voor de platliggende mama's

Logootje

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Logootje » 09 dec 2007, 11:53

Dag Kristien,

Idd, veel knuffelen doen we sowieso, en hem "een handje helpen" zit er ook wel in. Ik lig nog maar 2 weken plat, en 3 maanden lijkt dan ook bijzonder lang.
Dat jullie als gefrustreerde kiekes rondlopen kan ik best inkomen, ik ken mezelf zo'n beetje :-s, en hoop maar dat ik dit niet op hem ga uitwerken.
Hij garandeert me dat we er door deze situatie sterker gaan uitkomen, da's dan toch weer een lichtpuntje in de duisternis.

Wat het huishouden en de kids betreft, daar hebben we zo'n beetje een schema voor kunnen uitwerken. Mams haalt de kids van school, schoonmoeder stelt zich kandidaat voor de strijk en de kuis om de 2 weken.

Nu ben ik 21 weken (op echo, want die vraag stel ik me ook, is het bij jou ook 34 weken op echo of op kalender, want dit verschil bedraagt toch 2 weken. Mijn vorige gyn telde op kalender, deze op echo)
Met de vorige twee zwangerschappen, geen probleem gehad, buiten de eerste hypermesis gravidarum, doch zonder ziekenhuisopname.

Ons tweede meisje lag ook in stuit, het draaien op 35 weken lukte niet meer, dus is het ook een ks geworden. Ik had de keuze, natuurlijke bevalling of ks, maar wou geen risico's nemen, dus is ze geboren op 37,5 weken. 49 cm en 3,280 kg. Gezond gewicht dus.

Deze zwangerschap gaat er iets minder leuk aan toe. De eerste drie maanden terug hypermesis gravidarum gehad, deze keer wèl met ziekenhuisopname, dus dacht ik er sinds vorige maand eindelijk van te kunnen genieten. 2 weken geleden had ik hevige buikpijn en bloedverlies, de gyn zei dat het toen kantje boordje was, dus rust is aangewezen...

Sinds hoeveel weken moest je platliggen? 34 weken lijkt me geweldig om te halen, ook al is het nog iets te vroeg, elke week, elke dag in jouw geval is er één gewonnen. Als het de gyn zou lukken om je kindje te draaien heb je toch al 2 cm gewonnen!

Groetjes,
Logootje

mama van 2

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mama van 2 » 11 dec 2007, 13:52

Kristien,
zaaalig om te lezen dat je intussen de 34w gehaald hebt! Da's zowat de belangrijkste kaap he! Nu nog 2 weekjes wachten met bevallen en je baby kan meteen mee op de kamer.
Hoe gaat het nu met Liene? Is ze al wat meer gewoon aan de situatie?

Hier gaat alles zijn gangetje! Onze kleine vent is intussen ook al 4w oud en groeit (of eigenlijk verdikt) gelijk kool, het pasgeborene is er voleldig af nu. Anna heeft redelijk wat kuren gehad toen Emiel een 2w oud was, maar dat lijkt nu terug achter de rug - hopen dat het zo blijft!

Logootje,
goh, wij staan nu nog steeds "droog" zoals hierboven gezegd en dat al vanaf maart. Het is voor je man inderdaad soms lastig, maar ik ga er van uit dat in een gezonde relatie geneog begrip is om daar mee om te kunnen gaan. Uiteindelijk moet jij als vrouw ook heel veel voer hebben om nog een baby te kunnen voldragen en dan vind ik het een kleine moeite van je man om daar ook het nodige begrip voro te tonen. Gemakkelijk is het niet en ja, we hebben ook gefrustreerd rondgelopen, maar je komt daar wel weer door.
Ik herinner mij nog van mijn vorige zwangerschap (ook zo lang onthouding gehad) dat die eerste keren terug spannend zijn zoals bij en prille relatie ;). En alle schade is goed ingehaald hoor.
en nu kijken we terug uit naar die derde "eerste keer". Ik denk trouwens dat we de vooropgestelde 6w niet gaan halen... als we eens een avond niet kapot zijn van vermoeidheid...


Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 12 dec 2007, 09:24

Hallo allemaal!

