HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Hilde T.

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Hilde T. » 21 nov 2006, 18:01

meisje, ik vind het heel jammer voor jullie, ik voel met jullie mee. Ik wens je veel sterkte..

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 22 nov 2006, 14:32

Bedankt voor jullie steun. Dat 2006 maar snel voorbij is... ik kan alleen hopen dat met de komst van een nieuw jaar ook een nieuw tijdperk ZONDER al dat ongeluk aanbreekt...

ikke

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor ikke » 22 nov 2006, 15:54

Wat erg voor jullie. Hoe ben je nu te weten gekomen dat je lupus hebt?

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 23 nov 2006, 10:05

hallo,
ik HEB geen lupus, ik ben alleen DRAGER van de ziekte. Hoe weten ze dat: de autopsie op ons kindje is (eindelijk) afgerond en nu blijkt dat hij OOK drager was. Aangezien ik ook de eerste keer positief had getest (de meer specifieke test daarentegen was negatief!), kan het niet anders dan dat ik toch drager ben...

li

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor li » 24 nov 2006, 14:12

hoi dames,
ik heb niet de volledige 7 pagina's gelezen, een aantal verhalen is genoeg om mijn zwschp van 3j geleden terug te herinneren...
De zwschp liep niet van een leien dakje vanaf het 1ste trimester. Op 12w had ik zo'n bloeddrukvallen en ben van de trappen gevallen. 2 weekjes rust. Niet veel later had ik constant pijn, waggelde als een eend. Maar omdat iedereen zei dat het "bandenpijn" was, heb tot 28w rondgelopen met bekkeninstabiliteit. Op 30w ben ik weer met "bandenpijn; deze keer waren het echt mijn ligamenten" naar huis gegaan van mijn werk en in mijn bed gekropen. De volgende dag kreeg ik bloedverlies en bleek ik weeën te hebben. Heb dan 1week aan de baxter gelegen, dan een week thuis met pilletjes, dan terug 1w in ziekenhuis. Terug naar huis met berotec. Toen ik op 35,5w toch wat dikke voeten kreeg, ging ik naar de huisarts. Die was meteen gealarmeerd. Mijn bloeddruk was hoog en hij vroeg me om die in het oog te houden. Dat is zo nog een paar dagen doorgegaan, maar dan ben ik toch opgenomen. Ik mocht na een nacht observatie nog even nr huis maar toen begonnen de weeën. Toen ik in het ziekenhuis kwam zaten er eiwitten in mijn urine en beslisten ze om een baxter te zetten. Toen ik na 24u nog altijd mr 1cm had begon mijn dochtertje haar hartslag te schommelen. Ze hebben me nog een hele nacht laten liggen met epidurale en de baxter stiller gezet. Om de paar minuten kwam een vroedvrouw mij draaien om de hartslag stabiel te maken. S Ochtends de baxter terug eraan voor een paar uur. Net toen ze beslisten om toch een keizersnede te doen is mijn water gebroken. De bevalling is snel gegaan; maar ik weet er niks van. Ik was helemaal weg. Ook de volgende dagen heb ik me zo slecht gevoeld. Hoofdpijn, vlekken voor mijn ogen, zo moe. Mijn benen waren zo dik dat mijn huid gebarsten was. Nooit heeft iemand mijn bloeddruk genomen. Tot mijn schoonmoeder na 4d een opmerking maakte. Ik had nog steeds 17/11. Normaal 12/7.
Ik ben totdat mijn dochter een jaar was een wrak geweest. Maar er is maar 1 iemand die ooit het woord zwangerschapsvergiftiging heeft in de mond genomen en dat is mijn huisarts.

