Pagina 2 van 57

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 12:07
door Sandra
Ik weet het terug ik heb de prijzen (ongeveer) eens gezet op eenoudergezinnen/bam in west vlaanderen

Ik denk zelfs dat ik daar ook al eens heb geantwoord op je vragen

Groetjes

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 12:12
door Sandra
Veerle2,

Je moet natuurlijk wel zeker zijn dat je het wilt en ook gaat aankunnen, maar dat kan alleen jij beslissen natuurlijk. Ik heb er zeker geen spijt van en zou Anaïs voor geen geld ter wereld meer willen missen, ze is nu bijna 8 weken en ik kan mij niet meer voorstellen hoe het was zonder haar.

Als je nog wat vragen hebt hoe wij het nu doen of hoe ik heel het proces heb ontdervonden laat je mij maar iets weten.

Groetjes

Sandra en Anaïs

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 15:10
door @T
hallo,

ik zie dat jij je donor hebt gevonden via kidkids.nl, ik heb ook al wat contacten met mannen via deze site maar ik vind het nogal moeilijk om de beslissing te nemen: die of die! ik heb met name een goed contact met één van hen.
heb jij zelfinseminatie gedaan? na hoeveel keer is het bij jou gelukt?
bedankt voor je reactie, je bent de eerste die ik tegenkom die effectief met een gekende donor is verdergegaan. ik zou heel graag weten hoe jouw ervaring is.
als je wil kan je me mailen naar: bambelgie@hotmail.com
groetjes,

Inge

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 19:00
door Lentekind
He Sandra!

Bedankt voor je antwoord! Bij mij is de kogel echt wel door de kerk nu! Ik ga voor een kindje. Jij hebt je behandeling toch gehad in Jette hè? Ik zou graag in Gasthuisberg gaan, maar gezien dat een katholieke instelling is vrees ik dat zij mij niet gaan helpen. Hoe gaat alles in zijn werk in Jette? Ik ben van Kortenberg, is dat ver daarvandaan? Kan ik dan gewoon een afspraak maken op fertiliteit? En, wat voor mij erg belangrijk is, kan ik erna gewoon naar gasthuisberg gaan bij mijn gyne en voor de bevalling?

Je mag altijd je ervaringen als bam hier neerschrijven. Zal ze met grote nieuwsgierigheid en plezier lezen. Heb jij veel hulp of doe je het echt wel alleen? Hoe doe jij dat bijvoorbeeld praktisch met douchen of en eens een bad nemen ofzo? Doe je dat als Anaïs slaapt?

Waar ik ook aan denk. Ik heb een kat en ik zal wel mensen vinden die mij komen helpen, maar kan toch niet vragen van elke dag de kattebak te komen verversen?? Ben zeker en vast van plan hier elke dag te stofzuigen als mijn kindje er een keer is dat wel.

Zit nog met zoveel vragen hè. Ook bvb bij mij in de familie zit een erfelijke ziekte en ik mag geen jongens krijgen. Moet dus zowieso ivf doen. Hoop dat dat geen probleem vormt in combinatie met alleenstaand mama zijn...

Ho, weet dat het allemaal nogal chaotisch klinkt, maar typ maar wat in mij opkomt.

Als je wil, ik zou graag met je privé eens mailen, maar dat moet niet als jij daar geen behoefte aan hebt hè! Ben al blij dat ik via deze weg met je kan praten!! Mijn mail adres is lentekind17@hotmail.com.

Nog een vraagje, hoe oud ben jij weer? Ik dacht 33, maar dat kan ook iemand anders geweest zijn...

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 19:04
door Lentekind
Ben even terug gaan kijken bij bam in west vlaanderen en daar zeg je 150 euro per keer dat je naar het ziekenhuis gaat. Maar jij ging soms 3 keer per week is dat dan 450 euro per week??

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 05 jul 2005, 19:20
door Lentekind
Sorry hier ben ik nog eens :)

Heb je met ivf niet meer kans op een tweeling? Want daar ben ik echt wel bang voor.Twee kindjes kan ik geen stabiel gezin geven. Daarvoor heb ik echt het geld niet. En praktisch zie ik dat ook niet zitten...

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 06 jul 2005, 00:17
door Sandra
Je kan mij altijd mailen op sannosy@yahoo.com.

