Tips om een scheiding te verwerken?

nada
Berichten: 54
Lid geworden op: 07 jan 2008, 18:15

Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor nada » 02 feb 2009, 08:05

Hoi,

Een dikke maand geleden heeft mijn man me verlaten. Hij liet me achter met onze 2 jonge kindjes (4 jaar en net 1 jaar).
Voor mij kwam de breuk eigenlijk heel plots. Ik had in dec.wel gemerkt dat hij me soms negeerde,...maar toch. Ik denk dat hij een ander heeft. Nog geen maand na de breuk omschreef hij hem op internet als single, draagt hij geen trouwring meer,...hoe kan hij 10 jaar zo snel verwerken tenzij er iemand anders is. Uiteraard ontkent hij dit. Ik vind het moeilijk te verwerken aangezien ik dus geen zekerheid heb omtrent de reden. Nu doet hij alsof alles mis was aan mij en onze relatie, maar wij hadden net een hele hechte band. Het is allemaal zo onwezelijk.
Ik voel me eenzaam, vooral in de weekends omdat daar een stuk sociaal vangnet is weggevallen.
Ik weet dat dit tijd nodig heeft om te verwerken, maar hoe ga je verder alleen. (hij zou kdn om de 14 dagen een weekend hebben). Iemand tips?

Groetjes

anonymous_5baf4922af010
Berichten: 249
Lid geworden op: 19 sep 2008, 17:40

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5baf4922af010 » 02 feb 2009, 09:37

Ik zit niet in jouw situatie. Ik ben een 'nieuwe partner' in zo'n situatie.
Ik wou je gewoon een tip geven wat je moet proberen niet te doen...
Wat mijn man zijn ex dus wel deed... Je verdriet uitwerken op de kinderen. De oudste heeft op die manier ook veel meer problemen gehad met de scheiding dan zou moeten. Gewoon doordat ze haar mama constant zag wenen en vond dat ze die moest troosten. Haar mama maakte haar ook duidelijk dat het door haar papa was dat ze zo veel verdriet had...
Dus dat kind zat tussen 2 vuren hé... Tenslotte zag zij zowel haar mama als haar papa graag...
Ik wil je dit vertellen omdat ik van dichtbij heb gezien hoe dat kind er problemen van ondervond, zij was toen wel 6jr...
De jongste was 2, die heeft er geen last van ondervonden...

Verder is de situatie bij ons compleet anders, mijn man zijn huwelijk ging al een hele tijd slecht en zijn ex was het ervoor ook al eens enkele dagen afgetrapt. Dus de beslissing kwam niet echt als een verrassing. Natuurlijk was mijn man de boosdoener omdat hij effectief de stap heeft gezet om te scheiden. Wij kenden elkaar toen al, maar hadden nog geen relatie.

Sorry dat ik je geen tips kan geven voor jezelf. Maar ik wou toch even mijn eigen ervaring meegeven.

Veel sterkte.

ratje040302
Berichten: 1188
Lid geworden op: 20 jan 2008, 15:38
Locatie: waregem
Contacteer:

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor ratje040302 » 02 feb 2009, 14:40

Heykes

Een moeilijke situatie, dat snap ik wel.

Ik heb mijn man in augustus 2007 verlaten, hij had het ook niet zien aankomen.
Ik had niemand anders, maar voelde me absoluut niet meer goed in ons huwelijk, heb mij ook snel single enzo gezegd op site's en dat is mss hard voor u, maar het is een deel van je verleden dat je afsluit.

Je man zal het ook niet zo makkelijk hebben , als je denkt. Tis neit omdat wij de stap gezet hebben, dat het ons niks doet. Hij heeft waarschijnlijk ook ooit echt van u gehouden, maar ergens is er iets veranderd, en kon hij er niet over praten met u.

Ik ben nu in co-ouderschap met de papa van mijn kindjes ( oudste was 5 bij scheiding, jongste net 1 jaar geweest) Hoewel hij het moeilijk had toen ik een vriend had, en ik het nu moeilijk heb dat hij een nieuwe vriendin heeft ( kvertrouw ze niet) proberen we er het beste van te maken.
Tis niet omdat ik niet meer kon samenleven met de vader van mijn kindjes, dat mijn kindjes er nog meer onder moeten lijden dan dat ze al doen.

