vaderschapstest

Mama of papa worden, voor het eerst of opnieuw ... het blijft een ongelooflijke ervaring.
mamvanvijf
Berichten: 14
Lid geworden op: 29 apr 2008, 12:40

vaderschapstest

Berichtdoor mamvanvijf » 29 apr 2008, 11:56

Over een 44-tal dagen moet ik bevallen van mijn zoontje. Het is het eerste kindje samen van mij en mijn huidige partner.
Ik heb al kinderen uit een vorige relatie, hij ook één zoon.

Ik moet zeggen dat gezien zijn leeftijd (48 jr.) hij niet direct uitkijkt naar ons zoontje dat idd ook niet echt gepland was. Ik ben nu bijna 35 jr. en voor mij is het een erg blijde gebeurtenis, al is het onverwachts. Persoonlijk vind ik dit voor mezelf de limiet-leeftijd, en ik had eerlijk gezegd ook niet gedacht dit wonder nog eens te mogen beleven.

Een drietal maanden geleden, kwam hij plots binnengevallen, heel laat op de avond, hij was op stap geweest met vrienden blijkbaar, en hij beet me ineens toe "wie zegt dat dit wel degelijk mijn kind is "?
Opeens eiste hij een vaderschapstest, en hij wou zijn kind pas erkennen als hij de resultaten van die test zou hebben.
Ik was zo perplex dat ik in de eerste instantie niet wist wat zeggen. En ineens was hij weg en is hij die nacht bij zijn ouders gaan slapen.
Dit kindje is voor mij mijn vijfde kind, ik werk 4/5, heb geen poets -of strijkhulp, en ik heb geen enkele hobby : behalve om te gaan werken of mijn kinderen ergens af te zetten of te gaan halen, kom ik niet buiten. Ik ga nooit uit, of het is om in de zoveel maanden eens gaan uit eten met collega's en dan nog ben ik voor middernacht thuis. Als ik ergens naartoe ga is het met mijn moeder, zus en kinderen.
Om maar te zeggen : hij had en heeft geen enkele reden om mij van iets te betichten.
Ik heb op vijf maanden een vruchtwaterpunctie laten doen, om zeker te zijn dat ons kindje gezond was, gezien mijn en zijn leeftijd, en alles was gelukkig ok ! Ik heb hemel en aarde bewogen om over de restant van dat staal te kunnen beschikken, en op te sturen naar een labo dat bereid was een prenatale vaderschapstest te laten doen. Helaas bleek het niet meer bruikbaar dus de test kan toch pas gebeuren na de geboorte. Dat alleen al moet toch voor hem een teken zijn dat ik recht in mijn schoenen sta ?
Ik voel me hierdoor zwaar beledigd, en ik weet niet goed wat ik hier van moet denken, of wat ik nog verder moet doen binnen deze relatie. We zijn al zoveel jaren samen, en ik hou echt wel van mijn partner. Maar er is ook iets gebroken. Hij is sindsdien ook erg afstandelijk naar mij toe.
Ik denk er sterk aan mijn zoontje gewoon op mijn naam te nemen, want ik vind dit allemaal toch iets te ver gaan.

anonymous_5b44e8df8febd
Berichten: 39
Lid geworden op: 18 jan 2008, 21:03

Re: vaderschapstest

Berichtdoor anonymous_5b44e8df8febd » 29 apr 2008, 13:41

hallo mamvanvijf.
ik kan mij heel goed voor stellen dat je je beledigt voelt ik zou da ook zijn denk ik .
daarbij komt nog dat de hormonen door je lijf gieren wat niet echt helpt om lochies na te denken.
ik zou in jou geval zeggen dat je het kindje wel op jou naam laat zetten.
wat niet inhoud dat hij later niet verandwoordelijk is als je als nog een vaderschaps test laat doen.
ik denk wel dat wat hij gezegt heeft dat dat afkomstig is van stoere dronkenmans praat onder vrienden.
en dat hij er niet bij stilstaat hoe hij jou daar mee gekwetst heeft.
maar ik zou het hem wel zeggen.
ik wens je heel veel strerkte.
groetjes moederkloek

*Nicole*
Berichten: 1327
Lid geworden op: 07 jan 2008, 18:15
Locatie: Turnhout

Re: vaderschapstest

Berichtdoor *Nicole* » 29 apr 2008, 17:31

Misschien heeft hij angst dat hij het niet goed gaat doen, dat hij geen goede vader zal zijn, dat hij zijn leven moet veranderen ...

Mannen zijn vaak broekschijters als het er op aan komt.
MIsschien is hij er helemaal weg van als hij het kleintje ziet.

