Het verhaal van kleine Simon

caro

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor caro » 24 nov 2006, 09:31

wat een kanjer!!! echt een pracht , zoals zijn broertje...maar hij heeft het van geen vreemden,hoor als ik jou foto bekijk ,saartje!!
geniet van je kleine man!!!!
nogmaals proficiat...
caro

Gast

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Gast » 24 nov 2006, 13:23

Net zo mooi als zijn mamma.

Anneke B.

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Anneke B. » 24 nov 2006, 14:29

Hey Saartje,

Ik ben bijzonder verheugd te vernemen dat alles zo goed gaat met jou en Merlijn, ik krijg er echt een warm gevoel van. Als ik de foto's van Merlijntje zo bekijk, merk ik veel gelijkenissen met jou Saartje. Echt een heel mooi ventje, maar hoe kan het ook anders met zo'n mooie mama! Geniet alleszins van je zoontje en al het moois dat jullie nog te wachten staat, het is jullie van ganser harte gegund!

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 24 nov 2006, 19:38

Schattig he..... Ik zou er uren naar kunnen kijken. En hij verandert nog dagelijks. Kevin is nu echt en superpapa. Hij was er heel bang voor, zei ook meermaals dat hij niet echt op zijn zoon zat te wachten. Maar nu vraagt hij of hij aub mag opstaan 's nachts, of hij de 'vieze' pampers mag verversen en of hij de fles mag geven. Hij is echt gek op Merlijn. De hele familie is trouwens supertrots. Om op jouw vraag te antwoorden Miranda: K heeft gehuild bij de bevalling, maar ik was zo compleet van de wereld dat ik niet echt besefte dat ik mijn zoon nu eindelijk zag. Maar het is dan ook heel snel gegaan he. En het is inderdaad een heel dubbel gevoel. Langs de ene kant ben ik echt heel blij met mijn zoon, maar ergens blijft toch steeds dat schuldgevoel tov Simon°. Ik heb de gewoonte om elke avond even bij zijn foto stil te staan en tegen hem te praten, maar nu kan ik dat nooit meer doen zonder te huilen. Of misschien heb ik wat last van babyblues en oververmoeidheid, want ik moet eerlijk zeggen dat ik nu bij alles heel snel huil. Al is het vaak ook van geluk. Gek hoor, wat die hormonen allemaal met een vrouw kunnen uithalen ;)
Maar dat zal ook wel weer overgaan zeker?
Ik mis ook heel hard mijn dikke buik, ook al was die op het einde van mijn zwangerschap vaker een last dan een plezier. Ik kreeg al een voorschrift voor de pil van de gyn en opnieuw zie ik er vreselijk tegenop om daar weer mee te beginnen. Ik wou dat ik eeuwig zwanger kon zijn ;)
Dus geestelijk ben ik nu even 'labiel' en lichamelijk: ik heb geen knip gehad (geen tijd) maar heb wel 3 draadjes. En ik voel dat ik alweer te veel aan het rondcrossen ben want ik heb een constante druk op mijn bekkembodemspieren en schaambeen. En veel last van naweeën ook. Ik zou wat meer moeten rusten, maar zoals je weet ben ik daar echt niet geschikt voor...

Ik vraag aan K of hij nog wat foto's van Merlijn wil trekken en dan kan ik jullie misschien een iets recentere versie van mijn zoon tonen, want hij is echt al sterk veranderd.

Liefs, Saartje, mama van Simon° en Merlijn

saskia

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor saskia » 25 nov 2006, 13:12

hey saartje,

van harte proficiat hè meid!
en amai het is echt een schoon ventje...
ik ken je gevoel van je dikke buik te missen,dat heb ik hier ook.
zelfs nu nog na bijna 1 jaar!
ik moet maar terug een pasgeboren babytje zien en heb al terug goesting om erin te vliegen hihihi...
geniet er maar met volle teugen van echt waar en dat dubbel gevoel,ja dat blijft bij mij eigenlijk ook wel hangen nu we constant bezig zijn met Ruth,maar ik brand toch nog dagelijks een kaarsje voor Ruben° en er staat altijd zo'n noveen kaars die 9 dagen brand bij zijn foto.
en elke avond voor ik ga slapen zeg ik nog iets tegen hem en geef dan zijn beertje een kusje...
dat is zo een beetje mijn manier om er mee om te gaan!
we gaan uiteindelijk wel allemaal ons evenwicht erin vinden daar ben ik zeker van.
zo saartje nogmaals een dikke proficiat hè!

groetjes saskia mama van Ruben° & Ruth

Inge

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Inge » 26 nov 2006, 17:49

Proficiat met je prachtige zoon. Prachtig een zoon hebben. Heb net jullie ganse verhaal gelezen. Tis inderdaad pijnlijk. Iedereen heeft wel een of ander verdriet waar je moet leren mee leven maar een kind verliezen is vreselijk. Geef je verdriet een plaatsje en geniet van jullie wolk want hij ziet er prachtig uit!!!

