Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Gast

Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Gast » 31 jan 2007, 09:03

Ik ben al paar jaar thuis voor de opvang van onze kinderen, spijtig genoeg ben ik niet echt gelukkig zo. Als ik dit iemand vertel verklaren ze me gek! Zelf zouden de meeste niet anders willen zeggen ze. Nu, wat ze wel vergeten is dat ik hier hele dagen alleen doorbreng, geen vrienden, niets meer!! We zijn dan ook redelijk ver gaan wonen door mijn man zijn werk wat er ook geen goed heeft aan gedaan natuurlijk. Mijn man komt zeer laat thuis waardoor ik dus volledig alleen ben komen te staan. Hoe ziet mijn dag eruit: 7h kinderen wekken en klaarmaken voor school, naar school brengen, huis terug opruimen en stofzuigen, keuken opruimen, hier en daar kasten uitkuisen of de nodige boodschappen doen, eten maken, kinderen komen thuis, samen eten, huiswerk maken, scheidsrechter spelen (van moment dat ze thuiskomen is het ruzie totdat ze gaan slapen). Dan kinderen wassen, tanden poetsen met veel tegenwind en naar bed. Rondtrippelen, wasmachine insteken, afwassen en eventueel strijken. Hopen dat de volgende dag leuker zal zijn :(
Toen ik ging werken had ik collega's, konden we eens lachen, spraken we samen eens af enzo,...
Ik voel mij echt opgesloten en heb niets van plezier meer in het leven. Leuke dingen kan ik niet doen vermits geen werk geen centjes is. Dat dan ook nog eens. Probleem is dat ik geen goed diploma heb, zonder diploma val je al snel onder minder goede uren die dan weer niet samengaan met de kinderen. Iemand die in mijn situatie zat? Hoe heb je het opgelost?? Ik begin mij steeds slechter te voelen en doe niets dan piekeren.

Gast

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Gast » 31 jan 2007, 09:41

Als al je kindjes naar school gaan, kan je dan overdag niets doen? Bel een oud-collega op, bezoek eens een buur, ga eens winkelen, (of zonder centjes gewoon window-shoppen kan ook leuk zijn!), ga in een vereniging!
Ik ben zelf momenteel ook huisvrouw en begrijp je dus volledig! Mijn man begrijpt het ook niet en zegt ook altijd dat hij wel wil overnemen... Maar waarom doet hij het dan niet?
Zoek echt iets leuks om te doen!!! Je zegt dat het als de kinderen thuis zijn heel de tijd ruzie is tot ze gaan slapen? Dat kan ook aan jezelf liggen hoor! En dan probeer ik je niet negatief te benaderen!!! Maar ikzelf ondervind ook dat, hoe beter ik gezind ben, hoe meer de kinderen lachen en geen ruzie maken. Hoe negatiever ik ben, hoe moeilijker zij ook doen... Is het mooi weer, stap op je fiets en doe een toerke,... Gewone dingen kunnen je gedachten enorm verzetten en dan ben je weer helemaal opgeladen tegen dat je kindjes thuis komen!!

Veel moed!!

P.S. Zonder diploma kan je toch ook bij mensen thuis gaan poetsen? Je kiest je uren dan zelf en komt ook bij verschillende mensen, waardoor je niet meer opgesloten zit...

c

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor c » 31 jan 2007, 09:43

hallo,ik kan me gerust voorstellen hoe je je voelt,ik ben op dit moment 20 weken zwanger ik ben al in zwangerschapsverlof sinds mijn 10 weken,doordat ik een risicovol beroep doe.
Tevens ben ik onlangs verhuist van oost-vlaanderen naar west-vlaanderen mijn vrienden en familie wonen langs ginder en ik moet zeggen hoewel ik enorm gelukkig ben dat ik zwanger ben verveel ik me rot.
ik ga niet kuisen zuiver uit plezier als het netjes ligt vind ik het goed we zijn maar met ons tweetjes dus zo smerig maken we het niet.
rijbewijs heb ik niet dus gewoon ergens naar toe gaan zit er niet echt in of ik moet de trein nemen om een anderhalf uur later op mijn bestemming te zijn wil ik mijn vrienden en familie bezoeken.
ik mis contact en een leuk gesprek,ik leef naar het uur dat mijn man terug thuis is.ik voel me ook steeds meer ambetant gewoon teveel tijd om lang na te denken en te dubben,begin mezelf dan op te jutten om allerlei onbenulligheden.
ik kijk uit naar de bevalling niet alleen om mijn baby in mijn armen te kunnen houden maar ook om uit dit isolement te geraken waar ik mij momenteel in voel.
ik zou wat krijgen als ze zeggen geniet van je zwangerschap geloof me vrij als ik zeg dat ik meer ga genieten als ons kindje geboren is en ik terug een sociaal leven heb

vele groetjes C

altijd mama

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor altijd mama » 31 jan 2007, 09:52