Wat je zei over een kat, ik heb ook een kat en heb altijd zelf haar bak uitgekuisd. Had nog een toxoplasmose gehad dus was niet immuum. Maar mijn gyneacoloog zei dat ik meer moest oppassen met ongekuisde rauwe groenten enz. En ook mijn kat is al 11 jaar als ik het in die 11 jaar niet heb gekregen was de kans heel klein dat ik het nu wel ineens zou krijgen. Heb altijd nadat ik haar bak uitgekuisd had mijn handen goed gewassen en waar het vooral over gaat is dat je de uitwerpselen met je handen zou vastpakken en nadien je vingers in je mond zou steken. Je hebt meer kans dat je per ongeluk uitwerpselen vastpakt als je in je tuin werkt dan door de bak uit kuizen. Dat is toch wat mijn gyneacoloog heeft gezegd.

Het is natuurlijk zo als alleenstaande dat het niet zo eenvoudig is als voor koppels om zwanger te zijn, je mag geen zware dingen meer dragen, je moet natuurlijk wel eten en drinken enz in huis halen en je kan niet altijd hulp vragen aan iedereen.

Mijn zus was bij de bevalling bij, er waren ook wel enkele vriendinnen die wilden mee gaan, tot het zo ver is en ook ik wou dat zelf niet. Het is heel persoonlijk en je moet je al heel goed bij die persoon voelen, want uiteindelijk ziet hij of zij je toch maar 'in je geboortepakje' he. Ze doen je wel een ziekenhuishemdje aan maar toch ik kan u zeggen dat er heel veel mensen dingen zien die je normaal gezien alleen maar aan je partner laat zien.

Over de 150 euro per keer, bedoelde ik per poging van inseminatie. IVF kost meer (als je wilt kan ik wel eens juist zien wat dat mij heeft gekost). Hierbij komt ook nog de prijs van medicatie en sperma.

Nu is mijn leven aangepast naar haar leven, als zijn slaapt of in haar box ligt rustig rond te kijken, maak ik snel eten voor mij zelf en 's morgens slaapt zijn toch ongeveer 11 uur en zorg ik dat ik voordien in bad of douche ben geweest.

Tot nu toe heb ik haar nog maar 2 maal even weggedaan, 1 ste maal om naar de makro te gaan (mag ze niet mee binnen) en 2de maal om naar de kapper te gaan. Vandaag heb ik wel ontdekt dat wat ik vroeger altijd deed om alleen te gaan winkelen ook niet meer zo handig is. Je kan haar niet mee nemen in een paskamer en je kan haar ook niet buiten laten staan dus heb ik niets gekocht en zal ik eens moeten vragen of er iemand wilt meegaan of wilt oppassen he.

Ik ben naar Gent geweest dus weet niets over Jette of Gasthuisberg, maar als het zo'n katholiek ziekenhuis is zal het waarschijnlijk niet willen helpen bij alleenstaande moeders. Ben na de bevruchting gewoon naar mijn eigen gyneacoloog geweest en ben in Brasschaat bevallen.

Over tweelingen, ik ben natuurlijk geen dokter maar ik denk dat je bij IVF minder kans hebt op een tweeling (of je moet er echt voor kiezen) dan via inseminatie. Via inseminatie weet je niet hoeveel eicellen er rijp waren en bevrucht zijn. Bij IVF bevruchten ze in het ziekenj-huis en plaatsen ze daar ook terug en de eerste 2 pogingen mogen ze maar 1 eicel terugplaatsen. Toen ze bij mij na 2 pogingen de cryo gingen terugplaatsen hebben ze mij gevraagd of ik er 2 wou laten terugplaatsen of maar 1. De dokter zei wel dat ze van 1ste kwaliteit waren en er dus veel kans was dat ze het beide zouden halen. Ik heb er toen voor gekozen om er maar 1 te laten terug plaatsen, je staat er toch maar alleen voor en stel dat ze toch alle 2 zouden lukken. En uiteindelijk is Anaïs dat eentje dat ik heb laten terugplaatsen, dus wie weet anders had ik nu misschien 2 kindjes. En nu weet ik dat er in
Gent nog een broertje of zusje ligt te wachten.

Groetjes

Sandra


bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 08 jul 2005, 19:43
door Fee
Mag ik er ook even bij.

