signaaltransductiestoornis

Carolien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Carolien » 13 apr 2007, 08:57

Hallo allemaal,

gisteren een dagje Plopsaland en vandaag een dagje kinderarts :( . In Plopsaland was het wel leuk. Het waren lerarendagen en het was net of heel Belgie beslist had om op die dag naar De Panne af te zakken. Een uur filileed voor we er waren. Eerst hebben we wat rondgekeken en zijn we naar het bos van Plop geweest. Een half uur aanschuiven maar onze meid amuseerde haar op papa's sterke schouders. Ze was heel fier om de stang vast te houden op mama's schoot maar de ploppoppetjes intereseerden haar minder om niet te zeggen niet. Daarna gaan eten bij meneer Spaghetti waar het heel rustig was. De spaghetti smaakte moet ik zeggen. Daarna zijn we drie kwartier gaan aanschuiven bij de konijntjes en dat was echt wel een schot in de roos. Ze zat te lachen van plezier. Bij de theekopjes viel het aanschuiven mee (zo'n kwartiertje) en dat vond ze ook wel leuk. Daarna naar de paardemolen waar mama haar persé op een paard wou zetten. Aanvankelijk vond ze dat paardje echt wel leuk maar toen het op en neer begon te gaan werd ze bang. Eraf dus en ons op een stoeltje gezet. We zagen toen al dat ze moe werd maar tegen beter weten in naar de balonnen... iets wat ze gelaten en half slapend heeft beleefd. We zijn dan iets gaan drinken (3,25 euro voor een pintje slik) en daar viel ons prinsesje prompt in slaap. Na een half uurtje dutten was ze er gelijk weer door en gingen we naar de vaat. Dat vond ze ook nog leuk. We wilden dan nog eens naar de konijntjes maar er stond daar weer zo'n lange wachtrij dat we beslist hebben om naar huis te gaan. Thuis gekomen deed ze plots "raar", we maten haar koorst en ze had 38°. Ze was ook stikkapot. Ze viel in slaap waar ze zat, waar ze lag. Eten wou ze ook niet meer. Vanmorgen had ze 37,2° maar ik vertrouw het zaakje niet en ga dus naar de kinderarts.

Haar NF-walker werd besteld en we zijn van plan om hem tijdens de week in school te zetten en tijdens het weekend mee te nemen naar huis. Zo kan ze ook op de speelplaats spelen in plaats van de hele tijd in de buggy te zitten. Ik moet het wel nog eens overleggen met de kinesiste van school. De privékiné zegt ook dat de controle over haar staan fel begint te beteren... toeval of niet met die NF-walker.

Lotte is 94 cm en weegt 12,4 kilogram. Ze zit dus ook op de laagste curves. (p3 en p10 dacht ik) maar ze volgt die curves wel en dat is goed. Ik heb bij prof Jaeken de vorige keer opgemerkt dat ze zo'n kleine voetjes heeft (maat 22) maar hij leek dat niet opmerkelijk te vinden.

De kiné heeft bijna gedaan. Ik zal proberen nog wat fotootjes te posten.

Groetjes en dikke knuffel aan jullie schatjes

Carolien

Attachment : DSC00345.JPG

Carolien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Carolien » 13 apr 2007, 09:28

op de theekopjes

Attachment : DSC00352.JPG

Carolien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Carolien » 13 apr 2007, 09:32

Op de paardenmolen... het is de laatste want Lotte roept...

Groetjes

Carolien

Attachment : DSC00366.JPG

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 13 apr 2007, 10:38

@Carolien,

Ben blij dat Plopsaland meegevallen is, al heb je zelf ook gemerkt dat het (nog) niet echt iets voor onze kindjes is he. Al die figuren kennen ze niet, de meeste attracties zijn niet geschikt en ook voor ons is het niet makkelijk he om er rond te lopen. Maar afin, ik ben al blij dat ik nu ook eens (echt) over Plopsaland kan praten... ik hou de schijn wel hoog hoor tegen anderen, heb niet gezegd dat het eigelijk tegengevallen is en niks voor ons meisje...
Hopelijk is Lotte niet te erg ziek! Ik zou me in jou plaats niet te veel zorgen maken, 38C is nog geen koorts he, is misschien (hopelijk!) gewoon van vermoeidheid geweest. Maar zou met het weekend voor de deur waarschijnlijk toch ook eens langs de dokter passeren.

