HELLP/zwangerschapsvergiftiging

cattie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor cattie » 10 jul 2002, 17:57

Hallo

Ik ben op zoek naar mensen die net als ik tijdens hun zwangerschap een zwangerschapsvergiftiging hebben gehad. Meer bepaald het syndroom van HELLP.

Ik vroeg mij af of jullie een tweede zwangerschap aan hebben gedurfd en waar je rekenig mee hebt gehouden.
Is er iemand waarbij HELLP ook de tweede of de derde keer zich ontwikkeld heeft?

Op welk tijdstip in de zwangerschap werd het ontdekt en wanneer is je baby geboren?

Ikzelf ben bevallen van een gezonde baby op 36 wkn maar HELLP heeft bij mij wel brokken gemaakt.


ils

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor ils » 10 jul 2002, 21:05

Hoi cattie,

Vorig jaar hebben wij een zoontje gekregen dat helaas vlak na zijn geboorte is overleden. Nadien hebben ze me verteld dat ik hellp had mijn leven heeft op dat moment echt aan een zijde draadje gehangen. Ik was op dat moment 28 weken zwanger.
Met mij is alles ondertussen heel goed gekomen ik heb er niets aan overgehouden.
Momenteel ben ik 29 weken zwanger maar ben wel echt bang voor herhaling. Met warme dagen als mijn voeten en handen wat vocht vasthouden geraak ik al in paniek. Gelukkig sta ik onder goede kontrole. Hierbij wil ik maar laten weten dat je moet doen wat je gevoel je ingeeft als je nog eens een kindje wilt moet je er gewoon voor gaan. Gewoonlijk is het zo dat er bij een volgende zwangerschap niets aan de hand is of dat het later in de zwangerschap optreed.

groetjes

Leen

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Leen » 15 jul 2002, 22:35

Hallo Cattie,

Zowel mijn tweelingzus als ik hebben beiden het HELLP-syndroom meegemaakt tijdens onze eerste zwangerschap, we hebben beiden de termijn van 35 weken gehaald, waardoor onze kindjes, weliswaar wat licht en klein, gezond op de wereld zijn gekomen.
Belangrijk op te merken is dat mijn zus nu 28 weken zwanger is en net zoals Ils heel spannende weken meemaakt. Tot nu toe lijkt alles prima te verlopen, de baby groeit alleszins al veel beter dan de eerste keer. Ze doet een N zaken ter preventie, als je daarover meer wilt weten, zal ik haar het eens laten weten. Het is inderdaad zo dat het vaak niet en meestal later optreedt.
Voor mijn zus was het vooral een zware dobber daar ze als eerste het doorgemaakt heeft; de diagnose werd heel laat gesteld wat haar leven in gevaar gebracht heeft. Ik heb er intuitief sterk mee rekening gehouden en was daardoor mentaal voorbereid. Ik heb echter veel lichamelijke problemen gehad. Vooral mijn weerstand tegen virale infecties is sinds deze winter heel slecht. Mijn dochtertje is nu 15 maand maar nog steeds ben ik niet de oude. Wat het aandeel is van het HELLP-syndroom is niet duidelijk, maar op de website van HELLP (er bestaat een speciale website van deze specifieke vorm van zwangerschapsvergiftiging!)las ik dat vele vrouwen kampen met lichamelijke problemen zoals extreme vermoeidheid, ... Ik hoop op beterschap want het is niet leuk om wel vooruit te willen maar niet te kunnen...
Het beste aan Ils en misschien tot later Cattie,


Leen



Cattie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Cattie » 15 jul 2002, 23:55

Ils, Leen,

Bedankt voor jullie reactie.
Ik ben blij dat ik toch niet alleen ben die zwanger is geweest met HELLPsyndroom want als ik het aan mensen vertel, is het precies alsof ik chinees praat of van een andere planeet kom.

"Nooit van gehoord" is hun reactie dan...dus het zal wel nie zoooooo erg zijn geweest.
Sommigen hebben er begrip voor maar anderen denken er het hunne van.
En snappen niet waarom je nu wééral moe bent...
Of geen zin hebt om weer een hele avond bezoek te ontvangen omdat je geen stap meer kunt zetten.
"Ach het zal wel overgaan zeker met te rusten", krijg ik dan te horen.