Ga ook in gent. Heb 5 KIDpogingen gehad maar door mogelijke cystevorming (lege follikels dus inseminatie voor niks) hebben ze in het ZH beslist om over te gaan op IVF. heb 1 poging gehad met 26 rijpe eicellen waaruit 6 topembryoos zijn gekomen. Eentje teruggeplaatst : negatief. had nog 5 cryo's maar helaas hebben ze geen één van allemaal de ontdooiing overleefd (was normaal voor voorbije woensdag)..ben blij om te lezen dat het toch nog kan lukken want ik word stilaan hopeloos pessimistisch.

Ik heb mij ook een tijd druk gemaakt over de financiële kwestie of het feit dat je alles alleen moet doen , maar ik heb zoveel steun van familie en vrienden...dat ik ervan overtuigd ben dat het me zal lukken.

lentekind : leuven lijkt me inderdaad geen goed idee gezien de zeer christelijke mentaliteit daar. Jette hanteert een leeftijdsgrens van minimum 28. Voor IVF weet ik de kostprijs niet want ik heb de rekening nog niet gekregen maar als je toelating hebt van de mutualiteit worden er 6 pogingen (dus pick ups en terugplaatsing) terugbetaald.
Groetjes , fee

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 10 jul 2005, 20:47
door Lentekind
Hey allemaal!

Fee, NEEN DAT MEEN JE NIET!! Is er echt een leeftijdgrens van 28 jaar? Oh nee, zeg dat het alsjeblieft niet waar is. Ik heb de beslissing nu echt genomen en il er zo snel mogelijk voor gaan, maar ben nog geen 26! Word in maart en 26 en benberid tot dan te wachten, maar 2 jaar??? nee echt, voel hier efkes de grond onder mijn voeten wegzakken! Weet iemand alsjeblief waar ze me wel kunnen helpen? Ik wil er voor naar het andere eind van de wereld gaan als het moet!!

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 11 jul 2005, 17:41
door hoop
Hey lentekind, doe anders gewoon ZI(zelfinseminatie), dan hebt ge de geneeskunde alleen nodig voor de noodzakelijke gezondsheidstesten van uzelf en de donor.

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 11 jul 2005, 18:46
door Fee
Hoi lentekind..

inderdaad zelfinseminatie is een oplossing...misschien kan je anders eens informeren in het UZ in gent...ik heb geen idee of daar een leeftijdsgrens wordt genomen

Jette wel ,maar ik weet niet of dat altijd wordt gehanteerd...misschien zijn er dames die meer weten...je kan altijd eens naar een paar fertiliteitsklinieken bellen..Middelheim ( antwerpen) is er ook één..of Life in leuven..dat is niet van gasthuisberg en lijkt me toch wel bekwaam..

Liefs , Fee

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 11 jul 2005, 23:13
door Lentekind
Het probleem is dat ik IVF MOET doen, heb een erfelijkheidsziekte, dus of ik nu alleen een kindje zou willen of met een man, het is zowieso via ivf...

Kan je mij een paar telefoonnummers geven Fee? Onder andere van Life, ken ik niet, en gezien ik van Leuven be, zou dat wel heel handig zijn!!

Denken jullie dat ik gewoon kan bellen naar die centra en ziekenhuizen en gewoon vragen of ze alleenstaande mama's willen helpen??

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 12 jul 2005, 00:01
door Ilse
Lentekind,

ik heb gewoon een afspraak gemaakt bij een gynaecoloog verbonden aan het fertiliteitscentrum hier in brugge (ook verbonden aan een katholiek ziekenhuis) en ze maakten er geen probleem van dat ik als alleenstaande vrouw een kindje zou willen. ik weet niet of hier een minimumleeftijd wordt gerespecteerd...

succes in je zoekentocht! en bellen kan nooit kwaad hoor, ze kunnen maar antwoorden hé

groetjes

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 12 jul 2005, 20:41
door Lentekind
Ik heb naar Life gebeld in Leuven (verbonden aan het H Hart ziekenhuis) en... ze hanteren geen leeftijdsgrens!!!!!!! Via een gesprek met een psycholoog wordt gekeken of je er klaar voor bent! Heb een afspraak op 2 augustus!!

