mijn verhaal in het kort

kris (mama van 5)

mijn verhaal in het kort

Berichtdoor kris (mama van 5) » 16 mar 2007, 09:01

Het is eigenlijk begonnen eind 1994. Toen ik zwanger was van de vierde kreeg mijn moeder te horen dat ze borstkanker had. Na 8 jaar moedig vechten is ze in 2003 overleden toen ze 58 was. Sinds die periode laat ik dus ook regelmatig mijn borsten controleren (mammo en echo) en ondanks dat iedereen me verzekerde dat een controle om de tien jaar wel voldoende was, liet ik me toch om de drie à vier jaar nakijken, zo ook in februari 2005.
De mammo was snel voorbij en daar was ook niks speciaals op te zien, maar bij de echo van mijn rechterborst kreeg de radioloog een letsel te zien. Op dat moment paniekeerde (verkeerd geschreven waarschijnlijk) ik niet echt en ik moest de volgende dag terugkomen omdat hij die echo in alle rust wilde bestuderen. De volgende dag ging ik terug en hij vertelde me toen dat het er niet zo goed uitzag. Hij heeft toen zelf naar de huisarts gebeld en ik mocht direct komen. De huisarts wist me ook niet direct iets meer te vertellen dus die telefoneerde naar de gynaecoloog en daar kon ik ook direct terecht. Ondertussen liepen de emoties bij mij al hoog op en al wenend ben ik bij de gyn. aangekomen. Ik kon gelukkig direct in zijn kabinet, ik kreeg voorang op iedereen wat me enkele boze blikken opleverde. En daar is het verdict dan gevallen, borstkanker.
Direct werd er naar verschillende afdelingen in het ziekenhuis gebeld voor de nodige afspraken, botscan, scan van de lever, scan van de hersenen, mri, noem maar op het zat er wel bij. Deze onderzoeken zouden in de komende 14 dagen gebeuren.
Deze onderzoeken zijn allemaal goedgekomen en was niks te zien op deze beelden. Na de punctie moest ik nog even wachten en uiteindelijk werd de operatie voorzien op 19 april 2005.
Die operatie is goed verlopen. Ik heb een borstsparende operatie gehad, waarbij wel al mijn lymfeklieren zijn weggenomen. Het herstel ging vlot, zonder echte problemen, alleen is mijn rechterarm een stuk zwakker en minder krachtig, maar daar valt wel mee te leven.
De laatste dag werd er besproken wat de volgende therapie zou zijn. Ik zou chemo en bestralingen krijgen. Zware chemo waar ik idd al mijn haar bij zou verliezen. Dat was even slikken , maar ja , haar groeit wel terug he. Ik moest eerst nog een porth-à-cath laten steken, dat zou de toediening van de chemo wat vergemakkelijken.
In mei werd er gestart met de 1ste van 6 chemo's. De cocktail die ik kreeg was CEF. Vooral van die knaloranje-rode werd ik heel ziek. Tien dagen overgeven was niets, en na die tiende dag begon mijn haar uit te vallen. Ik ben dan naar mijn vadere gereden en heb hem gevraagd om alles af te scheren, korte pijn.
Begin september zat de laatste chemo erin, gelukkig, want ik denk niet dat ik het nog langer had kunnen volhouden.
Ik kreeg een korte rustperiode en dan begonnen de bestralingen 25 keer naar Augustinus voor de bestralingen. Daar voel je niks van, ik werd er alleen ontzettend moe van.
Die bestralingen waren gedaan in november en dan moest ik opgenomen worden voor een 24 uurs bestraling, een irridium therapie. Er werden onder narcose (knappe narcositeur!!!) enkele pinnen door de borst gestoken, die werden gekoppeld aan een machine en die machine zou gedurende 24 uur elk uur een dosis stralen doorsturen. Daar voel je ook niks van, het ligt alleen ongemakkelijk.
Eind december 2005 kreeg ik van de oncoloog te horen dat ik in aanmerking kwam voor in een studie te stappen voor het medicijn Herceptine. Eerst had ik zoiets van o nee!!! , omdat het betekende 28 keer om de die weken naar het ziekenhuis voor een infuus. Maar het positieve, er waren geen nevenwerkingen, alleen vermoeidheid, maar dat had ik toch al. Ik heb dan de knoop doorgehakt en ben begin januari 2006 begonnen aan deze behandeling. Op 3 januari 2007 heb ik de laatste gekregen.
Momenteel gaat alles goed met me. Ik probeer op een rustige manier mijn conditie terug wat op te bouwen.
Ik ben van al de medicatie, cortisone en zo meer ook een 20 kilo bijgekomen, dus die moeten er ook nog af. Ik ben wel drie weken geleden voor de eerste keer terug naar de kapper gegaan, dus dat haar is ook in orde gekomen.
Ons gezin heeft de storm overleefd. Mijn man en ik zijn eigenlijk nog dichter naar elkaar toegegroeid.
Ik was 38 toen ik ziek ben geworden, al mijn kinderen hebben borstvoeding gekregen ( de jongste zelfs 9 maanden), ik rook en drink niet, eet vrij gezond en deed aan sport, dus ik dacht dat er een erfelijkheid moest zijn.
Dit is ondertussen onderzocht, maar er is voorlopig geen erfelijkheid geconstateerd. Ik blijf voorlopig wel in de lijst zitten omdat ze nog niet veel weten over al de genen.
Ik moet er eigenlijk van uitgaan dat ik gewoon pech heb gehad.

