nachtmerrie

ikkie

nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 03 jan 2008, 21:05

Wat moet ik hier mee?

Een goede 2 weken geleden vertelt mijn partner waar ik al 6 jaar mee samen ben en met wie ik een dochter van 3 heb dat hij me niets meer voor me voelt. Hij zei dat hij niet langer toneel kon spelen. Ik had helemaal niets zien aankomen, hij was nog steeds lief voor me. We hadden alleen goede vooruitzichten: een groter huis en terug wat meer tijd voor elkaar nu de kleinste wat groter was. Hij kwam de week ervoor nog mijn rug wassen in de douche, zomaar uit zichzelf. Uit mijn vorige relatie heb ik nog 2 oudere kinderen (13 en 9) en die hadden ook niets opgemerkt. Na uren praten bleek opeens dat er een andere vrouw in het spel was. Een vriendinnetje van op de middelbare school!!! was hij 3 weken daarvoor op het internet terug tegengekomen. Ze hebben vroeger nooit een relatie gehad maar bleek dat ze toen wel verliefd op elkaar waren zonder dat ze het van elkaar wisten. De mails gaan van hallo lang geleden, ik had je niet meer herkend op de foto tot de vraag naar een afspraak zo'n 3 dagen voor hij het me zei. De dag nadat hij het me vertelde heeft hij zijn spullen gepakt en is bij haar ingetrokken terwijl hij haar minsten 9 jaar niet meer gezien had.

Hoe kun je nu alles opgeven op zo'n korte tijd?
Hij heeft onze dochter de 2de dag zelfs al meegnomen bij haar om iets op te halen.

En dan moet je weten dat hij zo goed als geen inkomen heeft, hij is immers terug gaan studeren en heeft 2 jaar op mijn kosten geleefd.
Het ergste is dat ik niets heb zien aankomen en dat hij me al die tijd nooit iets miszegd of misdaan heeft. Hoe kan ik nu plots stoppen met iemand graag te zien? Ik ben toch geen robot? Hij vindt ook geen enkel excuus wat ik zou misdaan hebben om dat te verdienen.

Om mezelf te beschermen heb ik hem zijn sleutel laten afgeven op de 2de dag. Ik kon het echt niet hebben dat hij hier elke morgen zou binnenkomen om een douchke te pakken, kleren in de was te droppen (dat heeft hij 2 dagen gedaan) en 's avonds bij haar gaan slapen. En nu woont hij dus bij haar.

Haar maakt hij wijs dat onze dochter een ongelukje was en dat onze relatie al 2 jaar slecht ging en op sterven na dood. Of ben ik dan echt zo blind geweest?

Is dit een bevlieging en hoe lang gaat dat duren? Hij gedraagt zich momenteel echt als een verliefde puber, zonder besef van wat hij aanricht.

Ik wil nog niet meteen alle bruggen opblazen maar momenteel is hij niet voor rede vatbaar. Elke ochtend wordt ik wakker alsof dit een nachtmerrie was, maar helaas als ik naast me kijk is hij weg.

Mijn oudste is zijn beste vriend kwijt, de middelste voelt zich schuldig en mijn jongste ziet haar papa plots niet meer dagelijks en ik sta er alleen voor met 3 kinderen en een job die veel van me eist. En ik zie hem nog doodgraag maar na een paar pogingen wil ik het hem niet meer zeggen omdat ik telkens het deksel op de neus krijg en niet telkens opnieuw gekwetst wil worden...

Mijn steun en toeverlaat, mijn lief, mijn beste vriend laat me opeens vallen als een baksteen, aan de kant geschoven als een oude doos die plots in de weg staat.

N

RE: nachtmerrie

Berichtdoor N » 04 jan 2008, 08:01

Mijn hart breekt als ik dit trieste verhaal lees!
Ik wens je ontzettend veel steun.
Misschien komt hij nog tot inkeer en indien niet dan ben je hem beter kwijt dan rijk!
Maar uiteindelijk heb je daar nu geen boodschap aan.
Vandaar een virtuele dosis moed van hieruit!!!!!!

