bewust alleenstaande moeder

Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 17 jul 2005, 11:17

Hoi belle ,

Het is een beslissing die jij en alleen JIJ kan maken. Niet met je verstand maar met je hart. Ik heb zelf ook heel erg lang getwijfeld,alle voor-en nadelen afgewogen ( de hele uitleg staat enkele berichtjes hierboven)..maar uiteindelijk GA ik ervoor. Ik denk dat het wel belangrijk is dat je steun hebt in je omgeving...ik heb ook "tegenstanders" hoor...vooral mijn grootmoeder begrijpt er niks van...maar het is zoals mijn moeder zegt " het is JOUW leven , JOUW kind en wie zijn wij om je die droom af te nemen"..ok,mijn ouders zijn nu al hevige supporters van hun kleinkind en het is nog niet gemaakt , maar het geeft wel steun.
En ja,je zal twijfels hebben. Maar die ga je blijven hebben...of je nu 26 bent of 36. Uiteindelijk is de kans klein dat je van de eerste keer zwanger raakt...dus voor je mama bent , ben je misschien al 27...en 27 vind ik een hele mooie leeftijd om mama te worden.
Ik ben zelf ook 26...heb de beslissing genomen toen ik 25 was...heb nu een pauze genomen voor mijn volgende IVF en als alles goed gaat , ga ik al dik 27 zijn als ik mezelf mama mag noemen.
Als je echt ZEKER van je beslissing bent , moet je gewoon even informeren bij een fertiliteitskliniek ( jette heeft minimumleeftijdsgrens van 28 jaar) maar er zijn er nog andere goede...LIFE in Leuven heeft bv geen leeftijdsgrens en in het UZ van Gent kan je ook terecht. Wel gesprek met psycholoog , maar daar moet je écht niet bang voor zijn...

Liefs , fee

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 18 jul 2005, 21:09

Hallo Fee,

Ik wou je nog even vragen. Vermits jij ook 'nog maar' 26 bent en toch al in behandeling in gent. Ik ga binnenkort naar Life, maar ben oh zo bang dat ik zal geweigerd worden. Wil gewoon iets achter de hand hebben en niet het gevoel dat Life mijn enige kans is. Als ze in gent ook geen leeftijdsgrens hanteren zou dat dus ook een oplossing zijn. Maar weet jij of ALS ze me nu bij Life weigeren, ben ik dan in Gent ook automatisch geweigerd? Worden die psychologische gesprekken doorgegeven?

Hey belle,

Aan jou wou ik het volgende kwijt. Ik ben ook reeds meer dan een jaar aan het twijfelen, maar heb eindelijk de knoop doorgehakt. Heb gewoon een afspraak gemaakt met de idee an we zien wel, maar sinds ik dat gedaan heb, ben ik zo overgelukkig met mijn beslissing. Sta nu steviger in mijn schoenen dan ooit. Angsten zullen er altijd zijn, ook als je het met zijn tweetjes doet. Ik denk niet dat jij zozeer bang bent van het alléén te doen, dan wel van mama te worden. En dat is heel normaal, heb ik al vaak van gehoord! Heb ik zelf ook. Het is zoiets nieuws in je leven, iets wat je nooit nog kan omkeren. Dus is het heel normaal dat je twijfels hebt. Ik zou zeggen, forceer niks, laat de idee groeien en dan komt het vanzelf, echt waar! Je mag me altijd mailen, ik ben 25, dus we zijn zo goed als leeftijdsgenoten hè!

Groetjes,

Lentekind
xxx

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 18 jul 2005, 21:14

Vergeet ik mijn mailadres te geven! Lentekind17@hotmail.com

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 18 jul 2005, 21:20

Fee, nog een vraagje voor jou. Was jij 25 of 26 toen je voor het eerst naar Gent bent gestapt?

Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 19 jul 2005, 19:20

Ik was 26 en ik weet niet of ze heel erg streng een leeftijdsgrens hanteren...ik heb er niks vanb gehoord,maar het is wel belangrijk (daar leggen ze overal de nadruk op) dat je een uitgebreid sociaal vangnet hebt ( ouders, vrienden , zussen,...) en je toch enige standvastigheid hebt in je leven.Maar geen paniek voor Life. heb er al veel goeie dingen over gehoord en je zal écht een kans maken , want anders zouden ze je toch niet laten komen...