Al die jarigen hier! Alvast een dikke proficiat voor iedereen!
Morgen moeten wij naar het feestje van ons neefje, ben eens benieuwd...

Heb deze week al kunnen genieten van mijn verlof, het mooie weer heeft daar veel aan gedaan. Hoe raar het ook klinkt en hoe graag ik Julie ook zie, ik zal blij zijn dat het maandag weer school is, weer de vertrouwde routine en de zorgen kunnen delen, niet constant in functie van Julie leven... Begrijpen jullie wat ik bedoel?

Karin

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Karin » 13 apr 2007, 12:24

Hey allemaal,

Goh het ziet ernaar uit dat het een prachtig weekend gaat worden en blijkbaar heeft dit toch wel vat op mijn hum, heb vandaag een goede dag, dus op naar het weekend (mmm heb vrienden uitgenodigd en de barbeque lonkt reeds).

Dorien, mag ook ik u hartelijk feliciteren met deze mijlpaal. Kan me ook nog goed herinneren dat ons jenske zat (pas op zijn 2 jaar ongeveer) dus euforie alom, goed zo. Tvolgende waar ik toen ontzettend blij mee was is dat hij van lig naar zit kon komen (vermoeiend voor hen hoor), zaaaalig was dat.

Hey Carolien, leuk dat plopsaland zo goed is meegevallen, trouwens leuke fotos! Kdenk niet dat ons jens veel belangstelling voor de attracties zelf zou hebben (heeft ook niet het idee om zich vast te houden aan iets) maar hij zou wel genieten van het rondkijken en dan vooral naar de mensen. Soms wel grappig hoor, vb in een taverne is hij echt meestal de obers aan het bespieden en volgt hij hen tot ze weg zijn :-).

Bregt maf he als je je kindje plots in zo een spul ziet staan en dan merkt dat ze echt wel groter worden he (ons jens nu bijna 3, ongeveer 92 cm en een 12-tal kg) en als hij vb in zijn staanplaat staat vind ik da ongelooflijk schattig dat ik zijn achterkant eens zie (wa een schattig poepke). Nu kan hij ook een beeeeetje stappen (eerder meer de beentjes in de lucht gooien en n'importe waar zijn voetjes neerkomen maar hij geraakt vooruit) en als we hem dan tussen ons nemen, echt wel maf (en dus groot).

En Vera, dat klinkt helemaal niet raar da je uiteindelijk toch even stiekem verlangt naar de vertrouwde routine. Vb gisteren is ons jens bij ons thuis blijven slapen (te onnozel om zover heen en weer te gaan) en heb geprofiteerd om met een vriendin af te spreken en bij te zwetsen (heeerlijk). Thuis om 22h20 en mijn vriend kwam ook net aan, impulsief in de auto gesprongen en naar Antwerpen gereden voor een wandeltje, terrasjes zaten nog goed vol. Vroeger deden we dit dikwijls en voelde me plots terug heel even jong. Ik wist dat ons jens goed was dus deed me echt deugd. Dus kan je heel goed begrijpen.

Heb ik al gezegd dat ik vrijdag (20e) voor de eerste maal naar de controle arts moet voor het verhoogd kindergeld, kweeget het is laat maar ik kwam er nog niet echt (mentaal dan) aan toe. Ben eens benieuwd hoe dat gaat verlopen.

En dan 24e nog eens naar prof Jaeken, hij gaat nog eens wat nauwgezetter kijken naar de bloedplaatjesfunctie, ga zeker meer uitleg vragen want dat begrijp ik allemaal niet, maar ja het is misschien weer een doodlopend weggetje he.

