Mijn man is homo

hetzelfde meegemaakt aan nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor hetzelfde meegemaakt aan nu even niet » 20 aug 2006, 13:27

Ik heb dagelijks gekeken of je gereageerd had ,want niemand kan weten hoe je je voelt als je niet hetzelfde hebt meegemaakt.Ik wil er graag met je over verder praten,maar zet hier niet graag mijn mailadres;Ik weet niet of het via moderator kan doorgegeven worden en jij het daar kan opvragen.Anders zou ik dat wel willen doen.Ik begrijp ook dat jij jouw mailadres hier niet zomaar op wil zetten,want je zal dan allicht ook minder leuke reacties in je mailbox krijgen.(niet iedereen is meelevend hier op zappy,maar dat had je al gemerkt)Als je wil,zal ik het via moderator proberen,je laat maar iets horen.En ondertussen,veel sterkte.

Ditte

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Ditte » 20 aug 2006, 14:56

Hallo nu even niet,

Ik hoop dat je je gauw iets beter voelt en dat jullie beiden een (gezins)leven kunnen uitwerken waarin jullie zich goed voelen. Hopelijk beteren de tijden en kan het nieuwe baby'tje jullie geluk terug op peil brengen. Ik denk aan je en hoop dat je voldoende steun kan vinden op het forum en in je vriendenkring.

Groetjes.

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 20 aug 2006, 16:43

@zelfde situatie,

ik wou toch even kwijt dat wie bi is, er niet steeds op uit is om met zowel een man als een vrouw een relatie te hebben. je kan gewoon gevoelens krijgen voor beide... maar kan dus ook wel trouw zijn aan één partner.

Verder wens ik "nu even niet" en jou veel sterkte!


mari

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor mari » 20 aug 2006, 21:08

sorry, wil nog wel reageren maar snap niet meer hoe het allemaal in elkaar zit met al die echte en on(ter)echte berichtjes. Kan iemand mij even helpen ??

Nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Nu even niet » 23 aug 2006, 06:55

Voor het moment gaat het helemaal niet neen,...ik probeer precies wanhopig vast te klampen maar heb de indruk dat we daardoor nog sneller van mekaar wegdrijven... De conflicten stapelen zich op, van de goede verstandhouding is momenteel niet veel meer te vinden. Ik voel me gewoon zo intriest...

Ik wil wel babbelen hoor, maar meestal lukt het me 's avonds niet meer om voor de PC te kruipen...Ik probeer morgenavond even op MSN te komen

Bedankt in ieder geval aan de mensen ook die de echte van de fake berichtjes weten te onderscheiden. Jammer dat er door flauwerikken, mensen zijn die niet meer willen/durven reageren.

Liefs,

zelfde situatie aan nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor zelfde situatie aan nu even niet » 24 aug 2006, 11:29

Ik begrijp het wel hoor als je niet veel zin hebt om er over te praten.Ik heb dat in het begin zelf ook gehad.De ene moment wou ik niks liever dan erover praten,de volgende moment kon ik het echt niet aan.Allé misschien horen we vandaag dan nog wel.Veel sterkte hé

Nu even niet @ zelfde situatie

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Nu even niet @ zelfde situatie » 24 aug 2006, 12:23

Hey

Het berichtje kwam weer niet van mij hoor....ik geef het op om hier nog langer iets te schrijven, wie gaat er me nog geloven.

@ zelfde situatie, je hebt mijn emailadres he, we kunnen beter gewoon mailen of MSN'nen, ik ben vandaag zeker niet de hele dag online, misschien vanavond. Heb gisteren enkele keren gekeken, maar we moeten elkaar toch blijkbaar wel gemist hebben

@ fakers...bedankt, hebben jullie nu wat jullie willen? Iemand wegjagen die een van de moeilijkste periodes uit haar leven meemaakt? Ik hoop echt dat jullie zelf nooit voor zo'n situatie komen te staan, jullie zouden er dan ook nood aan hebben om met lotgenoten te praten.