Liefs , Fee


Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 19 jul 2005, 19:38

Ik wil vooral even reageren op de dame van de oproep voor dat televisieprogramma. Eerst was ik nog zo naïef om te denken dat het een flauwe grap was..maar nee..wat lees ik vandaag bij mijn oma in de "Dag Allemaal" : Voor een nieuw spraakmakend ( ???) televisieprogramma zoekt VTM vrouwen die een kind willen van een spermadonor. Er kunnen ook zoekertjes ( ???) geplaats worden.

Zijn ze nu écht helemaal gek geworden. Na de Supernanny , borstvergrotingen en liposucties hadden we alles wel gehad dacht ik...hoopte ik vooral...Maar niks hoor...nu pakken ze uit met een nieuwe stunt. Koop je kind via TV !!

Het gaat hier wel over een KIND !!! Ik weet niet wat VTM bezielt maar gaan ze nu echt over lijken om hun kijkcijfers te halen ? Want dat zal het programma zijn..een kijkcijferbom..Ik vraag me af of er echt dames zijn die hierop ingaan... 't Is platte commerciele televisie...er zijn helemaal geen donoren tekort (heb ik alleszins nog niks van gehoord ), ze willen enkel shockeren. wat niet duidelijk was..gaat het om onbekende of bekende donoren ?? Er zal toch geen enkele dokter of fertiliteitskliniek zo gek zijn om mee te werken aan dit programma ?? Wat gaan ze bereiken ? Dat er een wetsvoorstel ingediend wordt om alleenstaande vrouwen te weren ?? Want waar gaan we naartoe als je een donor kan vinden via televsie...hoe gaan mensen reageren als je zegt dat je BAM wil worden : "och ze heeft het van den TV"...BAM is geen modeverschijnsel of gril..het is een weloverwogen doordachte beslissing met verstrekkende gevolgen voor de toekomst...Zelf kan ik niet eens zomaar (om het plat te zeggen) " van bil gaan met 'tis eender wie" om een kind te krijgen , het zal verdomme altijd IVF of ICSI zijn...en samen met mij zijn er nog vele vrouwen...Het MOET via een spermabank en via een ziekenhuis...en nu gaat VTM dat eventjes op één twee drie commercialiseren door er een programma van te maken... PROFICIAT..het was allemaal nog niet pijnlijk genoeg.

Ik klink misschien nogal verward maar ik ben zo kwaad over dit idee...het is pijnlijk als je ziet dat hetgeen waar je alles voor zou geven maar wat zo moeilijk gaat , op zo'n platte manier naar voor wordt gebracht. NIEMAND zal een BAM nog au serieux nemen , als je een donor kan vinden via TV.

Fee...

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 19 jul 2005, 21:32

Fee, eerst en vooral bedankt voor je lieve reactie! Je geeft me ook hoop voor moest het in Life niet lukken, dan kan ik in Gent ook nog proberen.

Wat je reactie op VTM betreft, ik geef je volledig gelijk!! Inderdaad is BAM worden een heel bewuste keuze waar heeel veel twijfels, angst en getob aan vooraf gaan. Het is inderdaad heel plat dat zoiets wordt gecommercialiseerd en dat het lijkt van 'oh ik word maar eens bam en ga even via de televisie een donortje zoeken', want zo komt het echt bij mij over. Een beetje denigrerend ook en heel respectloos. Bam's worden nu al zo weinig serieus genomen, wat gaat dat worden met de komst van zo een TV porgramma? Ik had al zoiets met De bevalling, waarom toch heel Vlaanderen laten meekijken naar het meest intieme moment van je leven??? Nooit gesnapt en altijd wat genant gevonden. Maar dit, dit gaat er echt over voor mij. Wat mij betreft komt dit programma helemaal niet op tv. Wie is er nu zo gek van aan zoiets mee te werken??

Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 20 jul 2005, 19:34

Hoi lentekind...