Dit was in kort mijn verhaal.

LIeve groeten van Kris.

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 16 mar 2007, 10:21

Hopelijk komt alles in orde met jou!
Moet inderdaad enorm schrikken zijn, vooral als je al iemand hebt moeten afgeven met deze ziekte.

Die 20 kg, trek u dat zeker niet aan!!
Ik ben spijtig genoeg op 8 maand 25 kg bijgekomen door antidepressiva.
Nu ja, ik had het echt nodig en voel mij al veel beter, ook niet onbelangrijk hé!
Achteraf hebben we nog tijd genoeg om aan ons conditie te werken, nu eerst herstellen.

groetjes en succes xxxx

verpleegkundige

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor verpleegkundige » 16 mar 2007, 11:01

ik wens je een spoedige herstel na je zware therapie , hopelijk ben je nu voorgoed vanaf!!!!

veel succes met je familie, je kindjes en je man!

dat is dus wat telt eh? gezondheid en je liefsten om je heen......


Laura

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Laura » 16 mar 2007, 11:06

Beste Kris,

langs deze weg wens ik jou heel veel moed en beterschap toe !


Laura

kate

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor kate » 16 mar 2007, 11:12

Wel, ik vind jou een moedige vrouw, en wens jou nog heel veel moed en
beterschap en nog een prachtig leven.
:)

I.

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor I. » 16 mar 2007, 12:13

Wow Kris, jullie gezinnetje heeft al een heuse storm ondergaan... Met kanker geconfronteerd worden is zeer hard,op welke leeftijd of in welke situatie dan ook...

Mijn oma is gestorven aan borstkanker, mijn tante aan nier/botkanker. Heb dus ook al "gezien" wat kanker teweeg brengt in een gezin...

Zelf ben ik 26 jaar, sinds een jaartje mama en bij mij is enkele maanden geleden het voorstadium van baarmoederhalskanker geconstateerd... Op het nippertje dus en afwachten wat de volgende check-up zegt...

Veel sterkte en moed verder, fijn om te horen dat jullie er als gezin sterker zijn uitgekomen!

Karolien

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Karolien » 17 mar 2007, 16:45

Beste Kris,
hopelijk gaat het vanaf hier alsmaar beter met jou. Ik hoop dat je niet te moe meer bent, iets waar ik eerlijkgezegd heel erg lang last van heb gehad. Mijn eigen schuld volgens de oncoloog omdat ik tussen de behandelingen door steeds ben blijven doorwerken (op drie maanden na)
Hier was het een modulaire tumor in de voet; iets wat ze zelden zien, maar ik had het natuurlijk weer. Alles in orde nu met mij. Ik ben mijn eerste jaar in remissie en alles komt weer op zijn pootjes terecht. Ik ben zelfs zover dat ik stilletjes aan een zwangerschap begin te denken. Mijn oncoloog is nog niet zover maar begrijpt wel dat ik niet meer alle tijd van de wereld heb....
Duimen dus maar zeker en hem van zijn sokken slaan met goede controles...

