voor de platliggende mama's

Gast

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Gast » 04 okt 2007, 17:36

Hallo platliggende mama 's,

Ik heb niet alles gelezen, maar kom jullie even een hart onder de riem steken. Hou vol mama 's, het is een cliché, maar zoals de neonatoloog me vertelde op mijn rondleiding op de afdeling daar : je buik is de beste couveuse. Dit was een antwoord op de vraag of mijn zoontje er al niet beter uit zou zijn, ik was het beu, was onzeker (had bijna geen vruchtwater meer), ... .
Misschien een troost, naar de neo op en neer rijden is ook niet alles.
Veel succes.

Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 04 okt 2007, 18:49

Hoi allemaal,

Ik heb de laatste tijd wat problemen om op zappy te geraken, ik wou gisteren ook al iets vertellen maar het ging niet.

Ik ben vandaag nog eens op controle geweest en het was niet zo'n geweldig goed nieuws. Ik mag nog thuis blijven, maar met volledig platte rust. Enkel uit de zetel om te slapen, eten en naar toilet gaan. Binnenkort zit er alleszins een opname aan te komen voor weeënremmers en longrijping. Pfff, ik was er toch weer goed van verschoten, ik doe zo mijn best om positief te blijven maar het is niet gemakkelijk. Vooral niet met Liene erbij, ik zit het meeste in over haar. En mijn man, die het nu ook zwaar gaat krijgen. Ik hoop dat mijn band met Liene niet te hard gaat veranderen nu ik niet meer zo voor haar kan zorgen. Ik heb echt schrik om veel te vroeg te bevallen, ook al weet ik dat ik met rust nog een heel eind kan komen. Elke dag is er eentje he. De dokter zei dat ik me niet te veel zorgen moest maken om de steken die ik voelde, maar dat ik ten allen tijde harde buiken moest vermijden omdat het heel makkelijk weeën zou kunnen opwekken. Vanaf straks start ik met progesteron pilletjes, ik hoop dat die toch een beetje voor "rust" kunnen zorgen.
Merci mama in spé voor de tips, ik heb er toch een aantal kunnen gebruiken! Liene kan ook al de trap op, en met hulp ook af. Wat heel wat is voor zo'n kleine beentjes :-) Binnenkort stuur ik mijn man naar de ikea voor een tafeltje en stoeltjes, want ze is er wel aan toe, ook om te tekenen en zo. En Anna al anderhalf jaar, proficiat! Wij kunnen die "verjaardag" binnenkort ook vieren, nog twee weken.
Ze spreken niet over een cerclage, en ik denk dat het nu te laat is. Ben het vergeten te vragen daarnet. Soms wou ik wel dat ik die extra zekerheid nog had, maar ja.

Jody, over cerclage kan ik je niet zo veel vertellen, maar ik heb ook funnuling gehad bij mijn vorige zws. Die is toen vanzelf weggegaan (mits de nodige rust). Nu heb ik ook al een minimale funnuling, maar daar zou ik me niet te veel zorgen over moeten maken.

J, ik vind het wel raar dat je vanaf 34 weken terug zou mogen beginnen werken eigenlijk. Als je je er niet goed bij voelt zou ik even raad vragen aan een andere gyn, want als je dan toch te vroeg zou bevallen ga je je misschien heel erg slecht voelen. 34 weken is super, maar voor een kleintje toch nog wat vroeg om naar huis te mogen. Een neonatale periode is niet het einde van de wereld op 34 weken, maar toch wel zwaar (Liene is op 35 geboren, en is nog 2 weken in het ZH gebleven). Misschien kan je eventueel nog wat verlof eraan plakken? je hebt achteraf wel minder verlof, maar misschien kan je dat wel opvangen met ouderschapsverlof of zo, want dat is het wel waard. Veel beterschap voor je zoontje trouwens, en een dikke proficiat met zijn verjaardag!

L, voor jou ook nog een paar weken, ik duim dat alles goed blijft gaan! En wat dat bijkomen betreft: wat er nu niet bijkomt moet er straks niet af :-) Zo lang het kindje goed groeit is er niets aan de hand he.

Marie 2, weeral een paar dagen verder.Hopelijk zit het beebje er nog steeds en anders hoop ik dat alles goed is met jullie 2!

Enfin, terug naar mijn zetel. Heel veel groetjes en succes aan iedereen!
Kristien


J.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor J. » 04 okt 2007, 20:39

Hallo,

Kristien, ik begrijp je bezorgdheid. Een dubbele bezorgdheid eigenlijk hè: enerzijds voor de baby in je buik, anderzijds voor je dochtertje en man. Ik heb 2 keer in het ziekenhuis gekregen (laatste keer ook weeënremmers en longrijping), en was ook heel erg bang dat het voor mijn zoontje en man lastig zou worden. Bij mij was het wel onverwacht dat ik werd opgenomen, dus kon me niet voorbereiden. Misschien kunnen jullie nu al één en ander op voorhand regelen? Bvb. prenatale kraamhulp die zorgt voor eten, strijk, etc.
Mijn ervaring is dat het idd moeilijk is voor zo'n peuter/kleuter als mama er niet is, maar dat ze zich heel snel aanpassen, hoor. Mijn zoontje kwam mij elke dag bezoeken en we zorgden dan dat we wat kleurpotloden of een stickerboek hadden. Dan kon hij bij mij op bed zitten/liggen en wat spelen. Hier thuis is hij het ondertussen helemaal gewoon dat papa hem in bad zet en naar bed brengt. Alleen als hij erg moe is, wil hij al eens huilen om mama. Natuurlijk zijn er erg moeilijke momenten, en misschien is het toch wat anders bij kleinere kindjes (de mijne is tenslotte al 3j).