Ik laat jullie hier mijn mailadresje met de bedoeling dat we nog verder kunnen mailen ivm HELLP.

Hopelijk tot dan en veel succes met de zwangerschap.

ERISEREEN@hotmail.com




Desie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Desie » 16 jul 2002, 11:46

Hoi,
Ik ben sinds 21 mei de trotse mama van Zara.
Zij kwam zeer onverwachts ter wereld na een zwangerschap van 33weken. Reden: HELPPSYNDROOM.
Alleen is het bij mij niet op voorhand gebleken.
Maandagavond kreeg ik last van maagpijn. Dinsdagmorgen werd de pijn echt ondraaglijk en contacteerde ik de gyne. Direct naar de materniteit. Om 8u bloed geprikt en om 11u viel het verdict. Ik zou diezelfde namiddag bevallen. Mijn dochtertje zou op de wereld komen met een keizersnede (dwarsligging) en ongeveer 14oogr wegen. Uiteindelijk kwam ze 10 voor 4 op de wereld en woog ze 1320 gr. Maar onze kleine pruts was zo klein en dapper en deed het onmiddellijk erg goed. Reeds vanaf het begin had ze zuigreflex en reageerde ze zeer goed. Op 28 juni - na 6 zware weken mochten we haar eindelijk meenemen naar huis. Momenteel weegt ze 2kg770gr.
Ikzelf had nog niet gehoord van zwangerschapvergiftiging. Maar als moeder ben je er wel tamelijk van onder de indruk. Vooral dat je helemaal nog niet klaar bent om te bevallen.
Nu alles voorbij is, probeer ik er zo weinig mogelijk aan terug te denken. Ik besef wel dat we er heel goed vanaf gekomen zijn en dat het ook gans anders had kunnen zijn.
Voor zij die nog moeten bevallen: veel succes en moed !

Mieke

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Mieke » 16 jul 2002, 20:29

Beste allemaal,

ik liet al een berichtje na bij dezelfde vraag van Cattie in het luik mijn zwangerschap. Toch wil ik ook hier eventjes van mij laten horen. Blijkbaar zit ik in dezelfde situatie als Ils, nu ook 29 weken zwanger en spannend aan het afwachten. Toch zal bij Ils de spanning nog anders zijn besef ik, gezien de vorige trieste afloop. Ik wens je hierbij erg veel moed, veel geluk.
Mijn zwangerschap werd ook plots afgebroken op 35 weken en net zoals Dessie dacht ik, ook zonder enige voortekens. Ik had een week last van vreselijke maagpijnen, het werd niet erkend door dokters. Bij bloedanalyse is de diagnose uiteindelijk gesteld, wel erg laat voor mij. Met mijn zoontje alles goed; klein maar erg dapper zoals ze zeggen. Ik vindt het een opluchting om eindelijk "lotgenoten" te vinden, want het is inderdaad wel erg weinig bekend. Vooral zonder de pre-eclampsie komt het toch maar weinig voor dacht ik. Zelf ben ik redelijk goed hersteld, in tegenstelling tot mijn tweelingzus Leen hier ook al op het forum aanwezig.
Mijn dokter tracht momenteel enkele voorzorgen te nemen, alhoewel de kans op herhaling wel klein is en de medische wereld nog steeds niet goed weet hoe het ontstaat en wat eraan te doen. Toch voel ik me daar wel goed bij. Ik blijf vanaf volgende week thuis om het kalmer aan te doen, ook neem ik speciale vitaminenen en asperinejunior.
Doe jij iets speciaals Ils?
Jullie kunnen me steeds mailen op het adres mieke.blontrock@pandora.be.
Veel geluk aan iedereen!