Annickske

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Annickske » 25 aug 2006, 22:34

Vind het heel erg voor je dat je hierdoor moet. Het is voor jullie beide een zware noot om te kraken. Voor jou is het heel zwaar, maar dit zal het ook voor je man zijn. Hij heeft hier ook niet om gevraagd. Hij zal je doodgraag zien, z'n kinderen ook, alleen ligt hij in de knoop met zichzelf. Is niet gemakkelijk, het is al een mooie daad om hier voor uit te komen. Je hebt mannen die hier niets over vertellen en achter je rug weet ik veel wat doen. Jij moet je man niet alleen troosten of andersom, je moet er voor elkaar wezen, en mekaar hier doorhalen, veel praten en veel begrip opbrengen, want dit heeft niemand gewilt.

Heidi

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Heidi » 31 aug 2006, 14:58

Ik ben direct hier gekomen toen ik je berichtje las, wat een ellende toch. Zo blij met je zwangerschap en nu dit...veel zinnigs kan ik niet bedenken maar wel dat we je in gedachten steunen.
Dikke knuffel
Heidi

aan nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor aan nu even niet » 12 sep 2006, 14:28

Hoe gaat het er nu mee?
Je schreef "hij denkt dat hij homo is".
Is hij er zelf nu al uit hoe het zit en verder moet?
Ik wens je in ieder geval veel sterkte!!

nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor nu even niet » 13 sep 2006, 17:07

Hoewel ik me voorgenomen had hier niet meer te komen schrijven wegens die rotberichtjes...maar blijkbaar heeft de moderator eindelijk ingegrepen

OP dit ogenblik is het hier gewoon weer wat 'rustig' in huis. Ik ben nu 34 weken zwanger en we zijn ook gewoon bezig met de voorbereidingen voor de geboorte van ons kindje.

Ik mis wel de intimiteit (en daarmee bedoel ik echt niet enkel op sexueel vlak), het gevoel van echt geliefd te worden, bemind...en niet enkel als een 'vriendin'. Dat voelt met momenten erg eenzaam. Op andere momenten als we gewoon allemaal samen thuis zijn, lijkt het wel alsof er nooit iets is gebeurd. Dat geeft me soms wel wat ademruimte.

Hijzelf is er nog steeds niet uit over hoe het zit met zijn gevoelens....het is ook niet iets waar je zo heel lichtzinnig overgaat. Langs de ene kant zegt hij dat hij de tijd niet heeft om echt na te denken (drukke en veeleisende job), maar langs de andere kant zou je denken dat je zoiets gewoon ook aanvoelt? Ik weet het natuurlijk niet, ik sta niet in zijn schoenen.

zolang hij twijfelt blijf ik hoop koesteren, maar het voelt aan als een guillotine: je weet dat het mes zal/kan vallen, je weet alleen niet wanneer....
Die onzekerheid is soms wel heel zwaar om dragen. Gelukkig heb ik de komst van de baby om me een beetje af te leiden....We plannen ook een thuisbevalling, voor mij erg belangrijk om de intimiteit van ons gezin te beklemtonen....

Aan iedereen die oprecht met me meeleeft; heel erg bedankt....

It's me

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor It's me » 14 sep 2006, 10:24

Hoi,

Kan me inbeelden dat het niet prettig is voor u ...
De komst van een baby dus eigenlijk een mooie tijd maar ondertussen zit je wel met de onzekerheid over de gevoelens van je man ...

Je schrijft :
"langs de andere kant zou je denken dat je zoiets gewoon ook aanvoelt?"

Dat denk ik niet ...
Het is niet zo makkelijk wanneer je begint te twijfelen over :
"wie of wat ben ik eigenlijk"
Ikzelf heb het ook allemaal meegemaakt en er ging van mij toch wel een héle lange tijd over tot ik eindelijk wist wie ik ben !

Ik hoop dat je man er snel aan uit is en ik hoop natuurlijk voor u dat het een positief antwoord is !