Ik ben nu 13w zwanger van nr 2; de bekkeninstabiliteit is al terug. Ook heb ik af en toe harde buiken. Maar die zwschpsvergiftiging, daar dacht ik echt dat er zo'n kleine kans was om dat opnieuw te krijgen en dan nog minder erg. Hier lees ik precies het tegendeel.
Ik heb de indruk dat gn enkele dokter hierover hetzelfde zegt en dat onderzoek hierover miniem is. Bij mij is het bijv gokken van wat mijn vroegtijdige weeën kwamen, is het door de zwschpsvergiftiging die toen toch al blijkbaar de kop op stak? Of staan die weeën er los van? Ach, ik zal moeten afwachten en duimen...
Ben benieuwd hoe het deze keer gaat gaan, maar ik sta zeker voor het minste in het verloskwartier en ik doe deze keer super kalm aan...


Hilde T.

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Hilde T. » 28 nov 2006, 17:49

li, zeker kalm aan doen en bij de minste onzekerheid of vragen naar uw gyn. bellen, als het een goede gyn. is, zal hij je zeker helpen en geruststellen.
Die weeën staan los van die zwangervergiftiging.
Goede moed en veel succes.

mei mama

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mei mama » 29 nov 2006, 11:02

Volgens mijn gyn was de "regel" (zeker ben je nooit natuurlijk) als je zwangerschapsvergiftiging vroeg krijgt, dan heb je veel kans het terug te krijgen, maar dan later. Krijg je het laat in de zwangerschap dan zou de kans klein zijn om het opnieuw te krijgen. Ik heb de eerste symptomen gekregen rond 31 weken en ben bevallen op 35 weken, dat vond ze een rangeval tussen vroeg en laat.

Ga je weer bij dezelfde gyn en zelfde ziekenhuis? Want ik moet eerlijk zeggen dat ik de manier waarop ze je opgevolgd hebben allesbehalve vind hoor. Dat moeten ze toch weten dat je na je bevalling goed in het oog moet gehouden worden. Ik heb 2 dagen op intensieve gelegen waar ik gemonitord werd (hartslag, bloeddruk) en meerdere keren per dag namen ze mijn bloed. Was toen ook heel suf en moe, en weet er precies niet veel meer van. Ik had bovendruk van meer dan 20. En als ik terug op mijn kamer was werd mijn bloeddruk nog altijd 3 keer per dag gecontroleerd.

Veel succes alleszinds met je zwangerschap

li

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor li » 29 nov 2006, 14:08

@meimama: weetniet of je dat aan mij vroeg, alleszins. Ik ga niet meer in hetzelfde ziekenhuis bevallen en ook bij andere gyn. Ik ben benieuwd. Ik weet dat ik niet meer zomaar alles ga laten gebeuren. Ik durf ook sneller te zeggen dat het niet ok is. Ik luister nu naar mijn lichaam. Gelukkig heb ik een goede huisdokter die ook naar mij luistert. Hij neemt iedereen au serieux.
Ik word er gek van als ik hier of elders adviezen hoor. Tja, zwanger zijn is nu eenmaal zwaar. t Zal wel bandenpijn zijn. Harde buiken horen erbij. t Zullen de hormonen zijn...


cattie

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor cattie » 10 dec 2006, 08:07