Tja, ik weet ook niet goed wat ik moet ivm terug rondlopen en zo op 34w. Ik kan veelal van thuis uit werken, dus ofwel zit ik aan mijn bureau of desnoods kan ik ook halfliggend vanuit de zetel werken. Denk dus dat dat nog wel te doen is. ALleen voor vergadering (ong. 1x/week) moet ik een heel eind rijden. Heb voor mezelf al uitgemaakt om het toch nog rustig aan te doen en zeker niet te gaan poetsen o.i.d. (zou ik ook niet meer kunnen). Maar ik zou wel héél graag eens mijn zoontje gaan afhalen op school, of wat babyspullen gaan kopen of zo.
Bij mijn vorige zw-schap (geen vroegtijdige weeën) had ik op 35w al ontsluiting (1cm) en ben uiteindelijk toch pas op 38w bevallen. Dus ik vermoed dat als er op 34w geen ontsluiting is, het ook zo'n vaart wel niet zal lopen, zeker?

Grtjs,
J

jody

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor jody » 05 okt 2007, 10:29

kristien ik wist niet dat funneling ook kon verdwijnen.hoe kan dat ?

ik heb gisteren me eerste progesteron injectie gehad in me bil . dat dient om me baarmoeder rustig te houden de komende maanden. we zullen zien. tot nu toe is alles ok . me baarmoederhals is nog steeds 3.7cm lang. en normaal zonder bandje is dat 2.6cm dus het is goed.

xx

mama in spé

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mama in spé » 05 okt 2007, 13:35

Kristien,
ben gisteren nogal geschrokken van je berichtje. Toch niet zo goed nieuws dus. Vind het ook moeilijk om je te zeggen dat het zeker in orde komt, want mijn situatie was anders he. Met die cerclages kan mijn bmh niet zo gemakkelijk verstrijken.
Een spoedcerclage kan altijd nog hoor volgens mij, tenzij je bmh volledig verstrkeen is, dan heb je geen plaats meer om die te zetten.
Ik ken iemand die haar zwsch uitgedragen heeft met 0,5cm bmh (wel ook met cerclage), dus dat kan wel.
Misschien moet je eens naar de gyn bellen en nog eens vragen hoe "ver" het nu staat en wat nog mogelijk is?
Wat ik wel weet is dat die rust heel belangrijk is omdat de zwaartekracht vna je baby een van de belangrijkste factoren is die je bmh doet verkorten. Enzeker je dochter niet meer heffen he nu, dat is telkens extra druk van je buikspieren die opspannen.

En wat liene betreft, maak je daar maar geen zorgen over! Die meid ziet haar mama doodgraag en ze zal dat ook blijven doen hoor! De eerste 2, maximum 3 weken had Anna het wat lastig, maar nu weet ze heel goed dat mama haar niet mag pakken en ze komt dan maar in de zetel bij mij knuffelen. En als er iets scheelt, dan weent ze nog altijd om mij hoor, mama blijft de grootste troost. Ze komt nu wel in een periode dat ze goed weet wie haar dierbaren zijn en vooral ook als die weg zijn, maar alles komt goed op dat vlak, echt waar!

Ik wou dat ik iets meer kon doen om je te steunen. Hou vol, positief blijven denken en nu als eerste doel op naar die 30w!!!

Hier gaan de laatste 2,5w in en ben daar niet rouwig om. Het begint fysiek lastiger te worden en lang rondlopen gaat al helemaal niet meer (ook al mocht ik nu een kort wandelingske maken). Heb regelmatig oefenweeën 's avonds bij het in bed kruipen. Maar in vergelijking met Kristien ga ik niet klagen, het gaat nog steeds goed en daar ben ik dnakbaar om!

Jody,
mijn gyn zei steeds dat de lengte van mijn bmh op zich eigenlijk niet zo belangrijk is (tenzij hij zo drastisch zou verkorten natuurlijk). Wat veel belangrijker zou zijn is dat er geen druk op de cerclage komt. Dus fixeer je maar niet al te veel op die lengte, zeker niet als die wat korter wordt de volgende maanden, dat betekent nog niet dat het slecht gaat. Maar ik weet wle dat het een geruststelling is dat die bmh nog lekker lang is!


Vele groetjes en blijven volhouden!!!!!

jody

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor jody » 05 okt 2007, 13:42

hoi mama in spe

het is wel geruststellend dat te horen. in principe is funneling ook niet erg als het maar niet verder gaat dan het cerclage. en hoe vaak gebeurt dat , bijna nooit. maar bij jezelf begin je altijd te twijfelen terwijl je in je achterhoofd weet dat het niet veel kwaad kan. daarom maar het zekere voor het onzekere en gewoon rustig aan doen.

xx

J.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor J. » 05 okt 2007, 15:30

@Kristien: ik heb destijds toen ik op 27w met weeën in het zh lag gevraagd ad gyn of ze dan geen cerclage konden doen. Ze zei me toen dat dat nu laat was en dat er risico op beschadigen van de vliezen is. Mss is dat een antwoord op de vele vragen die je nu hebt.