Veel sterkte samen !

parking

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor parking » 28 sep 2006, 10:04


Ik ben veel langs de baan en als je ziet dat al die getrouwde mannen op parkings de bosjes induiken om te sexen met andere mannen.
Denk dat het grootste procent gay's getrouwd is.

It's me

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor It's me » 28 sep 2006, 10:29

Wat voor opmerking is dit nu weer ?
Er bestaat ook nog iets als bi zijn ...
En wie zegt dat die mannen getrouwd zijn ?
Ben je er dan zo goed bij betrokken dat je telkens hun trouwring kunt bekijken ?

Serge

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Serge » 28 sep 2006, 13:59

Hello .Wat ik je kan toewensen is dat je de liefde moet bewaren.het doet er niet toe wat jij of hij is .of denkt te zijn .homo's zijn ook goede mensen met het hart op de juiste plaats hoor.Nog veel sterkte.

@ Serge

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor @ Serge » 28 sep 2006, 20:43


Daar gaat het niet om...
Het is juist dat die mannen huwen, maar al te goed weten hoe de vork in de steel zit en later hun echtgenote veel pijn doen want vroeg of laat komt het uit hoe mooi je nog toneel speelt !
Met sexuele voorkeur word je geboren, na onderzoek is gebleken dat bisexualiteit niet bestaat maar enkel psychologisch is, ze voelen zich altijd meer aangetrokken tot hetzelfde geslacht.
Ik vind het persoonlijk een beetje hypocriet om te huwen en er maar om los te sexen op parkings en sauna's met mannen.
Wees consequent met jezelf !

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 28 sep 2006, 21:12

@hierboven
heb je misschien even gedacht aan het feit da het idee van homo of lesbi te zijn nie in iedereens hoofd opkomt da da wel es 'het' zou kunnen zijn wrm ze nooit het fantastische waauw gevoel in een relatie hebben...
denk nou nie da het zo simpel is van te zeggen ik ben ... want eerda je er een naam opplakt duurt wel ff , en dan nog aan jezelf toegeven én uit de kast durven komen.
ik denk dat veel van de mensen die trouwen der pas achteraf achterkomen ,maar als ze dan een heleboel feiten nog eens opnieuw bedenken dan weten ze dan wel waarom ze zus of zo reageerden.
dus schilder hetniet af als simpel ofzo

Inge

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Inge » 10 okt 2006, 12:54

Hallo Nu even niet,

Ik zou heel graag willen reageren, want ik zit in dezelfde situatie als je man en Mari. Ik heb nu een relatie met m'n vriendin, maar heb ik het verleden steeds relatie gehad met mannen. Op een of andere manier 'klikte' dat niet - op intermenselijk vlak dan. Op sexueel vlak ging het echter heel goed.

Met m'n vriendin is dat echter omgekeerd. Ik zie haar heel erg graag, kan me geen leven zonder haar voorstellen maar op sexueel vlak is er weinig 'feeling'. Ik ben hier al heel erg verward en verdrietig om geweest, omdat het net is, of ik nergens 'bij hoor'.

Als ik met haar ben, fantaseer ik hoe het is om bij een man te zijn en als ik bij een man ben, fantaseer ik hoe het is, om weer bij m'n vriendin te zijn (we zijn een tijdje geleden uit mekaar gegaan, omdat ik haar eerlijk m'n gevoelens heb verteld - Nadien zijn we weer samen gekomen, omdat ik niet zonder haar kon).

Dit is een heel erg moeilijke situatie, ook voor je man. Ik heb de indruk, dat hij een beetje ervaart, wat ik ervaar.

De verklaring van iemand van hierboven, dat 'bi' niet bestaat, vind ik niet terecht. In ieder geval klopt het bij mij niet.

Ik kan je enkel maar aanraden om heel veel te praten met je man. Ik geloof niet, dat heel veel nadenken erover, je man veel zal bijbrengen. Ik spreek uit eigen ervaring, wanneer ik zeg, dat je zo maar in een kringetje blijft draaien.

Misschien is een relatietherapeut iets voor jou ?