Oef,iemand die mijn mening deelt. was al bang dat ik hopeloos ouderwets zou overkomen, dat ik niet "mee ben" ofzo..Niet dus.
Je moet inderdaad niet panikeren ...misschien krijg je negatief advies bij Life maar ik ben zelf verpleegkundige en ik wéét dat verslagen normaal gezien niet worden doorgestuurd...het zwanger worden van een alleenstaande vrouw is een ethische kwestie en elk ziekenhuis bepaalt voor zichzelf welke regels zij hanteren. dus het is niet zo dat als je 1x niet goedgekeurd bent (en dat is dan nog zeer relatief want momentopname en subjectiviteit van de psy) je dan zowiezo nergens terecht kan. De psychologen volgen de regels van het ziekenhuis of instelling waar zij werken en als ze bij life géén leeftijdsgrens hanteren maak je toch een kans ( moest je nu maar 18 of 20 zijn is dat wel iets anders natuurlijk)...Uiteindelijk ben je NU 25 maar waarschijnlijk wél 26 of misschien 27 als je kind er is...Als ze echt een grens zouden trekken vermoed ik dat ze dat ook zouden aangeven als je het vroeg...Dus succes !!!

liefs , fee

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 21 jul 2005, 17:37

Hallo Fee,

Bedankt voor je steunende woordjes! Ik ben heel bang voor dat gesprek met die psycholoog (het is een man) maar heb nu wel hoop om nog naar Gent te kunnen gaan. Maar ja, ik ben van Leuven, dus het zou wel zalig zijn moest ik in leuven kunnen geholpen worden hè!

Hoe gaat het nu met jou, meid? Ben voor je aan het duimen dat je snel zwanger bent hoor!!

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 22 jul 2005, 13:58

Hallo allemaal,

Blij om te lezen dat hier zoveel reacties komen en dat ik dus duidelijk niet alleen ben met mijn wens. Ik heb bijna alle praktische dingen afgehandeld die ik nog wilde doen (mijn medicatie zal volledig afgebouwd zijn begin augustus en de verhuis is gepland op maandag 12 september, en ook rond opvang komt er stilaan zich op), dus niets houdt me nu nog tegen om er werk van te maken. Ware het niet dat ik een eeuwige twijfelaar ben.... Vandaag zeg ik volmondig "ja hoor, ik ga zeker een afspraak maken in september" en morgen zeg ik weer "nee, ik durf het niet". Ik krijg die knoop gewoon niet doorgehakt. Hoe hebben jullie dat gedaan ? Ik weet dat ik kinderen wil, daar bestaat geen enkele twijfel over, maar toch lijk ik de eerste stap naar een afspraak niet te kunnen zetten...

Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 22 jul 2005, 14:23

Veele : tja,ik heb gewoon de knoop doorgehakt...ik weet ook niet HOE maar ik heb het gewoon gedaan. Heb ook eerst alle praktische zaken afgehandeld ( in mijn geval ook medicatie afgebouwd => en ik was bang dat het niet ging lukken zonder maar je ziet,ik ben 1 jaar verder ne nog geen pil aangeraakt !!)...Misschien had ik het iets makkelijker ( 't is maar hoe je het bekijkt) maar er staat bij mij een beetje tijdsdruk onder..je kan toch al eens een afspraak maken waar je wat meer uitleg krijgt...dan heb je misschien een beter beeld. Bij mij verminderde twijfel ook na de eerste afspraak en nu weet ik dat het de goed is. Heb nu wel zelf een pauze ingelast tot de winter maar dat is eerder om mijn lichaam rust te gunnen ( ik ben bezig sinds oktober vorig jaar) en niet uit twijfel ofzo...Ik heb wel getwijfeld tijdens de behandelingen maar dat was eerder te wijten aan de hormoonschommelingen want eens dta alles weer op punt stond,was ik weer "mamaklaar".