GRtjs,
J

Gast

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Gast » 08 okt 2007, 12:58

oei kristien, dat is minder. Ik weet uit ervaring dat dat zwaar is zo strikt moeten platliggen maar het is het waard en dat moet je steeds voor ogen houden. Het zal inderdaad wat lastig worden ook voor de papa maar je dochter zal zich vlug aanpassen hoor. Ik vertelde mijn zoon altijd dat ik moest liggen voor de baby en mijn zoon vroeg me dan altijd of ik moe was, ik zei dan dat dat inderdaad zo was en na enkele dagen vroeg hij niet meer of ik bij hem kwam eten, ... Ik vond echter wel dat dat de band met je kind wat verminderde maar aan de aan de andere kant kreeg mijn man zo een ongelooflijke band met mijn zoon en dat deed me ook veel plezier. En nu ik bevallen ben komt die band vrij vlug terug hoor, ik forceer me nu om hem echt exclusieve aandacht te geven en, hoewel zijn papa zijn favoriet b lijft, heb ik niet het gevoel dat hij me minder graag ziet. Het is niet leuk, misschien niet ideaal voor je eerste kind maar je prioriteit moet nu liggen bij je ongeboren kindje, en de zorg voor nummer een moet je tijdelijk wat loslaten en overlaten en man en als mogelijk ook wat aan je ouders of schoonouders. Succes en goeie moed!

Hier alles ok met de baby, wel heel zware nachten en dus wat oververmoeid, maar dat is niet abnormaal natuurlijk bij zuigeling.

Groetjes
Marie 1


Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 08 okt 2007, 13:53

Hallo allemaal,

Ik heb een goed weekend achter de rug, ik heb heel goed kunnen rusten en heb bijna geen last gehad. De steken die ik voelde zijn grotendeels verdwenen, enkel beginnen de harde buiken stilaan op te komen. Maar ergens is dat niet abnormaal voor 25 weken zwanger, en ze zijn ook niet pijnlijk, dus ik maak me niet te veel zorgen.
Donderdag alweer terug op controle!

Met man en dochter gaat het ook goed. Bedankt voor de opbeurende woorden, ik heb er deugd aan gehad! Liene komt nu vaak boekjes lezen bij mij, of stickertjes plakken en daar beleven we alletwee veel plezier aan. En het is inderdaad een hele goede gelegenheid om de vader-kind band te verstevigen! Al is hare papa al lang haar grote held hoor :-)

Marie 2 is al een hele tijd niet meer komen piepen, ik hoop dat het goed met haar gaat!

Marie1, veel succes met de baby, de eerste nachten zijn inderdaad zwaar, hopelijk wordt het snel wat makkelijker.

Mama in spé, succes met de laatste weken cerclage! Weet je al of het over drie of vier weken zal zijn?

Ik wou jullie allemaal toch even bedanken voor de steun, het doet me echt deugd dat ik hier mijn verhaal kwijt kan!
Heel veel groetjes allemaal!
Kristien

marie 2

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor marie 2 » 09 okt 2007, 10:26

Hallo allemaal,

Gisteren naar de gyn geweest. Baby al 2,600 gr, super goed, vond ik. Is toch goed bijgekomen, juist zoals de mama, hihi. Ben zelf de laatste tijd bijgekomen, vooral omdat ik die medicatie niet meer neem, is mijn honger sterker, maar tis in totaal nog niet teveel, dus maak ik me daar geen zorgen over. Had ook al 1 cm ontsluiting. Maar das nu niet meer erg, ben bijna 38 weken ver. Wie had dat gedacht. Zie maar dat het voor de meesten onder ons allemaal wel goed komt. Normaal moet ik binnen 2 weken de laatste keer naar de gyn, maar hij voorspelde mij niet meer te zien, uitgezonderd bij de bevalling natuurlijk. We zullen zien, wat komt komt. Nog een weekje zou heel goed zijn, maar is het vroeger, het gevaar is geweken en het gewicht is ok.

Groetjes Marie 2

anneke

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor anneke » 09 okt 2007, 12:03

hoi iedereen,
ik heb jullie verhalen eens doorgenomen en zit in hetzelfde schuitje
Ik ben nog maar net zwanger, en had vorige week veel harde buiken. Onze vorige zwangerschap eindigde op dertig weken met twee dochtertjes. Laura is helaas gestorven, Kaat stelt het heel goed maar heeft wel een beetje hersenbeschadiging. We hebben heel lang getwijfeld of we er nog eens voor durfden gaan, maar eens de knoop doorgehakt waren ze redelijk snel zwanger.
Toen ik vorige week naar de gyn ging om die harde buiken, dachten zowel ik, mijn man als de gyn dat het een overbezorgde reactie was, maar bij inwendig onderzoek bleek mijn baarmoederhals al te verweken. de cerclage die voor november gepland was is nu vervroegt naar volgende week donderdag. Ik ben al zeker thuis tot na de herftsvakantie.
Ik heb nog nooit een cerclage gehad en weet dus niet waar ik me aan moet verwachten.
Wel ben ik ontzettend bang en wordt ik gek van het niksdoen. Was al blij te lezen dat de eerste weken de ergste zijn, er komt dus nog verbetering in.

