Mijn man is homo

nu even niet

Mijn man is homo

Berichtdoor nu even niet » 02 aug 2006, 10:23

Ik weet niet of ik hier op de juiste plek ben met mijn berichtje, maar mijn wereld staat op instorten (als hij dat al niet gedaan heeft)

Een tijdje geleden is mijn man in een serieuze depressie beland. Hij kon of wou me niet zeggen wat er aan de hand was. Hij had tijd nodig, zei hij. Die tijd heb ik hem gegeven, maar ook ik had nood aan af en toe een babbel, een luisterend oor. Ik zag hoe het hem opvrat, dus heb ik eigenlijk een beetje 'gepushed' om mij te vertellen wat hem dwars zat.

Gisteren is dan de bom gebarsten:

hij: "wat wil je weten"
ik: "alles"
hij: "ik denk dat ik homo ben"

Ik wist niet wat ik hoorde! Als hij nu nog een relatie zou hebben met een andere vrouw, daar zou ik nog tegen kunnen vechten, hem proberen terug voor me te winnen. Maar nu...ik sta daar helemaal machteloos tegenover! Daar kan ik niet tegenop!
Hij zegt wel dat hij nog nooit een relatie gehad heeft met een andere man, hij is ook momenteel niet verliefd op iemand, hij worstelt gewoon met die gevoelens.

Ik weet echt niet wat ik daarmee moet aanvangen. Ik zie hem dooooooooooooooodgraag en wil hem ook helemaal niet kwijt! Hij zegt ook wel dat ik nog altijd de belangrijkste persoon in zijn leven ben, maar...ja, maar...

We hebben 3 kindjes, ik ben ruim 6 maand zwanger van ons 4e kindje. Hoe moet het nu?? We zijn 14 jaar samen, dat kan toch geen leugen geweest zijn? We hebben ook een hele goede sexuele relatie gehad, dat kan toch niet allemaal verzonnen zijn geweest?

Ik voel de grond onder mijn voeten wegschuiven. Dat we nu nog ruzie zouden hebben of hij mij zou mishandelen, zou het mss gemakkelijker maken om een punt te zetten achter onze relatie. Maar dat is dus niet, we zien mekaar nog altijd heel graag, zij het dan wel niet op dezelfde manier
Voor mij voelt het verdriet zo erg aan alsof ik afscheid moet nemen van iemand die ik heel erg graag zie.
Ik hou niet meer op met huilen en weet niet wat ik van de toekomst nog mag of kan verwachten

Ergens hoop ik dat hij niet enkel homo is, maar wel bi....daar zou ik wel mee kunnen leven. Maar ik wil meer kunnen zijn voor hem dan enkel zijn 'beste vriendin'.


Lifes,
een hele verdrietige mama

Maxima

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Maxima » 02 aug 2006, 11:01

Hallo,
Ik kan je niet helpen, maar wil je veel sterkte toewensen. Er zijn geen antwoorden en alleen tijd zal het uitwijzen. Jullie hebben alletwee ruimte en tijd nodig om hier een plaats aan te geven. Veel babbelen, open staan voor elkaar...
Ik denk niet dat alles tot vandaag een leugen is geweest, maar daar kan alleen je man op antwoorden.
Je bent noch de eerste, noch de laatste die hier door moet. Succes ermee.
Maxima

Liv

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Liv » 02 aug 2006, 11:26

Het is moeilijk om daar op te reageren, ik heb nog niet gezien dat er op dit forum trouwens iemand komt die zoiets al heeft meegemaak. Ik wens je veel sterkte toe, meer kan ik ook niet doen. Maar zoals maxima al zegt moet je nu zeker veel met elkaar praten, misschien is het een fase waar hij door gaat. Ik moet eerlijk toegeven dat ik ook af en toe wel eens getwijfeld heb of ik gevoelens heb voor een meisje, maar dit was dan wel toen ik vrijgezel was en ik was ook wel een pak jonger en ongetrouwd natuurlijk.
Het zal in ieder geval heel moeilijk zijn voor jullie bijde. Probeer je man gewoon te steunen en wat hij ook beslist, je moet er voor hem zijn. Jij wilt misschien niet zijn beste vriendin worden maar gewoon zijn vrouw blijven maar als hij dat niet meer kan of als hij werkelijk gevoelens heeft voor een man dan word het alleen maar moeilijk voor jullie beide.
Veel sterkte en succes

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 02 aug 2006, 15:16

Niet dat het hier terzake is en dat we deze vrouw hiermee helpen, maar hebben hetero's nooit anale sex?