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 04 jan 2008, 19:10

Ik denk dat dit een soort 'mid-life' crisis is. Iets beginnen met een oude vriend(in) is als het ware terug jonger worden. Ik zou niet weten wat je kan doen. Veel kracht en moed.
XX

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 04 jan 2008, 20:26

ik heb juist het zelfde mee gemaakt vorig jaar , ook 2 kinderen uit mijn eerste huwlijk ,een sprookje van een relatie (dacht ik)mijn ex wou nog een kindje van hem zelfs was een fiere papa dat ook voor de ander 2 kinderen .
iedereen in de vriendekring was blij dat ik eindelijk het geluk gevonden had ,hij draagde zowel mij als de kindjes op handen,liet ons steeds weten hoe graag hij ons zag en hoe blij hij was met zijnn gezin.
we hadden ook nog mooie vooruitzichten ,hadden net een reis geboekt hadden toekomstplannen enz
en ook van de ene op andere dag was zen liefde over liet hij ons pats boem in de steek.
jou partner was nog eerlijk heeft toegegeven dat er iemand anders was , mijn partner blijft volhouden dat er niemand anders is .. wou terug leven ,nog veel dingen doen , carriere maken enz
heb ik hem nooit van tegen gehouden .
maar ik bleef ook van het ene moment op het andere zitten met mijn kindjes alleen ,maatje kwijt ,gevoel was er nog en nog steeds en voor hun is alles gedaan van de ene dag op de andere
is niet veel aan te doen spijtig voor ons
mijn scheiding is intussen lopend ,echt toekomst voor mezelfs zie ik niet meer .
en vooral het is niet makkelijk als je er alleen voor staat met 3 kindjes
een dikke steun knuf van mij en weet je bent niet alleen in zo een situatie
als je graag wilt praten wil ik gerust met je mailen

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 06 jan 2008, 07:41

hé dank je voor de lieve reakties. Fijn te weten dat er mensen zijn die ik niet eens ken, die met me meeleven. Momenteel zit ik er echt volledig door. Ik heb niet veel mensen waarop ik kan terugvallen en ben mijn vertrouwen in iedereen nu wat kwijt.

Een midlife-crisis, daarvoor is het nog wat vroeg denk ik (hij is 27j).

Aan de dame in dezelfde situatie: welke regeling hebben jullie afgesproken voor je kindje? Ik wens haar in elk geval veel moed en hoop dat ze terug gelukkig mag worden.

Caro

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Caro » 06 jan 2008, 10:51

heb een kleine 3 maand geleden hetzelfde meegemaakt. Mijn man ag het na 20 jaar niet meer zitten en verhuisde. Er was niemand anders alleen zijn gevoel was weg. Ik bleef achter met 2 kinsjes van 2 en 4 jaar. Ondertussen mag hij hen één weekend op 2 hebben. Voorlopig loopt dit vlot. Ze zijn nu de derde keer weg en ik moet eerlijk toegeven het was dit weekend alw wat minder moeilijk om hen mee te geven. Voor de kindjes is dit ook wel beter. Mijn man is echt wel een goed vader en ik ben er zeker van dat zij de weekends bij hem ook veel aandacht krijgen. Het enige minpunt dt ik pas ondekt heb is dat hij reeds samenwoont met iemand anders. En dit al 6 weken nadat hij bij mij wegging en toch beweren dat zij niet de oorzaak was van de breuk. Raar.

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 06 jan 2008, 11:28

dag ikke,

Ook ik kreeg kippenvel bij het lezen van je verhaal. Ik maak hetzelfde door. Houd je goed, meid, je verdient beter. En die woorden zeg ik steeds tegen mezelf ook. Ik heb een kindje van 10 maand, hij heeft ook alles laten vallen voor de liefde van zijn leven. In twee weken tijd woonde hij daar ook in. Ze heeft zelf een baby en nog een kind. Maar dit terzijde, daar heb je niets aan.
Kom je hart hier maar luchten, het zal je deugd doen.

groetjes en heel heel veel moed, al heb je daar nu weinig aan.