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 12 jul 2005, 21:32
door Ilse
goed zo lentekind! ben blij voor je! veel succes op 2 augustus; dat ging blijkbaar vlotjes...
we horen nog wel van je zeker?

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 12 jul 2005, 22:55
door Fee
Hoi lentekind ,

Goed dat je gebeld hebt. Dus je ziet,niet overal hanteren ze een leeftijdsgrens..gelukkig maar want als je als koppel een kind wil..mag dat toch ook vanaf de leeftijd als je er ZELF klaar voor bent en niet wanneer artsen bepalen dat het mag...
Hopelijk komt je droom nu een beetje dichterbij..en inderdaad wel handig als je van leuven bent..je zal namelijk héél dikwijls voor echo's moeten tijdens de stimulatie. Ik zou me zeker niet te druk maken in dat gesprek met de psycholoog....

Liefs , fee

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 13 jul 2005, 05:06
door Luna
Lieve mama's en mama's in spe,

Ik heb oprecht respect voor jullie keuze, maar persoonlijk kan ik het moeilijk begrijpen dat je er bewust voor kiest om dit helemaal alleen te doen.

Zelf ben ik momenteel 17 weken zwanger. Mijn vriend heeft me verlaten toen ik 6 weken zwanger was, heeft ondertussen al een andere relatie en heeft me laten weten dat hij stappen aan het ondernemen is om afstand te doen van al zijn vaderschapsrechten. Hij wil namelijk zijn kind nooit kennen of zien omdat dit voor hem de gemakkelijkste oplossing is (wou eerst dat ik abortus deed, kwestie van gemakkelijke oplossing).

Ik heb een heel sterk sociaal vangnet en iedereen staat 100% achter mijn beslissing en steunt me enorm... Maar ik vind dit emotioneel echt heel zwaar om alleen te doen.
Om het organisatorische en financiële maak ik me momenteel niet teveel zorgen, omdat ik geloof dat zich dat uiteindelijk allemaal vanzelf zal uitwijzen. Er zijn genoeg mensen die het met veel minder moeten doen dan ik, en die slagen daar ook in.

Maar emotioneel.... ik heb nog niet echt kunnen genieten van mijn zwangerschap, ook al heb ik altijd gedroomd om kinderen te hebben. Er zijn zoveel kleine dingen die ik met iemand wil delen en die je nu eenmaal niet kunt delen met een broer of vriendin.... die dingen die je normaal alleen met je partner kunt delen, samen dromen en naar de bevalling toe groeien....

Ik vind dat jullie een beetje weinig aandacht besteden hieraan. Misschien is het wel helemaal anders als je er bewust voor kiest. Ik heb nl. altijd het idee gehad dat ik dit met iemand samen zou doen.
MAar wou hier gewoon even op wijzen.

En zoals ik al zei: alle respect, hoor, dit is zeker niet als kritiek bedoelt.

Succes !

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 13 jul 2005, 20:55
door Fee
Lieve Luna ,