Het is te hopen dat het dan allemaal in zijn plooien valt.
En ondertussen misschien zijn achterliggende angst ontdekken ...

Het is in ieder geval niet leuk om zo'n reactie te krijgen.
AfbeeldingAfbeelding
AfbeeldingAfbeelding

lieziewiezie
Berichten: 1063
Lid geworden op: 07 apr 2008, 01:36

Re: vaderschapstest

Berichtdoor lieziewiezie » 29 apr 2008, 20:27

ik zou me zwaar beledigd voelen hoor!
ik wil nu zeker geen onrustgevoelens opwekken hoor, maar wie zegt dat hij niets op zijn kerfstok heeft staan?
ik heb een vriendin waarvan haar nu ex-vriend haar ook steeds beschuldigde van vreemdgaan, maar eigenlijk was hij zelfs al enkele maanden met iemand bezig!

ik zou er echt een goed proberen over praten, want dit zou toch een heel blijde gebeurtenis moeten zijn voor beiden, dat mag je niet zomaar laten verpesten!
Afbeelding

Afbeelding

Ronde 1: 26 d Ronde 2: 30 d
Ronde 3: 31 d Ronde 4: 31 d
Ronde 5: 36 d Ronde 6: 34 d
Ronde 7: ZWANGER!

ilma
Berichten: 220
Lid geworden op: 19 jan 2008, 09:54

Re: vaderschapstest

Berichtdoor ilma » 29 apr 2008, 22:24

ik vind zijn manier van doen niet rechtvaardig tegenover jou, zo hoort hij niet te reageren, heeft er iemand hem iets wijsgemaakt? Met de leugen dat je toch ooit eens een affaire hebt gehad of zo, wat hem heel boos gemaakt kan hebben? Dan nog vind ik het geen volwassen reactie, hij kon er ook gewoon over praten ... Ik zou er het mijne over denken, met zo'n reacties heb je niets aan je partner, ik geloof je dat hij je gekwetst heeft!!

Als jij 100 % zeker weet dat hij de vader is, dan hoef je dit zomaar niet te dulden, van mij zou hij mogen gaan, daarna kun je die test nog laten doen, resultaten onder zijn neus schuiven en zeggen : Bedankt voor het vertrouwen dat je in mij stelde!

Ik wil je niet ontmoedigen, of ruzie stoken, maar wat doet hij met jou? Dit zou mijn reactie zijn ...
Afbeelding

mamvanvijf
Berichten: 14
Lid geworden op: 29 apr 2008, 12:40

Re: vaderschapstest

Berichtdoor mamvanvijf » 30 apr 2008, 10:16

Bedankt voor de reakties !

Het doet deugd te horen dat ik wel degelijk het recht heb om me beledigd te voelen. Want hij praat op mij in dat het normaal is, wat hij van me vraagt.
De situatie duurt nu al ruim drie maanden, en de spanning is niet meer te houden. Ik verwacht een excuus, terwijl hij vindt dat zijn gedrag volkomen rechtvaardig is.
Hij negeert mij, neemt een mega-afstand, komt laat thuis, enz. Van een relatie kan je echt niet meer spreken nu, en ik weet dat hij gewoon blijft voor het kind, hoe tegenstrijdig dit ook is. Langs de ene kant komt hij af met die vaderschapstest, en langs de andere kant weet hij wel, diep in zijn hart, dat het wel degelijk zijn kind is en dat ik niets heb misdaan.
En als ik niets heb misdaan, dan vind ik ook dat hij me niet zo mag behandelen.
Juist nu het lichamelijk zwaar begint te worden, ik wel wat hulp kan gebruiken, en ook een knuffel edm, ... nu ziet het ernaar uit dat we (tijdelijk) uit elkaar zullen gaan. En ja, ik denk dat hij zodanig met zichzelf bezig is dat hij niet eens beseft hoe zwaar hij me daarmee heeft gekwetst.
Hij zoekt zelfs niet mee naar een naam voor ons zoontje, hij komt nooit aan mijn bolle buik om z'n kindje te voelen, ... dat doet me zoveel verdriet allemaal.
Maar het zit in zijn kop, en koppig is hij zeker : geen duimbreed geeft hij toe om nog iets recht te trekken. Ik besef dat dit zo niet langer kan, al hoop ik elke minuut van de dag dat hij zijn kar zal keren, en beseft wat hij heeft gedaan. Ene keer een "t spijt me" en voor mij is alles weer in orde.
Wat betreft zelf iets op zijn kerfstok hebben : tja, ik heb daar ook al veel aan gedacht. Ook mijn moeder zegt dat hij waarschijnlijk zélf doet, wat hij me verwijt.
Korte tijd op elkaar is hij zwaar gaan drinken, de ene keer is hij twee dagen en een nacht van de aardbodem verdwenen, en de laatste keer dit weekend is hij om 5u20 thuisgekomen.
Zo'n paar nachten niet meer slapen als je hoogzwanger bent, is niet te onderschatten. En op die momenten heeft hij blijkbaar geen "medelijden" met mij, want hij weet heel goed dat ik van onrust niet kan slapen.
Ik vind het zo erg jammer, vooral voor ons kindje.

