ik moet het van me afschrijven

carol

ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 10 nov 2007, 12:43

een goede vriendin van me heeft tijdens bezoek aan de gyn te horen gekregen dat het hartje van haar baby niet meer klopt... dit op zes maanden zwangerschap.. ik heb er geen woorden voor vind het verschrikkellijk.. waarom??... de gyn zei dat er veel vocht in de longen en rond het hartje zat... is er iemand die me een beetje uitleg kan geven waardoor dit vocht er gekomen is? alvast bedankt.. ik zit met zoveel vragen, hoe moet dit dan zijn voor mijn vriendin en haar partner...

carol

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 11 nov 2007, 11:26

hallo, ondertussen weet ik de oorzaak... de navelstreng was zodanig opgedraaid (niet rond het nekje, of zo) gewoon op zichzelf, zodanig hard opgedraaid zodat er niks meer van toevoer was voor hun baby.. wat een verschrikkelijk stom ongeval, waar blijkbaar niks niks niks aan te doen is... zucht...

carol

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 11 nov 2007, 13:13

dan denk ik... waarom moet zoiets gebeuren? Het kindje was perfect, alles erop en eraan...kunnen ze dat dan echt niet voorkomen? En naar de toekomst toe.. is er dan meer kans dat dit bij een volgende zwangerschap opnieuw gebeuren zal?

anoniem

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor anoniem » 12 nov 2007, 07:34

Iemand die erg dicht bij ons staat, heeft dit jaar hetzelfde nieuws op 8 maanden zwangerschap te horen gekregen. Ik moet het nu ook ff van me afschrijven, het heeft me zo aangegrepen, nog altijd... Ook hier was de navelstreng de oorzaak, die zat rond het nekje gedraaid. Een ongelooflijk stom toeval. Bij een volgende zwangerschap zou het risico hierop niet meer of niet minder zijn dan bij iemand anders. Je kan dit ook niet voorkomen.
Zelfs het schrijven hiervan valt me moeilijk, ik denk er nog elke dag aan. Het is zo onrechtvaardig. Ik probeer hen te ondersteunen door van tijd tot tijd te laten merken dat ook ik hun kindje niet vergeet. En ik merkt dat ze dit waarderen, maar je staat zo machteloos. Je kan niet meer doen dan proberen er voor hen te zijn...en te luisteren en steunen.
Hun kindje was perfect, ik ben blij dat ik het heb mogen zien en nu ook een mooie herinnering heb. Dat mooie, perfecte kindje...

carol

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 13 nov 2007, 17:50

hei anoniem, bedankt voor je reactie... ik heb het zo moeilijk... mijn vriendin belde me een halfuurtje geleden op.. ik heb haar laten vertellen.. af en toe zei ik wat.. af en toe ook stiltes.. die niet verkeerd zijn.... toch? ze vertelde dat het in de details zit.. van hun vorige kind(eren) hadden ze reeds foto's genomen van haar bolle buik.. deze keer hadden ze dat nog niet gedaan... beseffen dat het geen ze met hun andere kind(eren) doen, met hun overleden kindje niet kunnen..

anoniem

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor anoniem » 14 nov 2007, 14:52

Ja, dit verlies is blijvend, daar ben ik mij ook ten zeerste bewust van. Alles wat had kunnen zijn, maar niet mocht zijn...
Ik denk dat het erg belangrijk is dat we, samen met hen, dit kindje nooit vergeten. Het maakt deel uit van hun gezinnetje.
En soms is er idd niet meer dat je kan doen dan luisteren. Maar ik denk dat dit al veel is, want ik denk niet dat er veel mensen zullen zijn die blijven luisteren. En dat wil ik echt wel blijven doen.

Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 15 nov 2007, 00:07

triest zeg, amai nog nie!

Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 15 nov 2007, 00:07

maarrrrrrrrrrrrr na regen komt zonneschijn! life goes on

Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 16 nov 2007, 07:41

wat een zielige reactie hiervoor,duidelijk iemand die geen kind heeft moeten begraven,betwijfel zelfs of die al een ander sterfgeval heeft ervaren!!!!

er is niks ,maar dan ook niks wat zo'n pijn veroorzaakt dan het sterven van je kind!!niks!

mama x

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor mama x » 16 nov 2007, 12:50

Ik heb mn dochtertje moeten laten sterven in mijn armen.
En heb het zo zwaar gehad!
Maar inderdaad dit zinnetje (het komt van Churchill geloof ik!)

If you are going through hell,
keep going!

Het verhaal van verdriet is er ook één van liefde. Dat is de zon bij de regen. De twee gaan samen. De twee gaan samen in een leven dat verdergaat.

Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 16 nov 2007, 13:05

na regen komt zonneschijn
of dat zinnetje van churchill,
daar zit verdomme toch een oneindig verschil tussen
en zeker een hemelsbreed verschil in betekenis!

mama x

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor mama x » 17 nov 2007, 16:31

Natuurlijk is het een hemelsbreed verschil.

Ik denk dat je je als mama niet meer bedreigd kunt voelen dan bij de dood van je kind. Het gaat in tegen je hele zijn, tegen al je instincten, het klopt niet en het mag niet, het is zo rauw, geen brok maar een rotsblok in je keel. Je vraagt je af of je ooit nog normaal zal kunnen ademen en slikken.