It's me

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor It's me » 02 aug 2006, 15:49

Ik denk niet "nu even niet" veel heeft aan commentaar die hier niet ter zake doet ... Dus als het niet is om haar hier een beetje moed te geven zou je beter zwijgen ...

Nu ...
@ "nu even niet" :
Ik vind het heel erg wat jullie meemaken en ik kan je dan ook alleen maar héél veel moed wensen !
Wat hier al gezegd werd ivm dat praten met elkaar is zeker een feit !
Praten is enige wat een helder beeld zal vormen over jullie relatie op dit moment ... Hoe moeilijk het miss met momenten zal zijn toch gaan jullie moeten spreken met elkaar ...

Als ik je verhaal lees denk ik niet dat u man echt homo is maar dan eerder bi ...
Anders zou hij al jaren gelogen hebben tegen zichzelf ...
holebi word je namelijk niet zomaar van vandaag op morgen ...
Dat ben je gewoon ...

Je zult moeten proberen uit te maken wat je man precies voelt, waarom plots nu, heeft hij altijd gevoelens gehad voor mannen maar verborgen ?, ...

Ik hoop dat je iets had aan mijn woorden ...
Veel sterkte !

KAtleen

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor KAtleen » 02 aug 2006, 17:41

@ nu even niet :
ik begrijp dat je geschokt bent , en niet snapt hoe het kan dat je man misschien homo is terwijl jullie een goed huwelijk hadden en een goede seksuele relatie. Misschien heeft je man al die gevoelens altijd verdrongen om een gewoon gezin te hebben lijk hij nu heeft. Of misschien die optie nooit gezien...
veel praten is de boodschap, en je kan hem natuurlijk niet dwingen bij jou te blijven.
Ik wens jullie succes en hoop dat alles een beetje in plooien valt waar jullie allen mee kunnen leven !

F.

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor F. » 06 aug 2006, 08:34

Lieve Nu Even Niet.

Ik weet niet wat te zeggen. Ik weet wel dat hij veel van jou houdt en jij veel van hem. Jullie hebben samen al zo veel doorstaan. Dit heeft tijd nodig en jullie moeten er samen uit komen. Mijn eerste gedachte was ook: hij is misschien wel bi. Ik denk dat dit eerst even moet bezinken, daarna veel praten en elkaar steunen.

Ik wil jullie heel veel sterkte wensen en je laten weten dat ik aan je denk.

Liefs,

F.

LC

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor LC » 07 aug 2006, 08:03

Ik weet eigenlijk niet goed wat zeggen. Het moet verschrikkelijk zijn om in deze situatie te zitten. Ik wil je graag heel veel sterkte wensen en zeggen dat er hier altijd mensen zijn waar je je verhaal aan kwijt kunt en die je willen steunen.
Jammer genoeg kan iedereen alles lezen en krijg je van die domme opmerkingen zoals hierboven.
Hopelijk kunnen jullie alles bespreken en worden je vragen beantwoord.

Dikke knuffel,
x x x

Katje

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Katje » 07 aug 2006, 08:23

Ik kan je niet helpen met antwoorden, het enige waar we je mee kunnen helpen is er voor je te zijn en een luisterend oor te geven!!!!!

En alle mensen die hier van die domme commentaren komen schrijven, ga toch gewoon op een ander forum de interessante uithangen. We hebben er hier geen behoefte aan!!

