Ben ontzettend bang.

ongeruste dochter

Ben ontzettend bang.

Berichtdoor ongeruste dochter » 01 jun 2007, 14:56

Hallo,

Graag had ik hier even mijn verhaal willen doen. Woensdag is mijn moeder op controle geweest bij de dokter. Daar had hij iets gevoeld, dat leek op een knobbeltje. Nu dacht hij dat er een melkklier ontstoken was. Ze moest die dag nog bij de mammografie gaan om zeker te zijn. Nu wat blijkt: ze moet verdere onderzoeken doen. Volgende week maandag of woensdag moet ze bloed laten prikken en foto's maken van de longen. Vrijdag moet ze onder de scanner gaan en een punctie laten doen van het knobbeltje. Nu had ik toch een paar vraagjes met in de hoop dat ik er een antwoord op krijg, want ik maak mij zorgen. Tegenover mijn mama hou ik mij sterk en denk ik positief, maar als ik eventjes alleen ben, dan ben ik voor het minste aan het huilen.

Waarom worden er foto's van longen gemaakt?
Hoe gebeurt die punctie en gaat ze pijn hebben?

Ik maak mij zoveel zorgen en ben bang dat het niet goed gaat aflopen. Ik ben 28 jaar, heb een zoontje van 18 maanden en mijn mama zelf is nog maar 57 jaar. Ik wil haar nog niet kwijt, maar ik ben zo bang...

Zelfs terwijl ik dit hier allemaal neerschrijf rollen de tranen over mijn wangen. Ik heb geen zin meer om te werken, het liefst van al wil ik met haar zoveel mogelijk tijd doorbrengen. Wat als de uitslag van die punctie niet goed gaat zijn?? Dank jullie allemaal voor mijn verhaal te lezen en ik hoop echt dat het goed gaat aflopen.

Groetjes

Gast

RE: Ben ontzettend bang.

Berichtdoor Gast » 01 jun 2007, 20:38

Hoi,

heb net hetzelfde voor maar we zitten al een paar onderzoeken verder. Vorige maandag bij mijn moeder op mammo gezwel ontdekt. Deze week woensdag (een moordende week en een half wachten!) op consult in ziekenhuis en direct bloedafname, longfoto en leverscan (dient om al eventuele uitzaaiingen op te sporen) en donderdag - gisteren dus - punctie gedaan. Dit laatste blijkt niet echt pijnloos te zijn ondanks de verdoving. Dinsdag moeten we gaan voor de uitslag van de testen. De spanning is te snijden ! De traantjes vloeien bij mij ook regelmatig, maar hoop doet leven zeker... In alle geval aan jou en je mama ook veel moed toegewenst !

ongeruste dochter

RE: Ben ontzettend bang.

Berichtdoor ongeruste dochter » 02 jun 2007, 22:09

Dank je. Je mag wel zeggen dat het een moordende week is. Maar jullie weten bijna de uitslag en hopelijk mag dit goed nieuws zijn. Ik wens je ook veel moed en aan jouw mama ook.
Ik ben vandaag trouwens naar de dokter geweest en ze heeft mij een hele week thuis gegeven. Ook om alles op een rijtje te zetten en om rustig de tijd te nemen om alles te verwerken. Ze heeft mij aangeraden om deze week de tijd te nemen voor mezelf door te gaan sporten. Natuurlijk ben ik wel geen sportief type, maar ik zal mijn best doen. Ook moet ik goed uitslapen, wat niet evident is met een zoontje van 18 maanden. Hij mag deze week bij mijn schoonmoeder gaan. Gelukkig dat ik nog op haar kan rekenen. Ik doe hem weg rond 9 uur en zal hem gaan halen rond 16 uur. Zo moet ze niet opstaan.

Bedankt voor de steun en hopelijk laat je iets weten over de uitslag van dinsdag. Nog veel moed verder.

Groetjes

ook een dochter

RE: Ben ontzettend bang.