Ik ben er zelf ook mee naar een psychoog gestapt, omdat ik heel moeilijk met iemand van dichtbij erover kan praten.

tegelijkertijd worstel ik met een enorme drang om een kindje te krijgen. En tegelijkertijd wil ik eigenlijk alleen een kindje bij een man.

Heel moeilijk. En ook heel verdrietig, eigenlijk.

Heel veel sterkte, alleszins.


Liefs Inge

Liv

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Liv » 10 okt 2006, 15:54

Tussen hetero en lesbi zijn is een heel grote kloof. Als je bi bent zit je eigenlijk in die kloof, waar je ook nog verschillende vormen hebt. Even schematisch zetten voor vrouwen dan:
HETERO
- 100% hetero ben je als je zowel op sexueel vlak als op emotioneel vlak enzoverder op mannen valt.
DAN KOMEN DE BISEXUELEN
- Op sexueel vlak aangetrokken zijn door mannen maar op sommige momenten toch meer naar vrouwen geneigd zijn. Maar eigenlijk voel je, je vooral aangetrokken tot mannen maar af en toe fantaseer je eens over een vrouw.
- Dan heb je bisexuelen zoals de meeste het voorstellen dan een keer op een man verliefd, dan een keer op een vrouw verliefd en zelf eigenlijk het moeilijk weten waar je nu bij hoort.
- Dan heb je de vrouwen die op sexueel vlak aangetrokken zijn door vrouwen maar op sommige momenten meer naar mannen geneigd zijn. Ze zijn samen met een vrouw maar fantaseren ook over mannen.
LESBISCH
- 100% lesbi ben je als je, je alleen maar tot vrouwen voelt aangetrokken en mannen alleen maar vrienden zijn waar je nooit een relatie mee zou kunnen beginnen.

Maar natuurlijk kan je iemand nooit perfect in zo een kadertje plaatsen. Ik ben hetero, heb een super vriend en ik zou nooit een relatie beginnen met een vrouw maar om eerlijk te zijn heb ik ook wel al eens gedacht van hoe zou dat nu zijn. Maar dan ben ik natuurlijk niet bi dat is gewoon de aard van het beestje denk ik. Wie kan zeggen dat hij/zij nog nooit heeft gedacht over hoe het zou zijn met hetzelfde geslacht die liegt. Iedereen denkt er ooit wel eens aan.
Ik snap dat voor mensen die bi zijn het veel moeilijker is, waar horen ze bij. Dat is het probleem van de maatschappij we willen mensen te veel in kadertjes steken en dan krijg je deze situaties.
Veel sterkte nog aan iedereen

Inge

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Inge » 10 okt 2006, 17:05

Hoi Liv

Dat van die kadertjes, daar ben ik het helemaal mee eens. Je zou moeten kunnen zeggen : wat kan het mij schelen, ik voel me zoals ik me voel, zonder het een naam te moeten geven.

Het jammere is natuurlijk wél, dat je er een ander in betrekt, je partner. In mijn geval kan ik me de zonzekerheid en haar verdriet door mijn twijfelen best voorstellen. En dat doet mij dan weer verdriet, dat ik haar ongelukkig maak.

Het is net, of ik mag geen relatie hebben met iemand. Want zowiezo maak ik die persoon - op de lange duur- ongelukkig.


Liefs Inge


Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 18 okt 2006, 20:36

Hoe gaat het nu met je?
Ben je inmiddels al bevallen?
Wonen jullie nog samen?
Succes in ieder geval!

Nu even niet @ hierboven

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Nu even niet @ hierboven » 21 okt 2006, 16:46

Bedankt dat je even naar me vroeg

Neen, ik ben nog niet bevallen, maar het kort echt wel af nu.

We wonen wel nog samen en dat gaat voor het ogenblik nog heel goed, zolang we niet teveel over gevoelens en emoties praten. Soms is het net alsof er nooit iets gezegd/gebeurd is, maar het besef is er wel natuurlijk. Mijn man is nog geen stap verder wat betreft zijn eigen gevoelens, weet nog steeds niet welke kant op. Ik vind dat zo vreemd, uiteindelijk worstelt hij daar nu al zo lang mee. Ik weet echter niet hoelang IK dat nog kan volhouden, want ik voel me hoe langer hoe meer emotioneel eenzaam.

groetjes

Kind van ....