groetjes inge (heb 4 miskramen gehad tussen 8 weken en 10 weken wat niet te vergelijken is natuurlijk) Heb wel een wolk van een zoon nu van 20 maand en kgeniet er elke dag van en ben ook elke dag dankbaar dak hem heb

Kevin

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Kevin » 30 nov 2006, 10:02

Hey allemaal,

Ik zal gauw nog enkele fotootjes op dit forum zetten van onze zoon.
Saartje zal hier alvast heel blij mee zijn.

Groetjes,

Papa Kevin.

Gast

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Gast » 30 nov 2006, 10:05

en....

Kevin

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Kevin » 30 nov 2006, 10:09

en dan nog deze ...

Ann

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Ann » 30 nov 2006, 10:33

Wat een poepie!!!
Jullie mogen trots zijn. Simon is vast en zeker een fiere broer boven in de wolken.

Geniet er met volle teugen van.

caro

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor caro » 30 nov 2006, 12:27

amai...dat hebben jullie héél goed gedaan,ze!!!!!!!
ge zult mogen peper strooien aan de deur later!
veel geluk met jullie merlijntje x

vi

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor vi » 30 nov 2006, 20:43

hij is echt schattig!!!!

Gast

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Gast » 01 dec 2006, 09:49

Heeeeel mooi kindje!!

mama van een engeltje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor mama van een engeltje » 01 dec 2006, 10:30

Lieve Saartje,

Van harte proficiat met je tweede zoontje. Een jaartje geleden kwam ik ook hier op dit onderwerp, Je was net mama geworden en op zoek naar troost. Ik vond je verhaal heel mooi geschreven toen, en ik voelde me minder eenzaam met m'n gevoelens. Nu zijn we een jaar verder en de oogjes van Merlijn heb je kunnen bewonderen. Fijn hé!
Wij hebben een jaar geleden ook afscheid genomen van ons engeltje. Ze zat in de knoop met de navelstreng. Gelukkig heb ik nog een bengeltje die me veel moed en sterkte geeft. Maar bewust had ik eigenlijk nooit geantwoord op dit item omdat we zo graag een derde willen, maar zoals bij nummer één, lukt het weer niet goed om terug zwanger te geraken. Ik ben vreselijk content voor je dat je nu je kleine bengel welkom kan heten in je huis en dat je leven niet is blijven stilstaan. Stilletjes durf je terug in een toekomst geloven, ook al zal je natuurlijk kleine Simon* niet vergeten ! Ons meisje trok op haar broer en dat vond ik een geruststelling ... En zo trekt kleine Merlijn ook op grote broer. Wel leuk hé!
VAn harte proficiat en ik kan me inbeelden dat het ongelooflijk deugd doet dat je moederhartje al z'n liefde kwijtgeraakt aan zo'n prutsje, ook al wilde je alles aan Simon* geven.
Heel veel plezier, genot !!

mama van een engeltjes

Inge

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Inge » 01 dec 2006, 14:33

wat een prachtig kindje...

ik wens jullie al het geluk van de hele wereld, jullie verdienen het !

Gast

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Gast » 01 dec 2006, 14:52

hai saar ik heb je gemaild ik hoop dat het aangekomen i s..groetjes miranda

inge mama van Fien

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor inge mama van Fien » 02 dec 2006, 01:05

Hoi Saartje

Door jou verhaal te lezen omtrent het verlies van je zoontje Simon heb ik de kracht gevonden om ons verhaal hier op deze site neer te typen. Onze dochter Fien is 5 november ,een maand geleden, doodgeboren. Mijn man en ik hebben het kostbaarste uit ons leven moeten afgeven terwijl we het eigenlijk nog niet hadden gekregen. Niet gemakkelijk en nog een lange weg af te leggen.
We hebben ook gelezen dat je nu een tweede zoontje hebt. Een dikke proficiat en geniet er met volle teugen van!!!
Daar hebben we een enorme angst voor. De toekomst!? We hebben ivf moeten doen voor de 1stex zwanger te geraken en hopen dat ons Fien de weg heeft open gemaakt. Zoniet kunnen we ons leven niet kinderloos voorstellen want ik leef al heel mijn leven voor kinderen. En het verlangen is gewoon van beide veel te groot. Maar daar tegen die weg van hormonen tot aanprikking van follikels tot de eventuele slaging of mislukking af te wachten weten we niet aan te kunnen. Hoe heb jij die stappen kunnen zetten en wanneer weet je of je er terug klaar bent? En je zwangerschap beleven? Kan je nog spreken van genieten. Dat gaat een hel worden vermoeden we. Oh wat zijn dat moeilijke gedachten. Om zot van te worden!!!
Saartje en Kevin; Geniet samen en met Simon ,hier ergens boven al wakend over zijn kleine broer , van Merlijn. Petje af en met vele bewonderingen blijf ik je opvolgen. Groetjes en dikke knuffel van Fien aan Merlijn en jullie zelf. xxx
Inge en stijn