Kzou zeggen geniet enorm van jullie weekend en jullie prutsen!
Veel groetjes, Karin.

Dorien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Dorien » 13 apr 2007, 13:30

hallo allemaal,

Caroline, top dat plopsaland zo goed is meegevallen, denk ook dat de koorts misschien van de vermoeidheid komt (nu ja, dat hoop ik)
heel mooie foto's trouwens!

Vera, heel begrijpelijk dat je je zo voelt, kan me goed inbeelden dat je met volle teugen genoten hebt van het "thuis-zijn" maar zoals je zegt, daar sta je er "alleen" voor, in school kennen ze haar ook door en door he!

Karen, maak je maar niet te veel zorgen voor die controle-arts, ik vind dat zo iets absurds, een dokter die op een of andere manier gaat beslissen of de proffen in leuven wel gelijk hebben...
vond het een ambetant gesprek, maar eigenlijk is dat iets waar we ons boven moeten stellen he. Had het vooral moeilijk met het zwart op wit zien van al die verslagen van al die proffen en dan beseffen dat er echt wel een probleem is...
Wij hebben uiteindelijk 11 punten gekregen, gebaseerd op een heel aantal factoren, nu moet ik wel zeggen dat het ziekenfonds al beroep heeft aangevraagd omdat je vanaf 12 punten meer terugkrijgt van hen...
Het is allemaal zo een papierenrompslomp, om gek van te worden soms!

Ik heb net Jaeken nog even aan de lijn gehad, Casper zijn urinestalen waren op in Leuven en mijn zus is er voormiddag opnieuw gaan binnen brengen;...
wat vera daar zegt van dat doodlopend weggetje, wij (en onze kinderarts) hebben ondertussen gezegd dat we niet meer willen weten als ze "denken" dat ze iets hebben, zo was Casper eerst een dwergje, een maand geleden had hij een aandoenining die maar 5 mensen op de hele wereld hadden, en ondertussen is het god weet ik wat, elke keer zo een slag die je probeert te plaatsen en tegen dat je de naam kan uitspreken is het weeral iets anders, om gek van te worden dus!!!
Hebben de 30e afspraken opstaan met de neuroloog en pneumoloog en zal dan ook nog eens naar Jaeken vragen, ja ook Frijns bellen om dan even langs te komen bij Casper, want die hebben we ook al tijdje niet meer gezien...

En ja het wordt een zalig weekend, we gaan seffes al met een deel kameraden terassen, nemen Casper gewoon mee, en als hij het beu is gaan we naar huis!

geniet ervan dames

Dorien

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 13 apr 2007, 19:57

@Carolien
Leuke foto's!!!!!
Hoe gaat het nu met onze zieke? Hopelijk was het loos alarm!

@Dorien,
Nog vergeten om je een superdikke proficiat met Casper zijn superprestatie!!!!!!!!!!!

@Bregt,
Proficiat met je aanstaande tante-schap! Is niet altijd makkelijk om blij te zijn maar als je ziet dat alles ok is dan is het toch ook een grote opluchting hoor! We duimen mee voor een gezond neefje of nichtje!!!

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 15 apr 2007, 11:43

Gisteren was het feestje voor de 3de verjaardag van ons neefje. Was blij dat het zo'n mooi weer was, we hebben de hele tijd buiten gezeten en genoten van het zonnetje.
De andere kindjes liepen de hele tijd in de tuin, ze speelden echt goed samen ondanks het soms grote leeftijdsverschil (tss 3 en 15 jaar), ben daar een beetje van geschrokken dat dat al kon op die leeftijd.
Af en toe kwamen ze eens naar Julie kijken op haar matje, ze bleven nooit lang maar Julie vond het wel fijn. De jarige vond dat zijn babybroertje en Julie samen op de mat moesten liggen 'de baby's samen' zei hij...
Het moeilijkste moment voor mij was het openen van de pakjes, hij kreeg veel speelgoed, dingen waaraan ik nooit zou denken om te kopen. Hij kent ook iedereen, tantes, nonkels, grootouders en overgrootouders. Hij weet perfect wie wie is en wat ze gegeven hebben. Ik kreeg even een krop in mijn keel toen ik naar Julie keek met haar knisperboekje op de mat...