up

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 15 dec 2006, 20:35

hallo,

Ik had nog nooit van deze site gehoord,tot een vriendin met er iets van vertelde.Ik ben op 21 maart na een spoed keizersnede bevallen van een heel klein kereltje,Tiebe.Het begon allemaal heel mooi in de maand september van vorig jaar.Net gestopt met de pil en direct zwanger,amai wat een chance!Op week 13 begon het al.Na een controle bij de gyn,hadden we beslist om een trippeltest te laten doen.Volgens gyn weinig problemen daar ik nog maar 23 was.Niet dus,in mijn bloed verhoogde kans voor down syndr.Nekmeting van kindje was ondanks wel in orde.Met een kans van 1op120 hebben we toch beslist om vlokkentest te laten doen.Enkele dagen voor kerst 2005 kregen we het telefoontje;ons kindje was gezond,geen down syndr!Ondanks het goede nieuws was ik ondertussen wel elke dag misselijk.Van als ik opstond tot ik ging slapen en zelfs snachts ook nog.Tot aan zat 18 maart,ik moest om 7 u opstaan om te gaan werkrn bij mijn schoonzus.Ik was doodziek;overgeven,maagpijn..Tot mijn vriend zei dat ik vanaf nu moest thuisblijven.Maandag 20 maart ben ik dan naar de huisdokter geweest,het verdict was hard;zwangerschapsvergiftiging!Mijn nieren werkten al niet meer want ipv urine plaste ik bloed.In het ziekenhuis aangekomen hebben ze geprobeerd het met medicatie wat tegen te houden.Het ging van kwaad naar erger,ik was volledig opgezwollen,zelfs mijn nek,ik kon nog moeilijk ademen.Toen heb ik magnesium gekregen tegen de stuipen en na een epedurale zijn ze aan de spoedkeizersnede begonnen.Ik was toen 28 weken en absoluut nog niet klaar om te bevallen!Wel dus;op di 21 maart om 00.23 kwam onze Tiebe ter wereld;856 gr en 32 cm!!Toen Tiebe eruit was voelde ik mij op de slag beter,ik ben zelfs snachts nog naar hem gaan kijken in de couveuse.Wat een klein dapper kereltje en hij was van ons!Tot de geboorte wisten we het geslacht niet.Ik was zo trots dat ik een zoon had.De eerste dagen heeft hij er hard voor moeten vechten,ook enkele dagen beademt geweest.We zijn heel diep geweest en het is heel moeilijk geweest en zonder de dokters en de lieve verpleegsters van het ziekenh campus st Jan in Genk waren we er niet geraakt.Deze mensen hebben ons echt geholpen en mede dankzij hen leeft ons zoontje nog.Nooit heeft er iemend de moed opgegeven,iedereen heeft gevochten voor onze kleine schat;wij zijn hen eeuwig dankbaar.Ik heb zoveel respect voor deze mensen.Na 12 weken van goede zorgen,maar toch 3 keer ziek geweest was het eindelijk zo ver,2100gr!!Tiebe mocht mee naar huis!Ik was wel wat bang,zo een klein ventje!Maar de verpleegsters zeiden me dat ik altijd kon bellen voor raad of hulp,ze waren echt geweldig voor ons.Nu is onze Tiebe 9 maanden,we gaan nog vaak op bezoek bij de dokters en de verpleegsters van neona,als dank en om te laten zien dat Tiebe zo goed zijn best doet en dat hij zo flink geworden is.Volgende week onze eerste kerstmis met ons drietjes,alle drie gezond en gelukkig!PS ik ben goed genezen van mijn HELPP syndroom hoewel ik het erg had,neem wel nog medicatie tegen de hoge bloeddruk.Eind goed al goed....

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 21 dec 2006, 09:17

Ik ben blij dat het voor jou goed afgelopen is. Tiebe ziet er super uit!

Geniet maar van de feestdagen, samen met je kleine grote wondertje!

En aan zij die minder geluk hadden: veel sterkte, zeker in deze "feest"periode...

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 21 dec 2006, 13:11

Hey meisje,ja ik hoop dat jullie het niet raar vinden dat ik hier zo opeens bijkom praten.Ik heb de meeste verhalen gelezen,vaak met tranen in de ogen.Vooral die van jou meisje heb ik even nagelezen.Ik heb ook gezien dat je al even niets geschreven hebt,zijn jullie nog bezig metr zwanger te worden?Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het in 2007 gaat lukken!Ja ik besef elke dag meer en meer dat we een wonderkindje hebben,het gevoel dat je kindje daar zo hulpeloos in de couveuse ligt is niet te doen.Zeker als je het dan moet afgeven,ik heb er ook vaak bang voor geweest.Maar als ik dit allemaal lees mag ik echt niet klagen,ik vind het heel sjiek van jullie dat jullie toch altijd opnieuw proberen,echt volhouden!!Ik heb in die tijd(12 weken) dat Tiebe in de couveuse lag ook een paar keer meegemaakt dat een kindje het niet haalde,dat was verschrikkelijk,en ik kende die mensen nog niet echt...Ik heb mijn mama zeer jong(toen ik 8 was)verloren maar ik denk dat je eigen kind verliezen het ergste is wat er kan gebeuren.We hebben wel besloten dat er geen tweede meer komt,ik ga het geluk niet tarten,tzou mooi zijn als iemand anders dat geluk dan kreeg...Ik hoop dat ik wat van je terug hoor,het doet goed als je er met iemand kan over praten.Je moet niet maar als je wil kan ik de volgende keer eens een fotootje van tiebe erbij doen van in de couveuse.Groetjes