Wij kijken samen voor comunniekleren voor onze zoon, houden samen een receptie voor vrienden en kenissen ( familie's doen we apart, want die hebben het moeilijker met onze scheiding, dan wijzelf)

Heb je nog vrienden? Anders kijken naar mama's in dezelfde situatie en samen eens op pad gaan met de kids, en als je je vrij weekend hebt, zeker niet thuis zitten treuren, maar erop uit trekken, naar familie, vrienden, een uitstapje doen.

Ik ben nu 1,5 jaar alter, en hoewel ik de beslissing genomen heb, is het met momenten nog niet gemakkelijk, maar je moet erdoor, samen met je kids. En dan plots kom je iemand tegen, waarvan het goed klikt ( zelf beter dan met je man) en misschien kan je dan ooit zijn beslissing begrijpen.

Veel sterkte en een dikke knuffel.
8 miskramen; 2 zoontjes, 1ste IVF poging! 02/12/2011:12 weken en weer geen hartklop. => Miskraam nr 9 :(
KLOTEBOEL!

Jo&Ja
Berichten: 17
Lid geworden op: 31 jan 2009, 16:06

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Jo&Ja » 02 feb 2009, 22:07

Tips heb ik ook niet. Misschien er samen over praten want ik maak juist hetzelfde mee als jij. 4weken geleden vertelt mijn partner dat er probelemen zijn tussen ons en één week later is hij weg.
Ik krijg de kans nog niet om er iets aan te doen! Ook wij hebben 2 jonge kindjes. En ja ik voel mij met momenten verschrikkelijk eenzaam. Vooral s'avonds als de kinderen in bed liggen en in de weekends als we niet weg zijn. Ik had ook het gevoel dat alles goed ging tussen ons. Bijna 12 samen!Ik heb dan nog andere problemen ook. Ontslagen! Zieke moeder. Het word mij soms te veel!! en nu ik juist nood heb aan veel steun laat hij mij vallen!! Misschien kunnen we elkaar steunen?
Groetjes

anonymous_5b876c2d65fb0
Berichten: 3
Lid geworden op: 11 feb 2009, 08:15

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b876c2d65fb0 » 11 feb 2009, 22:16

Hier nog eentje die precies in dezelfde situatie zit...
Ik heb 2 kindjes van 5 en 3 jaar. Mijn man heeft 3 maanden geleden ook beslist om te scheiden na 13 jaar. Ik was onthaalmoeder dus heb dan ook nog eens mijn job moeten opgeven omdat ons huis moest verkocht worden. En die eenzaamheid is zo herkenbaar, soms denk ik dat de muren hier nog op mij gaan vallen. Ik vraag me ook af hoe ik hier in godsnaam kan uitgeraken :roll: !
Ik zou heel graag met lotgenoten praten en misschien vinden we steun bij elkaar!
Jullie mogen me altijd toevoegen op msn Kathy_lievens@msn.com

Groetjes van een lotgenootje

anonymous_5b462cc3c3292
Berichten: 31
Lid geworden op: 30 aug 2008, 02:32

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b462cc3c3292 » 11 feb 2009, 23:00

misschien één tip die voor mij allesinds werkt: concentreer je op wat goed is voor u en uw kinderen en probeer zo weinig mogelijk bezig te zijn met (denken aan) uw ex en wat voorbij is.
Of zoals een kennis het wat cru formuleerde: opstaan en doorchassen.
mvg,

anonymous_5b490870a5c23
Berichten: 6
Lid geworden op: 23 feb 2009, 12:35

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b490870a5c23 » 26 feb 2009, 08:19

Opstaan en doorchassen...
Hahahahahahahaaaaaa... het is wel cru, maar ik denk dat er idd vele over hunex zo denken !

Hier dus nog eentje dat net een advocaat onder de arm heeft moeten nemen (de situatie is veel te ingewikkeld om het onderling te regelen).
Ik zit eerder in het stadium van : woede, totaaaaaaaal niets compassie voor hem, laat hem maar eens goed bloeden Meester den advocaat... Dan het stadium van : gemis.
Gemis is er in't begin wel geweest, inderdaad, vooral 's avonds of met speciale gelegenheden (zoals Kerst en Nieuwjaar)...

Hetgeen waarover ik me soms zorgen maak is (niet lachen hé...), of ik ooit nog wel iemand ga vinden
waar ik gelukkig mee ga worden. Of ik het uberhaupt wel ga aandurven om weer niet zo gekwetst te worden...
Ach, dat is allesinds voor later, eerst mijn kind en mezelf (en de hond) !!!