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 02 dec 2006, 15:22

Lieve Inge en Stijn,

met tranen in de ogen had ik jullie verhaal al gelezen en jullie mooie dochter bewonderd op de foto's. Maar ik had nog niet echt de moed gehad om te reageren. Jullie verhaal is zo gelijkend. Ik herbeleefde bij het lezen even Simons° geboorte. Fien is echt prachtig en het is zo jammer dat dit zo is moeten lopen... Het is zo oneerlijk allemaal. Ik ben sinds 2 weken inderdaad opnieuw mama geworden. Hoe weet je wanneer je er opnieuw klaar voor bent, vroeg je mij. Ik denk dat dat voor iedereen anders is. Ik wilde na Simons° geboorte onmiddellijk terug zwanger zijn, maar van de gyn moest ik sowieso een aantal maanden wachten en daar had ik het heel moeilijk mee. Langs de andere kant besefte ik ook dat ik direct een 2e zwangerschap wilde omdat het dan leek of alles 1 lange zwangerschap zou geweest zijn en ik Simon° dus nooit zou verloren hebben. Die instelling is uiteraard ook niet ideaal. Ik ben in mijn zwangerschap van Merlijn vaak bang geweest hoor. Maar op het einde, toen ik dacht dat ik het het moeilijkst zou hebben, werd ik opeens heel rustig. Ik voelde gewoon dat het goed zou aflopen. Mijn hele omgeving was doodnerveus, maar ik eigenlijk echt niet. Wat ik zeker ook zou aanraden is de Angelsound, zo'n soort doppler die je thuis kan gebruiken en waarbij je vanaf 3 maanden al naar de hartslag van de baby kan luisteren. Dat was voor mij een hele geruststelling. Dat kon je bestellen via internet, was er al de volgende dag en kostte iets van een 50 euro. Niet overdreven veel geld vind ik als je ziet wat je er voor terugkrijgt.
Ik las dat jullie erg veel moeite hadden om zwanger te geraken. Ik hoop echt dat het de volgende keer wat vlotter zal gaan. Ik duim alleszins voor jullie. Neem vooral rustig je tijd voor alles, want ik kon in het begin vrij goed om met Simons° dood. Ik kreeg mijn klop pas een maand of 3 later, toen bijna niemand meer over hem sprak. Ik weet uiteraard niet of jij op dezelfde manier zal reageren, maar het is wel iets waar je zeker rekening mee moet houden.
Nu Merlijn er is geniet ik van hem met volle teugen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik me blijf schuldig voelen tegenover Simon°. Het voelt soms aan alsof ik hem heb willen vervangen, al weet ik best dat dat niet zo is. En ik besef natuurlijk plots hoeveel ik heb moeten missen bij Simon° en dat maakt alles nu wel extra moeilijk. Merlijn begint nu ook heel hard op zijn broer te lijken wat soms zelfs 'griezelig' overkomt. Maar ik ben zo dankbaar dat hij er is. Ik ben dankbaar voor mijn beide jongens, ook al is het bij Simon° zo gelopen, ik voel het aan alsof het zo had moeten zijn. En dat is voor mij wel een hele geruststelling.
Ik ben blij dat je door mijn verhaal de kracht vond om ook jouw verhaal hier neer te schrijven. Zo is het mij vorig jaar ook vergaan en ik heb altijd erg veel steun gehad aan de reacties van de mensen hier op deze site. Ik blijf ook jullie verhaal zeker volgen. Hopelijk kan je dan op een dag opnieuw foto's plaatsen op deze site van jullie al even mooie 2e dochter of zoon...

Sterkte en heel veel liefs,
Saartje, mama van Simon° en Merlijn

inge mama van Fien

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor inge mama van Fien » 03 dec 2006, 01:55

Hoi Saartje

Tof dat je zo snel reageerde. Is wel inderdaad heel akelig hoe de gelijkenis is he. Vond ik ook als ik het las van Simon en het terug beleefde van ons Fien.
Wat je verteld van volgende zwangerschap is inderdaad ieder voor zich. Ja ik wil ook zo snel mogelijk zwanger geraken maar besef dat dat nu niet mag want moet en wil nog eerst een paar beslissingen nemen voor mijn eigen. Heb altijd aan andere gedacht en ga nu eens aan mijn eigen en mijn ventje denken. Met daarbij ons problemen om zwanger te geraken. Het gaat niet gemakkelijk worden. Ik heb een gevoel of een vermoeden dat ik toch goed bezig ben om het een plaatsje te geven maar ga dat pas over een week weten want dan gaat mijn ventje terug werken en vrees dat ik dan in een grellig gat ga vallen waar ik al van sinds de geboorte schrik voor heb. Afwachten zeker.
Ik hou je op de hoogte Groetjes