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 22 dec 2006, 15:45

Hallo Mama Tiebe,

We blijven inderdaad proberen... op hoop van zege... Al zinkt de moed me soms in de schoenen hoor. Na de curettage moest ik wel (best) een maand wachten, tot ik weer m'n maandstonden kreeg, om zwanger te worden. Ik dacht dat deze week m'n maandstonden ook begonnen waren, maar na één à twee dagen minimaal bloedverlies is het hier plots gedaan... ik weet echt niet wat ik er moet van denken; blijkbaar is m'n systeem nog ontregeld, wat me weinig goede hoop geeft dat ik nu al weer zwanger zou kunnen worden... Maar goed, we zien wel. Ik probeer niet té zwart te kijken, maar soms gaat dat moeilijk.

Ik begrijp je keuze om het bij één kindje te houden volledig. Wij hadden ook graag 2 (gezonde, levende) kindjes gehad, maar als we één gezond kindje zullen mogen hebben, zullen we al eeuwig dankbaar en gelukkig zijn! Persoonlijk denk ik ook niet dat we het lot dan nog eens zullen/zouden tarten, want er zijn toch heel wat risico's aan verbonden hee. Maar wie weet verander ik wel nog van gedacht, en jij misschien ook, met de tijd.

Ik zal hier zeker wel een berichtje plaatsen als ik zwanger zou zijn (en dan hopelijk eens met goede afloop!). Maar voorlopig dus nog geen nieuws in die zin.

Ik ben benieuwd om je kindje eens te zien (zowel pas na de geboorte als bijvoorbeeld op vandaag).

Groetjes,

meisje

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 22 dec 2006, 18:42

Hey meisje,
Ik hoop dat het jullie echt gaat lukken zwanger te worden.Ik denk dat het niet gemakkelijk is om elke maand weer het deksel op je neus te krijgen.Ik weet het wel zeker.Heb jij lang in het ziekenhuius gelegen met het hellp?Als je er niet over wilt praten moet je het zeggen hé.Begrijp best dat het gevoelig is.Ik dacht in elk geval dat het met me gedaan was.Ik wist niet eens of mijn baby levensvatbaar was.Hoe machteloos je kan zijn hé...Toen de gyne om 23 u besliste om een keizersnede te doen,zei hij zo heel raar;we gaan de zwangerschap beeindigen.Ik dacht,allé ik voel mijn baby toch stampen?het ging allemaal zo snel,voor ik het wist kreeg ik mijn epuderale,was wel wat blij zo kon ik toch wat meemaken van mijn bevalling.En toen was hij er!Direckt aan de beademing,hij was zo klein,32 cm en 856 gr.De eerste dagen waren kritiek,zakkingen,stuipjes,een hersenbloedingkje enz.Tis een lotje uit de lotterij als die kleine kindjes het halen hé!Je mag de moed echt niet opgeven,dat heb ik in ieder geval hieruit geleerd...De aanhouder wint...
Ik wens je ondanks je stille verdriet toch wat hoopvolle kerstdagen en zeker heel veel geluk met het nieuwe jaar in zicht.Ik duim voor je en hoop dat je snel goed nieuws hebt.