Hallo,

Ik kan je volledig volgen. Ik zit in net hetzelfde schuitje en voel me net zo als jou. Ik heb heel bewust gekozen voor de kinderen zelf op te voeden. Ben zwanger geraakt tijdens mijn eerste jaar verpleegkunde. Dus heb ik mijn studies stop gezet en sindsdien thuis gebleven. We zijn twee jaar geleden verhuisd en nu mis ik vooral mijn familie om is bij te praten en mijn gedachten te kunnen verzetten. Ik zou graag werken maar waar moeten de kinderen dan heen. Studies moeten opgevolgd worden, enz...
Onthaalmoeder worden lijkt mij nog een optie, maar dan zit ik weer alleen thuis met kinderen enig voordeel is dat je een inkomen hebt, dus centjes om leuke dingen te kunnen doen. Mischien samen mat 2 anderen een mini-crèche opstarten. Dan kan je elkaar aflossen , bijstaan, praten ...
Jammer genoeg kan ik niet de mensen vinden die dat ook zien zitten. Gelukkkig zitten mijn kinderen in een leuk schooltje waar ik regelmatig kan gaan helpen en zo toch aan wat sociaal contact kom.

Gast

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Gast » 31 jan 2007, 10:45

OM, lijkt een oplossing maar is ze eigelijk niet, je werkt van 7h tot 18h in de avond. Kindjes die niet willen eten, overgeven, ziek zijn en diaree hebben, hele dag huilen om gepakt te worden, moeders die overbezorgd zijn en 20x per dag bellen, andere ouders die nooit tevreden zijn. Veel uren, laag loon en geen tijd meer voor eigen kinderen. Doodmoe naar bed rond 22h en in 't weekend grote kuis, bedden verversen, speelgoed afwassen. Nooit heb je gedaan. Denk aub niet dat dit een oplossing is, keihard werken DAT is het!!! Indien je hulp hebt van je partner of ouders is het wel ideaal natuurlijk, of indien je zelf rustige of grote kinderen hebt. Ik zag die kinderen dood doodgraag, maar geen haar op mijn hoofd die er nog aan denkt om dit te doen.

a

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor a » 31 jan 2007, 13:02

Ik voel me net als jou, als ik nog werkte gingen we na het werk met collega's terassje doen, samen eens weg de zaterdag, gaan winkelen, maar hoor ik ook dat ze dat nog altijd doen maar dan zonder mij. Mijn beste vriendin werkte ook bij mij en in het begin kwam ze vaak nog eens langs maar dit slijt ook uit. Wat zou je tenslotte verkiezen, gezellig shoppen, terassje doen of bij je vriendin gaan zitten met 3 kleine kindjes die alsmaar zagen en ruzie maken? Mijn man durft ook al eens te zeggen, zij content ge zijt alle dagen thuis, maar kdenk dat hij zich beter amuseert op zijn werk dan ik thuis. Pas op, ik zorg met hart en ziel voor mijn krutjes kzie ze doodgraag maar soms word het eens teveel. Ik voel me soms totaal nutteloos, zorgen voor de kindjes, wassen, strijken, poetsen, eten maken en dit alle dagen opnieuw. Het ene moment opruimen en het andere toekijken hoe ze het weer overhoop halen. Heb ook al ondervonden als je zelf welgezind bent dat de kindjes heel anders zijn, kalmder en ze doen dan ook graag iets voor mij, maar het is toch soms ook moeilijk om altijd te blijven lachen. En ja hoor 11.45, ik denk niet dat om een oplossing is, kmag er niet aan denken dat er hier nog enkele krutjes bijlopen. Chapeau voor die om's!

annick

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor annick » 05 feb 2007, 18:03

Ik was vroeger ook thuis, besloot om onthaalmoeder te worden.
NEE, het was een hel.
Ik ben terug deeltijds aan 't werk en voel me opperbest.
Thuisblijven voor de kindjes was de slechtste beslissing ooit.