Kunnen jullie me wat meer vertellen over die cerclage en het verder verloop nadien?
Alvast bedankt en veel succes aan de hoogzwangeren met hun bevalling
De platliggende mamas wens ik heel veel geduld toe (ik stond niet in de eerste rij toen ze dat aan het uitdelen waren)

Groetjes
An

jody

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor jody » 10 okt 2007, 12:58

hoi an

ik heb sinds 21 sept een hoog vaginaal cerclage. ik heb wel pijn gehad maar die pijn was na een paar dagen echt een heel stuk minder. en tot nu toe vind ik alles heel erg meegevallen hoor? ik ben vorig jaar bevallen met 20wk zwangerschap. en ik las dat jij het had volgehouden tot 30 wk met een 2ling zonder cerclage. dus met cerclage haal jij de 40 wk wel hoor? waarschijnlijk heb jij niet eens een cerclage nodig maar ik het is best wel handig dus neem het zekere voor het onzekere. dan weet je zeker dat er weinig fout kan gaan. wanneer gaan ze het bij je zetten? bij mij hebben ze het met 14 wk gedaan enik ben nu bijna 17 wk. en me bmhals is met meer dan 1 cm gegroeit en zit nog helemaal dicht gelukkig. normaal is mijn bmhals maar 2.6cm en nu is hij 3.7cm. het schijnt dat na het cerclage je bmlengte toeneemt en dat is alleen maar positief.

xx jody

mama in spé

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor mama in spé » 10 okt 2007, 22:07

Hey An!

Hier dezelfde opmerking als jody gaf: als je een tweeling tot 30w gedragen hebt zonder cerclage dan lukt het deze keer zeker tot het einde mét cerclage. Maak je daarover dus maar niet al te veel zorgen. AL kan ik me voorstellen dat dit moeilijk te geloven is, zeker na wat jullie ook al meegemaakt hebben. Het is vreselijk om eerst een kindje te moeten verliezen.

Verder kan ik je zeggen dat zo'n cerclage je een gevoel van zekerheid geeft, je weet dat de baby er deze keer niet "zomaar" zal uit vallen bij wijze van spreken.
De ingreep bij mij was 2 keer onder volledige verdoving. Meteen daarna heb je wel wat pijn, maar na een dag is dat zo goed als voorbij. Verder voel je de cerclage normaal niet zitten. Soms voel ik wel wat prikken van de uiteindjes, maar dat duurt nooit zo heel erg lang.
Het uithalen van de cerclage gebeurt meestela rond de 36w en daar voel je op zich niets van (wat je wel voelt is die eendebek, en dat is niet meteen het prettigste gevoel). En daarna is het afwachten.

Hoe ver ben je nu en op hoeveel weken krijg je de cerclage dan?

Ik weet niet of je al voldoende weet, maar stel gerust de vragen waar je mee zit. Ik mag mezelf - nu al weer 33w zwanger - al bijna een ervaren cerclage-mama noemen en 'k zal dan ook zeker zo goed mogelijk proberen antwoorden op je vragen.

Kristien, hoe gaat het met jou????

Jody, voel jij je intussen al wat zekerder in je situatie? Voor jou komen de moeilijke weken er nu aan he. je zal waarschijnlijk blij zijn en veeeeel gersuter eens je die 20w weer voorbij bent? Veel sterkte en blijf er in geloven en alles komt in orde!

groetjes,

mama in spé

sara

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor sara » 11 okt 2007, 05:33

goeiemorgen platliggende mama's in spé!
Eventjes mijn situatie schetsen. Lees wel al een tijdje mee met jullie maar was voorlopig niet nodig om me bij jullie te voegen maar sinds gisteren.... Ben vandaag 20w zwanger van mijn 1ste kindje via ivf. Heb aan bijna 4w een overstimulatie gehad en weekje in ziekenhuis gelegen. Daarna ben ik beginnen beter worden en alles zag er weer rooskleurig uit. Toen opeens aan 12w op reis ik bloedverlies kreeg. Wat bleek een lichte loslating van mijn placenta met als gevolg een week of 4 vééééél rusten. Eigenlijk bijna niets doen. Zoals jullie wel al kennen. Aan 16w terug op controle geweest en placenta terug aangegroeid en aan het dikker worden. Ik mocht al terug eens in auto rijden, eens ergens gaan wandelen (halfuurtje en terug rusten), klein beetje huishouden,.. Ik mocht terug 'iets'. 2 w geleden kreeg ik wat last van harde buiken en moest steeds veel plassen. Ben naar huisarts geweest en wat bleek lichte blaasontsteking maar niet zo erg. Dokter zegt ja zal die kleine al zijn die duwt op je blaas. Dus maakten ons niet zoveel zorgen. Gisteren op controle geweest naar gyn en alles is dik in orde met ons kindje maar... ligt veel te laag in mijn bekken. Met als gevolg dat als ik te lang rechtsta of neerzit de kans op opening heel groot is. Nu was mijn baarmoederhals gelukkig nog helemaal gesloten maar gyn wil zeker géén risico's nemen. Kindje ligt met zijn hoofdje naar beneden en dat heeft zo een druk. De kans is groot dat het zich nog draait hoor maar nu moet ik dus mijn volledige of toch zoveel mogelijk platte rust hernemen hé. Zo weinig mogelijk lang rechtstaan, mag wel neerzitten maar ook niet te lang en daarna terug plat liggen. Praktisch niets in huishouden tja want alles is bijna al rechtstaan. Mijn voeteinde hoger om te slapen. Buikband dragen om buik op te houden voor de druk. Was eigenlijk echt ontmoedigd. Ik had wel verwacht dat hij ging zeggen dat ik het verder zo kalm aan ging moeten doen zoals ik bezig was maar denk dat ik nu al terug wat teveel deed. Ik overdreef zeker niet hoor maar ja teveel volgens hetgeen wat ik nu nog maar mag doen. Zondagavond moeten we gaan eten. Ik mag gaan maar voor een uurtje of 2 en dan terug naar huis om te liggen ofwel maken dat ik daar een eindje kan liggen. Binnen maand terug op controle en hij zegt dat het tegen dan al hoger kan zitten en dat ik dan misschien terug wat meer mag maar ik denk dan aan de dingen die ik niet meer kan doen. Bv kleertjes gaan kopen, buggy's gaan uittesten,.... De kerstdagen en markten komen eraan. Allé ja jullie begrijpen denken duidelijk wel wat ik bedoel hé. Ik heb natuurlijk alles over voor ons wonder want erveel moeten voor doen maar dan denk je soms waarom gebeurt dit toch met mij hé. En nu vooral omdat ik al vanaf begin september en nu nog voor een maandje in de week helemaal alleen zit. Mijn vriend is steeds weg voor zijn werk en komt enkel in het weekend naar huis. Is wel lastig moet ik zeggen. Je moet steeds op iemand anders rekenen en dat doe je niet zo graag al doen zij het wel graag voor jou. Het is gewoon nog zolang hé. Ben nu in de helft dus ja we moeten dit wonder voor zolang mogelijk proberen te dragen hé. Wat was de reden van jullie platliggen en hoe gaan jullie hiermee om? Zowel de psychische kant als de praktische kant van alles. Wat deden jullie nog en niet? Ben eigenlijk erg bang om opeens opening te krijgen en dan hé.... En hoe weet je nu of je nu opeens toch opening zou hebben ja of nee. Zal zeker véééééééééééél rusten want hangt er veel te veel van af. Bedankt en ook aan jullie veel goede moed nog bij het plat liggen en rusten.
Groetjes sara