Lieve groetjes,mama Tiebe

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 22 dec 2006, 18:46

dit is een week of 2 geleden,Tiebe

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 22 dec 2006, 18:50

nog eens

E

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor E » 22 dec 2006, 21:24

Hallo allemaal,

Hier ben ik ook weer eens na zoveel tijd.
Aan mama Tiebe, wat een knap ventje is dat geworden. Ook wij hebben na de bevalling van Elysa* met veel angsten aan die couveuse gestaan in Genk. Zijn ook echt geweldige mensen daar. Ons meisje heeft het echter niet gehaald.
Maar dat neemt niet weg dat jij echt wel trots mag zijn op jouw ventje.

Meisje, ik heb je verhaal gevolgd en vind het zo erg dat het maar niet wilt lukken. Ook ik hoop dat jullie volgend jaar wat meer geluk mogen hebben. Niet te geloven hoe wreed het leven kan zijn. Sommigen lijken erdoor te vliegen en komen er ongeschonden uit... anderen daarentegen...
Ik hoop dat je het me nu ook niet kwalijk neemt dat ik de mededeling heb dat ik opnieuw zwanger ben. Ik kan me voorstellen dat dat voor jou geen prettig nieuws is, wat volkomen te begrijpen is.
Ik ben bijna twaalf weken zwanger en hoop echt dat ook voor ons in 2007 de zon eens mag schijnen. De twee vorige jaren zijn al rot genoeg geweest.
We zijn al twee keer op controle geweest. Mijn gyn doet onderzoek (een of ander wetenschappelijk onderzoek) naar zwangerschapsvergiftiging. Hij heeft al meerdere keren opgemerkt dat er zich eerst in de nieren symptomen voordoen, nl bloedvaatjes die uitvallen. En dan pas zouden er andere symptomen optreden zoals de eiwitten in de urine en de bloeddruk,... Hij neemt nu ook telkens een echo van mijn nieren. Dit van het begin van mijn zwangerschap zodat hij een vergelijkingspunt heeft. Er zijn nog geen harde medische bewijzen van denk ik, maar hij denkt dat het helpt om dit ook extra te onderzoeken.
We zullen zien, ik hoop eigenlijk niet dat ik hem gelijk kan geven, want dat zou betekenen dat deze zwangerschap getekend wordt door een zwangerschapsvergiftiging.


Beste wensen voor iedereen voor het komende jaar!

E, mama van twee engeltjes.

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 23 dec 2006, 11:51

Hey E,

Proficiat!!Ik hoop dat je deze keer meer geluk hebt.Welke dokter had je in genk toen je dochtertje in de couveuse lag?Wij zijn echt superblij dat dat in genk zo lieve dokters en verpleegsters waren.Ga je ook in genk naar een gyne?Ik hoop echt dat alles goed gaat deze keer,we duimen voor je...
Fijne kerstdagen en probeer toch maar wat te genieten van je prille geluk!

groetjes,mama Tiebe


ps:Tiebe doet het super,wel nog wat weinig in gewicht maar dat zal wel in orde komen hé.

cattie

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor cattie » 03 jan 2007, 08:18

hallo


Beste wensen en voor iedereen een spetterend 2007 zonder veel Hellptroubles.
Veel steun, moed en succes aan al diegenen die terug zwanger zijn of willen worden.
Het beste aan iedereen.
cattie

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 05 jan 2007, 09:27

E, ik zal zeker voor je duimen! En natuurlijk moet je je niet generen om hier je goede nieuws te komen melden... dat heb ik zelf toch ook gedaan toen het nog goed liep? Dus zeker niet mee inzitten. Ik hoop echt voor je dat alles goed gaat, je verdient het zeker!

Mama Tiebe: om te antwoorden op je vraag: ik ben in totaal ongeveer 2 weken in het ziekenhuis geweest en heb daarna nog medicatie genomen voor verhoogde bloeddruk. De dokters zeiden dat ik enorm snel gerecupereerd heb, zeker als je zag hoe ziek ik was geweest. Mijn toestand is ook kritiek geweest en dat voelde ik ook. Een vreselijk akelig gevoel: je voelt dat je kan sterven en je voelt ook dat je daar eigenlijk niets kan aan doen! Ik had altijd gedacht: "als m'n leven ooit in gevaar is, zal ik vechten om te overleven", maar als het zover komt weet je wel beter: je kan enkel hopen dat je er door komt, meer niet... Het is zeer moeilijk om terug te denken aan die tijd en hoe ik me toen voelde... zeker ook omdat uiteindelijk alles voor niets is geweest hee... misschien zou ik er anders tegenaan kijken indien ons kindje het gehaald had, maar nu...