Lol

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Lol » 07 feb 2007, 22:46

Ik ben nu in ouderschapsverlof, en begin me ook al te vervelen. Het is soms afstompend, hele dagen tussen kinderen zitten. Ik ben nu op zoek naar een cursus (Franse conversatie). Ik hoop zo nieuwe mensen te leren kennen en zelf nog iets bij te leren. Misschien is dit een oplossing. Na mijn ouderschapsverlof hoop ik deeltijds te kunnen werken. Dat lijkt me ideaal. Thuis blijven voor de kinderen, dan word ik gek van eenzaamheid, maar voltijds gaan werken zou me ook ongelukkig maken, want wil de kinderen niet verwaarlozen en wil ze zelf zien opgroeien.

d

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor d » 10 feb 2007, 17:53

Hey
Ik heb ook 2 jaar thuis gezeten had hernia, en was ondertussen zwanger van nr 2 nu mijn rug was veel beter maar ik zelf niet altijd vies gezint de kinderen konden nooit iets goed doen. Dus ik besloot ook terug gaan werken. Mijn man is ook nooit thuis altijd werken dus zit je hier dan alleen. Nu ik heb wel een geweldige job gevonden als ziekenoppas, wel partime dus ik zit nu hele tijd onder de oudere mensen maar ik beleef er enorm veel plezier en ik zie dat ze me nodig hebben. Nu kom ik thuis en ik ben blij dat de kinderen kunnen vertellen en lachen.
Dus ja voordeel thuis blijven je spaart de opvang uit. Maar er zijn wel meer nadelen dan voordelen vind ik.
Toch succes ik hoop dat je iets vind waar je je mee kan bezig houden. En zoals boven is gezegd, kindjes naar school deeltijds werkje zoeken.

ISABELLE

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor ISABELLE » 14 feb 2007, 16:58

ken dat, ik ben moeder van 2 eentje gaat naar school, eentje van 6 maanden. IK ben voor onze zoon 2 jaar thuis gebleven omdat constant ziek was. nu is onze dochter geboren en ben ik weer thuis, niet voor de gezondheid maar omdat ik nog geen werk heb gevonden dat ik te combineren vind met mijn gezin.
ik doe de hele dag niets anders dan was, plas, koken, en voor de kinderen zorgen. Mijn man is veel en laat weg en neemt regelmatig tijd voor zichzelf, zodat ik ook s'avonds ook er alleen voor sta.
ik voel me moeder, vrouw en kuisvrouw, maar weet niet echt meer wie ik ben.
Ik wil wel tijd voor mezelf nemen maar ik kan de kinderen toch niet altijd naar de grootouders doen.
ik hoop dat ik snel werk vind en probeer toch elke dag iets leuks te vinden gewoon om mezelf blij te maken.
maar séavond als de kinderen in bed liggen en ik alleen in de zetel zit vraag ik me vaak af " is dit het dan".

k

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor k » 20 feb 2007, 20:34

en ik die dacht dat ik de enige was.
door thuis te blijven(vroeger al ouderschapsvrlof, nu al 2j loopbaanondeerbreking) geen contact meer met collega's. Ik zou eind dit jaar terug gaan, maar ben er bevreesd van.
Ik weet ni goed wat ik wel-het beste is:
thuis blijven:veel minder stress voor gezin in't algemmen, weinig practische problemen, kids kunnen opvoeden,er altijd zijn,....doch: amper sociaal contact, weinig conversaties, altijd kids-4 muren-...(ondanks 1/2d per week vrijwilligster bij de conultatie van kind en gezin(leuk-afleidend) en leemoeder zijnde in de school van kids)
gaan werken: weer collega's,meer centjes, conversaties, afleiding van gezinszorgene doch: elke dag 30km rijden, ploegenwerk(waaronder ook gebroken dienst(middagpauze van 3u30), meer stress naar gezin toe door "vermoeidheid"(heb slaap nodig).
Als't van man afhing: ik volledig thuis en van hem afhangen, maar dat zie ik niet zitten. Ik heb heel wat in mijn mars, en ik hoop dit ooit nog te kunnen laten zien,gebruiken. Ik deed voorbije 2j ook solliccitaties, maar in mijn beroep steeds meer/altijd ploegenwerk(man ook, soms samen weekenddienst).
ik zit laatste tijd ook in "dip" en denk:"is dit nou later".
vrijwillig gekozen voor man,kids, gezin, doe er alles voor, met veel plezier, heb voldoening,en toch.......een plichtsbewuste ouder zijn vergt minstens 15-tal jaren van je (actieve) leven. Ik hoop naarmate kids ouder worden, weer stilaan actiever aan dingen deel te nemen wat ik echt graag doe. Voorlopig hou ik het voor bekeken. kids nog te jong.