Veel liefs
Katje

Ilse

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Ilse » 07 aug 2006, 13:53

Amaai wat zijn we weer leuk vandaag, zijn jullie echt zo stom of wat? Kunnen jullie nooit serieus zijn? Zo'n commentaren aub zeg ga effe op een ander zeiken!!!

Nu effe niet,
Ik hoop met heel mijn hart dat jullie eruit komen, ik denk dat het momenteel heel zware dagen zijn voor u maar je weet ons te vinden he. Als je wilt praten (zonder die domme commentaren te krijgen van mensen die er helemaal niets van begrijpen) wij staan allemaal klaar voor u en willen u steunen.
Ik wens u alvast heel veel sterkte toe

Groetjes

Annelies

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Annelies » 07 aug 2006, 14:25

....... ik weet niet goed wat zeggen, ben er eigenlijk een beetje ondersteboven van. Ik wil je héél veel sterkte, moed en steun wensen. Ik hoop dat je een aantal goede vrienden en familie hebt die je hierdoor trekken. En als je je verhaal kwijt wil, je weet dat dat hier kan (trek je aub van alle stomme commentaar niets aan, ze zijn niet slimmer).

groetjes
Annelies

It's me

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor It's me » 08 aug 2006, 13:51

@ nu even niet :

Hoe is de situatie ondertussen ?
Al eens kunnen babbelen met je man ?
Is er al wat duidelijkheid ?

Veel sterkte !

nu even niet (de echte dan)

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor nu even niet (de echte dan) » 10 aug 2006, 20:51

Ik kan er niet aan doen dat mensen het nodig vinden om in mijn naam zo vulgair te posten. Jammer ook dat sommige mensen geloven dat ik dat zo zou schrijven...
Ik kan alleen maar hopen dat deze mensen nooit voor dezelfde hartverscheurende keuzes komen te staan, het zet je leven overhoop...en dat van je gezin!

Hoe het nu met ons is...:

Wel, in die 10 dagen is er tussen mijn man en mij geen enkel hard woord gevallen, enkel veel gehuild en veel gepraat. We zien elkaar heel erg graag, zij het dan wel elk op onze eigen manier.

Door heel erg hard na te denken, en te bespreken wat we elk van het leven verlangen en verwachten, ook in relaties met anderen, gaan we proberen elkaar een gelukkig (gezins)leven te bieden.

Ik vergelijk het een beetje als met elkaar verbonden zijn door een elastiek: je laat mekaar een beetje los in vrijheid en keuzes, maar je zorgt ervoor dat de elastiek je steeds weer terug bij mekaar brengt en ervoor zorgt dat die elastiek niet knapt.

Vroeger had ik nooit gedacht dat ik zo zou denken, maar voor de persoon die je echt graag ziet, heb je veel over. Ik toch.....

Idd, keuzes maken heeft zo zijn consequenties, maar soms kan je ook keuzes maken onder sociale druk of omdat het zo 'hoort' en van je verwacht wordt (waardoor later blijkt dat je de verkeerde keuzes maakte - de maatschappij is zeker niet op elk gebied even tolerant, zeker niet toen wij tieners waren)

Het belangrijkste is dat je mekaars leven dan niet blokkeert,.... dus niet kost wat kost, er zijn zeker grenzen, maar die grenzen bepaal je zelf en als koppel....


Misschien kunnen jullie hier wel wat geloof aan hechten.

Voor de 'bekenden' die hier reageerden, heeeeeeeeeeeele dikke merci! Het doet me deugd dat julli er zijn!

K.

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor K. » 10 aug 2006, 20:52

Ik -> de "nu even niet" van de laatste 2 berichtjes is zo fake als iets en zeker niet de persoon die het bericht heeft opgestart... Nuja niets beter te doen zeker?????


nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor nu even niet » 10 aug 2006, 21:30

bedankt aan de moderator die de vulgaire berichtjes heeft verwijderd...hoewel ik ze gemakkelijk naast me neer kan leggen, doet het toch pijn....

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 10 aug 2006, 22:35

nu even niet - het is erg belangrijk dat indien je man toch besluit vroeg of laat zijn holebigevoelens te volgen, dat hij dat steeds op een veilige manier doet... condooms zijn heel belangrijk - ze beschermen jou ook.

