baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Letterlijk alle soorten gezinnen. Klik door voor Pleegouders, Gescheiden ouders, Nieuw samengestelde gezinnen, Eenoudergezinnen, Tienermoeders, Multiculturele gezinnen en Holebi ouders
N

baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor N » 03 dec 2007, 15:04

Hoi zappymensen,

Mag ik hier even mijn hartje uitstorten? Gisteren waren we bij mijn schoonouders thuis en op een onbewaakt moment heeft mijn schoonmoeder mijn dochtertje van bijna 11 weken op haar hoofdje laten vallen. Ik heb het niet zien gebeuren, maar ze is uit de maxi cosi getuimeld, ze was niet vastgemaakt (ik had ze net losgemaakt zodat mijn schoonmoeder haar kon eruit halen, had ik haar ook gezegd dat ze dat maar moest doen, maar die besloot eerst nog de hele maxi cosi te verplaatsen) en we vermoeden dat ze met haar gewicht tefel naar voren lag waardoor de maxi cosi gekanteld is. Mijn dochtertje viel dus vlak op haar gezichtje op de grond. Ik hoorde nog net een luide plof en zag haar toen liggen...

Tis mijn eerste kindje dus ik wist niet waar ik het had toen ik haar daar zag liggen! Wat er toen door me heenging...vanalles tegelijk...wat een paniek...Ik wou haar meteen optillen, maar de schoonmoeder stond voor mij dus die was eerst, dat vond ik al heel erg. Mijn dochter wou eerst nog niet huilen maar zag enorm rood en pas daarna kwam het gekrijs. vreselijk was dat, ik stond te trillen op mijn benen...mijn man pakte haar direct uit de armen van mijn schoonmoeder en gaf ze gauw aan mij. Terwijl ik haar troostte (want twas een vrij felle slag) voelde ik me zo vreselijk, maar durfde het niet tefel te tonen aan de schoonfamilie (die vinden nogal dat ik vaak overdreven dramatisch doe, kweet niet of het zo is, maar sorry, dit is nochtans toch niet niks he!), dus ik hield me kranig.

Daarna toen ze getroost was en het weer wat beter ging, wou mijn schoonmoeder haar meteen alweer vastpakken, en idem voor mijn man zijn broer (die daar ook aanwezig was) en zijn vader. Dit deed mij nog slechter voelen, ik ben nogal iemand die niet gauw durft neen zeggen, dus ze namen mijn dochtertje van me weg...Wat heb ik toen moeten slikken! Mijn man vond het allemaal wel ok dat ze toen nog de ronde deed terwijl ik ze zooo graag bij me wou houden:s
Ik heb me ingehouden tot we thuiskwamen (want ja, die angst vr men schoonouders he) en toen kwam alles eruit. Ik heb me nog nooit zo gevoeld, zo bang, zo verschrokken...

Deze nacht met dochtertje in ziekenhuis gebleven ter observatie (is standaard procedure blijkbaar als kindje op hoofd is gevallen), we waren namiddag even langs spoed gegaan omdat ik er niet gerust op was. =>alles in orde trouwens, pak van mn hart.

Nu zijn we trug thuis maar ik kan het maar niet vergeten, het blijft zich constant afspelen in mijn hoofd, wat er is gebeurd, ik zie ze daar nog altijd liggen, zo beweegloos en ik die dr niet aan kon:(. En telkens komen dan die tranen...

Dit is misschien overdreven allemaal, maar ik vraag me af of er nog mama's zijn die dit hebben meegemaakt (min of meer) en hoe zij zich daarbij voelden en hoe dat verder geëvolueerd is... Want ik durf dus niemand meer mijn dochter laten vastpakken, enkel mijn man mag er nog aan (en ik dus uiteraard), maar zelfs mijn eigen ouders, daar heb ik nu vreselijk bang van, laat staan van de schoonouders. Ik vrees echter dat zij dit niet gaan begrijpen (zij zijn altijd nogal bezitterig geweest als mijn dochter daar was, wat ik ook niet altijd even leuk vond, altijd oppakken en mee slepen, ook als ze braaf sliep enzo :s) en dat ze me een bitch gaan beginnen vinden, maar voorlopig vertrouw ik echt niemand met mijn dochtertje...