Mama van 2, leuk om je nog eens terug te "lezen"! Ik ben blij dat alles zo goed meevalt. Het pasgeborene gaat er inderdaad heel snel af he, ik verschiet daar altijd van. Ik hoop met je meer dat Anna haar keine broer nu volledig heeft aanvaard, want het lijkt me niet leuk om heel de tijd "scheidsrechter" te moeten spelen. Met Liene gaat het heel goed eigenlijk, zij komt heel regelmatig knuffeltjes vragen. Als ze terug komt van de creche 's avonds komt ze dikwijls bij mij in de zetel liggen en kijken we samen naar bumba (lang leve bumba trouwens....) terwijl ze heel dicht bij mij ligt. Dat is echt genieten! Ze slaapt ook veel beter tegenwoordig en is vaak heel vrolijk. Ik kan me geen betere dochter wensen!

Logootje, de gynecoloog telt bij ons op de kalender. Ik ben nu 34 weken en een klets, maar volgens de echo wat minder. Het kindje is dus kleiner dan gemiddeld. Maar er moeten er zijn van alle slag he, dus daar maar ik me geen zorgen over. Volgens mij is trouwens de kalender het belangrijkst, ik heb nog niet vaak gehoord dat ze tellen op echo. Want dat kan toch per week veranderen? Hoeveel weken ben je op kalender?
En die hypermesis, chapeau, daar heb ik veel respect voor. Lijkt me allesbehalve gemakkelijk! Bij mijn eerste ben ik ook heel erg misselijk geweest, en ik vond dat vreselijk. Daar keek ik nog het meeste tegenop. Deze keer veel meer chance gehad. En dan na een paar weken al moeten platliggen, veel genieten heb je nog niet kunnen doen he.
Ik lig in de zetel van ongeveer 21 weken, en ik vond de weken tot 30 de moeilijkste. Vanaf dan gaat het beter, de grote stress is weg. Maar elke mijlpaal is belangrijk: eerst de 24 weken (vanaf dan mogen ze longrijping en weeënremmers geven), daarna de 26, 28, 30 en geraak je er wel! Neem je nu al pilletjes? Wat mij heel erg help is uterogestan (600mg/dag), dat is niet echt een weeënremmer maar een hormoon die de baarmoeder rustig houdt. Daar kan je altijd eens achter informeren, naar het schijnt geven ze dat nog niet lang bij een dreigende vroeggeboorte maar het doet echt zijn werk wel.

Gisteren had ik een acute aanval van buikgriep. Enorme maagkrampen en tegen de avond diarree. Ben op 1 dag anderhalve kilo afgevallen, het enige voordeel :-). Het was wel even spanned, want die krampen gingen over op mijn baarmoeder en heb toch wel wat harde buiken gehad. Maar heb heel goed geslapen en nu lijkt de rust teruggekeerd. Het is te zeggen, babylief laat duidelijk zijn aanwezigheid merken, maar zo hebben we het graag he!

Een externe draaiing zit er voorlopig trouwens niet in. De navelstreng ligt inde buurt van het nekje en dan riskeren ze dat niet. Bovendien zou de kans op vroeggeboorte te groot zijn door de stimulatie. Maar hij beweegt zoveel dat het nog altijd zou kunnen dat hij zelf draait. We zullen zien, als hij maar gezond geboren wordt, dat is het belangrijkste.

Inderdaad nog een kleine 2 weken en ik ben er 36... stel je voor. Zover durf ik niet vooruit kijken, ik bekijk het dag per dag.

Wat mama van 2 vertelt over die "eerste keer", daar kan ik me volledig in terug vinden! Ook bij Liene hebben we zo lang op ons tanden moeten bijten, en het voelde net zo. Wij hebben die 6 weken bijlange niet gehaald, na 2 weken voelde ik me hersteld genoeg en ondanks de eventuele risico's kon ik echt niet meer wachten :-)

Heel veel groetjes en doe dat alletwee nog heel erg goed!
Kristien

Logootje

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Logootje » 12 dec 2007, 11:45

Mama van 2,

Super, die omchrijving van je; uitkijken naar de "derde eerste keer" :)
Ik kan me voorstellen dat dit moment wel heel intens moet zijn, zo had ik het nog niet bekeken. En onze relatie is wel gezond genoeg, denk ik, om dit door te maken, feit dat manlief me ook al zei dat we hierdoor nog sterker zullen staan gaf me ook al een beetje moed. Maar tjah, een "gezonde" zwangere heeft sowieso al van die paniekmomenten zeker? 't Was vooral omdat ik "nog maar" 21 weken ben, dat die termijn me zo slopend lang leek.

