Ons engeltje Runeke

Maya

Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Maya » 02 jan 2008, 21:41

hier komt ons verhaal!

op 21 september 2007 ben ik bevallen van een pracht van een zoon, weleswaar 10 w 1 d tevroeg. Maar het zag er goed uit ons klein ventje deed het goed! en het ging altijd maar beter en beter.Begin november sprak men zelf over hem meenemen naar huis als hij nog een klein beetje aansterkte.
Zo gezegd zo gedaan het ging altijd maar beter en beter met ons ventje. we zagen het allemaal positief in en maakten alles klaar voor zijn komst naar huis. Maar toen sloeg het noodlot toen werd hij ziek en kreeg een longonsteking en een virale infectie! hij heeft gevochten voor zijn leven maar kon niet winnen.
Op 26 november 2007 hebben wij onze mooie zoon moeten afgeven

Gast

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Gast » 02 jan 2008, 21:46

Vreselijk!
Innige deelneming en heel veel sterkte!

Gast

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Gast » 02 jan 2008, 22:00

Ik word er helemaal stil van! Innige deelneming!! Veel sterkte !!!

line

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor line » 03 jan 2008, 09:44

Dit is verschrikkelijk meid!
hier zijn geen woorden voor.
Lukt het een beetje met jullie?
en hebben jullie toch een beetje je gedachten kunnen verzetten met de feestdagen?
Heb je nog kindjes?
sorry voor de vele vragen maar het is echt erg voor jullie
ik weet niet wat ik zou moeten doen moest een van mijn kindjes overlijden

Maya

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Maya » 03 jan 2008, 09:49

Bedankt iedereen voor de steunbetuigingen.
Het is natuurlijk super moeilijk om te leven zonder je kindje. Alles wat je doet, alles waar je aan denkt doet je denken aan dat kleine manneke. het lukt ons in zeker mate omdat het ook niet anders kan, de klok zal niet stoppen met tikken en de wereld stopt ook niet met draaien omdat wij ons lieve zoontje hebben moeten afgeven.
De feestdagen waren wel een heel moeilijke periode, je zit te denken aan het feit dat je daar samenzit met familie en dat je eigenlijk zo graag zou stoefen met je kindje. ze horen zeggen dat het een mooitje en een braafje is. Maar dat kon bij ons niet iedereen was wat voorzichtig met wat ze moetsten zeggen. En als ze aan RUneke denken dat volgt er autoùatisch verdreit. Dus makkelijk zijn de feestdagen voor ons niet geweest.
Wij hebben nog 2 meisjes een meisjestweeling van 22 maanden dus die helpen ons erwel bovenop. Want ik denk als het stil zou zijn in huis dat ik het heel wat moeilijker zou hebben.

mama van lennert en lara*

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor mama van lennert en lara* » 03 jan 2008, 11:24

Heel veel sterkte gewenst,
Ik denk dat het zeker helpt dat je twee andere kindjes er zijn want je moet verder voor hen.Wij kwamen thuis en hadden niks alleen stilte en verdriet, praat veel over je zoontje echt ik heb nu het gevoel dat ik er meer moest over gepraat hebben over ons meisje.We hebben nu een zoontje erbij maar er word heel veel over ons Lara* gepraat en dat doet deugd.De feestdagen zijn altijd een moeilijke periode.heel veel sterkte!!

Gast

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Gast » 03 jan 2008, 14:43

hey lieve mama,
ik weet heel zeker dat jullie Runeke een heel schoon en lief manneke was en blijft voor jullie
ook al ken ik jullie niet, ik leef met jullie mee, heel veel sterkte verder en inderdaad, praat maar over jullie verdriet, dit kan opluchten

Cindy

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor Cindy » 04 jan 2008, 20:35

Maya,

Ik ben de dag voor jou bevallen op 20 september 2007, op 24,5 weken van een meisje Emma en een jongen Xander.
Emma heeft 2 dagen geleefd, Xander 4 dagen, ze hebben beiden een heel zware hersenbloeding gehad. Ze zijn beide in onze armen gestorven.
Ze zijn cremeerd, we hebben de urne bij ons staan en een een beetje van hun assen zitten in een juweeltje (hartjes vorm) voor eeuwig rond mijn nek.

Ik vind het verschrikkelijk wat jullie meegemaakt hebben! Veel sterkte!

Groetjes,
Cindy

ik

RE: Ons engeltje Runeke

Berichtdoor ik » 11 jan 2008, 21:45

wat erg wat jullie meemaken...ik hoop dat de pijn wat zachter om dragen wordt naamate de tijd verstrijkt...de tranen rollen over mijn wangen.


Terug naar “Overlijden”