Ilse

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Ilse » 11 aug 2006, 13:58

@ de echte nu even niet

Aub kom terug naar ons forumpke, daar zitten heel veel mensen dat u willen steunen, zonder u de put in te duwen.

Het beste

Gast

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Gast » 11 aug 2006, 15:05

Hey Ilse

Ik lees nog wel mee hoor, maar daar kan ik ook niet echt openlijk schrijven over wat er in mijn leven omgaat he.
En heel eerlij....op dit ogenblik gaat er zoveel om in mijn hoofd en mijn leven datr ik eerst dat probeer op een rijtje te zetten...ik kan op dit ogenblik voorlopig moeilijk meeleven met jullie. Het zou wat hypocriet zijn om zomaar even de happy zwangere te komen spelen en te doen alsof mijn neus bloedt....ik ben momenteeel allesbehalve happy.

Ik weet dat jullie mij niet verder de put in zouden duwen,...maar er is een plaats en tijd voor alles, nietwaar? Ik denk niet dat dit op ons forummeke thuishoort (al helemaal niet omdat ik daar helemaal niet anoniem ben)

Heel veel liefs...

Katje

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Katje » 11 aug 2006, 15:38

Nu even niet, ik vind dat jullie een heel mooie beslissing genomen hebben, en niemand kan je natuurlijk zeggen wat er in de toekomst zal gebeuren, maar weet wel dat we voor je klaar staan en dat we een luisteren oor of lezend oog kunnen geven!!!

Veel liefs

Femke

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Femke » 11 aug 2006, 21:03

Hoi lieve Nu Even Niet,

Kwam even kijken hoe het met jullie gaat. Dit moet zo'n ontzettende moeilijke tijd voor jullie zijn. Het is goed om te horen dat jullie elkaar ondanks alles steunen en een manier zoeken om hier mee om te gaan. Ik begrijp dat je nu even niet naar ons forumpje komt, mede vanwege de anonimiteit en deze situatie. Gelukkig heeft Karen ons ingelicht en weten wij je te vinden.

Heel veel sterkte en weet dat we allemaal met je meeleven!

Liefs,

Femke

antje

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor antje » 13 aug 2006, 10:15

Ik heb het vermoeden dat jullie toch wel een sterke relatie hebben.
Voor alles is er een oplossing, je moet er enkel in blijven geloven.
Heel veel sterkte!!

zelfde situatie

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor zelfde situatie » 17 aug 2006, 18:28

AAN NU EVEN NIET/Als ik jouw verhaal lees,weet ik maar al te goed wat jij nu doormaakt.Het is namelijk krak hetzelfde als dat van mij.Ook hier een zeer gelukkig huwelijk,samen drie kids en alles wat ons hartje begeerde.ook ik zag de papa van mijn kindjes erg depressief worden,ook hij had tijd nodig op te vertellen wat er scheelde.Tot ook hij vertelde dat hij dacht homo te zijn.Je wereld stort dan echt in,zeker als je elkaar graag ziet.Ik,omdat je niet stopt met iemand graag te zien op het moment dat die zegt dat hij gevoelens voor een man heeft,en ook hij omdat hij geen raad wist met die gevoelens en wist dat hij mij verdrietig maakte;Ook hier zijn geen harde woorden gevallen.
Weet maar heel zeker dat je ventje bi is ,want iemand die echt homo is,kan geen sexuele relatie hebben met een vrouw.Misschien wel voor eventjes,maar jullie hebben nu bijna 4 kindjes,dus dat gaat hier over een periode van jaren.
Wij hebben in het begin ook gepraat en naar oplossingen gezocht.Hij wou niet bij me weg,want hij zag me ook nog graag,hetzij meer als een zeer goede vriendin,hij wou wel een sexuele relatie met een man.Ik heb geprobeerd om dit leventje vol te houden,twee jaar heb ik dat gedaan,maar toen was ik echt op.Ik sliep niet meer,hij zag me nog wel graag,maar kon het niet meer tonen,uiteindelijk heb ik na twee jaar voorlopige maatregelen gevraagd bij de vrederechter.Nu zijn we twee jaar verder.Hij woont al bijna twee jaar bij zijn vriend,maar is niet echt gelukkig,vermits hij bi is en daardoor eigenlijk de beide partijen tegelijk wil.Ik begin zo langzamerhand mijn leventje weer in handen te nemen,maar het is verdomd moeilijk geweest.
Ik kon op het moment dat ik het wist,het ook niet opbrengen om een einde te maken aan ons huwelijk,heb voor een stuk die twee jaar nodig gehad om dit te verwerken,alvorens sterk genoeg te zijn er mee naar de buitenwereld te treden.
Je kan het net als ik gedaan heb,proberen om vol te houden voor de kinderen;,ik wens je zeer veel moed,ik weet wat je doormaakt,veel sterkte;