Mensen die dit meegemaakt hebben...gaat dit nog ooit over? of ga ik zo overbeschermd blijven of wat moet ik eraan doen? Ik weet er geen raad meer mee. Misschien gaat het binnen een paar dagen beter en moet ik nog bekomen van de schok ofzo, ik weet het niet, ik weet alleen dat ik me blijf rot voelen en echt niet wil dat ook maar iemand mijn dochtertje oppakt....

Alvast bedankt voor de reacties! (en ajb geen flauwe reacties ofzo, dat kan ik er nu niet nog es bij aan:s)

(ahja ook sorrryyyyy voor de enorm lange tekst, maar ik leg nogal graag alles duidelijk en uitgebreid uit :o)

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 15:07

Allé, kalmeer ne keer een beetje. Dat kind zal nog wel vallen voor ze groot is hoor... Wacht tot je ermee naar de speeltuin gaat, of ze naar school begint te gaan. Als je nu al in schok bent, krijg je straks nog een hartaanval verdorie ;)

N (opstartster)

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor N (opstartster) » 03 dec 2007, 15:22

mjaaaa ik weet het, k heb ook het gevoel datk beetje overprotecting ben, maja tis omdat ze nog zo klein is, dat hoofdje is nog niet volledig dichtgegroeid (de fontanellen dus), enja eerst kindje, vandaar de enorme grote paniek...

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 15:26

Ik begrijp dat dat schrikken is, maar je moet je daar wel overzetten. Elk kindje valt wel eens. Ook wanneer de fontanellen nog niet dicht zijn. Het kan jou ook gebeuren, geloof mij maar.

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 15:38

Ik had dat ook int begin. zo'n beetje overbeschermend.. Maar nu 2 jaar later is dat al een heel stuk beter hoor :)...

Ik denk wel dat het nog anders is als ze bij je schoonmoeder uit de mc viel door toedoen van je schoonmoeder.. Je gaat altijd een beetje wantrouwig zijn maar der zijn sommige dingen waar je je moet overzetten...

Ze blijven tenslotte de grootouders... Nu als er getroost moet worden hier dan ist nog altijd meestal mama die dat doet. En als iemand anders hem pakt dan zal hij zich wel loswringen en zelf komen als hij niet wil...

Groetjes en succes :)

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 15:57

Ja hallo, k zou daar ook niet goed van zijn. We spreken over baby van 11 weken... heel begrijpelijk dat je ze niet meer zo graag laat pakken door anderen. Dit gaat wel over wanneer je merkt dat ze wat steviger wordt.

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 16:23

Ik vind toch ook dat jullie daar nogal licht over gaan!
Nochtans ben ik de eerste om te zeggen dat je er 'geen serreplantjes moet van maken'.
Maar verdorie, ik vind het toch een enorm groot verschil tussen een 2-jarige die eens uit de schommel/van zijn stoel valt, dan een baby van 11 weken (!) die op haar hoofdje valt!
En als je als moeder al niet meer mag aangedaan zijn, omdat je je kleine pruts op haar hoofd ziet vallen (door toedoen van derden dan nog), wat mag dan nog wel?

Trouwens, voor al degenen die dit afdoen als een 'bagatel': ik ken een vrouw die haar 3 maandertje op zijn hoofdje heeft laten vallen. Kindje is nu (4jaar later) een plant...