Dus leveren wij mama's een strijd om te overleven, om te leven met het onleefbare.
Ook ik heb die strijd geleverd.
En ik wou enkel wat hoop geven: de liefde rond en bij de dood van een kindje, omhuld in tranen, geeft me vandaag ook kracht.
Er zijn veel wonderen en mirakels. Maar iets zo groots en zo krachtig als de liefde die boven komt drijven bij de dood van een kind, dat overtreft alles.
Die herinnering gloeit: doet pijn en is warm tegelijk.
Veel moed en geluk allemaal


Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 18 nov 2007, 08:48

mooi geschreven, mama X

anoniem

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor anoniem » 19 nov 2007, 08:32

mama x, ik vind dat je het heel mooi verwoordt. Zo voel ik het ook aan. De herinnering aan dit kindje is zó pijnlijk en tegelijkertijd zó mooi dat ik het niet kan omschrijven. Het is een herinnering die kracht geeft, die warmte aan m'n hart geeft. Ik zal ze voor altijd koesteren.
veel sterkte

Tineke

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Tineke » 19 nov 2007, 11:29

hallo Carol,

ik ben vorig jaar mijn zoontje verloren 3 dagen voor de vermoedelijke bevallingsdatum.
Bij ons laatste bezoek aan de gyne vertelde hij ons dat ons kleine ventje zijn hartje niet meer klopte.
bij de bevalling zelf lagen 2 knopen in de navelstreng.
Ik begrijp dus best het immense verdriet van je vriendin...
Wens haar veel sterkte van me alsook haar partner.
Wat jij kan is wat je nu doet... luisteren ... het is zo belangrijk voor je vrienden dat hun kindje niet vergeten wordt...
Veel sterkte
Tineke

carol

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 19 nov 2007, 12:15

hei mama X,
heel mooi gezegd... vooral het zinnetje:' de herinnering gloeit.. pijn en warm tegelijk...'
veel sterkte verder!

Aan Tineke,
Ik wens je ook heel veel sterkte toe.. mijn vriendin en haar partner kunnen er goed over praten en dan zijn wij er om te luisteren... ik ga hun kindje nooit vergeten en ik noem het ook bij naam als we erover praten... ik had hun kindje zo graag gekend...

Natascha

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Natascha » 19 nov 2007, 22:07

Hey Carol

Wij hebben precies hetzelfde meegemaakt. Een torsie van de navelstreng op zich is een zeer zeldzaam fenomeen en jammer genoeg hebben je vrienden dit ook moeten meemaken. Ik was 24 weken zwanger toen onze dochter Faye op 25 juni werd geboren. We hebben het nog altijd zwaar en vergeten doe je nooit.
Ik wens jullie veel sterkte toe.

Groetjes
N

carol

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor carol » 11 jan 2008, 16:54

hoi allemaal,

na een tijdje ben ik hier nog eens terug! Met mijn vriedin gaat het redelijk. Ze houden zich goed, kunnen er goed over praten, kunnen genieten van andere dingen, maar evengoed kan ze plots beginnen huilen zonder enige aanleiding ook.. wat heel normaal is natuurlijk..
De uitgerekende bevallingsdatum van mijn vriendin komt nu ook heel erg dichtbij. Ik weet dat ze daar erg mee bezig is. Ze slaapt sedert de geboorte van hun engeltje nog steeds niet door. Ze denkt dat dit zal beteren na de uitgerekende bevallingsdatum. (ze hoopt het toch..)
Nu, ik heb een vraagje aan alle mama's van een engeltje (die behoefte hebben om er een antwoord op te geven hé..).
Op de herdenkingsdienst kwam de witte roos heel veel aan bod. Zou dit raar zijn dat ik op de uitgerekende bevallingsdatum enkele witte roosjes geef aan hun? Gewoon om aan te geven dat ik hun engeltje niet vergeten ben, en ook nooit zal vergeten...
Wat denken jullie?

alvast bedankt!

mama van lennert en lara*

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor mama van lennert en lara* » 11 jan 2008, 17:23

Dit zou ik niet raar vinden ik zou blij zijn, bij ons was het een andere oorzaak maar het verdriet is hetzelfde wij zijn ons dochtertje verloren na 31 weken.Nu bijna 2 jaar later ben ik blij als de mensen haar nog vernoemen en op de dag dat ze geboren is vraag ik aan mijn ma en nog een paar familie leden om bij ons te komen zo herdenken wij haar ik zou er in elk geval heel blij mee zijn dus zeker doen!
veel sterkte voor jou vriendin!!

Veroniek

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Veroniek » 13 jan 2008, 15:42

Doen Carol, echt waar!

Bij speciale gelegenheden krijg ik van mijn man vaak een ruiker kleurige bloemen, met twee witte bloemen er in die symbool staan voor de overleden kindjes. Dat doet altijd goed. Ik wou dat er meer mensen waren die hen nog eens vernoemden...
De eerste jaren kregen we nog kaartjes met de verjaardag, dat is nu ook al niet meer het geval. Dat doet pijn.

Gast

RE: ik moet het van me afschrijven

Berichtdoor Gast » 14 jan 2008, 10:56

Zeker doen, bij mij nadert de bevallingsdatum ook. Ze sou nu twee jaar geworden zijn; Ik ben er zeker van dat niemand hier nog bij stilstaat en dat vind ik heel erg ...
misschien komt er een traan maar dat kan geen kwaad

liefs

mama van een bengel en een engeltje


Terug naar “Overlijden”