Dus, Kristien, ook jij geeft me heel veel moed, want ik ben op echo, nu bijna, 22 weken :). Dit wil dus zeggen, op kalender AL 24.
Het wisselt inderdaad soms op echo, doch ons meisje, liep steeds op haar schema (de echo-weken zal ik maar zeggen) Bij mijn vorige zwangerschappen had ik een opvolgschema mee waarop de gyn telkens zowel de echo als de kalenderweken opschreef, echo was telkens 2 weken minder dan kalender. Nu heb ik een andere gyn en die zegt enkel het aantal weken op echo. (die weken zie ik dan ook op het scherm tevoorschijn komen)
Tjah, bij mijn eerste zwangerschap was ik ook zo extreem misselijk 24/24, maar geen ziekenhuisopname, doch tot 17 weken. Bij de tweede had ik schrik dat het weer van dat ging zijn, maar was er gelukkig op 2 weken vanaf. Dan denk je, de derde gaat ook weer iets beter zijn, maar nope.... Eerste keer enkel hypermesis, medicatie gekregen, ondertussen slokdarm vol blaasjes, dus terug ziekenhuis.

Ik neem geen pilletjes, want mijn baarmoeder houdt zich rustig. Ik heb nog wel wat bloeding, maar vermits ik een stolsel had van 9cm, heb ik liever dat het eruit komt dan dat het blijft zitten en zo de kans op het scheuren van de vliezen vergroot.
Ze hebben me hier een bedje geïnstalleerd in de living, waar ik mijn dagen (en nachten) op slijt. (want trappen lopen mag ik ook niet) Dus knus in bedje tegen ventje aankruipen zit er ook nog niet bij. Volgende week controle, en hopen dat het verdict luidt dat het er goed genoeg uitziet om toch in het echtelijke bed te mogen kruipen, boven.

Het is wel het moment niet echt om nu buikgriep te krijgen hè, Kristien. De spasmen van de darmen gaan zeker over naar de baarmoeder, dus hou je maar lekker heel rustig.

Als het zo zit met de navelstreng is het inderdaad misschien beter dat ie lekker blijft zitten, een keizersnede is, als het zover is, niet zo erg vergeleken met wat je al doorgemaakt hebt, ook dat kan er dan nog wel bij ;)

Mijn andere twee kastaars komen net thuis, en die vleien zich maar al te graag even bij mama op bed...ze zijn iets te groot voor Bumba, maar een babbelke doen ze net zo graag :)

Groetjes en, Mama van 2, geniet van je "kleintje", Kristien, geniet van de drukte in je buik, lang gaat dat niet meer duren, en gerust kan je op deze termijn al zijn!
Logootje


Lieze

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Lieze » 18 dec 2007, 14:07

Hallo allemaal,

Een tijdje geleden heb ik me hier aangesloten. Ondertussen is ons zoontje een goede twee weken geleden geboren op 35 weken.
Tijdens de weken dat ik moest platliggen heb ik veel steun gehad aan dit forum en wou daarom nog eens iedereen bedanken.
Ons ventje stelt het ondertussen goed. Toch waren er in begin wat problemen met zijn gewicht. Hij wou onmiddellijk aan de borst maar het vermoeide hem zodanig dat hij onvoldoende melk binnen kreeg. Dus afkolven maar en geven via fles. Nu mag hij terug aan de borst en doet het prima. Hopelijk blijft het zo!!!
Ik wil iedereen van dit forum een hart onder de riem steken. Weet echt wat jullie nu meemaken. Maar geloof me, het rusten is de moeite waard.
Ik dacht 35 weken is al goed maar je ziet een voldragen zwangerschap is nog beter.
Veel succes allemaal!!!!!!!!

Lieze

Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 18 dec 2007, 14:41

Hallo allemaal,

Lieze, een dikke proficiat met de geboorte van je zoontje! Mijn dochtertje is ook op 35 weken geboren, dus ik weet goed waarover je het hebt. Ze heeft een tijdje sondevoeding gehad omdat ze te zwak was om aan de borst te drinken, maar na een dikke week had ze de techniek te pakken. Na twee en halve week in het totaal mocht ze naar huis, ze woog toen 2.4 kg. Nu is ze 20 maanden en je ziet echt helemaal niet dat ze wat vroeger is gekomen. De eerste drie maanden was ze duidelijk trager, zo lachte ze pas op 12 weken, maar vanaf dan heeft ze alles in sneltreinvaart ingehaald.