J.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor J. » 11 okt 2007, 09:24

Hallo allemaal,

Welkom sara. Ik weet hoe het voelt: eindelijk die zwangerschap waar je al zoveel voor gedaan hebt, en dan het één na het ander voorhebben. Ik ben zelf zwanger van een tweede ICSI-kindje. In het begin steeg het HcG niet genoeg en voorspelde mijn gyn een miskraam. Maar alles evolueerde uiteindelijk toch goed. Tot 8w: toen kreeg ik echt een mega-bloeding. Nog nooit zoveel bloed gezien in mijn leven, dus dacht ik: miskraam. In het ziekenhuis bleek echter alles ok met de baby. Oef...Maar het bleef afwachten...Ik heb nog een hele maand lang gebloed, en toen al 8w moeten platliggen. Tegen 16w was de bloedklonter uit de baarmoeder en kon in eindelijk beginnen genieten.

Maar niet voor lang want op 27w werd ik opgenomen in het ZH met vroegtijdige weeën door een blaasontsteking. Op 28w nog eens. Mijn baarmoederhals bleek verkort, ik kreeg weeënremmers en longrijping voor de baby. Sindsdien is het dus ook platte rust, en voortdurend schrik om te vroeg te bevallen.

Het lijkt alsof heel deze zw-schap zo overschaduwd wordt. En ik had er zo naar uitgekeken om eindelijk ook zwanger te mogen zijn, om kleertjes te gaan kopen, alles klaar te maken voor de baby, etc. Ik heb het er emotioneel héél moeilijk mee. Want wellicht is dit ook mijn laatste zw-schap (man wil geen derde, ik wel). Fysiek ben ik een wrak: ernstige bekkeninstabiliteit, spataders, slaapgebrek, bijna niet bijgekomen en slapjes, en zowat alle zw-kwaaltjes die je kan bedenken. Ook is het moeilijk dat ik niet kan zorgen voor mijn zoontje van 3, en veel alleen zit (= piekeren).

Ondertussen ben ik 34w ver, en mag ik morgen op controle om te zien of ik evt. terug aan het werk mag (ik werk van thuis uit, dus is alleen zitten a bureau) en wat meer mag doen thuis. Maar ben ook daar niet gerust in, want de meeste gyn's raden toch aan om tot 36w rustig te blijven?!? Ik hoop er op dat ik het nog een tijdje trek en alsnog wat kan shoppen voor de baby, wat extra tijd voor mijn eerste kindje kan maken ed.

Voilà, dat is mijn verhaal, sorry voor het geklaag. Is absoluut niet zo bedoeld, want uiteindelijk zal ik héél gelukkig zijn als ik een aterme en gezonde baby kan op de wereld zetten. Al die kwaaltjes neem ik er wel bij!

Grtjs,
J.

Kristien

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Kristien » 11 okt 2007, 13:23

Hoi allemaal,

Eerst en vooral een welkom aan de nieuwe mama's! Ik wens jullie alvast veel succes toe!
Anneke, ik vond het heel erg te lezen dat je een kindje verloren bent en ik kan me voorstellen dat het emotioneel heel erg zwaar is. Wij gaan alvast duimen voor een prachtog op-tijd-boeleke!

Met mij gaat alles relatief goed. Ik ben net naar de dokter geweest en het was goed nieuws: er was zeler geen verslechtering tov vorige week, ik ben goed bezig. Wel zoveel mogelijk liggen, niet zitten, maar kom, zolang ik kan thuis blijven is het allemaal goed he.

Ben nogal vermoeid van dat doktersbezoekje, ik kom morgen zeker nog even terug piepen!