Toevallig ook (bijna) hetzelfde meegemaakt

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Toevallig ook (bijna) hetzelfde meegemaakt » 18 aug 2006, 16:33

Mijn vrouw vertelde me 2 jaar geleden dat ze bi was, of was geworden, dat weet ze niet goed.
Mijn leven is er volledig door veranderd!
Haar vriendin is ook bi, maar ongehuwd.
We hebben een king size waterbed gekocht, en haar vriendin blijft nu ook slapen.
Ik moet wel toegeven dat het soms vermoeiend is, maar verder hoor je me natuurlijk niet klagen!

Zo zie je maar dat het niet altijd negatieve ervaringen hoeven te zijn!

mari

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor mari » 18 aug 2006, 16:39

een blik aan de andere kant ...
ik ben een mama van 2 kindjes, 3.5 en 2.2j en sinds een dik half jaar worstel ik met honderden vragen over mezelf, mijn leven, mijn keuzes,... en dus inderdaad ook over mijn geaardheid. Nooit verliefd geweest op een andere vrouw maar toch zijn er twijfels en bestaat er als ik eerlijk ben tov sommige andere vrouwen een belpaalde aantrekkingskracht. Buiten psychotherapie doe ik niets met deze twijfels ... bang om alles te verliezen wat ik samen met mijn man heb opgebouwd maar echt happy voel ik mij er ook niet bij.
Mijn man weet er van, we kunnen er zelfs goed over praten maar 't is niet simpel een weg te zoeken waar we ons allebei goed bij voelen. We zullen wel zien...

Nu even niet

RE: Mijn man is homo

Berichtdoor Nu even niet » 20 aug 2006, 11:47

Bedankt aan iedereen die een oprechte reactie gaf...

Ik wist niet dat houden van iemand en niet hetzelfde terugkrijgen zoveel pijn kon doen. Ik mis hem gewoon zo ontzettend hard, ook al woont hij hier nog thuis.
Ik voel me alleen, wegkwijnend van verdriet, 'afgewezen' als vrouw, op de 2e plaats gezet, bedrogen, bang voor de toekomst....

@ 'hetzelfde meegemaakt', ik merk dat ik heel erg op zoek ben naar lotgenootjes, misschien om er samen door te komen....kan je mss op 1 of andere manier een mailadres nalaten (als je dat zou willen?)

@ Mari, ook lief van jouw eerlijke reactie....heb jij jouw gevoelens ooit ook ge-uit tegenover een andere vrouw? Hoe 'werken' die gevoelens eigenlijk? Gaat dat met ups & downs? Sorry voor de indiscrete vraag, maar voel jij je nog sexueel aangetrokken tot jouw man? Het zijn allemaal dingen waar ik mee worstel,...

Ik zou zooooooooo graag de klok wat kunnen terugdraaien, of hopen dat ik wakker word en het allemaal een vreselijke nachtmerrie bleek. Maar jammer genoeg gebeurt dat dus niet en niets zal nog hetzelfde zijn.
Eind deze maand zijn we 14 jaar samen; 8.5 jaar gehuwd....


Terug naar “Holebi ouders”