Logootje, hoe gaat het met jou? Moet je nog steeds in de living slapen? Daar zou ik het ook erg moeilijk mee hebben, 's nachts niet bij mijn ventje kunnen kruipen. En dat bed is waarshcijnlijk niet groot genoeg om er met twee in te kruipen... Ondertussen ben je toch weer een dikke week verder! Ik heb eens gekeken in mijn moederboekje en daar staat de echoleeftijd ook altijd bij, maar de gyn rekent qua op de kamer mogen en beslissingen toch altijd op de kalenderleeftijd, dus je bent zeker al 25 weken!

Ik ben gisteren nog even naar de gyn geweest (ben nu 35w3d) en alles was relatief goed. Kindje lag nog steeds in stuit, dus volgende week naar het ZH voor een bekkenmeting. Moest het voor 37 weken geboren worden is het zowiezo een KS, erna hebben we een paar opties: draaing, stuitbevalling en KS. We zullen al eens eerst zien dat we tot daar geraken he. De bmh was volledig verweekt en bijna volledig verstreken, en nog steeds 1 cm opening. Kindje was heel goed gegroeid, meer als een halve kilo op twee weken, dus dat zal wel een fout zijn. Maar alleszins meer dan 2 kilo. Het blijft hier dus spannend, het kan zowel voor morgen zijn als voor over drie weken....

Heel veel groetjes en tot binnenkort!
Kristien

mama van 2

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mama van 2 » 18 dec 2007, 16:03

Kristien,
ik ben zoooo blij te lezen dat jij al op weg bent naar de 36w!!! Ik heb al 2 keer "volledig klaar om te bevallen" nog een kleine 10 dagen blijven lopen. Dus ik duim voor jou da thet ook zo lagn nog uitblijft, dan haal je de 37w!

Logootje,
blij dat we je gerust kyunnen stellen. En ja, als je niets mag doen heb je tijd geneog om je vanalles af te vragen he ;).

Lieze, dikke proficiat met je zoon!

mijn dochter heeft mij nu nodig, kan niet langer reageren.

L.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor L. » 19 dec 2007, 10:39

Hej hej,

Op 25/11 ben ik bevallen van een flinke dochter Nore. 'k Ben uiteindelijk bevallen op 40w5d. Wie had dat ooit gedacht na al die weken platte rust! 'k Ben wel blij dat onze kleine meid zo lang in m'n buik is blijven zitten. De bevalling was wel zwaar maar ons kleine meid deed het van het eerste moment prima! Ondertussen is ze al 3 weken oud en ze eet goed en komt goed bij.

'k Wil alle platliggende mama's dan ook veel succes wensen! Je ziet dat je het lang kan trekken ook al moet je platliggen! Het loont echt de moeite om rust te nemen!

Veel succes!

groetjes

L.

Gast

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Gast » 20 dec 2007, 09:38

hallo platligmama's,

de 'nieuwe' mama's hier kennenb mij wellicht niet maar ik ben in september bevallen van een gezonde dochter na vier maanden platliggen en een maand nog het rustig aandoen. Het waren moeilijke maanden met veel angst maar het loont meer dan wat ook ter wereld. alles gaat hier goed, ze groeit als kool.

Ik wil eigenlijk enkel laten weten hoe het gaat en de platligmama's een hart onder de riem steken. Het lijkt nu soms eindeloos maar het gaat vooruit hoor. Amaai, kristien, toen ik bijna moest bevallen was jij nog maar halfweg. Proficiat.

groetjes
Marie 1

mel

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mel » 20 dec 2007, 21:43

kan er mij iemand helpen ik ben nu 30 weken platte rust aangeraden allè verplicht aangezien de baby al ingedaald is en mijn baarmoederhals verweekt is en al 3cm opening heb moet nu alle weken op controle maar die rust is niet gemakkelijk heb hier en dochter lopen van 5j4m ben er echt niet gerust in en dit alles zou moeten gekomen zijn doordat ik op jonge leeftijd bevallen ben kan er mij iemand raad geven zou ik deze zwangerschap kunnen voldragen of is de kans echt groot dat ik vroeger beval mijn dochter is ook 22dagen te vroeg geboren wie kan mij iets van raad geven.

Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 21 dec 2007, 09:35

Hallo allemaal!

Marie 1, blij om te horen dat alles zo goed gaat met je babietje! Ze groeien inderdaad snel he, en ze leren zo veel op korte tijd. Toen Liene 4 maanden was begon het "grote genieten" voor mij. Ervoor was het ook heel leuk, maar vanaf dan was het helemaal super.