Annemie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Annemie » 18 jul 2002, 12:52

Gewoon even melden dat ik bij mijn eerste (en enige) zwangerschap ook HELLP kreeg. Veel kan ik niet bijdragen want ik ben nu nog niet van plan zwanger te worden.
Bij mij is de zwangerschapsvergiftiging bliksemsnel opgekomen: op 1 week tijd. Toen de dokter de bevalling wou inleiden, ging ik zo pijlsnel achteruit dat een keizersnede nodig was. Had de dokter nog een paar uren gewacht, dan was ik zeker in coma geraakt. Aangezien ik op dat moment 37 weken zwanger was, was mijn baby volgroeid. Hij heeft ook geen enkele last van gehad omdat het zo snel gebeurd is.
Ik heb 1 jaar lang gesukkeld met mijn gezondheid. Nu voel ik me de oude hoewel ik wel dikwijls moe ben. Maar dat schrijf ik toe aan het feit dat ik nooit meer kan uitslapen sinds ik een kind heb.
Succes

Cattie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Cattie » 03 sep 2002, 10:54

Hallo allemaal.

Even ons forum weer naar boven halen want hier zijn enkele mama's die bijna moeten bevallen of misschien al bevallen zijn?

Laat eens iets weten?
Je mag me ook mailen via ERISEREEN@hotmail.com .

groetjes

Jeannette

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Jeannette » 04 sep 2002, 14:01

Dag Cattie,

In oktober 1996 werd ik zwanger van onze dochter Myrthe. Jarenlang heb ik zelf problemen gehad met een te snel werkende schildklier. Dit is medisch opgelost met een zgn. jodiumbehandeling.
Na een aantal jaren dus een eerste zwangerschap.
Myrthe lag vanaf het begin in een stuit en ook mijn bloeddruk is aldoor aan de hoge kant geweest. Op 37 weken kon is 's nachts niet meer slapen van de pijn achter m'n rechterborst. Ik dacht dat ik misselijk was van het eten. Helaas overgeven lukte niet en 's morgens direkt de verloskundige gebeld. Ze kwam met 10 minuten en ik moest direkt door naar het Ziekenhuis. Zij vermoede het Helppsyndroom. Dit werd bevestigd in het Ziekenhuis. Ik moest alleen liggen, zonder bezoek, alleen partner, geen licht geen geluid zo rustig mogelijk. Medicatie volgde. Ik had nog steeds veel pijn. Dit werd in de loop der uren minder. Na 24 uur werd besloten de bevalling op te wekken. 10 uur Later kregen we een prachtige dochter, Myrthe, 2285 gram.

Twee jaar later weer een zwangerschap. Bloeddruk bleef veel beter dan bij de eerste, geen stuitligging en het Helppsyndroom is niet langs geweest. Op de uitgerekende dag bevallen van een prachtige zoon Job.

Nu na twee zwangerschappen hebben we besloten het hierbij te laten. Zwanger zijn en bevallen heeft toch veel risico's in zich. We genieten volop van de kinderen. Groeten, Jeannette.

Gast

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Gast » 04 sep 2002, 15:05

Hoi

'k heb zelf geen ervaring met het HELLP syndroom maar weet wel dat dit erfelijk is ... dus ook eens gaan navragen bij ouders/grootouders

groetjes

Marijke

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Marijke » 10 sep 2002, 12:33