Veel succes, het doet deugd om een ander zijn verhaal ook eens te lezen;
Karolien

anneleen

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor anneleen » 19 mar 2007, 15:52

Hoi Kris ,
Jouw verhaal laat me ook niet beroerd, dus ik wil je een hart onder de riem steken.
Ik heb veel steun gehad aan de boekjes vol gedichten van "David baird" (in de standaard te koop)
Daar staan zoveel "levenswijze" spreuken in dat je dan echt weet wat in het leven telt.vb

" Je wordt een gelukkig en dankbaar mens,
als je leert kijken met je hart naar het schone dat het leven biedt
en naar het goede dat ook in het lijden geborgen ligt..."
Veel lieve groeten

debbie

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor debbie » 20 mar 2007, 11:25

Ik wens je alle sterkte. dat verdienen je
groetjes

kris (mama van 5)

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor kris (mama van 5) » 25 mar 2007, 18:29

Hey,

Aan iedereen, bedankt voor die lieve berichtjes!!!

Aan karolien, hopelijk gaat jou kinderdroom zo snel mogelijk in vervulling, zodat je die verschrikkelijke periode kan afsluiten.

Veel liefs van Kris.

P.S. ik ben woensdag op controle geweest bij de oncoloog en voorlopig nog alles ok, ik moet juist in juni de mammo, echo en MR laten doen.

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 20 apr 2007, 12:51

veel sterkte

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 19 mei 2007, 20:48

Van harte beterschap gewenst!!!!

S.

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor S. » 20 mei 2007, 15:30

Dit heb ik zopas gevonden en het is toch een opkikkertje (hoop dat je Engels voldoende is).

Survival rate better for breast cancer victims if mother had it too
SEATTLE, WASHINGTON. Women whose mother or sister had breast cancer are at greater risk of developing the disease themselves. It is therefore welcome and somewhat surprising news that these women with a first-degree family history of breast cancer have a much better survival rate if they do get breast cancer than do women with no such family history. Researchers at the Fred Hutchinson Cancer Research Center have just released a report which concludes that young breast cancer victims with a mother or sister who had breast cancer have a 50 per cent lower risk of dying from the disease than do women with no family history of breast cancer. Their study involved 733 non- adopted women born after 1944 who had been diagnosed with invasive breast carcinoma between January 1983 and April 1990. By the end of 1994 (average follow-up was 77 months) twice as many women had died in the group with no family history of breast cancer as in the group where a mother or sister had also had breast cancer. This relationship held true even after adjustment for such other factors as age at time of diagnosis, tumor size, bilaterality (cancer in one or both breasts), and whether or not the women had had one or more mammograms prior to diagnosis. The researchers speculate that the better survival rate may be due in part to the less aggressive nature of the type of tumors common in genetically predisposed women

anouk

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor anouk » 21 mei 2007, 10:31

hoi kris


ik vind je heel moedig , ik heb namelijk ms en weet ook
hoe zwaar het soms is .

wens je al het goede en veel beterschap toe groetjes anouk

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 23 mei 2007, 19:48

hoi Kris

ik wil je langs deze weg erg veel sterkte toewensen, ik ben nu 24 jaar, trotse mama van een zoontje (morgen wordt hij 2 jaar!), 4 jaar terug ontdekte ik een knobbeltje in mijn borst en de wereld stond echt letterlijk stil, gelukkig bleek het na alle onderzoeken om een goedaardig gezwel te gaan.
veel beterschap!!!!!

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 28 jun 2007, 09:49

up

griet

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor griet » 02 jul 2007, 12:40

Hoi Kris,

ik ben 28, mama van twee dochterjes (de jongste 3 maanden, de oudste 3 jaar). Drie weken geleden is bij mij ook het verdict 'borstkanker' gevallen. Alle onderzoeken ondertussen achter de rug en morgen start ik met mijn eerste chemo. Drie keer om de drie weken CEF, daarna nog eens drie keer om de drie weken een combinatie van taxoteer en herceptine (tumor is HER2 positief). Na deze chemo volgt een operatie en dan bestralingen. Ik lees in jouw verhaal veel gelijkenis met het mijne (vooral wat de CEF en herceptine betreft). Graag had ik je nog wat vragen gesteld. Heb je misschien een emailadres waarop ik dit kan doen?