Mel, het is moeilijk om in een glazen bol te kijken he, het is echt moeilijk te zeggen of je veel vroeger zal bevallen of niet. Ik heb ook al een kindje , en het platliggen is niet gemakkelijk maar met een paar truukjes en hulp van man, familie en een poetsvrouw kom je al een heel eind. 30 weken is al heel goed, veel van ons zijn vroeger moeten beginnen rusten! Probeer zoveel mogelijk te rusten, en elke dag is er eentje meer. Heel veel succes!!

Hier alles goed, morgen 36 weken! Ik had er niet op gehoopt (allez, gehoopt wel, maar ik geloofde het niet), maar stilaan begint de kans dat ons kindje meteen op de kamer mag of nadien mee naar huis groter te worden! Nog een paar daagjes volhouden, en dan zien we wel weer. Ik ben nog nooit zo lang zwanger geweest en dat is ergens wel een raar gevoel!

Doe dat allemaal nog heel goed,
veel groetjes,
Kristien


T

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor T » 25 dec 2007, 14:24

Hallo,

Eerst en vooral wens ik iedereen een mooie Kerst !! en veel moed en geluk voor de komende weken rust!

Ik ben een mama van 2 kindjes. De oudste is een meisje van 4 jaar en de kleinste een jongen van 2 jaar.
We waren er helemaal door, ik had 2 kindjes ( en ja, we wilden er eigenlijk drie), beide te vroeg gekomen en daarom zouden we het bij 2 houden!
Dat is natuurlijk de rationele kant van het verhaal. Nu het emotionele: we willen gewoonweg nog een 3de!
Bij de 1ste waren mijn vliezen gescheurd op iets meer dan 35 weken en ben ik op 36 weken (moeten) bevallen.(couveuse-sondevoeding; nu doet ze het heel goed)
De 2de: vanaf 30 weken berotec en rust thuis; vanaf 34,5 week in ziekenhuis omwille van weeën; ik ben bevallen op bijna 37 weken (de dag nadat het infuus uitgetrokken was ...., dus het had dienst gedaan!)
Bij een 3de vrees ik voor de vroegtijdige weeën en zal ik waarschijnlijk ook veel moeten gaan rusten. Maar hoe gaat dat met 2 kleintjes erbij?
Met mijn 2 kindjes is het goed afgelopen, ze waren daarnaast ook niet ERG vroeg erbij, maar toch de 40 weken zijn er niet voor niks. En wat als bij een volgende zwangerschap de weeën niet meer te stoppen zijn?
De oudste gaat naar school, maar de kleinste nog niet. Mijn man is steeds vroeg werken en laat thuis, dus weinig hulp bij het klaarmaken van de kinderen, ...
Hoe doen jullie het?


Groetjes Tine

Logootje

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Logootje » 25 dec 2007, 16:05

Goh, T, niemand kan voorspellen dat een derde zwangeschap moeilijker of gemakkelijker zal gaan dan de vorige twee. Bekijk het zo, het is telkens goed afgelopen en het aantal weken dat je gehaald hebt is ook wel mooi. Er zijn er die veel vroeger moeten bevallen hè. Maar maak je geen voorbarige zorgen, da's nergens voor nodig, je zal wel zien als het probleem zich stelt.
Wat de hulp betreft, woont er niemand in je directe omgeving om de kindjes te helpen klaarmaken? Ik had het geluk dat mijn man dit kon doen en hen naar school brengen. 's Middags haalde de bomma hen op om thuis te komen eten, en 's avonds ook, daarbij maakte ze dan ook nog het avondeten klaar en deed de boodschappen. Mijn schoonmoeder deed mijn was en strijk. Ze hebben deze hulp zelf aangeboden, was wel zwaar voor hen, maar tijdelijk hè.
Via de ouders van de vriendinnetjes van mijn dochtertjes kreeg ik ook vaak een telefoontje om te vragen of ze konden helpen, de kindjes thuis afzetten of hen een poosje mee laten spelen bij hen thuis.
En je zoontje... je hart breekt natuurlijk als je het zelf niet meer kan/mag, maar als hij enkele dagen in de week mag logeren bij de grootouders... ik weet het niet hè, ik zou het er ook heel moeilijk mee hebben. Ze vragen nog zoveel aandacht op tweejarige leeftijd.