Ook ik heb een zwangerschapsvergiftiging gekregen.
Ik ben blij dat ik hier even mijn verhaal kan doen!
Ma, di en woe voor ik bevallen ben heb ik nog in het olvrouw ziekenhuis in Mechelen gelegen met een bloeding. Toen waren mijn gezicht en mijn benen enorm opgezwollen. Echte tekenen van zwangerschapsvergftiging. In het ziekenhuis heeft men echter nagelaten om mijn bloeddruk te meten of mijn urine te controleren op eiwitten.
Woensdagmiddag mocht ik dan naar huis omdat ik geen bloedverlies had en mijn monitors goed waren. De gynaecoloog is nog even langsgeweest en hij zij dat ik waarschijnlijk wel zo opgezwollen was van de warmte. Donderdag is mijn man van het werk thuis gebleven, ik was doodziek.
Rillingen, opgezwollen, en heel veel pijn. Hij heeft nr de gynae gebeld en die zei "niks aan de hand zolang er geen bloedverlies is".
Vrijdag heeft hij mij nr mijn ouders gebracht, want hij wilde niet dat ik alleen bleef. ik kreeg mijn ogen bijna niet open, zo opgezwollen was ik. Zaterdagochtend moesten we op consultatie bij gynaecoloog. Daar zou ik terug aan de monitor moeten. Hij vond wel dat ik een beetje opgezwollen was (was precies een Michelinmanneke) maar tzou het weer wel zijn. Monitor was goed, en toen moest ik op de weegschaal gaan staan. Ik was acht kilo bijgekomen op drie weken. Dat vond hij niet normaal, toen schoot hij in paniek. Effe bloeddruk meten, want dit was niet normaal. Mijn bloeddruk is gewoonlijk 12 over 8, nu 20 over 12.
Het was zover, zwangerschapsvergiftiging. Hij stuurde ons naar het UZ in Antwerpen. Even overhuis geweest, spulletjes gepakt en tegen 1 uur 's middags waren we in het UZ. Daar direct aan de bloeddrukmeter gelegen, echo's werden gemaakt, bloedtest, urinetest....
Om zes uur 's avonds besloot men de bevallinging te leiden. Het zou toch een natuurlijke bevalling worden. Heb toen nog aan de monitor gelegen, maar de harttonen van de baby waren niet goed. Met mij ging het ook steeds slechter, vreselijke hoofdpijn, bloeddruk ging alle kanten op van 17 over 10, naar 9 over 5.
Onze baby zou een natuurlijke bevalling niet overleven. Om acht uur werd besloten om een spoedkeizersnede uit te voeren. Om negen uur lag ik op de operatietafel. Daar heb ik een epidurale verdoving gekregen zodat ik alles bewust kon meemaken. Heb dan nog stuipen tijdens de operatie
gekregen en moest overgeven. Om tien na negen was ze er. Ze huilde meteen. Wat voor mij al een opluchting was, ze had het overleefd en moest niet beademd worden.
Ik heb haar toen even gezien en toen is mijn man meegeweest om haar weg te brengen in de couveuse. Mij waren ze ondertussen aan het dichtnaaien. Om tien uur werd ik naar een recovery room gebracht, om mijn bloeddruk te laten stabiliseren.
Van de nacht van zaterdag op zondag weet ik niets meer, was volledig weg. Zondagmiddag kwam dan het eerste bezoek, en ik was nog doodziek, ze konden
mijn bloeddruk maar niet stabiliseren. Heb acht verschillende soorten pillen gekregen tot men de juiste had gevonden. Bij een zwangerschapsvergiftiging zijn de eerste 48 uur na de bevalling voor de moeder heel kritiek. Gelukkig wisten we dat toen nog niet. De chirurg van het UZ is dan 's avonds bij ons geweest en zei dat we beiden door het oog van de naald zijn gekropen. Het had niet veel gescheeld of we hadden het beiden niet overleefd. Toen ze mijn buik opensneden, spoot het vocht eruit. De volgende dagen heeft men via catheders het vocht afgedreven. De pijn van de keizersnede viel eigenlijk nog wel mee. Nu heb ik bijna geen pijn meer. Moest nog wel zes weken medicatie voor mijn bloeddruk nemen en dan terug op controle gaan.
Ik kan niet begrijpen dat de vroedvrouwen in het olvrouw en de gynae niet gemerkt hebben dat ik zo ziek was. Een tante van mijn man die laborante is had een foto van mij gezien twee weken voor de bevalling en toen was ik al zo dik. Zij heeft tegen mijn schoonvader gezegd dat er iets
niet in orde was. Als zij het al op foto ziet...
Ondertussen weeg ik zelfs twee kilo minder dan voor mijn zwangerschap. Er is zestien kilo aan vocht af!!
We hebben onze kleine meid toen nr het ST Maarten laten overbrengen, want ik ben mijn vertrouwen in het olvrouw ziekenhuis kwijt.
Onze baby was gestopt met groeien op de 32e week ( ze was al twee weken voor de geboorte gestopt met groeien door de zwangerschpavergiftiging), daarom is ze zo klein, maar gelukkig haalt ze dat wel in. Uiteindelijk is ze zes weken te vroeg geboren.
Het was ontzettend moeilijk om haar steeds achter te laten als ik haar was gaan bezoeken. En zowel mijn manals ik kregen enkele dagen later onze
emotionele klop. Het is moeilijk om te verwerken. We overweegden klacht in te dienen tegen het ziekenhuis en de gynae wegens nalatigheid. Maar dat haalde waarschijnlijk toch niets uit... De 4 weken dat ze nog in het ziekenhuis in de couveuse heeft gelegen waren erg zwaar. Bij geboorte woog Emma maar 1,5 kg en was maar 42 cm groot. Ondertussen is het al een flinke meid van 53 cm en 4,250kg. Ze is nu 11 weken.
Of het erfelijk is weet ik niet, dat was bij mij in ieder geval niet zo. Ik had heel graag twee kindjes gehad, maar dit wil ik NOOIT meer meemaken. Wat gebeurd is proberen we nu te vergeten en we willen volop genieten van onze kleine meid. Of ik ooit nog zwanger wil zijn, ik weet het niet... We denken er nu al over om later misschien een buitenlands kindje te adopteren, maar dat zijn nog maar vage toekomstplannen, we moeten alles nog goed laten bezinken.
Nu ben ik dolgelukkig met mijn meisje, het was het allemaal waard!
Als je wil kunnen jullie mij altijd mailen:
vanwaterschoot.demoor@pandora.be
Groetjes,
Marijke (trotse mama van Emma ° 22/06/02)