esteedc

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor esteedc » 21 feb 2007, 13:31

hey,
ik herken me in deze verhalen. Ik zelf heb 2 dochtertjes,eentje van 22 maanden en eentje van 4.5 maanden. Momenteel ben ik nog in ouderschapsverlof en wegens omstandigheden heb ik daarna nog een jaar tijdskrediet aangevraagd. Nu geniet ik er wel van dat ik eindelijk tijd heb om zelf voor mijn kindjes te kunnen zorgen. Voordien had ik nogal een drukke baan en mijn vriend doet ook lange dagen. Maar nu merk ik dat mijn vriendenkring alleen maar bestond uit collega's en daar heb ik nu jammer genoeg geen contact meer mee. Toen ik tot dat besef kwam, sloeg eventjes de schrik me om het hart. Want nu opeens heb ik vrije tijd en niemand meer om eens een babbeltje mee te slaan. En dat valt dan wel ineens tegen, want buiten mijn gezin heb ik toch de behoefte om eens met een andere mama ideeën uit te wisselen of samen met de kindjes ergens heen te gaan. Zijn er andere mama's die zich ook in mijn situatie bevinden, aarzel dan niet om eens een mailtje naar me te sturen, esteedeclercq@hotmail.com
Groetjes

mama

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor mama » 22 feb 2007, 21:45

herken dit allemaal heel goed. Ik ben al 10 jaar thuis voor m'n drie kinderen. Het ergste vind ik de 'jaloezie' (zo ervaar ik het toch) van werkende moeders waardoor je het récht niet lijkt te hebben over ook maar ùiets te 'klagen'.
Ik kwijn soms letterlijk weg. En toch is het werk nooit gedaan. Maar niemnad ziet het. Iedereen vind het normaal.
Financieel is het ook wel zwaar. Maar die 'kant' zien ze niet of negeren ze.
En eenzaamheid, daar kan ik van meespreken. Ook al ben je elke dag met je kinderen bezig. Het zijn geen volwassenen hé. En een woordje op een 'hoger niveau' doet ook wel eens deugd.

Gast

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Gast » 10 nov 2007, 18:32

idem dito

M-N

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor M-N » 15 nov 2007, 13:32

Hey TBM, vanwaar zijn jullie? Ik ben er ook eentje uit limburg. Echt vervelen doe ik me na 3 jaar nog altijd niet.
Maar een leuke babbel met andere tbm zou wel eens tof zijn, ik denk dat we elkaar beter begrijpen dan dat andere doen of dan dat onze mannen doen.
Mijn man denkt soms ook dat ik niet veel te doen heb op een dag, totdat hij dan eens een dagje vrij heeft door de week (is zelden), dan ziet hij wat er allemaal moet gedaan worden.

Laat gerust een e-mailadres achter, dan kunnen we met z'n allen wat kletsen.

Gast

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor Gast » 21 nov 2007, 09:07

hoi

mama's die graag wat andere mama's willen leren kenne mogen altijd vrijblijvend meekletsen op mijn forum!

www.gezinsforum.be

wij plannen ook geregeld eens uitstapjes in belang van kind en zo kunnen de mama's en papa's ook eens wat babbelen en de kindjes gezellig spelen

iedereen welkom

ikke

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor ikke » 22 nov 2007, 13:20

Aan de opstarster,
Het wil niet zeggen dat omdat je indertijd je job hebt opgegeven om voor de kinderen te zorgen, dat je in die situatie moet blijven zitten. Zéker al niet omdat het je nu ongelukkig maakt.
Helaas zal je, omdat je een hele periode zonder werk zat, terug onderaan de ladder moeten beginnen. Ik vrees niet dat je meteen de job van je dromen zal kunnen uitoefenen.. maar gaan werken geeft je tenminste toch al wat meer financiële onafhankelijkheid, waardoor je ook eens iets kan kopen voor jezelf.
Een ongelukkige echtgenote en mama is ook niet leuk voor je man en kinderen.
Dus ik raad je aan om de interimkantoren nu te gaan afschuimen...
Als je werk wilt, dan vind je altijd werk. Alleen al de zoektocht kan terug een nieuwe wind in je leven blazen.
Opvang voor de kinderen? tja, er zijn zoveel werkende mama's (zoals ik) die ook oplossingen vinden.. dus dat lukt je wel.
het zal voor je kinderen en man dan wel een aanpassing zijn, maar liever een aanpassing dan nog een aantal jaren ongelukkig en gefrustreerd rondlopen.