Alvast bedankt,

Griet

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 02 jul 2007, 13:29

weer een jonge mama met BK. Mijn dochter,begin de dertig, moeder van 3 kleine kindjes is verleden jaar in behandeling geweest voor BK. het was géén hormoongevoelige kanker, maar wel een klein, agressief knobbeltje. gelukkig in het beginstadium ontdekt. veel goeie moed!

voor griet

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor voor griet » 03 jul 2007, 16:43

Ik heb net je bericht gelezen. Veel sterkte! Ik hoop dat je de eerste chemo goed verteerd.

Ik zal je even mijn mailadres geven blossom0407@hotmail.com

Me

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Me » 04 jul 2007, 08:41

Aan Griet:

Hoe hebben ze bij jou ontdekt dat je borstkanker had?



griet

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor griet » 04 jul 2007, 10:11

@kris: bedankt voor je email-adres, mail komt er aan!

@Me: In de laatste periode van mijn zwangerschap heb ik een knobbeltje gevoeld. Ik heb hier niet direct iets van tegen de gyn gezegd vermits ik wist dat de combinatie zwangerschap en mammo niet al te gezond zou zijn voor mijn baby. Bovendien had ik vlak voor ik zwanger werd van mijn oudste dochtertje ook een knobbel, maar dan in de linker borst. Dit bleek goedaardig te zijn, een fibroadenoom, en was zelfs na de bevalling en 5 maanden borstvoeding kleiner geworden. Ik was er dus ook deze keer redelijk gerust in.
Na de bevalling van mijn jongste (13 april) heb ik wel aan de gyn vermeld dat ik een knobbeltje voelde. Zij heeft hier dan even aan gevoeld en was er ook gerust in. Vermits ik toch 6 weken later op controle moest komen stelde ze voor om dan een echo te laten nemen. Ik ben dan een afspraak gaan maken voor 13 juni (kon niet vroeger). Even spookte het dan wel door mijn hoofd of dit niet 'te laat' zou zijn, maar ja, dan neem je je maxi cosi op en ga je op je roze wolk naar huis hé.
Na 3 weken borstvoeding geven heb ik een borstontsteking in de rechter borst gehad. Toen heb ik er ook even aan gedacht om te stoppen met de borstvoeding en eerst het knobbeltje te laten onderzoeken maar de ontsteking genas vlug en ik genoot zo van de borstvoeding dat ik dan toch maar heb gewacht tot mijn afspraak met de gyn.
13 juni heb ik dan een echo laten nemen, vervolgens een mammo en onmiddellijk hierna moest ik bij de gyn komen die vertelde dat de radioloog en zij wel erg verontrust waren en een punctie wilden laten doen. Daar zit je dan op je roze wolk hé...terwijl in de gang een baby en een kleutertje op je wachten...
De dag nadien, donderdag, is de eerste punctie genomen en het vervolg...dat heb je hierboven al kunnen lezen...

En ik die dacht dat borstkanker enkel was voor vrouwen boven de 50! Jong en naïef zullen we maar denken zeker????


Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 04 jul 2007, 12:59

als je op zo'n jonge laaftijd borstkanker krijgt, kan het zijn dat je het defecte gen BRCA1 hebt. na je behandeling zou ik toch es langsgaan bij een geneticus.Moest je het defecte gen hebben, zullen één van je ouders het ook hebben en ev als je zussen of broers hebt, hebben ze 50% kans om het ook te hebben. Ik zeg dit niet om je schrik aan te jagen, alleen weet je dan dat je om de 6 maand extra controle moet doen van borsten én eierstokken. Ik hoop voor jou dat de behandeling draaglijk mag zijn.

kris (mama van 5)

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor kris (mama van 5) » 06 aug 2007, 10:01

Ik heb net men onderzoeken achter de rug (mamma, echo, scan, mri) en alles was in orde!!! We kunnen weer even verder en pas in januari moet ik terug op controle.

Aan de persoon hierboven, het genetisch onderzoek heb ik al achter de rug, en er is voorlopig niets gevonden dat wijst op een erfelijke bepaling.

Groetjes Kris.

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 30 nov 2007, 16:18

up

Gast

RE: mijn verhaal in het kort

Berichtdoor Gast » 25 dec 2007, 14:22









tis toch allemoal iet zunne


Terug naar “Borstkankerforum”