gelukkig maar soms eenzaam

Hanane

gelukkig maar soms eenzaam

Berichtdoor Hanane » 05 nov 2007, 14:59

Beste lezers,

Ik ben een overgelukkige mama van een zoontje van 3 maanden. Mijn echtgenoot is zelfstandige en werkt lange dagen van 6u tot 21u 's avonds. Omdat mijn man zo'n lange werkdagen heeft, draag ik bijna alle zorg voor de baby. We zijn heel gelukkige ouders, we zijn dol op onze baby, maar toch heb ik soms een eenzaam gevoel. We doen samen met papa wel eens iets, gaan wandelen of zo, maar dat is maar één keer in de week en maar een paar uurtjes. Ik ben de rest van de tijd altijd alleen met de baby thuis en wordt dan overdonderd door dit eenzame gevoel. Hebben jullie dit gevoel soms ook?

Gast

RE: gelukkig maar soms eenzaam

Berichtdoor Gast » 05 nov 2007, 21:22

Ik ben een tbm van 3 kindjes. Mijn echtgenoot is ook zelfstandige en start om 7.00u op de werf (dus afhankelijk van het aantal km's, vertrekken om 6.00u a 6.30u). Hij is thuis tussen 19.00u a 20.00u, iedere avond (behalve donderdag) gaat hij tegen 21.00u een uurtje fitnessen (wat ik hem van harte gun). Op zaterdag werkt hij een halve dag (tot max. 14.00u). Het huishouden, de zorg van de kindjes en het papierwerk van zijn zaak, komen dus ook volledig op mijn schouders terrecht en om niet in een zwart gat te vallen, heb ik sinds vorig jaar 1 avond per week die voor mij is (om eens uit de dagelijkse sleur te zijn). Donderdagavond is voor mij, iets gaan eten met een vriendin, of iemand van mijn vriendenkring een bezoekje brengen, een zonnebankje doen, cinema met vrouwen, ... Die avond zorgt mijn man er dus voor dat hij ten laatste om 19.00u thuis is.

Hiermee is dus het stukje "enkel mama" van de baan. Aangezien wij elkaar dus ook weinig zijn, hebben wij al geruime tijd de gewoonte om vrijdagavond voor ons tweetjes te reserveren. Wij hebben voor die avond een vaste babysit, die avond doen wij iets zonder onze kindjes. Zaterdagnamiddag en zondag is voor de kindjes. In het "groot" verlof gaan wij 2 weken met de kindjes op vakantie en tijdens kerst en nieuwjaar 5 a 7 dagen met de kindjes. Tijdens het jaar, gaan mijn man en ik (zonder kindjes) 3 a 4 keer op weekend.

En dit lukt ons perfect, ik heb niet meer het gevoel waar jij nog meer rondloopt, mijn man kan ook door zijn fitness zijn gedachten eens van zijn werk afzetten, en door de weinig vrije tijd te verdelen tussen kindjes en partner/relatie, loopt onze relatie nu zoals het hoort.

de van hierboven nog eens

RE: gelukkig maar soms eenzaam

Berichtdoor de van hierboven nog eens » 05 nov 2007, 21:25

Heb je geen vriendin ofzo die een vaste dag in de week thuis is? Mijn boezemvriendin heeft op maandag haar vrije dag (zij heeft nog geen kindjes), dit is de enige dag dat ik mijn 2 oudste laat ineten. En iedere week pik ik haar op tegen 9.00u om onze weekelijkse boodschappen te doen (doen dit in het shopping center van sint-niklaas), tegen dat we beiden de kassa zijn gepasseerd en alles in de wagen hebben gestopt, pikken we nog snel een hapje mee. Tegen ten laatste 13.30u ben ik terug thuis. Boodschappen moet iedereen doen, en op deze mannier is het leuk en ontspannend.

marokkaantje

RE: gelukkig maar soms eenzaam

Berichtdoor marokkaantje » 08 nov 2007, 21:48

hier eentje die dat gevoel maar al tegoed kent!

mijn man werkt ook een hele dag en momenteel ben ik ook constant thuis met mijn kleine. maar sinds de kleine er is voor ik me opgesloten en waar ik ook heen wel is er oftewel probleem van buggy of mijn vriendinnen zijn niet getrouwd en hebben geen kind dus weten niet wat het is om een extra verantwoordelijkheid te hebben

mijn man heeft nog redelijke uren hij vertrekt om 8.00u van thuis en is terug rond een uur of 17.30u dus ben ik een hele dag alleen thuis en wanneer hij thuiskomt is hij moe van het werk dus wil ik hem niet lastig vallen van 'laten we naar daar gaan ofzo'

en in de weekend zijn de dagen momenteel zodanig kort dat je niks kunt doen. omdat wij nog allebei familie hebben moeten we dan nog eens extra op bezoek gaan. maar dat is niet hetzelfde als een goede vriendin!

ps hanane missch dat we verder contact kunnen houden?


Terug naar “Tijd voor jezelf!”