Liefs , fee

Lentekind : ik heb nu een pauze tot december om mijn lichaam rust te gunnen...dus even geen druk om zwanger te worden !!

wen

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor wen » 24 jul 2005, 10:25

Hallo, ik ben BAM mama van ondertussen twee dochtertjes. De oudste is 3 jaar, de jongste 4 maand. Ik ben via Jette gegaan met KID. Met de nodige dossisen hormonen lukte het om zwanger te worden. Ik snap de twijfel en het moeilijk een beslissing kunnen nemen maar eens je deze genomen hebt is het een hele opluchting. Dit was allesinds bij mij zo, het was een pak da van mijn schouders viel. Ik was 31 jaar als ik mijn eerste kreeg.
Door er op voorhand zo bewust over na te denken valt nadien alles wel op zijn plooi. Ik heb in mijn omgeving nog geen negatieve reacties gehad. Veel mensen vinden het moedig maar dat vind ik overdreven. Het heeft met moedig zijn niets te maken maar puur met een kinderwens.
Soms droom ik zelfs van nog een derde spruitje. Ik heb wel bewust gekozen om er 2,5 à 3 jaar tussen te laten. Anders lijkt het me zwaar.

Groetjes

Kay

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Kay » 24 jul 2005, 11:13

Zelf heb ik net een tweede inseminatiepoging achter de rug dus het is afwachten geblazen. Ik ben via mijn eigen gynaecologe beland bij Dr. Noré te Leuven (Life) en daar moest ik 3 gesprekken ondergaan. Uiteindelijk was zijn verslag negatief maar mijn eigen dokter besloot om er toch mee door te gaan dus je ziet ...
Ik heb er ook heel lang over gedaan om tot een beslissing te komen en heb er nog steeds mijn twijfels over. Als ik me goed voel, ben ik zeker dat ik de juiste keuze heb gemaakt, op mindere dagen zinkt de moed mij in de schoenen. Op dit moment hoop ik stiekem dat deze poging niet is gelukt omdat ik me niet zo sterk voel. Toch ben ik er zeker van dat ik een kindje wil dus helemaal opgeven ... neen, maar het blijft toch moeilijk hoor. Ik vertrek vandaag voor een weekje op reis en misschien ziet alles er wel rooskleuriger uit als ik terugkom.

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 24 jul 2005, 11:38

Hey Kay, ik begrijp je héél goed !!! Momenteel ben ik er nog steeds van overtuigd dat ik er voor ga ! Ik ben nu aan het overwegen in welke kliniek ik een afspraak zal maken. Ik ben echter zo bang om afgewezen te worden....

Aan Wen en de anderen, mag ik eens vragen hoe jullie dat financieel doen ? Ik hoef natuurlijk geen details over jullie inkomsten en uitgaven hé :-). Maar gewoon of het haalbaar is. Wen, mijn droom is ook 2 kindjes, een kindje alleen met een mama, is ook maar alleen hé. Ik wil mijn kindje graag nog een broer of zus geven. Maar dat is nog toekomstmuziek. Ik heb nog niet eens een afspraak gemaakt voor een eerste kindje.

Is er ook iemand die een overzichtje kan geven van de kosten van vb. Gent, Jette, Life (ken ik eigenlijk niet) ?

Groetjes, veerle2 x

Fee

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Fee » 24 jul 2005, 13:08

Tja financieel...de kosten voor de inseminatie : 162 euro ( cons arts inbegrepen) . Medicatie : Menopur 10 euro voor 10 ampullen , pregnyl : weet ik niet juist. Daarbij komen de kosten voor de echo's , consultaties , ...hangt wel van arts tot arts of fertiliteitskliniek.
IVF komt op hetzelfde neer , toch wat betreft de medicatie maar doordat je een toelating hebt van de mutualiteit wordt IVF terugbetaald ( je moet wel zo'n 2OO euro zelf betalen => dit bedrag is ook wel afhankelijk van instelling tot instelling).
Ook de prijs van het sperma is afhankelijk want in sommige ziekenhuizen betaal je dadelijk voor 6x.