Groetjes,

nada
Berichten: 54
Lid geworden op: 07 jan 2008, 18:15

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor nada » 26 feb 2009, 10:00

Ik denk dat het heel normaal is dat we ons zorgen maken over de toekomst en of we nog een nieuwe partner gaan tegenkomen en die gaan kunnen vertrouwen.
De toekomst zal het uitwijzen hé

anonymous_5b822c088ea1d
Berichten: 3
Lid geworden op: 09 mar 2009, 22:05

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b822c088ea1d » 09 mar 2009, 21:16

Ook ik kom sinds 5 weken geleden in een onbekend wereldje terecht, nl die van gescheiden of bijna-gescheiden ouders. Nooit gedacht dat dit me ging overkomen...
Vooral omdat ik nog zo goed bevriend ben met mijn 'man'. Ik moet er nog aan wennen om hem anders te zien.
En wat ik al onmiddellijk herken is die angst om alleen te blijven.
Ook al staat mijn hoofd absoluut nog niet naar een nieuwe relatie, maar ik voel me zo alleen. Ondanks de steunende moeder, raar maar waar 'de bevriende ex-man', de vrienden, ...
Ik geloof heilig in de filosofie 'Alles gebeurt om een reden', maar heb het nu even moeilijk om die reden af te wachten.
Mijn nickname is Strongy: als ik iets over mezelf heb geleerd, is het wel dat ik sterker ben dan ik dacht.
Binnenkort haal ik voor het eerst een hond in mijn leven: reden om buiten te komen en zooooooooo therapeutisch voor mijn kids! Misschien toch een tip!

Strongy (met momenten niet zo sterk)

ratje040302
Berichten: 1188
Lid geworden op: 20 jan 2008, 15:38
Locatie: waregem
Contacteer:

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor ratje040302 » 11 mar 2009, 17:23

hey strongy.

ik dacht ook dat ik sterk was, en veel aan kon :(
Ik heb de stap gezet om weg te gaan, heb hem alleen gelaten. we waren ook nog goed bevriend.
Nu heb ik al een jaar iemand anders, maar ben ik sedet kort toch naar een psycholoog gegaan. Want hoe sterk ik ook dacht te zijn, en ik dacht dat ik de scheiding verwerkt had. Nu blijkt het allemaal niet zo te zijn.

Moeilijkste feit door hetgeen ik nu gerasht ben. mijn "bevriende-ex" We hebben teveel gekeken voor virenden te blijven zodat we elkaar niet los konden alten. Niet elk weer een eigen leven beginnen leiden. Nu sta ik al iets sterker en voor de kids komen mijn ex en ik nog overeen, maar voor de rest moet hij uit mijn leven blijven. Anders ga ik de scheiding nooit kunnen verwerken, ook al ben ik de eerste die de stap heb gezet :(

ik dacht dat ik sterk was, maar nu ben ik toch serieus met mijn neus op de grond gevallen.
Gelukkig heb ik mijn vriend en mijn kindjes die mij erdoor helpen.

Dikke knuffel aan iedereen.
8 miskramen; 2 zoontjes, 1ste IVF poging! 02/12/2011:12 weken en weer geen hartklop. => Miskraam nr 9 :(
KLOTEBOEL!

anonymous_5b8154da238d1
Berichten: 1
Lid geworden op: 22 mar 2009, 07:30

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b8154da238d1 » 22 mar 2009, 06:37

Hallo,

Een kleine maand geleden heeft mijn man me na 10 jaar ook achtergelaten met onze twee meisjes van 4 en 6. We maakten constant plannen voor onze toekomst, verbouwden om een perfect leven te leiden, gaven feestjes voor vrienden, deden bijna alles samen ... Nu val ik dus in een groot gat, want ik ben mijn beste maatje kwijt. Al onze vrienden zijn koppels en met hun eigen leven bezig. Hoe je het beste verwerkt, dat ben ik ook nog aan het uitzoeken... en het is niet gemakkelijk. Wordt 's nachts wakker na angstaanvallen ... Het zal een super moeilijk jaar worden, onze oudste doet haar communie en het feest en de reis waren al gepland. Moet ik alles annuleren en het kind haar hart breken? Is zo zonde. Hij is volop met zijn eigen leven begonnen, woont bij een vriend, doen alles samen en lijkt absoluut geen probleem te hebben met het verlaten van ons gezinnetje. Over gevoelens of gedachten wil hij niet praten, enkel zo snel mogelijk scheiden om terug zijn eigen leven te kunnen leiden. Ben op zich blij dat de kindjes bij mij zijn, zo kan ik mijn zinnen nog wat verzetten. Aangezien hij geen eigen woonst heeft, kunnen de kinderen toch niet naar hem, maar houd mijn hart vast als ik ze een weekend zal moeten missen. AAn de andere kant zit ik hier ook vast thuis, kan nooit meer eens effe weg omdat ik altijd de kindjes moet meenemen. Graag was ik in contact gekomen met lotgenoten om elkaar wat te steunen en ervaringen uit te wisselen.