Knuffel,
Kristien


L.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor L. » 11 okt 2007, 15:50

Hej Sara,

Wij verwachten ons eerste kindje via icsi (4de poging - het heeft uiteindelijk 5 jaar geduurd). De eerste maanden waren wel ok, buiten de schrik dan dat het nog mis zou gaan. Maar op 25/26 weken moest ik het rustiger aan doen. Ik had nogal wat harde buiken en m'n baarmoederhals was wat verkort. 2 Weken later bleek m'n baarmoederhals nog maar eens 1cm verkort te zijn. 'k Ben dan ook onmiddellijk opgenomen. Blijkbaar had ik op de 10 minuten harde buiken. En zelf had ik dat nie door dat dat er zo veel waren. 'k Heb dan ook longrijipingspuitjes gekregen. Door plat te liggen verminderde de frequentie van m'n harde buiken wel. Na 2 dagen mocht ik terug naar huis (zonder weëenremmers) maar wel met platte rust. 'k Mocht enkel opstaan om me te wassen en naar het toilet te gaan. Sedertdien ben ik alleen nog maar buitengekomen om op controle te gaan. M'n dagen vul ik met m'n pc, tv en boekjes lezen. En sedert dit weekend ben ik ook begonnen aan de doopsuiker. Om die te kiezen is m'n man in de winkel foto's gaan maken en heeft voorbeeldjes meegebracht. En voor de kaartjes heb ik m'n man ook om boeken gestuurd. 'k Was wel blij dat onze geboortelijst al gelegd was. Ondertussen ben ik 34 weken. Nog een kleine 2 weken en dan mag ik terug bewegen... Jiepie! 'k Ben enorm aan het aftellen hoor! Zo, dit is zowat ons verhaal.

Vele groetjes

L.

J.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor J. » 11 okt 2007, 18:00

Hallo,

Blijkbaar nogal wat IVF/ICSI-mama's hier!

L., je verhaal lijkt op het mijne, alleen mag ik van mijn gyn al op 34w terug wat rondlopen als de cervix niet verder verkort is. Maar ik voel me er precies niet gerust in om vanaf 34w terug te bewegen vermits ik van iedereen hoor/lees dat ze tot 36w moeten rusten...

Grtjs,
J.

sara

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor sara » 12 okt 2007, 06:03

Goeiemorgen allemaal,
Bedankt voor de reacties van gisteren. Jullie verhalen lezen krikken mij wat op omdat je zo wel ziet dat ik zéker niet de enigste ben. En dat ik langs de ene kant erg blij mag zijn dat ik nog eventjes mag rondlopen en eens iets mag doen al is het ook binnen de perken natuurlijk. Ik voel mezelf ook wel aan hoor als ik dringend moet liggen. Maak er zeker geen misbruik van want ben zo bang om opeens opening te krijgen. Nu kan iemand mij vertellen hoe je dat opeens merkt??? Heb gisteren wel nog tamelijk veel harde buiken gehad en volgens gyn is dat echt niet goed en dan moet ik buscopan nemen. Liever 1 teveel nemen dan 1 te weinig zei hij. Nu aan de mama's die enkel nog mogen opstaan om te douchen en naar toilet te gaan. Jullie staan dan toch ook op om te eten??? En wie maakt jullie eten of verwarmen als jullie alleen zijn? Zoals ik al zei ben ik heel de week alleen en ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten doen. Ik heb wel iemand die komt poetsen maar dat is maar 1 vm in de week. Ik krijg ook wel hulp van familie maar ze kunnen hier ook niet iedere minuut van de dag staan toch. En met volledige platte rust mogen jullie dan nog bv wat rechter zitten in jullie zetel? Je weet wel toch met jullie benen plat maar wat rechter op. Sorry voor de wat rare vragen maar heb er echt geen idee van. Nu als ik lig dan is het ook volledig liggen maar soms zou ik even durven rechter op zitten bv om iets te eten. Anders lukt dat maar moeilijk. Slaapgebrek daar moet je me ook niets van vertellen. Ik slaap ook zeer weinig snachts. Moet enorm veel op om te plassen en ja dan is je slaap alleszins verstoort. En tijdens de dag slapen lukt ook al niet (soms eens een klein halfuurtje maar dat was het). Kunnen jullie nog eten zoals anders en zoja nog niet veel bijgekomen? Ik kan nog net eten zoals voorheen maar ben bang dat ik ongelovelijk veel zal bijkomen doordat ik ook heel de dag lig hé. Nu ja zal daarvoor niet minder gaan eten hoor. Ik snoep wel bijna niet (soms maar overdrijf niet) maar toch je werkt ook niets af hé. Wat is jullie indruk daarover? Goh zoveel vragen hé. Ik ben wel blij om te lezen dat je met veel rusten toch wel ver kan geraken hé. Chapeau voor jullie echt waar! Maar er is een reden hé waarom we dat doen. Bv morgen gaat mijn ventje heel de dag gaan helpen bij mijn stiefvader en dan ga ik van smorgens mee naar mijn ma om daar heel de dag te rusten omdat ik dan eens in andere omgeving ben. Als het volledige platte rust is zou dat waarschijnlijk ook niet meer mogen??? Misschien domme vraag hoor. Het doet echt deugd om hier mijn frustraties wat kwijt te kunnen en dat we hier wat steun kunnen vinden aan elkaar!! Bedankt allen en tot hoors en veel lig genot :-)
Groetjes

L.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor L. » 12 okt 2007, 12:00

Hej Sara,

's Morgens en 's avonds ga ik aan tafel zitten om te eten. (als m'n ventje thuis is). 's Middags eet ik m'n boterhammetjes in m'n bed. Nu is het wel zo dat ik niet platplat lig. M'n hoofdeinde staat een beteke omhoog. 'k Denk dat ik dat anders niet zou volhouden. 'k Heb nl héél veel last van het zuur en dan nog een droge hoest erbij. Sedert een kleine week sta ik wel eens meer op om eens iets uit de frigo te halen of in de microgolfoven te steken. Als je alleen bent kan dat ook nie anders hé!
Van bijkomen heb ik absoluut geen last integendeel. M'n spieren gaan achteruit door al dat liggen en daarmee kom ik eigenlijk bijna niets bij. M'n eten is net iets minder als voordien (ook omdat m'n boeleke vrij hoog tegen m'n maag duwt denk ik). Daarmee eet ik kleinere hoeveelheden maar wel meer verspreid over de dag.
In al die tijd ben ik nog nergens op bezoek geweest. Allé alleen bij de gyn dan en gisteren naar de kiné. Maar 'k kijk daar wel enorm naar uit om nog eens ergens op bezoek te gaan. Misschien dat ik dat het volgende weekend wel eens doe. ( 'k Ben dan net geen 36w)

Vele groetjes

L.