V

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor V » 03 dec 2007, 17:05

Amai, ik sluit me aan bij de laatste antwoorden. Ik vind ook dat hier nogal licht overgedaan wordt.
Het gaat hier inderdaad nog om een baby'tje. Als 'anderen' zo onhandig zijn om mijn kindje te laten vallen, ik zou ze de baby ook niet meer toevertrouwen.
Jullie lezen toch ook dat de baby de hele nacht in het ziekenhuis gehouden is ter observatie. Als ze groter zijn, en op hun hoofd gevallen zijn, moet je ze een uurtje in het oog houden ofzo. En dan kan je al beter hun reacties observeren, maar een baby'tje kan het niet vertellen.
@ opstartster: dat moet nog wat slijten, je moet nog bekomen. Want nu besef je pas hoe kwetsbaar je kindje is, en je bent een moeder natuurlijk, die er alles aan zou doen om haar 'kroost' te beschermen. ;)
Ik vind het zelf ongepast dat je kindje nadat het gevallen was, nog van arm tot arm overgedragen werd!
Maar je gevoel zal wel beteren. Je kindje wordt steviger, enz..., en op d'n duur hangen ze ook niet meer zo van anderen af. Ttz. mijn schoonmoeder is ook zo'n onhandig persoon, ik kon ook de baby niet met een gerust hart aan haar 'overdragen'. Of als ze een vaasje wilden om mee te spelen, gaf ze dat. :?
Ik vond dat verschrikkelijk, het glas moet maar eens breken, of ze moesten er maar eens mee vallen. Dat is toch geen speelgoed! maar bon, dat is jaren geleden. Eens ze groter zijn, moeten ze zo niet meer gedragen worden, en beseffen ze zelf wel dat vazen en porseleinen potjes geen speelgoed zijn. ;)

N (opstartster)

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor N (opstartster) » 03 dec 2007, 17:13

Mercikes allemaal voor de reacties! Ben heel blij dat er toch mensen zijn die mij een beetje begrijpen! :)

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 17:37

Ik kwam van mijn leven bij die schoonmoeder niet meer binnen en mijn baby al zeker nooit meer

SCHOONMOEDERHATER

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor SCHOONMOEDERHATER » 03 dec 2007, 18:03

WAT EEN STOMME SCHOONMOEDER, jij bent wel de mama zeg, ze mocht het wel aan jou gegeven hebben, wat een irritant mens....
en inderdaad , ik zou er ook het hart van in zijn, 11 weken is nog heel klein, nog geen drie maanderke, zo'n val kan ernstige gevolgen hebben. goed dat je het liet onderzoeken...

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 18:18

Ik wou haar meteen optillen, maar de schoonmoeder stond voor mij dus die was eerst, dat vond ik al heel erg.

>> Het is toch maar normaal dat je een kind dat voor je neus gevallen is zo snel mogelijk opneemt? Ik kijk dan in eerste instantie ook niet rond waar de mama zit, maar kijk naar het kind in kwestie, of het zich bezeert heeft, huilt, ... Of doen jullie dat wel misschien?

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 03 dec 2007, 18:38

Mijn dochter van 5 zat met haar hoofdje tussen de openende tramdeur en een metalen buis (was haar eigen schuld, ze was ergens gekropen waar je normaal niet mag, dus de chauffeur kon er niks aan doen).
Op de tram zelf was ik al heel erg geschrokken, maar kon haar gewoon troosten, er was duidelijk niks ergs aan de hand. Eenmaal we van de trap afstapten, kreeg ik de daver op mijn lijf en zag ik plots voor me hoe haar hoofdje kon barsten enz... Ik barstte op straat in huilen uit. De kinderen heel bezorgd: maar mama, wat is er? ;-)
Dat heeft ook nog een hele tijd in mijn hoofd gezeten: dat beeld. Ik kan dus heel goed begrijpen dat je dat niet zomaar uit je hoofd kan zetten.

N (opstartster)

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor N (opstartster) » 03 dec 2007, 20:26

@ 19:18: ja das zeker normaal, maar op dat moment kon ik het even niet verdragen, toen dacht ik echt van: "komaan mens, ga toch uit de weg, laat mij mn kind oppakken!"
Dat was mijn reflex, misschien omdat de schoonmama haar al had laten vallen, weliswaar onbewust, kon zij ook niets aan doen natuurlijk, maar toch...was op die moment ook boos dat ze niet geluisterd had toenk zei dat ze ze er maar moest uithalen omdat ik ze had losgemaakt(der gaat nog een hele geschiedenis aan vooraf dat de schoonouders niet echt luisteren naar of respecteren wat wij willen dat ze doen omtrent ons kind, ook op ander gebied), kweet het ook niet precies...