Als het kind er is : tja daar wete ik ook niks van. Ik ben verantwoordelijke in een kinderdagverblijf , maar ik werk momenteel part-time en studeer psychologie. Het part-time werken is nog tot ik mijn diploma psychologie heb en daarna is het de bedoeling dat ik verderkijk wat ik eigenlijk wil doen. Waarschijnlijk wordt het parttime kribbe en parttime een eigen praktijk..dus ik denk wel dat ik het finacieel zal redden...Hangt natuurlijk ook weer af van persoon tot persoon...en van job.( heb wel het geluk dat ik geen huur ofzo moet betalen , dus dat scheelt en daarom lukt het me ook om parttime te werken,anders zal het wel veel moeilijker zijn)

Liefs , fee

Kay

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Kay » 24 jul 2005, 13:11

Hey Veerle2, ik heb 500 euro betaald voor de rietjes met zaad maar natuurlijk zijn er nog de dokters zelf die je moet betalen : ¿46 voor een echo, ¿36 per inseminatie (2 per cyclus) en regelmatig bloedafnames dus goedkoop is het zeker niet.
Succes! Ik vertrek nu op reis en ik wacht op mijn "ongesteld worden" ...
Tot volgende week.

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 24 jul 2005, 23:09

Hey Kay,

Ik heb ook een eerste afspraak bij Life op 2 aug en zit echt op hete kolen! Ik moet ook bij Jan Noré gaan. Vroeg me af, hoe komt het dat als hij een negatief advies gegeven heeft je toch daar geholpen wordt? Waarvoor dienen die gesprekken dan? Ik moet dus eigenlijk niet bang zijn dat als hij neen zegt het niet doorgaat? Kan ik dan gewoon aan mijn huisarts vragen om me te steunen of hoe gaat dat dan?

Mag ik je ook vragen hoe oud je bent?

Kay

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Kay » 27 jul 2005, 16:27

Even een tussenstop via huis, vertrek dadelijk voor tweede deel van mijn reisje.
Ik word niet verder geholpen in Leuven hoor (Life), dat was enkel voor de gesprekken dat ik daar naartoe moest omdat mijn gynaecoloog met Dr. Noré samenwerkt. De rest doet mijn dokter zelf. Als je via je dokter naar dokter Noré bent gestuurd, zal ook je eigen dokter de uiteindelijke beslissing nemen. Van Leuven uit geeft men enkel advies. Ik vrees echter dat je huisarts daar niets over te vertellen heeft dus praat gewoon met je gynaecoloog.
Succes 2 augustus!
btw. ik ben 33 jaar.

the sky is the limit

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor the sky is the limit » 28 jul 2005, 05:11