Isabelle

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Isabelle » 12 okt 2007, 13:05

Heyhey platliggende mama's,

Ben hier al es komen piepen en nu ik eindelijk terug draadloos kan surfen, lig ik hier in mijn zeteltje zie met PC. Zit normaal op een ander forum, voor de kindjes van november maar zal al tevreden zijn als ik eind oktober haal!
Een leuke verandering buiten TV kijken, lezen en sudoku's oplossen!

Had vorige week, na een eng voorgevoel, extra ctrle bij gyne aangevraagd en bleek dat op 32w5d mijn hals al 2.5cm verstreken was en verweekt was.
Had daarbovenop de nacht ervoor nog gedroomd dat ik moest bevallen ook!!!!
's Nachts hevige krampen gekregen en ben dan vrijdag onmidd. gehospitaliseerd . Daar weeënremmers en longrijping gekregen aangezien ik van mijn eerste 5weken te vroeg bevallen was. En nu kom ik hier dus mijn ervaring delen en wat steun zoeken. Was wel behoorlijk schrikken en ben zoo bang om opnieuw te vroeg te bevallen.

Ben normaal een bezig bijtje en nooit gedacht dat het zo moeilijk is om platte rust te houden. Ik moet tot 36 weken platte rust aanhouden, enkel opstaan vppr toiletbezoek, voor het eten beperk ik me tot handige microgolfmaaltijden en dat is het. Morgen ben ik er 34, en zo leef ik, zoals zovelen onder ons waarsch, van dag tot dag. Maar we houden er de moed in hé! Aan alle platliggenden, elke dag is weer een extra dag gewonnen en ik hoop voor jullie dat het positief evolueert.

Ons dochtertje verblijft momenteel bij mijn ouders, waar ik het wel wat moeilijk mee heb, maar ja, is voor de goeie zaak zeker. Ik weet dat ik anders toch niet zou kunnen rusten en voel wel dat ik het nodig heb.

Hopelijk verloop met jullie allen alles goed. Tot binnenkort alleszins!

Groetjes
Isabelle


J.

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor J. » 12 okt 2007, 15:30

Hallo allemaal,

welkom ad nieuwe mama's!

Sara: ook toen ik zoveel mogelijk plat moest liggen, zat ik soms wel rechtop id zetel hoor, en stond ik op om iets uit de koelkast te halen en zo. Mijn ervaring is dat iedere gyn hier ander advies over geeft, die van mij is niet zo strikt, maar dat maakt het mij eigenlijk nog moeilijk om te weten wat mag en wat niet. Ik ben ook wel eens buiten de deur gegaan, maar pas na 32w, toen de gyn zei dat ik niet meer zo strikt moest platliggen en af en toe wat meer mocht bewegen. Meestal voelde ik wel wanneer het teveel werd - en dat was al heel snel. Ik ging bvb. wel naar mijn psycholoog (ben al een heel tijdje in behandeling en heb dat in deze periode mss extra nodig), dat is alleen maar tot daar rijden, uitstappen, en opnieuw op een stoel zitten. Dus niet veel beweging.

Isabelle, dat is idd schrikken, hè. Hier heb ik ook nog iedere dag schrik om te vroeg te bevallen. Echt, ik kan het niet van me af zetten. Deze week al 3 nachten na mekaar in paniek wakker geschoten omdat ik dacht dat mijn vliezen gebroken waren. Ik wil Zooooo graag 37w halen.

Vandaag op controle geweest. Ik ben nu 34w en van de gyn mag de baby nu komen als hij wil.TTZ, natuurlijk vindt ze het beter dat het nog even duurt, maar ze is van mening dat we nu niets meer moeten tegenhouden. Maar ik denk daar zelf heel anders over. Na lang 'zeuren' mag ik nog een weekje doorgaan met Utrogestan. De cervix was nog hetzelfde als de vorige keer, maar ze heeft me inwendig onderzocht en er was 1cm ontsluiting. De vorige keren heb ik telkens alleen een echo gehad om de cervixlengte te meten, en blijkbaar zie je op de echo niet of er ontsluiting is. Het kan dus zijn dat ik al weken ontsluiting heb. Baby is blijkbaar ook al ingedaald, vorige keer nog niet. Op zich mag ik terug werken van de gyn, maar ik ben er allemaal niet gerust in...Ik ga dus wel van thuis uit werken volgende week maar de fysieke inspanningen zo minimaal mogelijk houden.
Het is een beetje een teleurstelling, want ik had gehoopt toch eens wat babykleertjes of zo te kunnen gaan kopen (ik heb echt nog een aantal dingen nodig).

Sorry voor het lange verhaal!!

Grtjs,
J.

PS: zou Marie 2 bevallen zijn? Het is al even geleden!