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Kind van .... » 22 okt 2006, 17:13

Hallo,

Ik ben hier eens komen piepen, gezien ik hier wel mee vertrouwd ben, maar dan vanuit het oogpunt als kind. Mijn ouders zijn uitelkaar gegaan toen ik 13jaar was, geen gemakellijke leeftijd... Ook om deze reden mijn papa is homo. Ik weet dat dit voor mijn mama zeer zwaar was, maar zij had het wel al voelen aankomen maar ook zij heeft met haar vuist op tafel moeten slaan om de waarheid te horen.
Dit alles is nu ondertussen 13jaar geleden, en eerlijk als kind was het niet gemakkelijk met de aankomende pubertijd, waar je je zowiezo al vragen stelt over wie ben ik.... Eerlijk waar, dankzij dat mijn vader homo is ben ik wie ik ben. Dankzij hem heb ik fantastische mensen leren kennen, die ik anders nooit zou gekend hebben.
Mijn ouders zien elkaar nog zeer regelmatig en telefoneren elkaar, niet iedere dag, maar toch enkele keren per week. Vaak als ik iets belangrijks te vertellen heb, en ik bel de ene, dan is het vaak direct daarachter al bezet als ik naar de ander probeer te bellen. Mijn ouders zijn nog echt mijn ouders, we zijn nog altijd een gezin, op alle gebeurtenissen en feesten zijn ze ersamen. We gaan zelfs 1 x paar jaar samen een weekend weg, Mijn mama met haar nieuwe man, mijn papa, ikzelf met mijn dochter en mijn zus met haar gezin, heel leuk.
Mijn papa is dus nu al 13 jaar 'weg' maar hij is nog altijd alleen, ik vermoed dat hij wel eens een "vriend" heeft gehad, en neen geen zo'n parkingaffaire..
In het begin heeft hij zich aangesloten bij een vereniging: homo en geloof hij is daar een 10tal jaar lid van geweest, dat heeft hem zeker veel geholpen.
Nu, dit was zo'n beetje mijn verhaal, vanuit een ander maar zeker niet minder oogpunt.

Nog véél sterkte,

Groeten, Annelore

Chilli

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Chilli » 30 okt 2006, 12:20

Ik ben ook heel lang verliefd geweest op iemand, die al 5 jaar mijn beste vriend was. Wij zijn een relatie begonnen, maar al van de eerste dag liep het mis. Hij wou mij nooit aanraken en ik wist gewoon niet hoe ik moest reageren. Wij zijn na 1 maand uiteen gegaan en hebben een jaar lang ruzie gehad. Toen het terug beter werd tussen ons, zei hij dat er iets scheelde en dat hij zich schuldig voelde tegenover mij, maar hij wou niet zeggen wat. Een half jaar later dan heeft hij mij verteld dat hij homo was. Hij was heel blij dat ik hem niet veroordeelde. Eigenlijk was het een opluchting voor mij, want ik dacht eerst dat ik degene was die vanalles verkeerd gedaan/gezegd had. We kennen mekaar nu 14 jaar en zijn nog steeds de beste vrienden. Hij weet alles over mij en ik weet alles over hem.
Het is raar om iemand waar je al zo lang verliefd op geweest bent, te zien als gewone vriend, maar dat betert wel na maanden. Het is niet omdat jullie geen seksuele relatie meer kunnen hebben, dat een emotionele vriendschapsrelatie niet mogelijk is, maar het duurt wel effe om mekaar met andere ogen te zien.

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 17 nov 2006, 09:56

Lieve nu even niet,

ik heb zonet je hele verhaal doorgelezen en vroeg me af hoe het nu met je gaat. Ik veronderstel dat je ondertussen bevallen bent? Heeft dit iets in jullie situatie veranderd..?

groetjes en veel sterkte!


Terug naar “Holebi ouders”