Bijna 4 jaar geleden verloor ik mijn zoontje vlak na de bevalling,
mijn relatie liep door verdriet op de klippen.
Ik werd bijna "crazy" dat heel de wereld zwanger bleek te zijn,
een alleenstaand moederschap ging meermaals door me heen,
ik praatte er met veel vrienden over en die verstonden mij.
Ik trok even met mijn rugzak naar de verre oorden en kwam met het zonnetje terug.
Ik besloot om mijn leven over een andere boeg te gooien.
Zette me in voor een reuze fijn project op het werk, kocht een moto en genoot met volle toeren.
En kwam een fijn iemand tegen.
Door stress van het project vermagerde ik "voldoende" en plots was ik zwanger ondanks voorbehoedsmiddel.
Die relatie zat niet zo denderend,
hij was en is een zeer welgesteld iemand, ikke niet, maar mijn interesse ligt daar ook helemaal niet.
Het materiële had bij hem de bovenhand,
de relatie was ook te pril, te weinig grond, gemeenschappelijke waarden en normen.
Hij wou dadelijk samen wonen uit euforie naar een wondertje,
ik wou samen groeien,
niet omdat je zwanger bent dat je dan alles te gehaast moet doen.
Hij liet me zeer leuk weten dat hij niet zo over het leven dacht.
Hij wandelde mijn deur uit en kwam nooit meer terug.
Neen, hij had me gewoon laten staan,
vond het niet nodig om mij nog eens te zien en koos een andere weg.
Het is zo is zo moeilijk als een relatie telefonisch word beëindigd en als je zwanger bent, naar je ukje zijn er geen woorden voor,
respect? Ik zag hem nooit meer, want hij vond het niet de moeite om nog iets met me te bekijken
Nu ik dacht beter zonder dan,
na een tijdje begon dit echter te wringen naar mijn ukje, omdat ik gewerkt heb met kids met een identiteitscrisis en het voor een kind wel belangrijk is dat hij/zij weet wat zijn afkomst is,
en niet gewenst zijn = vreselijk!!!
Mijn zwangerschap verliep met ups en downs,
mijn grootouders waren niet te spreken over mijn keuze = kinderen en niet getrouwd zijn kan al niet, laat staan mijn keuze,
mijn moeder = ik woon van mijn 15de alleen, en labiliteit is bij haar troef, aantrekken en afstoten = dat je hartje er soms pijn van doet
mijn broer en zus = 16 en 18 jaar pubers, die goed aan het puberen zijn
en vrienden met hun gouden hartjes maar met elk hun zijn en eigen leven.
Ik denk inderdaad dat het een groot verschil is tussen een bewuste keuze of er gedumpt alleen voor te staan,
want je krijgt er toch een krakje van en vreselijk veel piekergenot.
Nu het einde van een zwangerschap alleen is toch wel pittig,
naar de winkel gaan, suiker bonen, kaartjes, al u paperassen, was, plas,...
U vaak ni lekker voelen omdat het fysiek te zwaar is en er is niemand die dat theeke klaar maakt of effe iets lekker kookt, of die fritjes gaat halen.
MAAR DE EUFORIE als mijn kindje er was,
dat is MIJN kindje,
de wereld kan niet stuk, een onbeschrijflijk gevoel,
van iemand kunnen houden dat je hartje er pijn van doet,
een onvoorwaardelijke liefde,
wij kunnen de wereld aan!!!
Maar even later de teleurstelling,
dat een kindje toch niet de dingen kan veranderen =
grootouders die u kindje als een bastaard behandelen, je niet komen opzoeken, duidelijk zeggen = tja u keuze he, en respect voor elke plant.
Dus moet je die mensen gewoon dumpen want je kindje komt op de eerste plaats.
Mijn moeder vreselijk, is er nooit geweest en wil nu fulltime voor mijn kindje zorgen,
eu eue eu neen dankje = en die lmaakt je leven dan vaak even zuur.
Een zus die aan het puberen is, en zegt = dat is u leven nu zé en ik ga met mijn vriendje samen wonen, salut en de kost,
mijn dochterke is nu één maand en ze heeft ze één keer gezien en liet dan niets meer van haar horen, reageert op geen enkel toenaderingspoging van me.
En heel wat fijne vrienden om me heen, die komen en gaan, want iedereen heeft zijn eigen leven.
En een papa = die vind allé abortus was toch de oplossing geweest, en is dat wel mijn kind? = djezus.
Ma het leven met mijn kindje is ONBESCHRIJFLIJK mooi en elke seconde waard,
maar niet te onderschatten en of ik hier ooit bewust voor zou kiezen?
Maar met een fijne familie rond me heen = ZEKER!!
Ik mis zo en bobonneke of tanteke, waar je even mag binnenspringen en kan mee eten, en die je met een glimlach ontvangt, waar een deur steeds openstaat
Nu ik geef borstvoeding en heb een kidje met temperament en veel krampekes = zeeer vermoeiend en nachten zijn pfff vaak met een wenertje aan je oor en dan effe achter de computer.
Kledij kopen? Koets kan niet mee in paskot en in draagdoek = kindje op de grond = dat dan snel begint te wenen omdat die het helemaal niet fijn vind,
kapper = haar laten groeien voor de centjes,
film/ etentje/sauna = echt geen centjes voor = resultaat= sociaal netwerk= stukke minder.
en een telefoonrekening om magpijn van te krijgen = eu hoe ga ik die betalen?
Werk = sociale sector = zoals ik helemaal alleen met een kindje niet te combineren en zoeken naar een oplossing tot ze naar de kleuterklas gaat.
De kindercreche en onthaalmoeder zijn pas open om 7u, maar dan moet je al aan het werken zijn.
Dus financieel nog moeilijker.
Het is zoeken = alleen mama zijn, met vallen en opstaan.
Financiële basis hebben = minder maagpijn en minder kopzorgen,
familie = een serieuse ruggesteun
Maar dat kindje dat heel je leven opeist, is elke seconde meer dan waard,
en ik ben nogal een stressy iemand,
en heb nu zoveel aan mijn hoofd = stress, stress,
maar door haar ben ik meestal de rust zelfe,
en probeer ik te genieten van elk moment met haar,
maar vaak komen hier pijnlijke wolkskes boven mijn euforie hangen.