Verder, is het al opgevallen dat ik vaak in het verleden spreek? :)
Ik ga hout vasthouden natuurlijk, maar ik mag terug bewegen....
Vorige week naar de gynae geweest en als bij wonder was het stolsel volledig verdwenen. Omdat ik echt wel grote stukken verloren heb, concludeerde hij dat mijn baarmoedermond wel een beetje open geweest is, en dat de kans op een vroeggeboorte wel groot is. Dus moet ik vooral naar mijn lichaam luisteren, en als ik me een beetje moe voel, zitten en rusten. Verder mag ik licht huishoudelijk werk doen, en rondwandelen (niet gaan shoppen)
Mijn bedje in de living is dus afgebroken en ik lig terug knus naast ventje in bed ;) . Wat de rest betreft is het natuurlijk nog nope, want heb nog steeds een beetje bloedverlies, ik zou het risico ook niet willen nemen. Maar we beginnen ons erin te stellen...(dat het eenzijdig is ;) )

Het was in elk geval leuk, gisteren met kerst, mee te mogen tafelen. Ook de kindjes terug in bed stoppen, mee rondrijden als ventje de boodschappen doet, heel af en toe me eens voorzichtig in een winkel wagen, even dan... 't is alsof er een nieuwe wereld opengaat :D

Maar ja, als ik dan toch heel even mag klagen... ik zit ondertussen met een geweldige verkoudheid die het nu op mijn luchtwegen gemunt heeft. Zware en prikkelende hoest, en er zijn al zo weinig middeltjes die een zwangere mag nemen :( Die hoest, daar kan ik nog mee leven, ik vind het enkel geen prettig gevoel dat ik daardoor zo'n druk zet op mijn buik.

Allez, kindjes kijken rustig tv, en het begint lekker te ruiken in de keuken....ik ga eens piepen wat mijn ventje aan het kokerellen is :)

Aan de platliggende en kersverse mama's prettige kerstdagen gewenst!!!!

Groetjes,
Logootje

Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 31 dec 2007, 18:51

Hallo allemaal!

Ik heb leuk nieuws: ik ben bevallen en ben een trotse mama van een zoontje! Hij noemt Dries, is geboren op 27/12 (36w5d), woog 2.835 kg en mat 48 cm bij de geboorte.
Alles is heel goed gegaan, ik ben zelfs alweer thuis, met Driesje, voor samen oudejaar te kunnen vieren! Liene reageerde heel goed op haar broertje, voorlopig hebben we nog niet al te veel jaloezie gezien. Maar ja, Dries is dan ook nog geen vijf uur thuis, dus de grote test zal nog komen.
Ik ben heel blij dat ik van al het liggen vanaf ben, en overgelukkig dat hij mee op de kamer en mee naar huis mocht.
Ik ben bevallen op de dag dat ik gestopt ben met utrogestan, doordat mijn water opeens brak. Weer niets te maken met vroegtijdige weeën, maar ik heb wel het gevoel dat die utrogestan veel heeft gedaan.

Ik zal deze week nog iets van me laten horen en reageren op de laatste postjes, maar momenteel wordt ik gevraagd aan de feesttafel!!

Gelukkig nieuwjaar iedereen!!!!!!


Gast

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Gast » 02 jan 2008, 12:14

proficiat Kristien!
Ik herinner me nog het eerste berichtje dat je plaatste ...

Geniet ervan
Groetjes
Marie 1

mama van 2

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mama van 2 » 02 jan 2008, 15:15

Kristien,
ook van mij een dikke proficiat! Net als Marie herinner ik mij ook nog de eerste dag dat je hier kwam schrijven, midden juni was het, jij net zwanger. En kijk, die kleine pruts is al geboren! ZO zie je maar weer dat het een heel erg lastige en moeilijke periode is, maar als alles goed gaat lijkt het achteraf in een knip gepasseert en vergeten!

En leuk dat Liene zo geod op ahar broertje reageert! Wees op je hoede voor week 2-3, dan zal eht waarschijnlijk even keren, maar als je daar door gesparteld bent wordt het weer fantastisch om te zien hoe grote zus zo lief voor haar broertje zorgt!

Ben zo blij dat het met mijn "maatje" van in't begin hier ook goed is afgelopen! Een prachtig boeleke meteen op de kamer en mee naar huis, 't is daarvoor dat we 't zo lang volgehouden hebben he! Geniet ervan!

Logootje

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Logootje » 04 jan 2008, 14:33

Effe tussen de soep en de patatten door; een geweldig dikke proficiat Kristien!!!


Terug naar “Prematuurtjes”