Tja wat gaat er op zo'n moment allemaal door je heen...veel dingen waarvan je derna zegt van: och khad dit of dat (niet) moeten doen of zeggen..

03 dec 2007 16:38

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor 03 dec 2007 16:38 » 03 dec 2007, 22:40

Het was helemaal mijn bedoeling niet om dit voorval te bagatelliseren hoor, helemaal niet. Ik begrijp maar al te goed dat N(opstartster) over haar toeren is en ik zou dat zelf ook zijn.

Ik had het eigenlijk over dat beschermende...

sorry als mn bericht een beetje verkeerd overkwam. Dat was absoluut mijn bedoeling niet.

groetjes

03 dec 2007 16:38


so

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor so » 04 dec 2007, 11:12

Algemene vaststelling: toch gek dat het altijd de schoonouders van moeders zijn die zoiets doen en nooit de ouders van een moeder.
Foei, ze zouden dat moeten afschaffen, die ouders van mannen, voor niks deugen ze, ene mens zou zich afvragen hoe ze hunne zoon hebben kunnen opvoeden tot de man waar de moeder in kwestie van houdt.
Maar ja, als ik ooit eens kinderen heb, zal ik hier nog eens terug komen lezen, want dan verander ik ook in zo'n verschrikkelijke moeder. Heb namelijk al meerdere mensen de transformatie tot moeder zien maken... HELP, ze zijn niet te herkennen!
Als ik daaraan denk, wil ik al geen kinderen meer.

@so

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor @so » 04 dec 2007, 11:53

Als er kinderen/kleinkinderen komen verandert iedereen. Sommige worden rustiger en aangenamer, anderen worden krengen. Mijn schoonmoeder heeft altijd gedaan alsof ik niet bestond, totdat mijn man en ik een kindje kregen, sinds toen gedraagt ze zich als een kreng tov mij. Mijn moeder is een stuk aangenamer geworden sinds er kleinkinderen zijn. Mijn man is van een flirtende losbol veranderd in een liefhebbende beschermende man/papa. Mensen evolueren hé, en als je daar niet mee omkan, begin dan zeker niet aan kinderen!

@opstartster: ik begrijp je maar al te goed. Dat overbeschermende betert wel als je kindje wat steviger is. Ik denk dat de meeste mama's dit wel hebben de eerste maanden, en zeker als je ergste nachtmerrie zich dan ook nog eens voor je ogen afspeelt...

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 04 dec 2007, 11:54

Ik heb dat dus wel gehad met mijn moeder. Ze is ook vrij onhandig en nogal impulsief. Ik zou ook boos zijn. Toch normaal!!! ja dat de oma het kleintje eerst oppakte is ook vrij normaal. Zij stond ervoor.
Je moet je erover zetten.
Kijk, je zegt ze was al losgemaakt. ik zou dus op het moment dat ik zie dat die maxi cosi omhoog wordt gehoffen er al iets van zeggen

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 04 dec 2007, 12:36

@12:54 de mama heeft niet gezien dat ze de maxi cosi verzette hé. Ze hoorde nog net een plof en zag haar kindje daar liggen. Dus ik veronderstel dat de schoonmoeder wel zal gezegd hebben dat ze de maxi cosi wou verplaatsen.

Nu ik heb schatten van schoonouders maar ik zou het op het moment zelf ook lastig hebben. Mijn dochtertje, inmiddels bijna 3 jaar, was deze zomer op de oprit gevallen door toedoen van opa. haar knie lag helemaal op. En huilen dat ze deed. Enkel ik mocht haar troosten en ze was zo boos op haar opa. Terwijl hij anders haar grote held is. Op het moment zelf had ik ook zoiets van "lomperik" maar ik zei tegen haar dat opa dat niet express had gedaan. Dus terug grote liefde.
Naarmate de avond verstreek werd ik kalmer en relativeerde ik het helemaal. Had ik toen mijn grote mond open gedaan (want dat is een negatief puntje bij mezelf) dan had ik daar zeker spijt van gehad. Opa voelde zich echt slecht maar voelde zich duidelijk beter omdat ik hem niets kwalijk nam.
Mijn moeder daarentegen, tja dat is een dronken geval en die mag er nooit alleen mee zijn.

