even mijn verhaal kwijt ...

mc

even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor mc » 21 dec 2007, 20:00

Niet geheel onverwacht en toch ... werd ik verleden jaar in de zomer voor de vierde keer zwanger. In het begin vreesden we dat we het kindje zouden verliezen door enkele bloedingen. Toch zijn we erdoor gesparteld maar de zwangerschap verliep niet van een leien dakje. Rusten was geen overbodige luxe maar met 3 broertjes en een man die in ploegen werkt, was dit niet echt aan de orde (er gingen maar 2 broertjes naar school - het derde was altijd bij mij).
Op het laatste had ik regelmatig last van pijnlijke weëen maar die vielen telkens terug stil. Zoals op 34 weken ... maar toen ben ik toch naar het ziekenhuis vertrokken ... daar merkten ze een bloeddruk op van 8 over 5. Platte rust was nu echt noodzaak want het was nog veel te vroeg voor ons vierde zoontje. Maar ...
Op 31 maart hadden we nog een verjaardagsfeestje voor de broers georganiseerd (ik was uitgerekend voor 16/04). Vrijdagnacht begonnen de weëen terug maar stopten. Op het feestje werd er opgemerkt dat ik er slecht uitzag. Zaterdagnacht begonnen de weëen terug maar stopten.
Maandagmorgen bracht ik de twee oudsten naar een extern kamp - de jongste broer bleef bij mij. Tegen de middag kreeg ik terug weëen en belde mijn man om van z'n werk naar huis te komen. Eenmaal thuis besloten we naar het ziekenhuis te vertrekken (ik was 38 weken). De gyneacoloog verwachte de geboorte en ik diende in het ziekenhuis te blijven maar alles stopte terug. Op dinsdagmorgen ging ik terug naar huis. Tegen 16u begonnen de weëen terug. Ditmaal enorm hevig. Ik tierde het uit en zakte door mijn benen van de pijn. Eenmaal bij de gyneacoloog stopte alles terug. Maar we beslisten om op woensdag toch inleiding te nemen.
Woensdagmorgen 8u werden mijn vliezen gebroken. Een baxter werd tot het maximum opgedreven. Om middernacht had ik uiteindelijk volledige ontsluiting maar geen persweëen. Om 8u donderdagmorgen hebben ze de baby uit mij getrokken. De placenta hebben ze manueel moeten afhalen waardoor de baarmoeder kantelde. Deze hebben ze ook manueel terug moeten goedsteken. Het gezicht van de gyneacoloog vergeet ik nooit meer. Hij was bang ... bang dat er iets mis zou lopen.
Eerst leek mij zoontje ok maar al gauw had ik het gevoel dat er iets mis was. Hij kermde ... 's middags hebben ze hem naar de couveuze gebracht. Hij zou een infectie opgelopen hebben door 24u gebroken vliezen en het ook wat moeilijk hebben door de bevalling.
De volgende ochtend werd ik gewekt met het nieuws dat mijn zoontje in spoed zal overgebracht worden naar uz gent - neantologie.
Het ging niet goed met hem. Hij was ernstig ziek. Had een klaplong gehad, een longontsteking, vocht tussen de longen en werd aldus volledig beademt. Hij kreegt zware medicijnen en kreeg ook kalmeringsmiddeltjes toegedient.
Maar hij heeft het gehaalt ... ons vechtertje ... maar nu is hij al maanden aan het aerosollen. Constante problemen met de luchtwegen. Twee weken geleden stelden ze rsv vast. Hij werd niet opgenomen omdat we thuis al de maximale behandeling toedienden maar wanneer het echt niet meer ging, mochten we de dokter bellen voor een eventuele opname. Tot vrijdag heeft hij antibiotica gekregen en nu aerosollen we terug 2 keer per dag. Zijn luchtwegen en longetjes zijn weer even zuiver maar nu heeft hij een dubbele oorontsteking ... het vocht zie je zo uit z'n oortjes lopen ...

Ik kan even niet meer ... ik ben zo bang ... ik wil het verleden vergeten (zwangerschap, bevalling, neantologie) maar ik kan niet.

Mijn man was niet bij de bevalling (hij zorgde voor de andere 3 kapoenen). Ik heb hem wel alles verteld maar ...
De periode in het uz was ik bijna altijd alleen.

Gast

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor Gast » 22 dec 2007, 18:19

Hey MC

Je hebt het niet gemakkelijk gehad, he.
Het zal je nog ff achtervolgen, vrees ik.
Maar vroeg of laat zal je inzien dat je dat (op je eentje) heel goed gedaan hebt, en dat je best trots op jezelf mag zijn.
Je hebt je er heel moedig doorgeslagen, doorheen die moeilijke zwangerschap, die eenzame zware bevalling, en door de moeilijke tijd toen jouw kindje ziek was.

Met al mijn respect, en vele liefs ook.
En geniet van de feesten met al je mannen, he.

Nina

k

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor k » 23 dec 2007, 15:36

Hoi MC

Ik weet wat je meemaakt ik heb ook een prematuurtje en ik ben ook alleen bevallen en heb ook meer alleen in het vubJette gezeten dan samen met mijn man en ook om dezelfde reden hij bleef bij de andere kindjes,het is nu bijna een jaar geleden,hij was vorig jaar niet thuis met kerst en nieuwjaar.
Nu wel en het is nu dubbel genieten,ik heb ook moeilijke dagen hoor als ik eraan terugdenk aan zijn weken op neonatologie.
En denk steeds dat ik mijn klop nog ga krijgen.