78
Berichten: 291
Lid geworden op: 23 jan 2008, 15:58

Re: vaderschapstest

Berichtdoor 78 » 30 apr 2008, 15:46

Hoi mama van vijf,

Verschrikkelijk vind ik dat voor jou!
Meestal is dat wanvertrouwen eerder een teken aan de wand dat hij niet te vertrouwen is en projecteert hij dit op jou.
Zo grof, ik word er helemaal boos van.
In zo'n klimaat de laatste loodjes moeten dragen is niet prettig.
Stel die man van jou gewoon voor de keuze.
Ofwel vertrouwt hij jou ofwel trapt hij het maar af. Beter nu dan je nog verder ellendig te voelen.

Veel sterkte!

Fenne

anonymous_5b44e8df8febd
Berichten: 39
Lid geworden op: 18 jan 2008, 21:03

Re: vaderschapstest

Berichtdoor anonymous_5b44e8df8febd » 16 mei 2008, 17:10

hallo mama van 5.
hoe gaat het nu met je,ik hoop dat je goed nieuws kunt geven en dat hij bijgedraait is.
zo niet dan wil ik je toch heel veel sterkte wensen .
vele groetjes van moederkloek

mamvanvijf
Berichten: 14
Lid geworden op: 29 apr 2008, 12:40

Re: vaderschapstest

Berichtdoor mamvanvijf » 21 mei 2008, 17:37

Hallo Moederkloek,

Hij houdt helaas voet bij stuk ... .Alles heb ik ook zelf geregeld : geboortekaartje, doopsuiker, alleen heb ik nog geen mooie naam gevonden. Hij toont nog steeds geen greintje interesse in mij, mijn dikke buik of ons kindje dat over enkele weken - dagen zal geboren worden.
Bij de bevalling zal ik ook niet veel aan hem hebben waarschijnlijk, en dat vind ik wel een teleurstellend vooruitzicht. Het maakt me allemaal zo verdrietig, hij heeft immers geen enkele reden om te veronderstellen dat hij niet de vader zou zijn. Fulltime werken, voor vier kinderen en een zwaar huishouden zorgen : meer dan dat heb ik de laatste jaren niet gedaan !

Ik hoop nog steeds op wat beterschap, en hoop dat alles toch nog goed komt, vooral voor dat onschuldig kindje dat eraan komt.

*Nicole*
Berichten: 1327
Lid geworden op: 07 jan 2008, 18:15
Locatie: Turnhout

Re: vaderschapstest

Berichtdoor *Nicole* » 21 mei 2008, 18:21

Ik leef met je mee !

Als hij oa geen interesse vertoont in de naam, kies je toch gewoon zelf.
Dan moet hij later niet afkomen dat hij dat niet mooi vindt.

Nu, onder deze omstandigheden lijkt het me zelfs beter om van hem af te zijn. Hij gaat je alleen maar meer kwellen....
Wacht de geboorte af en enkele weken om te zien of hij geen vadergevoelens ontwikkelt.
Hopelijk lijkt hij/zij op hem en zegt zijn moeder dat.
Dat streelt de ego's van mannen blijkbaar toch altijd :)

Probeer toch van je kind te genieten.
Negeer je vriend misschien. Daar kunnen ze doorgaans ook totaal niet tegen.

Laat zeker weten wat het geworden is he :)

En heel veel sterkte ! Ik wou dat ik meer kon doen voor je. Vind het verschrikkelijk.
AfbeeldingAfbeelding
AfbeeldingAfbeelding

Thoreau11
Berichten: 6
Lid geworden op: 05 dec 2010, 13:53

Re: vaderschapstest

Berichtdoor Thoreau11 » 05 dec 2010, 13:04

Je kan in België gewoon thuis een DNA-test / Vaderschapstest laten uitvoeren door het bestellen van een testkit van DNASolum. Je stuurt alles gewoon terug en 10 werkdagen later krijg je het testresultaat binnen via email of post.

http://www.dna-test-vaderschap.be/


Terug naar “Ouder worden”