Cattie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Cattie » 10 sep 2002, 14:41

Hallo Jeannette....

Heb je tijdens je tweede zwangerschap op bepaalde dingen moeten letten? Medicatie? Bloeddruk coontrole?
Ben je meer op controle moeten gaan bij de gynaecoloog?
Was je vrij zeker dat je geen tweede keer hellp zou krijgen?
Wat heeft bij jou de doorslag gegeven dat er zeker een tweede baby kwam ondanks een moeilijke bevalling van je eerste?
Veel vraagjes ....hopelijk laat je me een antwoordje.
Bedankt
Cattie

sylvia

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor sylvia » 30 sep 2002, 23:46

hoi cattie

ik heb 3 keer het hellp syndroom gehas ik heb twee dochters verloren bij 27 en 28 weken.door het hellp syndroom toen ik voor de derde keer zwanger raakte was de angst voor ons te veel.en toch kreeg ik voor de derde keer weer het hellp syndroom bij 30 weken heb 7 weken in het ziekenhuis gelegen.en was zo ontzettend bang ik wilde elke dag weer dat ze ons kindje zouden halen.ik was zo bang dat ook dit kindje het niet zou halen.me bloeddruk was weer zo enorm hoog.ik gebruikte ook ascal.omdat ik een voorgeschiedenis heb met het hellp.dachten ze dit kan wel eens helpen.ik heb uiteindelijk 37 weken en 4 dagen gehaald onze zoon mitchell was 2090 gram.nog erg weinig voor 37 weken en 4 dagen.hij deed het erg goed en naar 6 dagen mochten we naar huis.ik ben erg onzeker geweest het eerste jaar onze zoon is nu inmiddels 2 en half en kern gezond.en het gaat erg goed met hem.wij zouden graag een tweede willen maar de angst zit er nog steeds in wie zegt mij dat ik na drie keer hellp het niet de vierde keer kan krijgen de kans is zeer groot natuurlijk.toen ik het amc lag lagen er meer vrouwen die het meer als een keer hadden meegemaakt.dat verbaasde mij omdat tegen ons gezegt was dat de kans dat je het een tweede od meerdere keren kan krijgen erg klien is als je het al eens meegemaakt hebt.maar ik heb het drie keer mee gemaakt.en het is best moeilijk voor ons nu.aan de ene kant denken we wees blij met wat je hebt we hebben een kerngezond mannetje rond lopen.maar durven wij het nog wel aan erg moeilijk.ik wil jouw in ieder geval bedanken vor jouw verhaal en dta van al die andere.zo zie je maar weer dat je toch niet de enige bent al heb je dat gevoel wel heel sterk.
groetjes sylvia