Vele groetjes en prettige feesten.

mc

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor mc » 24 dec 2007, 11:13

Nina en K

dank je wel voor de lieve woordjes...

Het is inderdaad moeilijk om te verwerken ... wie het niet echt zelf meegemaakt heeft ...

Vrolijke kerst !

toeternietoe

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor toeternietoe » 27 dec 2007, 21:21

ikzelf heb mijn opname, bevalling en nic periode ook pas na 1,5-2 j kunnen "afsluiten".
Hier zitten er zo vrij veel mama's denk ik.
De eenzaamheid die ik toen voelde en het rouwen om de roze wolk die je jezelf min of meer voorstelt heb ik deze zomer eindelijk kunnen verwerken door hulp van een psychologe. Zij pastte de EMDR techniek toe. Bizar, maar het werkt wel, hele films heb ik teruggezien, details kwamen weer boven, kleenexdoosjes leeggehuild, maar het resultaat is dus wel dat ik nu nuchter kan zeggen : ok ik had geen droomstart, maar heb nu wel een droomdochter! ik kan terug vriendinnen bezoeken die bevallen zijn, babyboom bekijken... en ik geniet nog meer van mijn dochtertje!
Ik ben via een goede omkadering bij de juiste zorg terechtgekomen. Ik zou jullie de raad geven om, als je het echt nog moeilijk hebt, ook hulp te zoeken. Deze techniek past niet iedere psycholoog toe, maar gaat veel sneller en dieper dan gewone gesprekstherapie.
Ik hoop dat jullie iets hebben aan mijn beperkte verhaal.
sterkte en prettige feestdagen!

elke

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor elke » 28 dec 2007, 10:00

mijn dochtertje heeft owv onrijpe longen (geboren op 35w) enorm moeten vechten voor haar leven, ze werd beademd, kreeg 100% zuurstof, werd in een kunstmatige coma gehouden, .... en kreeg toen ze 2 maanden was een zware rsv infectie met opnieuw beademing en kunstmatige coma, tot ze 1 jaar geworden is (september) is ze nooit langer dan 2 weken zonder aerosol geweest, sinds eind september krijgt ze singulair om haar stabieler te houden (ook al is ze er nog te jong voor eigenlijk ... maar veel keuze hadden we niet) en moeten we niet constant meer aerosollen
sinds een week is ze ziek en moet ze aerosollen maar doordat het lang geleden was sloeg de aerosol snel aan en zien we al beterschap
ze gaat ook, afhankelijk van haar toestand, tussen 1 en 6 maal per week naar de kiné voor IPV
ik heb eigenlijk nooit echt een 'klop' gehad na alle gebeurtenissen, ik heb deze lang wel verwacht maar blijkbaar hebben we het een plaatsje kunnen geven
vorige zomer bleek wel dat ik (totaal onverwacht) zwanger blijk te zijn van ons vierde kindje, mss heeft dat onze 'klop' uitgesteld, of was dat onze 'klop' ....
binnen een zestal weken krijgen we er een broertje of zusje bij en ik moet zeggen daarvoor zit de schrik er wel serieus in, teruggaan naar de 'plaats' waar alles zo moeilijk gegaan is, waar alles gebeurd is, ... daar heb ik het toch serieus moeilijk mee ....

Gast

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor Gast » 30 dec 2007, 10:38

up

Gast

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor Gast » 03 jan 2008, 08:57

up

TJO

RE: even mijn verhaal kwijt ...

Berichtdoor TJO » 03 jan 2008, 13:33

Mijn zoontje is geboren op 30 weken , was 39 cm en woog 1.300 kg. IK heb heel de zwangerschap bloedingen gehad en heb 6 maand plat gelegen. Mijn vliezen zijn gebroken aan 29 weken en 3 dagen. Ik heb 4 dagen aan een infuus met antibiotica gelegen en weenremmers maar na 4 dagen hebben ze mij moeten overbrengen naar het UZ Gent en ben ik met een spoedkeizersnede bevallen. ondertussen is mijn zoontje bijna 22 maanden is maar 73 cm groot en weegt maar 7.6 kg. hij sukkelt vreselijk met zijn longen. Aerosolt vanaf zijn zes maand elke dag minstens drie maal anders komt hij de dag niet door. Als het slecht gaat wordt hij opgenomen in het ziekenhuis en krijgt hij zes aerosols per dag , prednisone (= cortisone )en Brontine. ze hebben hem in het UZ al binnenstebuiten gekeerd. We hebben verhoogd kindergeld aangevraagd en ons zoontje is 66 % invalide verklaart. Ik heb het eigenlijk nooit moeilijk gehad met de vroeggeboorte en alles daarna. De ene dag gaat het natuurlijk wel een beetje beter dan de andere dag maar als je ervoor staat moet je er toch door.. Sterkte voor iedereen en ik denk altijd : er zijn mensen die het nog veel moeilijker hebben dan ik!


Terug naar “Prematuurtjes”