Mijn email: ilse.scheerlinck@edpnet.be

groetjes

anonymous_5baed1e3e10f5
Berichten: 190
Lid geworden op: 18 sep 2008, 16:13

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5baed1e3e10f5 » 22 mar 2009, 20:42

Hoi,

ik ben nu bijna 3 jaar geleden 'gescheiden' (we waren niet getrouwd).Wel 11 jaar samen en 2 kindjes en bij mij was het ook onverwacht.

Ik heb een aantal gesprekken gehad met een psychologe en dat heeft geholpen.Eigenlijk moet je zoveel mogelijk afleiding zoeken.Overdag was ik meestal bezig met mijn werk en de kinderen.Als de kindjes bij mijn ex waren sprak ik zoveel mogelijk af met vriendinnen.Ook een goed boek lezen of naar een serie of film kijken kan je gedachten verzetten.Verder ben ik me veel meer gaan concentreren op mezelf.Gezond eten waardoor ik 12 kilo ben afgevallen en ik me ook wel beter voelde,kappersbezoek,....Het eerste jaar was zwaar en ben ik doorgekomen met veel vallen en opstaan.Het 2de jaar ging al veel beter en in het 3 de jaar ben ik terug zwaarverliefd geworden. :D Niks te vroeg of te laat,ik was over mijn scheiding,ik voelde me goed en ik straalde dat ook uit.

Vlug aan een nieuwe relatie beginnen is geen goed idee,eerst alles op een rijtje zetten en jezelf de tijd geven om erover te geraken.Duurt een tijdje maar geloof me je komt hier sterker uit ook al zul je het nu niet geloven.Ik heb zeer veel op zappy gezeten in die tijd en ik kon het ook niet geloven dat ik terug gelukkig zou worden,maar ik ben terug gelukkig,gelukkiger dan voordien eerlijk gezegd.

Na regen komt zonneschijn,je hoofd niet laten zakken en hulp vragen als je het even niet meer ziet zitten!!!

anonymous_5b822c088ea1d
Berichten: 3
Lid geworden op: 09 mar 2009, 22:05

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b822c088ea1d » 23 mar 2009, 20:22

@ Natje1812,
Doet deugd om zoiets te horen. Heb momenteel gevoel dat heel mijn wereld op zijn kop staat, vrienden komen en gaan (gelukkig komen er nieuwe, maar ik rouw ook om de oude), psycholoog is weeral wat rijker...
Ik probeer te vertrouwen dat het ooit terug zonnig zal zijn, al kan ik nog niet klagen, als ik andere verhalen hoor.
Wij blijven in 't zelfde huis wonen: hij is een heel aanwezige papa en wegens psychiatrische problemen zijn wij nu geen partners meer, maar zien wij elkaar nog heel graag. Hij laat mij in de steek als partner, maar is er als vriend. Door zijn ziekte kan ik die klik maken, al doet het pijn iets los te laten dat toch ook goed was.
@Verschil,
Je citeert mijn gevoelens, zou ik zeggen. Van waar ben je?
Strongy

anonymous_5b88c6fbc3b59
Berichten: 5
Lid geworden op: 04 nov 2008, 16:41

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b88c6fbc3b59 » 27 mar 2009, 16:10

Hey

Mijn man heeft ons ook zeer plots en totaal onverwacht in de steek gelaten.
Ik heb 2 zoontjes van 7 e 5.
Het is nu een vechtscheiding, echt schandalig.
Beste is zo goed mogelijk je tijd invullen om je gedachten te verzetten.
En wat mensen leren kennen.
Is niet makkelijk hé en zo constant met een krop in de keer rondlopen, het knagend alleen zijn...
Je mag anders altijd eens mailen , kunnen we wat praten en zo
kristel-go@hotmail.com
Andere lotgenoten trouwens ook.
Ik ben van omgeving Gent. Zou leuk zijn om eens af te spreken met een paar lotgenoten.
Niet alleen om ons verhaal kwijt te kunnen, maar om eens iets te gaan drinken, ...