Een mama die haar ukje ZEEEEEERR graag ziet

the sun

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor the sun » 28 jul 2005, 18:05


Krijg er rillingen van,als ik het lees...
Héél mooi beschreven,jou oprechte liefdevolle gevoelens!!! PEACHTIG!!
JIJ BENT EEN ECHTE MAMA:-)

veerle2

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor veerle2 » 28 jul 2005, 18:42

Ik heb al een dag of 4 het telefoonnummer van de psychologe en de gyneacologe van in Gent naast de telefoon liggen. Nu nog de stap zetten om te bellen...

Ik ben heel zeker dat ik er voor ga, maar toch lijk ik drempelvrees te hebben om een afspraak te maken. Ik kan ook geen babywinkel meer voorbij gaan zonder binnen te gaan. Gisteren ook volop met zus, schoonbroer en ouders over namen bezig geweest. Ik vond het enorm plezant dat ze er zo mee in opgingen.

Liefs, veerle2

Lentekind, veel succes 2 augustus en laat ons weten hoe het was hé !

marina@the sky is the limit

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor marina@the sky is the limit » 28 jul 2005, 19:31

hoi,

Ik weet niet van waar je bent maar als je wil hier woont nog een tanteke en een hele resem nichtjes en een neefje. Je laat maar iets horen.

marleen

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor marleen » 28 jul 2005, 22:03

hey, ik wilde hetzelfde vragen: waar woon je ergens? Niet dat ik zóveel tijd over heb, maar als je in de buurt zou wonen, zou ik het zeker niet erg vinden om nu en dan eens in te springen. Dan kan ik meteen eens kijken hoe een single mama dat allemaal voor elkaar krijgt. Echt knap hoor!
En bij mij kriebelt het ook behoorlijk, maar ik laat mezelf nog eerst wat sudderen...
groetjes, Marleen

Lentekind

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Lentekind » 28 jul 2005, 23:25

Ja, Sky ... echt prachtig hoe je het beschrijft, eerlijk ook, want het is niet allemaal rozengeur en manenschijn. Ik heb wel het geluk van langs vaders kant een hele goede familie te hebben en mensen bij wie ik kan binnenspringen, alleen wonen ze 80 km hier vandaan... Hop ook wel nog alleenstaande mama's te leren kennen om samen dingen te doen als het zover is. Gelukkig heeft mijn beste vriendin reeds 2 kindjes en op haar kan ik zeker rekenen, door dik en dun. Hoop je hier nog te horen.

Aan Veerle, bedankt voor je berichtje! Ben de dagen aan het aftellen, maar ben o zo bang om afgewezen te worden! Ik kan echt niet meer wachten, mijn hele ik hunkert naar een babietje.

Dikke kus,

Lentekind
xxx

Sandra

bewust alleenstaande moeder

Berichtdoor Sandra » 28 jul 2005, 23:51

Veerle2,

Je moet er gewoon voor gaan. De psychologe van Gent is het heel lieve en vriendelijke vrouw (ben haar voornaam vergeten) ik denk Isabelle Stuyver. Je moet haar 50 euro betalen, maar dat is eenmalig en je kan dan tijdens heel de behandeling en zwangerschap 'gratis' bij haar terecht.

En ook de dokters daar en professoren zijn heel vriendelijk. Ben je van plan bij een dokter te gaan of bij een professor? Ik ben begonnen bij een dokter (omdat je daar vlugger bij terecht kon), maar ben na een jaar overgestapt naar een professor. De dokters in Gent blijven hooguit 6 maanden en gaan daarna naar een andere dienst en elke keer terug opnieuw een relatie' opbouwen met zo'n dokter begon toch wel zwaar te wegen.

Ze stelde bij mij zelf voor om naar een professor te gaan omdat ik toen juist een buitenbaarmoederlijke zwangerschap achter de rug had en zij daar alles van wist.

Groetjes

Sandra


Terug naar “Alleenstaande ouders”