Laat ons hopen op meer geluk in 2007 hee... ik hou jullie zeker op de hoogte als er eens goed nieuws te melden is. E, hou ons ook op de hoogte hee! Good luck!

Geertrui

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Geertrui » 05 jan 2007, 10:25

Op 16 juni 2005 ben ik bevallen van Maite met een spoedkeizersnede omdat ik hellp ontwikkelde, ik was toen 36w zwanger, en de baby was dysmatuur. Mijn verhaal heb ik toen hier geschreven. Nu ben ik 15w6d zwanger van een tweede kindje en heb regelmatig pijn onder mijn rechter borst (leverstreek), 'k vraag mij af of dit nu al kan, dat ik zo vroeg in de zwangerschap al last zou beginnen te krijgen. Het is bijlange niet zo erg als van Maite maar toch grijp ik af en toe naar mijn rechter flank.
Misschien is het allemaal heel onschuldig maar toch een beetje ongerust.

meisje

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor meisje » 12 jan 2007, 15:04

Hallo Geertrui,

voor de 20e zwangerschapsweek kan je geen symptomen van zwangerschapsvergiftiging krijgen. Misschien is er iets anders? Ik zou me zeker goed laten opvolgen als ik jou was! Bel anders eens naar je gynaecoloog, die zal je beter kunnen helpen... Veel geluk met je zwangerschap!

Geertrui

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Geertrui » 13 jan 2007, 11:27

De gyn heeft het idd verder onderzocht en denkt dat het eerder een galsteentje was, het idd te vroeg voor symptomen van Hellp. Ben nu toch weer geruster hoor, 'k zal een beetje gepanikeerd hebben denk ik.

Follieke

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Follieke » 18 jan 2007, 13:21

Ook ik heb in het ZOL in Genk gelegen zoals mama Tiebe en E. De dokters en verpleegsters van Neona deden inderdaad wel hun best, maar ons zoontje is toch 3 dagen na zijn geboorte op 30 weken gestorven. Mama Tiebe, het zou kunnen dat je ons gezien hebt, want ons zoontje is in de couveuse gestorven in die periode. Ik ben er nog altijd kapot van. Het was ons eerste kindje. Ik hoop dat het verdriet ooit slijt, maar nu is dat zeker nog niet. Hij heeft een klaplong gekregen en ik had zwangerschapsvergiftiging. Het ganse verhaal staat hier al op het forum.
Proficiat E ! Ik hoop echt dat het ditmaal goed gaat.

mama tiebe

RE: HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor mama tiebe » 18 jan 2007, 18:25

Hallo Follieke,
Wat erg van je babytje...ik ben er zeker van dat je hem nooit zal vergeten.Wij hebben idd ook in genk gelegen.Welke dokter hadden jullie?Ik ben dinsdag nog even langsgeweest met Tiebe en de meeste verpleegsters kenden ons nog(zijn nu 7 maanden thuis)Dat vond ik echt wel fijn,ze zijn er echt begaan met de ouders.Met een verpleegsters heb ik zelfs via mail contact(fotootjes enz doorsturen),Liesbeth.Ik weet niet of je haar kende maar dat was echt een schat...(de anderen ook hoor maar bij haar heb ik mij altijd gerust gevoeld)Als je erover wilt praten,wanneer heeft je babytje er precies gelegen?Hoe is de naam van je babytje(mis dat ik de naam herken)
Ben je van in de buurt van genk?Hebben jullie ondertussen al beslist als jullie het nog eens gaan proberen?
Lieve groetjes mama Tiebe


Terug naar “Prematuurtjes”