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 06 jan 2008, 19:03

Telken ik hem naar een reden vraagt, zegt hij dat ik me er moet bij neerleggen dat hij niets meer voor me voelt en dat dit nooit meer terugkomt dat gevoel. Een andere reden is er niet. Mijn berichten werken op zijn zenuwen... Geen greintje medeleven heeft hij. Het enige wat hij wil is zijn dochter zien. En hoor ik op de achtergrond zijn nieuwe fiene zeggen 'zie je wel dat ze moeilijk ging doen voor dat kind' omdat ik niet wil dat hij de kleine al direct in een nieuwe relatie betrekt en dat hij bovendien geen cent heeft om haar te onderhouden.

Intussen is er vanalles praktisch te regelen en sta ik overal alleen voor. Ik heb heel weinig contact met vrienden, mijn familie woont 50km verder. Ik wil mijn moeder niet constant lastig vallen ant zij ziet er ook van af. Ik heb een management functie en kan me niet permitteren om me ziek te zetten. Ik kan dit echt niet aan. Ik ben steeds verder aan het wegzakken in een put die bodemloos lijkt. Maar ik moet erbij blijven voor mijn 3 kinderen.

Kan er dan echt niets goed gaan in mijn leven, heb ik dan ook geen recht op een beetje geluk?

K. mama van L.

RE: nachtmerrie

Berichtdoor K. mama van L. » 06 jan 2008, 19:47

Hallo,

ik voel enorm met je mee.
Zelf heb ik dit nog niet zelf meegemaakt maar ik heb het wel meegemaakt met mijn ouders.
Ik ben nu 26 jaar, maar toen mijn vader op een morgen zei tegen mijn moeder dat hij niets meer voor haar voelde was ik 12 jaar.
Hij had iemand jonger leren kennen, "midlife crisis?". Die relatie heeft 2 jaar geduurd. Wij, mijn broer en ik, moesten ook onmiddelijk voorgesteld worden aan zijn nieuwe vlam. Als kind, puber, herinner je je er later niet veel meer van.
Mijn mama was ook steeds blijven geloven dat mijn papa ging terugkomen. Dat gevoel heeft ze jaren gehad. Ik geef je één raad, zo'n mannen verdienen die hoop niet. Vergeet hem, ga verder met je leven. Zo'n gevoel voelt een kind heel sterk aan en dat werkt niet echt positief voor de ontwikkeling.

Probeer zo snel mogelijk een regeling te treffen voor je kind. Het is het best dat hij om de 2 weken zijn kind maar een weekend mag en kan zien. Hij heeft totaal nog geen stabiele achtergrond (een beginnende relatie, nieuwe woonst,...) Is allemaal in het nadeel van het kind.

Hoe het verder is afgelopen met mijn vader? Hij heeft sinds 3 jaar een vaste relatie met een veel jongere vrouw (bijna zo oud als mij). Hij is gelukkig.
Mijn mama is nog steeds verbitterd door de scheiding en wordt ongelukkiger met het jaar. Ook al steun ik mijn mama heel hard, als je te lang bent blijven hopen is het heel moeillijk om een nieuw sociaal leven op te bouwen.

Ik wens je alvast het allerbeste. Ik vind het heel erg voor je en voor je kinderen.

O.