Als mijn dochtertje 11 weken moest zijn dan zou ik het verdomd moeilijk hebben om ze nog alleen te laten met mijn schoonouders. Het beste denk ik, is het nu allemaal wat te relativeren. Denk bij jezelf dat alles gelukkig in orde is met je kleine meid en dat het voor hetzelfde geld jij of je man kon zijn.
Verder moet jij je kleine meid niet telkens van arm tot arm laten gaan!
Ik heb dat ook niet moeten weten en tot net zolang dat ik me daar niet goed bij voelde werd dat niet gedaan ook niet. Was ik dan de bitch? Waarschijnlijk wel maar ze hebben het me alvast niet gezegd. En hadden ze dat gedaan dan hadden ze even snel een antwoord kunnen verwachten ook. Het is een kind en geen etalagepop hé!
Je kan er net zo goed naar kijken vanuit de wieg, maci cosi of op de arm bij mama.

Gast

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Gast » 04 dec 2007, 12:48

Ik ben dus ook wel een beetje een overbeschermde mama. Ze mag overal mee spelen, dus dat is niet het probleem, maar het is als ze ergens gevallen is en ze tranen met tuiten huilt dat mijn hartje breekt. Zowel van mijn schoonouders als eigen ouders mag ik dat soms horen. Ik probeer erop te letten maar het is sterker dan mezelf. Zo heeft ze eens op haar lip gevallen, ik wou haar gaan troosten en mijn man zijn zus zei 'laat ze maar vanzelf rechtkomen, je moet ze niet zo betuttelen'. Maar toen mijn dochtertje rechtkwam zat haar gezichtje onder het bloed, haar tandjes waren in haar lip terecht gekomen. Ik was zo kwaad dat ik niet mijn gevoel gevolgd had en haar geholpen had met rechtstaan en haar te troosten. Resultaat was een dikke lip, blauwe kaak en nog veel van 'pijn, mama'. Het is nu al half jaar geleden en ik denk er nog veel aan terug. Nu volg ik mijn gevoel, ook ondanks de blikken en de opmerkingen. Ze valt geregeld eens, ik zeg steeds boempatat en controleer toch even of ze niets heeft. Opstartster: volg je gevoel!

V @ so

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor V @ so » 04 dec 2007, 13:19

Het verschil tussen mijn moeder en mijn schoonmoeder:
Mijn schoonmoeder laat de kinderen vallen: dochtertje ook tandjes in lip, zoals voorgaande: gevolg: een verschrikkelijk lelijke (grijze) tand.
Mijn moeder: die valt zelf. Kinderen deden het licht uit toen ze zich aan het wassen was: gevolg: moeder gekneusde ribben, die na maanden nog zeer doen.

Kaat

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Kaat » 04 dec 2007, 13:43

Het is inderdaad niet niks maar je moet je daar overzetten. Een ongeluk met kleine kinderen is snel gebeurt. Mijn zoontje viel ook uit zijn maxi-cosi toen hij enkele weken was, mijn man had hem verkeerd ingebonden, het was dus zijn schuld.
Als mama zal je nog vaak zo'n situaties tegenkomen en je moet daarin volwassen worden. Je deed wat je moest doen, je liet je kind controleren in het ziekenhuis, alles was in orde. Nu nog zorgen dat het met de mama in orde komt !

opgepast met maxi cosi

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor opgepast met maxi cosi » 04 dec 2007, 14:07

een koppel zete hun kleine baby eens in de maxi cosi vastgemaakt op het keukenaanrecht terwijl zij de boodschappen gingen uitladen uit de auto

... het kindje zal wat zitten wippen hebben in zijn maxo cosi en is met mc en al op de grond gevallen op zijn hoofdje !

gevolg : kindje dood, ouders een hele dag op het politiebureau gezeten (onder verdenking).

dus een maxi cosi ALTIJD op de grond zetten, en nooit verplaatsen zonder de riempjes vast te maken : dit geldt ook voor oma's die nog nooit een maxi cosi van dichtbij gezien hebben ... dit bestond vroeger nog niet, je moet het hen eens leren als het een eerste kleinkindje is! Toch wel belangrijk .

