) zou hebben. Mijn man is enig kind en kon zich niet veel voorstellen bij een relatie tussen zusjes/broertjes maar merkt nu al hoe mooi dat is.
Bovendien bevestigen veel vriendinnen dat, eens ze met elkaar kunnen spelen, het ook veel makkelijker is voor mama en papa omdat ze elkaar bezighouden (niet dat dat nu een reden is om al dan niet voor een tweede te gaan he, maar wel meegenomen ;-)

Hopelijk hebben jullie er wat aan (en anders sorry voor het storen :-)

anonymous_5b47226d6032a
Berichten: 2
Lid geworden op: 04 apr 2013, 18:46

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor anonymous_5b47226d6032a » 30 apr 2013, 17:10

Hallo dames,

bedankt voor jullie reacties en sorry voor mijn late antwoord.
Het is en blijft een erg moelijke beslissing. Ik heb er de laatste weken erg veel over nagedacht omdat mijn man er terug over begon. Hij wilt wel een tweede en noemt mij egoïstisch omdat ik mijn zoon geen broer of zus wil geven. Als ik die discussie dan aanga dan voel ik me vreselijk schuldig. Als ik echter bezig ben met mijn zoontje en niet aan die discussies denk dan blijft mijn mening onveranderd en heb ik nog steeds geen behoefte aan een tweede.
Het zou makkelijker zijn als ik het ergens onbewust wel zou willen en zou twijfelen want dan zou mijn man me over de streep kunnen trekken. Maar ik ben perfect gelukkig met de huidige situatie en het zijn vooral anderen die me een schuldgevoel aanpraten. Ik heb er gewoon geen goed gevoel bij om te beginnen aan een tweede als ik er gevoelsmatig ook niet achter sta.
Ik krijg uit de omgeving ook steeds meer hints en vragen over die tweede en elke keer als dat gebeurd klap ik volledig dicht en ben ik de hele dag slecht :-(.
Ik heb de laatste weken ook veel last van nachtmerries omdat ik overmand wordt door schuldgevoelens en het wekt ook wel frustraties op omdat ik zelf blij ben met 1 kind maar andere mensen de druk continu opdrijven. Mijn man kan er zich wel bij neerleggen maar hij is het er niet mee eens en zegt ook dat ik de consequenties van mijn beslissing zelf moet dragen en als er vragen komen van familie of vrienden dat ik dan moet uitleggen dat er geen tweede komt en waarom. Ik begrijp mijn man hierin wel maar dat maakt het extra lastig want ik loop op de tippen van mijn tenen als ik nog maar denk dat het onderwerp van gesprek met iemand die kant op gaat. Het is zelfs zo erg dat ik me schuldig voel als ik met mijn man en zoon op straat loop en een mama zie met 2 kinderen want dan zegt m'n man altijd opnieuw: kijk daar, weer een gezin met 2 kindjes.

Ik had niet gedacht dat dit onderwerp zo zwaar zo wegen en hoop dat tijd raad brengt maar ik wil ook geen beslissing nemen die me is "opgedrongen" door andere mensen als ik zelf er niet volledig achtersta...

eva74
Berichten: 7149
Lid geworden op: 07 jun 2010, 09:18

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor eva74 » 30 apr 2013, 17:21

Wij waren altijd van plan om het bij 1 te houden, mijn mn komt uit een nest van 9 en bij mij zijn we met 4 en niettegenstaande je wel broers en zussen hebt en er ook de miserie en vreugde van hebt waren wij toch van mening om het bij 1 te houden.

Onze zoon was een echt zorgenkind, we hadden onze handen vol en zagen geen tijd en ruimte meer voor een tweede, we hebben helemaal niks van familie om op terug te vallen en hadden net een eigen zaak opgestart maar toen hebben we heel snel opeens beslist om er toch nog eens voor te gaan ( ze schelen net geen 5 jaar) en ik moet eerlijk zeggen dat wij bijna dagelijks zeggen dat het de beste beslissing ooit is geweest.Akkoord soms is het heel druk en zwaar maar de vreugde en liefde tussen de broertjes en tussen ons en de kindjes is met geen woorden te beschrijven en overstijgt gewoon alles.

Achteraf bekeken moet ik soms lachen met mezelf dat ik zo heb getwijfeld.
Wees gerust, je maakt daar gewoon tijd en plaats voor hoor en liefde heb je genoeg dat deelt niet maar vermenigvuldigd ;-)

bewe
Berichten: 1
Lid geworden op: 15 jul 2015, 08:40

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor bewe » 07 feb 2016, 21:32