Gast

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Gast » 19 nov 2002, 18:10

up

sylvia

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor sylvia » 05 mar 2003, 21:15

hallo

ik reager nr aanleiding op je vraag of er ervaringen zijn met meerdere keren hellp.bij mij wel drie keer zelf eerts ekeer 26 weken tweede keer 27 weken en de laatste keer waaruit we een gezonde zoon hebben 37 weken en 4 dagen.het kan dus wel maar gebeurt weinig meerder ekeren heelp.ik hoop dat je vraag beantwoord is
groetjes sylvia

sylvia

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor sylvia » 05 mar 2003, 21:15

hallo

ik reager nr aanleiding op je vraag of er ervaringen zijn met meerdere keren hellp.bij mij wel drie keer zelf eerts ekeer 26 weken tweede keer 27 weken en de laatste keer waaruit we een gezonde zoon hebben 37 weken en 4 dagen.het kan dus wel maar gebeurt weinig meerder ekeren heelp.ik hoop dat je vraag beantwoord is
groetjes sylvia

Tacha

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Tacha » 01 jun 2003, 17:08

Hallo,

2,5 jaar geleden werd mijn bevalling 2 weken te vroeg ingeleid omdat ik al 3 maand last had van alle symptomen van zwangerschapsvergiftiging. Onze dochter werd geboren gezond maar klein (2345gr en 47 cm).
Ik wilde enkele maanden geleden wel eens aan een tweede beginnen en ging om raad bij mijn gyné. Zij raadde mij een volgende zwangerschap af omdat ik ongeveer 75 procent kans heb om dezelfde symptomen te krijgen.
Alles liep vorige keer goed af want we blijken een gezonde pientere dochter te hebben maar ik wil dit nooit meer meemaken die angst, onzekerheid,...
Ik probeer nu tevreden te zijn met onze ene dochter en geef haar mijn volledige onverdeelde moederlijke aandacht en liefde.

Groetjes,

Tacha

annick

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor annick » 02 jun 2003, 09:48

Hoi.
Als ik dit lees krijg ik ook ergens een gevoel van opluchting want ik ken ook niemand in mijn directe omgeving wat H.E.L.L.P gehad heeft en ik krijg er dan ook weinig begrip voor. Ze kennen het niet of kennen iemand wat dat ook had maar die was meteen genezen en dan blijkt dus dat die persoon een zwangerschapsvergiftiging in het voorstadium had wat je dan toch echt niet met H.E.L.L.P kunt vergelijken, om razend van te worden vind ik de reacties soms.
Bij mij ging het als volgt: ik was 24 weken zwanger toen ze erachter kwamen dat ik H.E.L.L.P had, bleek naderhand dat ik het al eerder had maar het was vanaf de 2e maand een zware zwangerschap, liggen enz... Ik dacht dat ik pech had en met een moeilijke zwangerscahp geplaagd zat. Maar niet meer want het was mijn 1ste dus ik wist eigenlijk niet dat het ook niet normaal was. Toen ik op 1 week tijd 15 kilo bijkwam kregen ze het in de gaten.
Ik ben dan in het ziekenhuis opgenomen, tijdens de 26e week ging het plots bergaf met mij, je kent de symptomen ook wel dus die ga ik niet uitvoerig beschrijven maar het is zo ver gegaan dat ik 3 dagen in lichte coma gelegen heb en een hartstilstand kreeg tijdens de keizersnede.
Mijn dochter woog 700 gram bij haar geboorte, nu is ze iets over de 3 jaar, ze weegt nu 10 kilo, klein maar fijn zullen we maar zeggen, ik bedoel : ze is gezond en geestelijk oké. Ze heeft wel een grote achterstand wat motoriek betreft, ze kan pas ongeveer een half jaar lopen maar ze haalt dat allemaal wel in en ze is bv op gebied van praten vrij vooruit op haar leeftijd.
Ik ben er zelf ook wel doorgekomen maar zit toch nog met flinke gevolgen.
Een 2e kind is mijn grootste wens maar ik heb schrik en ik kan dat nog opzij gooien, je kent dat wel, verstand op nul zetten en er gewoon voor gaan maar mijn man durft het niet aan, wat ik begrijp want hij heeft toen het meeste beseft wat er gebeurde, ik niet echt maar achteraf natuurlijk wel.
Mijn dochter heeft 3 en een halve maand in het ziekenhuis gelegen eer ze naar huis mocht, couveuse. Ook niet makkelijk!
Ik weet het ook niet, volgens de gyneacoloog heb ik 85% kans om het opnieuw te krijgen maar door meteen in de 2e maand van de zwangerschap platte rust te houden zou ik de baby misschien 2 weken langer kunnen dragen en voor een baby is dat al een heel verschil.
Ik kan niet zeggen of we het nog ooit gaan wagen of niet, ik hoop van wel maar het zullen erg moeilijke maanden (zwangerschap) zijn, vol angst denk ik.
Als je wilt kunnen we ook verder mailen, laat me dan hier maar iets weten, ik wil graag!