N (opstartster)

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor N (opstartster) » 05 dec 2007, 09:53

Over die maxi cosi...Mijn schoonouders weten inderdaad van haar noch pluim hoe ze zo'n ding moeten hanteren, tot voor zondag (de dag waarop het gebeurd is) heeft de schoonmama nog nooit zo'n ding opgetild, ze heeft wél al eens mijn dochtertje erin vastgemaakt, maar dat had ze ook op de verkeerde manier gedaan toen...Daarmee dat ik zeker dacht dat ze mijn kindje zelf eruit ging halen (ook al omdat ik zei: kga ze losmaken dan kan je ze uithalen), maarja, als je niet weet hoe zo'n ding werkt ga je toch niet zomaar ermee beginnen te zwieren? Zeker terwijl ze heeft gezien dat ik ze losmaakte (stond langs mij toen) Goh ik weet het allemaal niet meer, kben nog altijd heel erg in de war...begin zelfs te denken dat het allemaal mijn schuld is omdat ik ze eerst had losgemaakt, maarja, dat was ook maar om de simpele reden dat mijn schoonmoeder ze ALTIJD sowieso eruithaalt zodra ze daar arriveert...

We denken ondertussen beter te weten hoe het incident gebeurd is. Eerst vermoedden we dat het kwam doordat mijn kindje was afgegleden en het meeste gewicht vooraan in de maxi cosi lag waardoor de maxi cosi kantelde, maar nu weten we bijna zeker dat de hendel waarmee je de maxi cosi vasthoudt niet werd vastgeklikt (de schoonmoeder denkt dit dus, klinkt ook aannemelijker dan onze eerste theorie), waardoor deze dus wankelde en mijn dochtertje er gewoon uitgezwierd is.

Maarja, alles is ondertussen supergoed terug met mijn dochtertje, ik heb het hele incident toch al een beetje beter verwerkt, maar het wantrouwen zal nu toch nog wel een tijdje blijven..kweet niet ofk ze nog zo snel naar de schoonouders ofzo ga brengen of iemand ze nog ga laten vasthouden in de nabije toekomst, ook al was het uiteraard een ongeluk.
Khou mijn hart al vast voor de kerstdagen, als de hele familie ze weer op de schoot wil houden en ermee gaat willen rondwandelen..Ik begrijp dat aan ene kant wel, ze zien haar ook heel graag enzo, maar aan de andere kant...achja we zulle wel zien zeker hoe dat gaat verlopen??

Nog es merci voor de reacties hier allemaal!

Honeybee

RE: baby gevallen, kan maar niet bekomen :-(

Berichtdoor Honeybee » 06 dec 2007, 15:31

N

Wat ik mij dan afvraag: vrààààgen je (schoon)ouders dan niet hoe zoiets werkt? Toegegeven, 'in onzen tijd' werden we los in de draagwieg op de achterbank gezet, maar alleen al uit interesse voor de baby vroegen mijn ouders 'hoe we dat "spellement" nu vastzetten'. Toegegeven, zelfs mijn man durft nu nog vragen (na 6 1/2 jaar en onze jongste is ook geen baby'tje meer) hoe hij de autostoelen precies moet omgordelen: ik versleur die dingen constant, hij niet!
En ... ik zou mijn schoonmoeder duidelijk maken dat JULLIE je kindje uit de mc nemen, niet zij, maar ja... (zou bij mij niet pakken, maar ik ben dan ook een notoire schoonmoederhaatster, heb al bijna 14 jaar een exemplaar om van te snoepen, ook met de nodige blunders als slagroom...


Terug naar “Alle soorten gezinnen, oud en nieuw”