RE: nachtmerrie

Berichtdoor O. » 07 jan 2008, 16:46

Misschien haal je steun uit het feit dat je niet alleen bent. Ik heb vorig jaar ontdekt dat mijn man (40 j.) ons bedriegt met iemand van zijn werk. Ik heb brieven van haar gevonden in zijn computertas. Wij hadden alles om gelukkig te zijn - 15 jaar samen, 2 schattige gezonde dochtertjes, goed inkomen, mooi huis, sexueel vlak alles OK - maar toch kiest hij voor haar en draait zijn rug naar ons. Nu 5 maanden later kan ik er nog niet van over dat hij dit doet en hij bekijkt mij zelfs niet meer. Ik besta precies niet meer voor hem. Hij maakte mij vanalle belachelijke verwijten, alsof hij naar redenen zocht om dit te rechtvaardigen. Straf hé, na 15 jaar lief en leed gedeeld te hebben. Hij heeft een appartement gehuurd dat hij nu aan het inrichten is en van zodra dat klaar is wil hij co-ouderschap - een week de kinderen bij hem. Hij is smoorverliefd. Waarschijnlijk zal die ander in de loop van dit jaar bij hem gaan intrekken en ze spreken zelfs al over hun eigen gezinnetje. Ze wil zijn kinderen ter wereld brengen. Ik voel vanalles: haat, verdriet, hoop. Maar ik moet nu hen proberen los te laten en aan mijzelf denken, want anders geraak ik er onderdoor en dat is hij niet waard. Maar of ik hem ooit ga kunnen uit mijn gedachten zetten weet ik nog niet. Hij zat zo diep in mijn hart, dat gaat er niet uit van de éné dag op de andere. Ik ga hem enorm missen, maar ik moet vooruit. En het is lastig want ik word nog steeds met hem geconfronteerd door de kinderen.

Ik wens je ook alle kracht om hem los te laten.

O.

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 07 jan 2008, 19:06

hier is het geleden van de lente, dat het mij overkwam en ben in begin ook in een put terrecht gekomen.
mijn ouders leven niet meer ,familie zeer weinig en allen ver weg ,vrienden zijn gemeenschappelijk die vallen weg en zelfs die lieve schoonfamilie laten je mee van de ene op de andere dag vallen die bekijken enkel nog hem en het kind van ons gezamelijk,maar de 2 andere dochters die ze toen ook aanvaarde als hun kleinkinderen horen niet meer van hun.
maar je komt er wel , heb het ook soms nog moeilijk maar met ups en downs geraak ik er ook en jij komt er ook zeker weten!

voor de regeling van ons kindje samen heb ik de zelfde regeling op papier laten zetten als wat voor de andere 2 kindjes op papier stond bij mijn eerste relatie.
om de 14 dagen een weekend van vrijdag avond tot zondag avond en de helft van de vakantie die in de zomer vakantie opgesplits is in telkens 14dagen bij de ene ouder dan bij de andere.

ik heb de eerste keren wel problemen met mijn kindje gehad , die zeer droevig was als de papa hem terug bracht was toen net 2 en een beetje.
was dan ook boos op mij en zo een kleintje kan je nog niks uitleggen.
ook voor mij waren de lege weekends in het begin een hel ,maar stilaan ben ik weer bezig een vriende kring op te bouwen en geraken de weekends dat ik alleen ben ook wat ingevuld

maar het zijn vaak moeilijke momenten, werk , opvang onder de vakantie voor de kindjes, een inkomen maar meer enz dit alles buiten het geen dat plots de grond onder je voeten weg zakt als je zo in de steek wordt gelaten terwijl men dacht dat al in orde was
veel sterkte

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 10 jan 2008, 09:14

ik wil gewoon dat hij inziet wat hij laat vallen en wat hij ervoor in plaats krijgt. Ik wil dat hij spijt heeft. Ik wil gewoon dat hij terugkomt... ik kan het echt niet meer aan.

Hij wil alleen zijn dochtertje spreken aan de telefoon. Er is niets besproken, er is nog niets geregeld niet mondeling of op papier, de helft van zijn spullen ligt er nog, zijn adres staat nog bij mij. Hij wil precies niet met de werkelijkheid geconfronteerd worden, hij vermijdt contact met iedereen, zelfs zijn eigen familie en vrienden, die hem zouden kunnen met zijn neus op de feiten drukken. Hij heeft de kleine 2 keer van 's morgens tot 's avonds en 2 keer een halve dag gezien op bijna 4 weken, terwijl hij vroeger altijd met haar bezig was.
Hij trekt zich niks aan van hoe ik het allemaal moet combineren, mijn werk en 3 kinderen. Hoe kun je in hemelsnaam de knop op een paar dagen tijd zo omdraaien??? Ik herken hem niet. Hij was steeds bezorgd om iedereen en nu zo ijskoud!