Ik denk wel te brgijpen wat je bedoelt. Wil eerst al zeggen dat ik met je meeleef MAAR ik denk niet dat je de twee situaties kan vergelijken.
Jij werd in de steek gelaten tijdens je wangerschap én komt dus ongewild alleen te staan als mama. Verlaten worden brengt altijd vertwijfelijk,pijn en verdriet met zich mee,zeker als er een kind me gemoeid is.
Maar...het zijn echt twee totaal verschillende situaties...ik wil me niet verantwoorden ofzo maar wil gewoon iets verduidelijken. ik weet niet hoe het is voor de andere dames hier , maar ik kies echt heel bewust voor dit kind. Maanden heb ik erover nagedacht,alle voor-en nadelen tegen elkaar afgewogen, WAT als ik een partner tegenkom, uren gepraat met andere bewust alleenstaande mama's , gesprekken gevoerd met een kinderpsychologe en psychiater over de eventuele negatieve gevolgen voor het kind,..en uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt.Ondertussen ben ik dik negen maanden , een aantal inseminaties én een IVF verder en vooral een ontgoocheling rijker. Ik ben nog steeds niet zwanger. De vaststelling dat je verminderd vruchtbaar blijkt te zijn, is zwaar om dragen...de spuiten elke dag , de emotionele schommelingen , de echo's om de drie dagen ( mijn gynaecoloog woont bovendien 100 km van mij vandaan en ja,ik moet daarna gewoon door naar mijn werk) de spanning van de inseminatie of nu de pick up en de terugplaatsing, de hoop die je koestert dat het NU wel gelukt is en dan de ontgoochling en het verdriet bij het horen van "sorry,niet zwanger". Dat doet écht pijn. de weet dat je na de eerste IVF nog 5 goede embryoos ingevroren hebt geeft hoop...je lichaam wordt opnieuw gestimuleerd om voorbereid te zijn op een eventuele zwangerschap en de terugplaatsing van 1 of 2 van die embryootjes...de dag vande terugplaatsing dat je te horen krijgt dat geen enkele van de vijf de ontdooiing overleefd heeft...Het begint zwaar door te wegen.
Ik heb inderdaad veel steun van mijn omgeving ( vooral ouders want ik ben enig kind,dus ik kan iets delen mt broer of zus)..maar de pijn en het verdriet van elke ontgoocheling,elke maand opnieuw...daar moet ik echt alleen door...en het lukt me wonderwel. Ik kies bewust voor dit kind , een kind dat van de eerste minuut van de bevruchting gewenst zal zijn...misschien kom ik heel bitter over en dat is mijn bedoeling niet..ik besef dat je waarschijnlijk heel veel verdriet hebt...jij hebt oorspronkelijk gekozen om door het leven te gaan als koppel,met een partner die je graag ziet...ik leef met de weet dat een partner hebben nog altijd kan,een kind krijgen in mijn geval jammer genoeg niet...
Ooit waren mijn dromen ook anders...maar nu droom ik nog maar van 1 ding...hier , net als jij kunnen schrijven "hoi , ik ben Fee en ik ben 17 weken zwanger"

Ik bedoel dit helemaal niet kwaad,wens je ondanks je situatie toch een stralende zwangerschap en een bloem van een kind toe !!

Liefs , Fee

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 13 jul 2005, 22:06
door Sandra
Fee,

Ik weet wat je nu meemaakt en weet zou zwaar de ontgoocheling is en dat het steeds moeilijker wordt om je op te laden om er nog eens voor te gaan. Maar je mag de moed echt nog niet op geven.

Ik zelf heb heel zware endometriose en had zelfs met een partner via deze weg enkel zwanger kunnen worden. Ik heb 9 inseminaties, 1 ICSI methode (was ik zwanger maar spijtig genoeg buitenbaarmoederlijk, dat kindje zou in september al 1 jaar zijn nu), 1 cryo terugplaatsing, nog een ICSI en uiteindelijk een cryo terugplaatsing (Anaïs die gisteren 2 maanden is geworden).

Ik kan u zeggen dat ik nog steeds dagelijks denk aan het andere kindje dat had kunnen geboren zijn bijna 1 jaar geleden. Ik heb alles wat ik heb meegemaakt opgeschreven, dit had de psychologe van het ziekenhuis voorgesteld na de buitenbaarmoederlijke. En dat heeft mij echt geholpen om toch afstand te nemen van het geheel en dat moet je echt proberen anders ga je er aan ten onder.

Ik had gezegd dat ik na de laatste ICSI methode ging stoppen dat ik het niet meer aan kon en dat het toch nooit zou lukken. Mijn familie heeft mij overhaald om de cryo's toch nog te laten terugplaatsen en je ziet wel door hun heb ik nu het mooiste geschenk dat je maar kan krijgen.


Luna,

Zoals Fee hierboven al heeft gezegd kan je de beide situaties niet vergelijken. Je hebt gelijk dat (in mijn geval) je je emoties niet kunt delen met je partner, maar als ik vele koppels in mijn omgeving hoor mis ik eigenlijk niets of toch niet veel. Veel vrouwen staan er volledig alleen voor en moeten daar en boven ook nog eens voor hun man zorgen. En vele mannen snappen niet welke emoties een zwangerschap bij een vrouw losweekt en kunnen dit dus ook niet mee beleven. Eigenlijk kan de papa pas beginnen met een band te krijgen met het kindje als het geboren is. In vele gevallen kan enkel de mama het kindje voelen bewegen (was bij mij zo) in haar buik en voelt de papa dus helemaal niets. En zoals ik zelf heb meegemaakt, zolang je geen beweging voelt is het niet makkelijk om je in te leven in je zwangerschap en leefde ik echt van doktersbezoek tot doktersbezoek waar ik mijn kindje kon zien bewegen.