Groetjes van annick.

Isabelle

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Isabelle » 02 jun 2003, 14:34

Hoi lotgenoten,

7 weken geleden ben ik opgenomen in het ziekenhuis omdat ik pre-clamsie had.
3 Weken geleden deden ze een bloedafname waaruit bleek dat mijn bloedplaatjes gedaald waren, mijn gyne heeft dan beslist een keizersnede te doen, ik was 35 weken zwanger van onze meisjestweeling.
Van de keizersnede herinner ik me niets meer of bijna niets meer , mijn bloeddruk ging ook alle kanten uit, gelukkig heb ik geen stuipen gedaan omdat mijn gyn me al magnesium had toegediend.
de nacht van de keizersnede heb ik een zware bloeding gedaan en heb ik 3 dagen op intensieve gelegen 6 zakjes bloed gehad bloedplaatjes en vanalles en nog wat om mijn bloeddruk te regelen.
Mijn zicht was ook erg flauw wat wel elke dag verbeterde.Terug op mijn kamer mocht ik geen bezoek hebben en lag ik in een donkere kamer.
Na een week heb ik terug een bloeding gedaan en heb ik een curettage moeten krijgen + terug een nacht op intensieve.
Nu ben ik eindelijk na 14 dagen thuis en voel me goed alleen zie ik nog niet ten volle 100% maar toch al iets meer dan 80 %.
Dat wil ik dus ook nooit meer meemaken en of het erfelijk is dat betwijfel ik want ik ben de enige in de fam. en hopelijk blijft dat ook zo.
Onze meisjes zijn gezond.
We hebben ons leven te danken aan de gyne die me enorm heeft opgevolgd en gesteund.


Groetjes Isabelle.

isabellechris@hotmail.com


Cattie

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Cattie » 30 jun 2003, 10:36


Een jaar geleden heb ik dit forum gestart.
Blij te lezen dat ze er nog altijd is...
maar aan de andere kant bedroefd omdat Hellp nog steeds meer en meer de kop op steekt.
Al dan niet soms heel zwaar voor mama en baby.
Wat zowel voor maar ook na de bevalling zwaar te dragen is.
Aan iedereen goeie moed en veel sterkte.
Hellp is iets verschrikkelijks maar mits een tijdige opmerking en goeide begeleiding van een deskundige gyn(want niet elke gyn kent de symptomen), kunnen ze véél voor je doen.

Ook na de bevalling is steun vanuit je directe omgeving hard nodig.
Ikzelf heb een acht à tien maand nodig gehad om alles een beetje op een rijtje te zetten.
Zowel lichamelijk als geestelijk lig je compleet overhoop. Hellp heeft wat verwerkingstijd nodig.
Bij de ene al wat meer als de andere.
Laat je niet wijsmaken dat je een depressie hebt wnt dat is het totààl niet.
Geloof me....

Maar nu kan ik eindelijk genieten van mijn baby.
En dat probeer ik te doen met volle teugen.