groetjes en sterkte voor iedereen
kristel

Meiske007
Berichten: 1
Lid geworden op: 29 apr 2009, 23:02

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Meiske007 » 29 apr 2009, 21:24

Hallo

Vijf maanden geleden heeft mijn man me ook in de steek gelaten. Enkele weken erna woonde hij al samen met zijn nieuwe vriendin. Ook hier ging het allemaal heel snel. En ook ik kan het soms moeilijk vatten. We maakten nooit ruzie, kwamen goed overeen, ... en dan plots komt er een einde aan. Hij heeft me in het verleden wel al eens bedrogen, maar daarna zijn we getrouwd, kregen een kindje en dacht ik dat die periode achter ons lag. Niet dus! Ik was ook zwanger van een tweede kindje (gewenst door beiden dus ik ben niet stiekem met de pil gestopt). Na heel lang twijfelen en emotionele chantage van hem (hij wou er niets mee te maken hebben en zou het ander kindje van me willen weghouden) heb ik een abortus laten doen. Dus ook ik heb momenten dat ik denk, is dit het leven nu? Ik ben blij dat ik mijn zoontje nog heb, hij houdt me recht. Hij gaat elk weekend 1 nacht en 1 dag naar zijn papa, maar zelfs dan mis ik hem nog. De avonden zijn eenzaam, je kan niet eens iets vertellen als het kindje in zijn bedje ligt.
We zullen dus maar positief denken, niet? Het geluk zal ons nog wel es ooit tegemoetkomen. En we mogen blij zijn dat we onze kindjes zoveel bij ons hebben, dat is het allerbelangrijkse!!!

ronverh
Berichten: 1
Lid geworden op: 14 aug 2010, 13:55

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor ronverh » 14 aug 2010, 12:13

Dag allemaal,

Hier een keer een reactie van een man die in een scheiding terecht is gekomen, inmiddels 5,5 jaar geleden en nog steeds zijn er momenten dat ik het er moeilijk mee heb. Ik heb 3 kinderen waarvan de jongste 3 jaar was op moment van de breuk, in die tijd was ik zoals velen hier beschrijven ten einde raad. Paniek aanvallen, huilnuien en nachtelijke onrust. De kinderen heb ik voor bijna de helft bij mij wonen en dat was in het begin erg moelijk op de momenten dat ze weer naar mama gingen. Dan was ik weer 2 dagen volledig van de kaart. Mijn werk moest doorgaan en de zorg voor de kinderen ook, een nieuwe realtie had ik wel maar dat leverde meer problemen op. Ik wilde me echter ergens aan vast kunnen houden want mijn ex-vrouw was voor mij, samen met de kinderen, mijn drijfveer voor de toekomst en die viel weg. Hoe goed een andere vrouw ook probeerde haar best te doen in een nieuwe relatie telkens kon ik hetzelfde gevoel niet terugkrijgen. En dat is een van de tips die ik wil meegeven en waarvan ik tevens besef dat het moeilijk zal zijn om hier niet aan toe te geven; gebin niet te snel aan een nieuwe relatie of bouw deze op z'n minst langzaam op. Verder heeft mij simpelweg de tijd wel geholpen en zoek een klein aantal mensen waar je je verhaal kwijt kunt maar probeer zelf ook niet te lang er in te blijven hangen. Spreek met jezelf tijden af waarin je mag tieren en schreeuwen en huilen.....het werkt echt! Baken het af! Spreek met jezelf af dat je je leven niet kapot laat maken want dat gevoel zal nu het sterkst bij de meesten aanwezig zijn. Het zal niet makkelijk zijn maar er is geen andere keus...en heel belangrijk; laat de kinderen er buiten! Hoe moeilijk ook; maak niet de fout negatief over hun vader of moeder te praten want de kinderen houden van allebei!!! Zij hebben de keus niet gemaakt!!! Niemand is feilloos en ik heb me ook wel eens negatief uitgelaten over mijn ex maar ben er altijd op teruggekomen richting de kinderen en uitgelgd dat het mijn gevoel is die dan opspeelt maar dat ik weet dat ze van mama houden en mama van hen en dat ze ook altijd naar mama mogen gaan als ze dat nodig hebben in de dagen dat ze bij mij wonen. (we wonen 200 meter van elkaar af...)
Vijf jaar geleden kon ik het ook niet geloven maar er komt een dag dat je je weer wat beter voelt maar het is hard werken en een litteken zal er waarschijnlijk altijd blijven bestaan.
In Nederland bestaat een hele goede site; voor oduers alleen; http://www.ouderalleen.nl