In ieder geval wil ik iedereen veel succes wensen en veel sterkte in de moeilijke momenten.

Groetjes

Sandra

PS: een fotootje van mijn dochter vorige week

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 14 jul 2005, 21:22
door Fee
Hoi Sandra ,

Prachtige dochter...zo'n leuke glimlach...
Tuurlijk geef ik niet op...en ook ik zou met partner enkel op deze manier kunnen zwanger worden ( en zoals mijn moeder zegt "wat als je een partner hebt en hij vindt die hormonale behandeling niet nodig,dat kinderen dan niet hoeven")...
Ik wou gewoon even aantonen dat je de twee situaties niet kon vergelijken...soms wil ik ook iets delen met iemand , maar voor mij hoeft dat gene partner te zijn...omdat ik inderdaad ook in mijn omgeving zie dat de vrouw vaak alles alleen moet doen...ZEKER als het gaat over IVF of ICSI...
Maar nu ik je dochter zie...ben ik eens te meerovertuigd dat mijn keuze de enige juiste is !!!

Liefs , fee

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 14 jul 2005, 21:47
door Sandra
Dag Fee,

Ik weet dat je enkel een vergelijking wou maken, maar ik weet hoe zwaar het is en snap ook dat je het af en toe eens moeilijk hebt om er voor te gaan. En ik wou je alleen maar aan tonen dat het echt wel kan lukken en in mijn geval was het toen ik eigenlijk de moed volledig had opgegeven.

Als je ooit eens je verhaal wilt doen of op een moeilijk moment eens steun nodig hebt van iemand die hetzelfde heeft meegemaakt mag je mij altijd mailen (sannosy@yahoo.com). Je ziet maar, en je moeder heeft groot gelijk, het is goed dat zij je steunt, in de beslissing die je hebt genomen.

Groetjes

Sandra en Anaïs

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 15 jul 2005, 11:50
door marieke
Beste Iedereen,

Mijn naam is Marieke en ik werk voor een productiehuis voor een Vlaamse televisiezender. Voor een nieuw programma ben ik op zoek naar vrouwen die op zoek zijn naar een spermadonor. Het programma wil enerzijds het tekort aan spermadonoren in kaart brengen en anderzijds kunnen vrouwen er ook een oproep lanceren.

Als je interesse hebt om mee te werken aan het programma of wil je graag wat meer info, laat dan gauw iets weten!

Met vriendelijke groeten,

Marieke

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 16 jul 2005, 10:04
door Gast
ja lap, de VTM zit er alweer bovenop...

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 16 jul 2005, 10:09
door mamavanmooiemeid
Hoi, ik ben 33 jaar en sedert 9 maand mama van een prachtige dochter via KID in Gent.
Ik kijk er wel van op dat die mevrouw hier boven mij zegt dat er een tekort aan donoren is? Daar hebben ze in het UZ nooit iets van gezegd...
In januari ben ik voor mijn eerste gesprek gegaan, op 5 februari ben ik geinsemineerd en meteen zwanger en in oktober ben ik bevallen. Alles probleemloos verlopen.
Dus twijfelmamaatjes, als je nog vragen hebt (en ik snap jullie twijfels heeeeeeeeeeel goed), vuur maar af!

bewust alleenstaande moeder

Geplaatst: 16 jul 2005, 14:51
door Belle
Hoi allemaal

Ik vind het ongelooflijk dat er zo veel mensen zijn die met dezelfde gedachte rondlopen dan ikzelf. Dacht dat ik alleen op de wereld hiermee was. Ik heb ook al een paar keren een berichtje gepost hier op dit forum, maar lijk er dus echt niet uit te komen. Alhoewel ik er vast van overtuigd ben dat ik er echt voor wil gaan, BAM worden bedoel ik dan, is er iets dat me tegenhoudt, en ik weet niet wat. Ik weet ook eigenlijk helemaal niet hoe ik aan dit avontuur moet beginnen. Iedereen zegt me: wacht nog maar wat af, je bent nog veel te jong (ben er 26), jouw tijd komt nog wel... Maar ik kan niet meer wachten. Telkens ik een zwangere zie, of een baby, bloedt mijn hart !! Wat moet ik doen ???