Tot zappy of anders tot mails op erisereen@hotmail.com

Veerle

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Veerle » 01 jul 2003, 08:08

Ik heb al jaren hoge bloeddruk en ben wordt maandelijks door de huisarts opgevolgd. Hij vertelde me dat ik groter risico heb bij zwangerschap op HELPP. Is dit zo? Hadden jullie al last van hoge bloeddruk voor de zwangerschap? Ik ben zo bang nu!

Isabelle

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Isabelle » 01 jul 2003, 13:40

WIE LOOPT ER RISICO OP ZWANGERSCHAPSHYPERTENSIE?
Zwangerschapshypertensie treedt vooral op tijdens de eerste zwangerschap. Bij lichte vormen
verloopt een volgende zwangerschap doorgaans normaal. Bij een ernstige vorm van
zwangerschapshypertensie bestaat in een volgende zwangerschap wel een grotere kans op het
opnieuw optreden van zwangerschapshypertensie, al is het verloop vaak minder ernstig.
Bij de meeste vrouwen is niet duidelijk waardoor zwangerschapshypertensie optreedt. Bij een aantal
ziekten is de kans op zwangerschapshypertensie verhoogd. Voorbeelden zijn suikerziekte (diabetes
mellitus), vaat- en nierziekten, sommige auto-immuunziekten of al eerder bestaande hoge bloeddruk.
Ook bij een meerlingzwangerschap is de kans op zwangerschapshypertensie toegenomen.
Vermoedelijk spelen ook erfelijke factoren een rol. Vrouwen die een moeder of zuster hebben die een
ernstige vorm van zwangerschapshypertensie doormaakten, lopen zelf ongeveer vijfmaal zoveel
kans ook een hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap te krijgen.
Dit stukje komt van de site www.nvog.nl daar kan je de voledige folder bekijken

Isabelle

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Isabelle » 01 jul 2003, 13:47

Veerle,
Het beste wat je kan doen is eens een afspraak maken met een goede bekwame gyne en hem daar eens meer uitleg over vragen.Maak je niet al te ongerust, ik had geen hoge bloeddruk voor mijn zwangerschap maar ik was wel zw van een tweeling, en bij een tweeling heb je ook meer kans daartoe.
Hellp komt gelukkig maar zelden voor.
Gelukkig had ik een enorme goede gyne daarvoor en was alles bespreekbaar.
veel succes met je
toekomstige zwangerschap

Veerle

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor Veerle » 01 jul 2003, 23:30

Isabelle,

Bedankt voor de informatie.

Ik zal me eens goed laten informeren want ik zit nu met zo'n schrik door wat de huisarts zei en door jullie verhalen te lezen. De gyne kan me waarschijnlijk al meer vertellen en me misschien wat gerust stellen. Ik zal ook die website eens bekijken.

Bedankt,
Veke

wendy

HELLP/zwangerschapsvergiftiging

Berichtdoor wendy » 07 jul 2003, 22:44

Ik heb met veel belangstelling jullie verhalen gelezn. Wat onze familie is overkomen is nog iets erger dan jullie situatie. De zus van mijn man was op 8 maart 8 maand zwanger. Ze had al meer dan een maand erge buikpijn en erge gezwollen benen. Toen ze dit melde aan de gyneacoloog vertelde die dat ze zich geen zorgen moest maken en veel moest bewegen. Ook moet ik vertellen dat haar bloeddruk niet verhoogd was en er geen eiwit in haar urine was. Op 8 maart 's morgens is ze ontwaakt en heeft direct stuipen gekregen. In allerijl is ze overgebracht naar het ziekenhuis waar ze vaststelden dat de baby gestorven was en mijn schoonzus in coma lag en een hersenbloeding had gehad. Er is direct een operatie gebeurd om haar leven te redden. De dag erna is via natuurlijke weg haar dochtertje geboren terwijl zij in coma lag. Een perfecte baby van 2 500 kg.
Mijn schoonzus heeft haar dochtertje nooit gezien en is tien dagen later gestorven.De dokters spraken duidelijk van eclampsie. Graag had ik geweten of iemand weet heeft van dergelijke erge gevallen. Iedereen veel sterkte!


Terug naar “Prematuurtjes”