Berichtdoor ook een dochter » 02 jun 2007, 23:04

Hallo,
Bij mijn moeder is er in februari borstkanker ontdekt. Elk jaar gaat ze op controle en telkens was alles in orde. De laatste keer in februari dus hebben de microcalsificaties ontdekt ook welk kalkspatjes genoemd. Daarna op consult bij de chirurg, deze zei dat het allemaal wel best zou meevallen, aangezien ze er zo snel bij was. Na verdere testen was het toch aangeraden om een borstsparende operatie uit te voeren, na eerst ook de longfoto's en de scan van de lever te hebben genomen. Net voor de uiteindelijke ingreep moest mijn moeder eerst nog naar een ander ziekenhuis om een radioactief bestanddeel te laten inspuiten (geen prettige ervaring) om zo de juiste plaats te kunnen bepalen, daarna terug naar het andere ziekenhuis waar de ingreep moest plaatsvinden, de chirurg er nog altijd van overtuigd dat als de ingreep achter de rug was ze de dag nadien naar huis mocht('s woensdags) en het is zaterdag geworden. De avond van de ingreep kwam de chirurg langs met het slechte nieuws dat de schildwachtklier ook was aangetast (ook wel de poort genoemd, om verdere uitzaaiingen tegen te gaan) dit testen ze tijdens de ingreep dan doen ze op de schildwachtklier een snel onderzoek, als deze blijkt aangetast dan nemen ze uit voorzorg alle lymfeklieren weg die nadien uitgebreid worden onderzocht, met als resultaat dan mijn mama tot zaterdag in het ziekenhuis is moeten verblijven. De week daarna moest ze langskomen om de uitslag te kennen van het onderzoek op de lymfeklieren, er was er maar 1 aangetast, maar ja dat kunnen ze op de dag van de operatie nog niet weten hé. Daarna heeft mama nog een drietal weken moeten rondlopen met een drain, om het lymfevocht te kunnen opvangen. Ik moet zeggen mijn moeder is een enorme positieve vrouw, nooit of nooit ziek geweest, altijd voor andere mensen in de weer geweest en dan dit.....ongeloofelijk. Ze is bijna 65 maar ze heeft energie voor 3, nu moet ik zeggen had. Want de borstkanker is nu wel weg, ze zegt nu zelf ik had borstkanker. Preventief hebben ze gezegd dat ze chemo moest krijgen, van de 6 keer chemo heeft ze er nu sinds deze week 3 achter de rug, en ja... met alle nare kwaaltjes die erbij komen, haaruitval, dat was al na 14 dagen, en na de chemo krijgt ze nog 33 keer bestralingen. Dit is hetgeen mij overkomen is, maar je moet ervan uitgaan dat elk geval anders is. Je mag nooit vergelijken met iemand anders die ook borstkanker heeft. Bij ons zijn er ook al wat traantjes geweest hoor, zeker als je een moeder hebt die nog nooit iets heeft gemankeert en dan dit....niemand wou het bijna geloven, zo van ...alléé jou mama toch niet. En als kind heb je toch altijd zoiets van dat je ouders niks kan overkomen. Ik heb dat toch.
Kind, ik wens je heel veel sterkte toe de volgende maanden, want het zal wel zwaar worden, probeer je toch maar wat sterk te houden, maar wie kan zich nu verbergen voor zijn eigen moeder, die kent haar kinderen zo goed. Het enige dat je kan doen is er zijn voor haar als ze je nodig heeft, en er voor zorgen dat ze niet te veel hooi op haar vork neemt, maar toch leven zoals je gewend bent, je wordt dat best zelf gewaar of je die dag vooruit kan of niet.
Mijn mama heeft voor de kleinkinderen een mooi gedicht gemaakt lees het maar eens: wel speciaal hoor
oma knijpt er even tussenuit. Ze gaat op verlof voor een 3-tal maanden, naar het land van saters, trollen, pittige duiveltjes, kale hoofden en zieke magen.
Ze gaat "all inclusive" naar chemoland. Nadien boekt ze nog een 6-tal weken een zonniger bestemming naar een "stralend" oncologisch eiland.
En dan komt oma weer, zoals weleer, steeds daar voor jullie allemaal met een bagage aan reisverhalen maar vooral de les " je moet het halen"

Hou je goed en de moed niet laten zakken hé

zelfde schuitje

RE: Ben ontzettend bang.

Berichtdoor zelfde schuitje » 07 jun 2007, 23:55

Hoewel het miserie is wat ik hier lees, ben ik "blij" het te lezen. Wij zitten in hetzelfde schuitje. Dit lezen geeft een beetje het gevoel van "we staan niet alleen".
Hier is de borstsparende operatie achter de rug en kan ze ook bijna naar chemoland om nadien naar het stralende oncologisch eiland te gaan.

Alleen vat ze deze 2 laatste te licht op denk ik.

Veel sterkte aan jullie allemaal .


Terug naar “Borstkankerforum”