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 10 jan 2008, 12:21

misschien heb jij je langere tijd als een échte kreng / bitch gedragen ??

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 10 jan 2008, 15:25

wat is dat nu voor antwoord?

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 10 jan 2008, 19:51

Ahja he, als jij een bitcherige kreng bent kan je nu wel spijt hebben dat zijn liefde voor je 'op' is
dan komen je traantjes wel te laat he
en dan heeft hij een goede beslissing gemaakt !!

@ 20U51

RE: nachtmerrie

Berichtdoor @ 20U51 » 10 jan 2008, 20:07

wat ben jij voor een trut of een rotzak !!!!
als je niets beter te schrijven heb ga dan elders.

beste ikke ,hier de mama die het zelfde heeft meegemaakt ,ook 3 kindjes de jongste net 3
ga naar een advokaat ,start een procedure dringende en voorlopige maatregelen bij de vrede rechter voor je kindje.
dan wordt er bezoekrecht voor hem uitgesproken wanneer hij zen kindje mag zien ,en ook hoeveek allimentatie hij voor je kindje moet betalen wat van jullie samen is.
sorry meiske , uit ervaring weet ik dat die ijskoude kikkers geen spijt krijgen en dat je enkel jezelfs pijn doet door hier op te hopen.
als je graag praat ,wil er graag voor je zijn om je met raad bij te staan
mijn msn adres is
just.a.single.girl@live.be

Tim

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Tim » 11 jan 2008, 22:30

Geen idee wie dit schrijft, maar hij (zonder enige twijfel, want dat ben ik ook) is ofwel randdebiel ofwel sociaal gestoord. Aan jou de keus... Hoe kan je als man iemand een "bitch" noemen die juist verlaten is?

Missy_Z

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Missy_Z » 11 jan 2008, 23:17

Op Zappy loopt het soms echt de spuigaten uit.
Ik ben ook alleen gelaten met een baby van 10 maanden.
Iedereen was verbaast, zelfs zijn eigen ouders.
Zijn vrienden hebben hem laten vallen, want ze vonden hem echt kinderachtig.
Toen ik eens mijn hart kwam luchten ivm de financiële situatie (was net een studie begonnen...) werd ik uitgemaakt voor profiteur.
'Waar rook is, is vuur' zeiden ze mij toen.
Daar sta je dan he, alleen met een kind van 10 maanden en heel veel angsten, verdriet en pijn...

@ Ikkie
Ik wens je heel veel sterkte!
Het moet verschrikkelijk zijn, de pijn die je nu voelt.
Als het je een troost mag wezen.
Ik heb een vriendin wier ouders na 25 jaar scheiding nu terug bij elkaar zijn...
Maar eerst moet je breken, een lijn trekken.
Je moet verder voor je kinderen.
Elke dag jezelf uit bed slepen om de dag tegemoet te gaan.
En geloof me, elke dag gaat dat ietsje beter.
Stilletjes aan voel je de kracht binnen in jezelf.
Jou krijgen ze niet zomaar eventjes klein.
Eet goed, slaap voldoende en geef je liefde aan de kids, niet meer aan die pubberale bullebak!

Sterkte en liefs

Missy_Z

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 12 jan 2008, 09:57

@tim
dank je wel om het voor me op te nemen
Weet je, ik neem dat soort commentaar niet persoonlijk. Ik weet best zelf hoe ik ben en nee dat is geen bitch. Hij zegt dat ik te moederlijk ben geweest, teveel voor hem willen zorgen heb... onvoorstelbare reden hé om iemand van de ene op de andere dag te laten zitten?