Sterkte en succes iedereen!!

anonymous_5b6db7aa8c3c0
Berichten: 464
Lid geworden op: 09 jan 2008, 10:53

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b6db7aa8c3c0 » 14 aug 2010, 16:27

@charmed one:ik vind niet dat je kids niet mogen zien dat je verdriet hebt.Ik denk dat ze dan geen juist beeld voorgeschoteld krijgen over wat papa waard was voor mama.Ik steek mijn tranen niet weg,maar ik ga het nu ook niet dramatiseren waar ze bij zijn.Beetje de gulden middenweg zeg maar...

Ajuintje
Berichten: 4138
Lid geworden op: 05 apr 2008, 10:21

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Ajuintje » 15 aug 2010, 08:56

Ronverh, dat heb je heel mooi verwoord. Denk dat veel mensen die nu in zo'n situatie zitten er heel veel zullen aan hebben.

Sabke, wat charmed one daar zegt is zelfs onmogelijk. Hoe kan je nooit het verdriet tonen dat het dumpen teweeg brengt aan het kind waarmee je samenwoont? Als je zoiets tegenkomt kan je de eerste weken echt niet lachen hoor. Laat staan je tranen bedwingen in het bijzijn van het kind dat jullie samen hebben. Maar zij heeft het dan ook niet meegemaakt, als ik het goed begrijp is zij zelfs de minnares waarvoor een vrouw gedumpt is en heeft ze imo geen recht van spreken.
Tijdens een scheiding moeten kinderen niet gebruikt worden om de ander het leven zuur te maken maar een kind mag wel weten dat zijn mama gedumpt is voor een ander. Wat moet ze anders zeggen? Dat ze zelf niet goed genoeg was voor hem en hij haar daardoor weg is? Of niets zeggen en het kind laten denken dat het zijn fout is omdat hij/zij soms stout was? Het kind mag weten wat er gebeurd is maar daar moet niet over doorgedramd worden.

Ik lees daar ook van iemand 'ik heb mijn man verlaten en hij heeft het ook niet zien aankomen'. Ze heeft dus koudweg gedaan alsof er niets aan de hand was en op een dag haar valiezen gepakt?!? Niet gepraat over wat er haar dwars zat en nooit gezegd 'hier moeten dingen veranderen of ik hou het niet uit en ben weg'??

Anyway, het komt meestal wel goed na een scheiding. Soms wordt het voor diegene die in de steek gelaten is nog beter dan voor diegene die de valiezen heeft gepakt, want die blijft vaak met een schuldgevoel achter en heel vaak spijt, veel spijt.
En soms gaat het ook moeilijk, ik ken vrouwen die al jaren alleen zijn omdat ze het vertrouwen volledig kwijt zijn maar: die trekken heel goed hun plan!

anonymous_5b89fc9a7e99c
Berichten: 964
Lid geworden op: 14 mar 2008, 17:36

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b89fc9a7e99c » 15 aug 2010, 14:50

@charmed one: voila dat weet je nu ook alweer hé! Jij hebt geen recht van spreken!! ;) Ook al heb je een stiefdochtertje opgevangen die het moeilijk had en het gehuil van haar mama niet kon plaatsen,...
Nee beter, het kind opzadelen met negatieve gedachten over de papa, want bij een scheiding is er steeds maar 1 die fout is.
en aan ratje0403020: Erg dat jij zonder 1 woord te zeggen aan je man, het zomaar afgetrapt bent! Van de ene op de andere dag, zonder dat er daarvoor geen enkel vuiltje aan de lucht was,...
kan het me levendig voorstellen! :mrgreen:

Ajuintje
Berichten: 4138
Lid geworden op: 05 apr 2008, 10:21

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Ajuintje » 16 aug 2010, 08:52

liekeroze lees eens wat er staat ajb. Ik zeg nergens dat er in dat huwelijk geen vuiltje aan de lucht was maar als 'haar man het niet had zien aankomen' heeft ze haar biezen gepakt zonder er met haar man over te praten dat ze dat van plan as, zonder hem te laten weten hoe ver het voor haar al zat.
En nee, iemand die niet weet wat het is om met een kind in de steek gelaten te worden moet niet gaan zeggen dat je niet mag wenen in het bijzijn van je kind. De eerste dagen, weken doe je namelijk niet anders. Of je nu man bent of vrouw, dat maakt niet uit, lees ronverh zijn verhaal maar es, bleiten als een klein kind doe je op zo'n moment.