Geluk heb je zelf in handen.
Voel je je ongelukkig, onderneem dan actie en doe er iets aan.
Door thuis te blijven zitten en dag-in dag-uit in dat leventje te blijven zitten zal je niet meteen gelukkiger worden vrees ik.

Veel succes!

ABC

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor ABC » 23 nov 2007, 13:31

Ik ook ben thuisblijfmama sinds een goed jaar. 2 kindjes : eentje op school van 3 jaar en eentje van 2 jaar. Ik herken me ook in alle situaties hier. Ik heb ook mijn 3/5de job opgegeven om thuis te blijven, wat in het begin zeer leuk was (minder stress en thuis kunnen zorgen voor zieke kindjes, leuke dingen kunnen doen enz.) maar nadien komt de sleur en het gebrek aan sociale contacten. En ook minder geld om zelf iets te kopen. Mijn man verkiest ook die situatie want hij werkt lange dagen en is uiterst tevreden dat hij nooit meer moet opdraaien om kindjes af te zetten of op te halen of zieke kindjes afhalen. Nu werk ik sinds kort opnieuw 2 dagen in de week om een beetje af te wisselen : toch al iets sociaal contact vind ik maar je verdient er nog geen bom geld mee natuurlijk want voor 2 dagen in de week kun je geen super jobs vinden. Enfin, ik kan het ook niet goed verwoorden : eens wil ik met de kindjes zijn en dan wil ik gaan werken. Ik heb de indruk dat ik alleen maar twijfel sinds ik kindjes heb, geen belangrijke beslissingen meer durf nemen tov de kindjes, ik voel me eigenlijk "gevangen". Ik weet ook niet hoe ik hieruit kan geraken, ik vind precies mijn draai niet. Ik ga jullie niet vragen achter oplossingen natuurlijk maar misschien herkent iemand zich hier en kan mij ook enige tips geven ?

A.

RE: Geen vrienden meer wegens thuis voor kindjes.

Berichtdoor A. » 28 nov 2007, 08:24

Goedemorgen aan alle TBM!
Doet zoveel deugd om verhalen te lezen van andere mama's in hetzelfde schuitje!
Ik dacht dus ook dat ik de enige was. Hier in de buurt ken ik niemand die ook TBM is.
Maar er zijn wel MW's die niet begrijpen waarom ik deze keuze gemaakt heb en zij brengen hier geen begrip voor op. De hele was, plas, eten, verzorging van iedereen en opvoeding!!! Dat is mijn job!! Wie hier denegrerend over doet zou even een dag of twee moeten komen kijken. Resultaat is wel dat ik twee gezonde kinderen heb die veel lachen en ontspannen zijn. Ze zijn altijd netjes en beleefd en ik durf ze overal mee naartoe te nemen.
Maar makkelijk is het idd niet, ik herken heel veel van hierboven!!
Nu gaat jongste net naar school en ben ik weer op zoek naar deeltijds werk.
Ook dat is niet gemakkelijk, ik merk dat mijn intellectuele vermogen en mijn sociale vaardigheid er niet op vooruit zijn gegaan in die 5jaar TBM zijn!!!
Heb al niet zoveel zelfvertrouwen maar door het isolement heb je veel tijd om te piekeren en jezelf in vraag te stellen. Als er nu iets gebeurt,gelijk wat, voel ik mij slecht en blijf ik uren wakker liggen en word snel depressief.
Ik kan hier alleen met mijn moeder over praten want zij is blijkbaar de enige die het snapt of empathie genoeg heeft.
Ik zou waarschijnlijk dezelfde keuze opnieuw maken voor de kinderen maar ik ben er nu zo OP van...
Langs de ene kant is moeder worden voor mij het toppunt van zingeving, langs de andere kant trekt het moederschap zo aan mij dat er niets van mezelf meer overblijft...
Hoop dus dat er snel wat verandert want ik hou dit niet meer vol.
Ik weet dat ik zelf voor mijn eigen geluk insta, en dat ik mijn kinderen losser moet laten, maar ik heb het zover laten komen dat ik nu geen enbergie meer voel om iets te veranderen. Ik ben een jonge vrouw, maar vanbinnen lijk ik op een uigebluste zakenvrouw van 50jaar...
Wie herkent dit?
Ik wil zo graag weer voelen wie ik ben er niet alles louter op wilskracht moeten doen...


Terug naar “Tijd voor jezelf!”