@alle lieve mensen die mij hier een hart onder de riem steken
Het moeilijkste is gewoon dat ik hem nog heel graag zie, te graag om goed te zijn. Veel mensen in mijn omgeving zeggen dat ik een sterke vrouw ben en er ook wel uit kom maar nu gaat het echt niet goed. Ik slaap veel te weinig, ben 7kg afgevallen op geen 4 weken, kan me op niets concentreren...

Als je zoiets tegenkomt op je 20ste als er geen kinderen in het spel zijn, dan breek je daar volledig mee en gaat het leven na een tijdje gewoon verder. Maar ik ben 36, heb 3 kinderen en ik weet dat de mannen niet in een rijtje staan aan te schuiven voor zo iemand maar ik ben gewoon veel te jong om de rest van mijn dagen als oude vrijster te slijten. En ik moet nog heel wat jaren met hem in contact blijven want de kleinste is pas 3. Daarbij komt dat mijn vertrouwen in de mensen nu zo laag is... als een relatie zo maar kan gedaan zijn terwijl je denkt dat er geen vuiltje aan de lucht is.

Als ik ooit nog iemand tegen kom dan zal het toch altijd in mijn achterhoofd ergens blijven hangen wat ik nu meemaak.


Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 12 jan 2008, 10:56

dag ikkie, hier de mama van het 10 maandertje, als je wilt mailen:
leeuweman@gmail.com

annootje

RE: nachtmerrie

Berichtdoor annootje » 12 jan 2008, 19:52

hier ook een mama met 4 kids die er ook alleen voor staat sinds 4 weken na 18 jaar is papa verliefd geworden op een ander.
en is ook vertrokken en woont al bij haar in. wil nog altijd terug komen voor de kids maar wacht het juiste moment af!!!
onduidelijk dus, onderneemt ook geen stappen, adres staat ook nog bij mij, zijn loon wordt ook nog gewoon op de gezamelijke rekening gestort. we zijn al bij de notaris geweest en is toen terug gekrabbeld.
de kids gaan er hier echt aan onder door. ze draaien hun rug naar hun papa terwijl hij voor dit alles een toegewijde vader was echt zo zijn er geen 2 en nu kan het hem precies allemaal niet meer schelen. zijn nieuwe vlam is de vrouw van zijn leven en ons relatie van 18 jaar was een grote opoffering voor hem en het is allemaal mijn schuld!!
want had ik of dat maar gedaan zegt ie!!
probeer me ook elke dag voor te slepen hoor! maar het is zo moeilijk ook nog omdat ie elke dag hier meermaals over de vloer komt! hij is hier zoveel mogelijk voor de kids.

wil ook dat deze nachtmerrie zo vlug mogelijk eindigt
heb ook de indruk dat hij zichzelf niet meer is, hij spreekt zich voortdurend tegen en spreekt wartaal uit!

ikke weet hoe je je voelt!!!

sterkte!!!

groetjes annootje

Gast

RE: nachtmerrie

Berichtdoor Gast » 12 jan 2008, 19:53

waarom is het dan al de 2e X dat de mannen je laten zitten ?
toch niet omdat je zo'n schatje bent... ?! ;)

ikkie

RE: nachtmerrie

Berichtdoor ikkie » 12 jan 2008, 20:50

@20:53
bij de eerste ben ik zelf weggegaan en geloof me met voldoende reden (maar ik ga hier geen oude koeien uit de sloot halen)

@ alle anderen die het zelfde ondergaan
ik wens jullie heel veel moed en dat jullie terug het geluk mogen vinden (al lijkt dat nu zeer veraf)

Ik heb hem vanavond gevraagd of ik nu werkelijk verdien wat hij me nu aandoet. Het antwoord was: nee. Dan vroeg ik waarom doe je dat dan? het antwoord was: omdat ik een dikke egoïst ben. en daar moet ik het mee doen.

Heb hem aangeraden een psychiater op te zoeken. Zijn vader heeft hem en zijn moeder namelijk ook op die manier verlaten toen hij nog heel klein was en ze hebben nooit nog iets van hem gehoord. Slachtoffers worden vaak daders van wat ze zelf ondergingen...


Terug naar “Gescheiden ouders”