anonymous_5b89fc9a7e99c
Berichten: 964
Lid geworden op: 14 mar 2008, 17:36

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b89fc9a7e99c » 16 aug 2010, 19:44

ajuintje:
ik ben een kind wiens ouders zijn gescheiden toen ik klein was. En geloof me als er iemand weet dat je niets anders doet dan schreien de eerste weken dan zal ik het wel zijn! Mijn mama heeft de eerste maanden niets anders gedaan en weet je welke gevoel mijn broer, mijn zus en ik daarover aan gehouden hebben??? Een rot gevoel!! Eerlijk, ik had veel liever gehad dat ze tegen ons normaal deed en dat ze het hield bij: het ging niet meer tussen papa en mij! Ons mama had ook een korte uitleg gegeven over het feit dat onze papa weg was omdat ie bij iemand anders was dat papa nu iemand anders graag zag,.. Wel wij wisten niet meer hoe we ons moesten gedragen en voelden ons op den duur schuldig als we plezier maakten met onze papa. Want voor kinderen is een scheiding ook niet mals, zeker niet als 1 van de ouders constant aan het huilen is!
En wat betreft de reactie op charmed one, die vind ik gewoon allesbehalve! Toen mijn papa iemand anders had, was ik verdomd blij dat er iemand was die gewoon naar mij kon luisteren zonder dat we ons schuldig hoefden te voelen tegenover 1 van onze ouders. En meestal vertel je tegen een onbetrokken partij meer op zo moeilijke momenten,...
Ik zeg niet dat het altijd zo gaat, maar dit is hoe ik het als kind ervaren heb.

vlindertje34
Berichten: 26
Lid geworden op: 07 jan 2008, 18:17

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor vlindertje34 » 17 aug 2010, 08:25

Ik ben vorig jaar weg gegaan van mijn man - na een jaar relatietherapie. We hebben twee kleine kindjes. Mijn man had vrij snel een nieuwe vriendin en is er nog steeds gelukkig mee - dat maakte het voor mij makkelijker zo voelde ik me minder schuldig over de stap die ik gezet had.
Ikzelf ben ook (veel te vroeg) een nieuwe relatie begonnen die ik recent heb beëindigd. Dus alvast één tip: verwerk eerst je scheiding, doe het rustig aan. Het zijn de uitzonderingen waarbij een snelle nieuwe relatie slaagt.
Verder probeer een sociaal leven op te bouwen, ik heb mijn vriendenkring enorm uitgebreid waardoor ik nu een sociaal opvangnet heb.
Onze kinderen hebben er weining tot geen last van - mijn ex en ik gaan op een vriendelijke manier met mekaar om en we spreken nooit negatief over mekaar en dat is denk ik heel belangrijk.
Een goede website is: http://www.tweehuizen.be er staan ook tips naar verwerking van de scheiding toe in (onder voor ouders)

Het komt uiteindelijk allemaal wel goed hou de moed er in

Ajuintje
Berichten: 4138
Lid geworden op: 05 apr 2008, 10:21

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Ajuintje » 17 aug 2010, 14:22

liekeroze schreef:ajuintje:
ik ben een kind wiens ouders zijn gescheiden toen ik klein was. En geloof me als er iemand weet dat je niets anders doet dan schreien de eerste weken dan zal ik het wel zijn! Mijn mama heeft de eerste maanden niets anders gedaan en weet je welke gevoel mijn broer, mijn zus en ik daarover aan gehouden hebben??? Een rot gevoel!! Eerlijk, ik had veel liever gehad dat ze tegen ons normaal deed en dat ze het hield bij: het ging niet meer tussen papa en mij! Ons mama had ook een korte uitleg gegeven over het feit dat onze papa weg was omdat ie bij iemand anders was dat papa nu iemand anders graag zag,.. Wel wij wisten niet meer hoe we ons moesten gedragen en voelden ons op den duur schuldig als we plezier maakten met onze papa. Want voor kinderen is een scheiding ook niet mals, zeker niet als 1 van de ouders constant aan het huilen is!
En wat betreft de reactie op charmed one, die vind ik gewoon allesbehalve! Toen mijn papa iemand anders had, was ik verdomd blij dat er iemand was die gewoon naar mij kon luisteren zonder dat we ons schuldig hoefden te voelen tegenover 1 van onze ouders. En meestal vertel je tegen een onbetrokken partij meer op zo moeilijke momenten,...
Ik zeg niet dat het altijd zo gaat, maar dit is hoe ik het als kind ervaren heb.