Hallo,

via de google-zoekopdracht "tweede kind" ben ik op dit forum terecht gekomen.
Ik zie dat de discussie al van een paar jaar geleden is, maar voor mij zo actueel.
Ik zou immers heel graag een tweede kindje willen. Onze dochter is 3,5 jaar en ik verlang al een hele tijd naar een tweede. Ik denk dat de discussie ongeveer 2 jaar terug al begonnen is. Mijn man is daar absoluut tegen. We hebben al heel wat woorden (ruzies) gehad daarover. Ik zou vooral een tweede kind willen omdat ik mijn dochter een broertje of zusje wil geven. Ik zou het zo zielig vinden als zij alleen moet opgroeien. Mijn man is enig kind, en begrijpt dit argument niet. Hij heeft, naar eigen zeggen, nooit een broer of zus gemist. Maar ik merk wel het verschil tussen zijn ouders en de mijne. Mijn schoonouders hebben veel te veel aandacht voor hem. Ze moeien zich te veel met zijn/ons leven. Terwijl mijn ouders (wij zijn met 3 dochters thuis) dat veel minder hebben.
Na vele discussies heeft mijn man toegegeven om toch voor een tweede kind te gaan, maar enkel omdat ik dat wil. Ik vind het heel mooi van hem, en toch is dat niet wat ik wil horen. Ik wil dat hij dat doet uit overtuiging, maar ik weet wel dat ik dat niet kan forceren.
Ik wil graag jullie mening horen? Kan ik dat van hem verlangen? Of zal ik moeten toegeven aan zijn wens om het bij ééntje te houden? Jammer genoeg is er geen gulden middenweg, het is wit of zwart. Als we nu toch voor een tweede zouden gaan, ben ik bang dat ik me schuldig ga voelen moest er iets moeilijk gaan, bv. huilbaby, en weer die slapeloze nachten, of misschien is de baby veel ziek ofzo. Begrijpen jullie? Momenteel ben ik gestopt met de pil, maar eigenlijk vrees ik de dag waarop ik zwanger zal zijn. Omdat het zo dubbel is. Ik vind het echt zo jammer dat we samen niet even hard naar een tweede kind uitkijken als naar het eerste.
En is het leven met een tweede kindje veel zwaarder? Ik besef wel dat het terug vanaf nul beginnen is. Langs de ene kant kijk ik er zo naar uit, langs de andere kant niet omwille van mijn man zijn mening ...

Alvast bedankt voor jullie reactie!

anonymous_5b7042c6548f6
Berichten: 1143
Lid geworden op: 23 jan 2013, 13:38

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor anonymous_5b7042c6548f6 » 08 feb 2016, 12:47

ik ben zelf ook enig kind en ik heb altijd gezegd dat tenzij de natuur hier anders over zou beslissen ik zeker geen 1 kind wou hebben, er zijn voor en nadelen, maar als kind had ik toch graag een broer of zus willen hebben. mijn vader is een paar jaar geleden overleden, nu kon en kan ik nog bij mijn mama terecht maar wat als zij er niet meer is dan blijf ik alleen over ( zo voelt het toch voor mij)
onze zoon is bijna 3 en 6 maanden geleden is ons dochtertje geboren, is het meer werk ja tuurlijk als je al moet rekenen en regelen voor 1 dan geld dat zeker zo voor twee ( vb vorige week had ik opleiding ik kom dan om 7 uur thuis mijn man had de late, de zoon werd op school opgehaald door mijn mama de dochter kon in de laatavond opvang, maar dan is het dus 7 uur thuis komen dochter ophalen, zoon ophalen, thuiskomen zoon nog flesje geven, dochter even weg leggen zoon in bed steken, en dan aan mijn eten beginnen) zware dagen maar als ik dan in mijn ooghoek zie dat de zoon de tut aan dochter gaat geven omdat ze aan het grommelen is dan is het mij dat zeker waard

Annelored
Berichten: 10
Lid geworden op: 09 feb 2016, 15:37

Re: Grote discussie over een tweede kind

Berichtdoor Annelored » 09 feb 2016, 15:51

Tja, het is niet dat je twee kinderen hebt dat ze goed overeenkomen en mekaar bezighouden. Toen ze klein waren kwamen ze wel goed overeen. Nu maken ze veel ruzie en vechten ze veel. Mekaar bezighouden gebeurt af en toe maar niet zo veel. Dat is wel zwaar. Ik hoop wel dat, als wij als ouder er niet meer zijn, ze wel wat aan mekaar hebben. Maar dat valt nog te bezien. Voor'tzelfde geld zijn dat boezemvriendjes later. Het is ook niet dat ze niet overeenkomen maar toch niet zo goed als ik gehoopt had maar dat komt misschien wel nog terug.

Maar als je man het niet ziet zitten zou ik er toch niet aan beginnen want dan vrees ik dat jullie nog ruzies gaan krijgen eens het kind er is. Het is niet gegarandeerd dat dat weer een gemakkelijk rustig kind wordt.

Mijn man en ik hadden allebei wel de wens om meer kinderen te hebben. Ik wilde er meer dan 2, mijn man niet. Ik heb het dan bij 2 gehouden. Soms ben ik wel eens jaloers op mensen met 3-4 kinderen maar het is goed zo.


Terug naar “Ouder worden”