Nadia

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Nadia » 03 dec 2006, 18:04

Saartje en Kevin,

ook van hieruit een dikke, dikke proficiat met jullie Merlijn... wat een knapperd!!
Net zoals vele anderen heb ik hier de voorbije maanden je verhaal gevolgd. Ik ben vroedvrouw en heb An geholpen tijdens haar bevalling van Simon, misschien daardoor dat jouw verhaal me zo aansprak.
Ik wens jullie heel veel geluk met jullie kleine Merlijn en denk samen met jullie aan die kleine rakker boven in de speeltuin...

An en Bruno,

ook voor jullie nogmaals een dikke proficiat met jullie kleine Sam. Sorry dat ik (nog) geen kaartje heb gestuurd nadat ik jullie geboortekaartje gekregen heb, maar het is hier soms nogal hectisch thuis. Ik was, toen Sam geboren is, in bevallingsverlof, ben in april bevallen van onze derde zoon...Simon.
Sam zal ondertussen al wel een flink bazeke geworden zijn, en ik ben er zeker van dat zijn grote broer hem flink in 't oog zal houden...

Hartelijke groeten en wie weet zien we elkaar nog eens,

Nadia, mama van Ruben, Illian en Simon

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 04 dec 2006, 12:44

Dag Nadia,

vooreerst een dikke proficiat met de geboorte van jullie zoontje. Het doet me echt iets te horen dat je hem ook Simon hebt genoemd. Ik wens er jullie alleszins erg veel geluk mee. Het zal An en Bruno waarschijnlijk ook erg veel plezier doen hier iets van jou te vernemen. Ik weet toch dat het mij altijd ontzettend ontroerd wanneer ik nog iets hoor van de vroedvrouw die ons geholpen heeft bij Simons° geboorte. Het is leuk te weten dat wij niet vergeten worden. Zij is trouwens ook opnieuw zwanger nu. Wie weet wordt dat ook wel een Simon ;)

leuk dat je ons verhaal blijft volgen en bedankt voor de steun.

Liefs, Saartje, mama van Simon° en Merlijn

An

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor An » 04 dec 2006, 13:01

Lieve Nadia,

Proficiat met de geboorte van simon, wat een fantastische naam!! Ik ben blij dat ik nog eens iets van je hoor via deze weg. Saar en ik schrijven elkaar al een jaar lang, onze simon's verschillen dan ook maar enkele weken. Zij is mijn steun geweest in moeilijke en bange momenten. We zien elkaar af en toe en koesteren onze twee jongens. De tijd gaat heel snel ze worden rap groot. Vandaag voor de eerste maal na vier maand gaat Sam naar de onthaalmoeder, en als ik dan de lach zie op zijn gezichtje dan weet ik dat het goed is! Je weet pas wat ouder zijn is als je het allemaal mag meemaken en we zijn gelukkig.

Heel veel liefs

Lieve Saar, dikke kus voor Merlijn en hou dat slaapkopje overdag een beetje wakker hé!

An, mama van simon° en sam

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 08 dec 2006, 18:48

Hallo allemaal,

gisteren zijn we met Merlijn naar de kinderarts geweest en die heeft gezegd dat het een gezond en stevig kindje is. Hij meet ondertussen bijna 53cm en woog al 3kg740... Dat wil zeggen dat hij op 10 dagen tijd 700gr is bijgekomen!!!
Dat belooft he ;)
Ik geniet nog elk moment van hem, alleen krijgt hij elke nacht hysterische huilbuien en dat is natuurlijk niet altijd makkelijk. We zijn echt doodop. Maar dat hoort erbij en dat zal dus ook wel weer overgaan hoop ik.
Kevin heeft nog wat foto's genomen gisteren en misschien zal hij die hier dan ook wel plaatsen. Dan zien jullie Merlijn nu hij net 3 weken oud is...

Liefs, Saartje, mama van Simon° en Merlijn

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 11 dec 2006, 19:19

Merlijn, 3 weken oud

Saartje

RE: Het verhaal van kleine Simon

Berichtdoor Saartje » 11 dec 2006, 19:24

en nog ééntje.... Deze is jammer genoeg niet zo scherp, maar ons model ligt dan ook geen 2 minuten stil.... (3 minuten later heeft hij trouwens bijna het fototoestel en zijn papa ondergekotst)


Terug naar “Overlijden”