Mijn ouders zijn ook gescheiden toen ik kind was en ik ben zelf gedumpt voor een ander toen onze zoon een jaar of 4 was. Hoe kan je in godsnaam van je moeder verwachten dat ze zelfs de eerste weken niet huilde in het bijzijn van jullie?

Zonnestraaltje79
Berichten: 125
Lid geworden op: 04 dec 2009, 15:41

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor Zonnestraaltje79 » 17 aug 2010, 15:54

Hoi allemaal,

Ook ik ben 'in de steek gelaten' door mijn vriend. Tis te zeggen: hij wilde niets meer met me (was al maanden smoor op zijn collega en wilde met haar samen zijn, voor zover dat nog niet was...), maar wilde het ook niet aftrappen. De rechter heeft hem uiteindelijk uit het huis gezet... Spijtig dat het op die manier moest, maar soit...
We hebben een dochtertje van amper een jaar. De scheiding is nog vrij recent (enkele maanden geleden) en alle tips zijn voor mij ook van harte welkom.

Ik snap het helemaal dat je de eerste weken (en maanden zelfs) veel weent. Ook in het bijzijn van je kindje. Maar ik probeer dat toch echt te beperken tot een minimum. Mijn dochter is nog klein, dus begrijpt uiteraard nog niet alles (wat ergens in deze situatie een voordeel is), maar ze voelt alles wel heel goed aan hoor. En als ik ween, weent ze mee... Ik probeer er dan ook heel goed op te letten, dat wanneer ik haar aan de papa 'overdraag', ik altijd blij probeer te lijken. Haar te doen lachen. Haar duidelijk maken dat het ok is... Ik wil haar bij het afscheid ook zien lachen! Niet wenen! Van zodra ik me omdraai vloeien de tranen echter hard hoor... Ik spreek tegen haar ook niet echt veel over haar papa, maar als ik iets over hem zeg, probeer ik dat positief te doen. Ook als de papa en ik elkaar zien bij de 'overdracht' probeer ik zo positief mogelijk te doen. Zij heeft hier niet om gevraagd... Ik ook niet, maar het is mijn relatie die naar de maan is. Haar papa blijft haar papa. Hoe erg die mens me ook blijft treiteren en pesten...
Wanneer ik met mijn dochter samen ben, is het eigenlijk voor mij niet moeilijk om vrolijk en blij te zijn... Mijn dochter maakt mij enorm gelukkig en elk moment met haar is super! Ze is ook een heel opgewekt en blij kind en zij trekt me hier eigenlijk doorheen... De traantjes bij mij komen als ik in bed lig of op dagen dat ze niet bij me is.
-

anonymous_5b6db7aa8c3c0
Berichten: 464
Lid geworden op: 09 jan 2008, 10:53

Re: Tips om een scheiding te verwerken?

Berichtdoor anonymous_5b6db7aa8c3c0 » 17 aug 2010, 20:25

Ach,neem 1000 echtscheidingsverhalen,evenveel verschillende meningen...
Ik had het ook niet zien aankomen,geloof het of niet.De dinsdag zeggen dat hij verliefd is en de woensdag vertrekken met alleen een slip,agenda en gsm.Daar zat ik dan met de kinderen.Ik heb voor hen nog 4 dagen(!!) gelogen en komedie gespeeld(papa was al héél vroeg weg en laat thuis zei ik :oops: ) omdat ze op kamp moesten met de jeugdbeweging en ik dat niet wilde verpesten voor hen.Ze zijn dan ook héél gelukkig vertrokken,maar bij hun thuiskomst was het al heel wat minder...
Ik heb ook veel gehuild en nu nog,maar ik heb dat nooit weggestoken.Ik heb wel nooit negatieve zaken gezegd over hem,hij is en blijft hun papa.
En zoals hierboven iemand schrijft:vaak is het de 'vertrekkende' partij die achteraf spijt heeft..Hier dus ook:je weet pas wat je had als je het kwijt bent,maar soms lijkt het gras groener aan de overkant..tot je daar staat en de schaduw daar ook valt..tja,soms lijkt een leven met minder of geen zorgen voor kinderen(waarvan 2 met een handicap) nu eenmaal de hemel..Maar de hemel op aarde bestaat blijkbaar niet,dat heeft ie intussen héél erg ingezien...


Terug naar “Gescheiden ouders”