Marie 2

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Marie 2 » 12 okt 2007, 15:38

Hallo iedereen,

Ik ben nog niet bevallen... Ben in volle verwachting, 38 weken gepasseerd, elke dag spannend vind ik. Straks ga ik nog overtijd, hihi. Maar ik klaag niet hoor, alhoewel ik heel graag mijn beebje zou zien en in m'n armen sluiten, maar heb geduld. Heb er zo mee ingezeten dat het te vroeg zou zijn, en nu ben ik toch al ver é. Alles gaat goed... Iedereen nog veel succes.

Groetjes Marie

Isabelle

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor Isabelle » 13 okt 2007, 11:48

Hey dames,

Joepie, vandaag de kaap van 34 wkn bereikt, voor mij een mijlpaal!! Daar ben ik toch al heel blij om. Wil echt zo graag die 37wkn halen zodat ik deze keer ons kindje es bij me op de kamer kan hebben. Hopelijk wil ie nog even volhouden (en ik ook) want het stilliggen in de zetel valt me wel zwaar. Meer dan naar de frigo gaan, ja, is eerder waggelen en het toilet is er niet. Durf nog nikske doen, zelfs niet buitenkomen en mis dit wel enorm. Gisteren heel veel harde buiken gehad, heb dan wel iets meer opgelopen, maar is dus duidelijk, van 't minste dat ik rondstap heb ik het zitten. En dan af en toe zo'n licht zeurderige pijn aan de linkerkant... ja, is dus echt rusten zeker?!

Nu nog hopen dat bebe zich draait, want lag tot vorige donderdag in stuit.

Maar we trekken ons op aan de kleine dingen! Ongeloofelijk wat je eigenlijk allemaal overhebt voor je kleintje.

Aan alle mama's bij deze heel veel steun, en als het even niet gaat, kom gerust eens klagen/ervaringen delen.

aan J, ik neem ook Utrogestan, 3x2 per dag, oraal, en lijkt wel te helpen. Dit in combinatie met magnesium (Promagnor). Volgens de gyne moet ik deze beiden nog nemen tot 36 weken. En we gaan ons best doen hé om die 37 te halen!
Zeg, voor wie ook Utrogestan neemt, slapen jullie ook zo slecht en hebben jullie ook van die rare dromen of zou het gewoon van de spanning komen?

aan L., ja begrijp je volkomen. Is echt uitkijken naar de kleine dingen. Gaan jullie behalve naar gyne ook nog naar ziekenhuis voor monitoring? Naar de kine mag ik niet meer gaan, ze zegt zelf dat ik dit beter achterwege laat omdat dit weeën kan uitlokken.

Sara, ik weet wat het is om veel alleen te zijn, mijn man gaat normaal ook regelmatig naar buitelnad voor langere periodes maar heeft vanaf nu toch beloofd om stand by te blijven. Is toch al een emotionele geruststelling. Ik hoop dat je toch ook kan rekenen op wat steun van vrienden/familie.

Vanavond komt onze dochter naar huis, weliswaar maar voor een dagje, maar als ik de 36 weken haal, overweeg ik toch om ze hier te hebben. Is moeilijk haar te moeten missen maar moet nu even op de tanden bijten.

Zo, tot hier mijn epistel. Veel sterkte aan iedereen en prettig weekend zonder al te veel zorgen!

Groetjes
Isabelle


sara

RE: voor de platliggende mama's

Berichtdoor sara » 13 okt 2007, 13:13

Hoi iedereen,
Gisterenavond toen ik in mijn bed lag weer aantal harde buiken gehad waardoor ik toch wel wat ongerust was maar heb dan een buscopan genomen zoals gyn me gezegd had. Deze morgen heb ik er ook al een aantal gehad terwijl ik enkel gedoucht heb en wat gezeten maar heb de rest heb ik heel de tijd in zetel gelegen. Die harde buiken komen steeds als ik weer ga liggen. Voel dan ook opeens druk om naar toilet te gaan en dan komt die harde buik weer. Begin eigenlijk echt ongerust te worden omdat het er alweer zoveel waren deze morgen. Wat zouden jullie doen? Ze doen niet echt pijn gewoon een erg raar gevoel maar toch... Ik ben nog maar 20w en maak me echt verschrikkelijk veel zorgen. Gyn zei ja je mag zondag mee gaan eten maar na een uurtje of 2 zitten terug in zetel gaan liggen. Vind het eigenlijk wel raar dat ik dat nog mag. Moet zijn dat hij het wel vertrouwt zeker? Nu ja is ook natuurlijk niet voor iedere dag hé want hij zei zelf zo veel mogelijk rusten. Was doen,... ja dat natuurlijk niet meer hé. Wie maakt dan jullie eten? Nu ja ik ben in de week alleen en dan is dat juist een aardappeltje koken in microgolf en wat groentjes en mijn vlees bakken en dat is het. Ik weet echt op den duur niet meer wat ik wel nog mag of niet. Allé ja als je constant alleen bent moet je toch wel eens opstaan hé. Ben zo bang om in het ziekenhuis te belanden. Maar ja wanneer moet ik echt aan de alarmbel trekken???? Zagen ze bij een routinecontrole bij jullie dat jullie opening hadden of hadden jullie veel harde buiken of..... Hebben jullie in het ziekenhuis gelegen en wanneer is opname nodig? Ik denk dat ik echt bijna niets meer mag hoor en durf ook bijna niets meer!! Ja Isabelle dat alleen zijn is ook niet niks hé. Nu je alle hulp en steun kan gebruiken.... Je moet me er ook niets van vertellen, heb het er ook moeilijk mee maar we moeten denken aan ons wondertje hé!!! Veel sterkte ook in ieder geval! Groetjes en prettig weekend (of ja hetgeen je er al liggend kan van maken :-) )


Terug naar “Prematuurtjes”