Ik heb een goed gesprek gehad met mijn schoonzus, ze vertelde me dat ze ons eigelijk wel bewonderd, hoe we omgaan met Julie, met hun kindjes, met het dagelijkse leven,... Ze zei dat ze niet wist of ze het wel zou aankunnen. Veel keus heb je niet he...
Ze heeft me ook toevertrouwd dat het niet te best gaat met haar sinds de bevalling. Ze is sinds een paar weken in behandeling bij een psychiater voor een postnatale depressie en moet anti depressiva slikken. Haar arts heeft serieus getwijfeld om haar te laten opnemen. Het moet blijkbaar ernstig zijn...
Ik wist niet hoe ik moest reageren, ze zei dat bijna niemand het wist en nam me dus echt in vertrouwen. Ze moet zeker nog een paar maanden thuisblijven van het werk van haar dokter. Ik vind het natuurlijk vreselijk wat ze doormaakt, ookal weet ik niet precies wat het moet zijn om een depressie door te maken. (kan je volgens mij enkel als je het zelf meegemaakt hebt)
Maar toch maakt het me ook een beetje kwaad, ze heeft verdorie alles waarvan ik droom, 2 gezonde en gelukkige kindjes!
Ik heb haar gezegd dat we voor hen klaarstaan en ook voor de kindjes als dat nodig zou zijn. Ze was opgelucht dat ze het tegen me had verteld.
Ik weet echt niet wat ik nu moet zeggen of doen... ben wel blij dat ze me in vertrouwen heeft genomen en dat ik het niet via via moet vernemen.
Heeft iemand ervaring met zo'n dingen? Wie kan me goede raad geven?

Ik zie dat het een heel verhaal geworden is, sorry daarvoor!
Ga vlug aan het eten beginnen, Julie is een beetje aan het 'trunten'

geniet nog van het zonnetje!
Vera

Dorien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Dorien » 17 apr 2007, 15:36

Hallo iedereen,

Het is duidelijk dat iedereen terug aan het werken is...

Hoe gaat het met iedereen?
Hier alles gewoon, Casper zit aan zijn zoveelste fles antibiotica, heel het weekend ambetant geweest en koortsachtig, gisterenmorgen dan toch maar naar de apotheker gegaan, hoop dat het seffes beter is als ik hem in de creche moet gaan halen.
Moeten pas om 19u30 naar de kine vandaag, dat zal hij wel niet zo plezant vinden, maar ga zijn badje ervoor geven dat hij in de auto in slaap kan vallen als we terug komen en dan bedje in...

@vera,
kan me inbeelden dat je niet goed weet hoe je moet reageren op je schoonzus, mijn zus heeft ook ooit een zware depressie gehad, en merkte op de duur dat wat we ook zeiden of deden ze toch haar gedacht had, maar zoals je zei, er zijn voor haar en dat laten merken is al heel veel hoor...
Heb dat ook wel soms, als ik mensen die gezonde kinderen hebben hoor klagen over iets, zo van, maar hemel toch, waar jaag jij je in op...
Maar heb ondertussen wel voor mezelf gezegd dat iedereen zijn eigen eilandje heeft met hun eigen problemen die voor hun belangrijk zijn, en we beslissen (helaas) niet op welk eilandje wij leven...
En zoals je zegt, zoveel mensen die zeggen, hoe doen jullie dat toch? maar het is niet van hoe we het doen, we moeten het doen, en doen er alles voor om ook onze spruitjes groot te brengen met heel veel liefde... (denk soms zelfs daarom met met meer liefde)


Barbara

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Barbara » 17 apr 2007, 15:39

Hoi Vera en de anderen,

Best wel moeilijk hé zo'n situatie. Het is idd zo dat als je een depressie niet zelf mee maakt, dan kan je dat niet begrijpen. Gisteren kreeg ik van een vriendin (die in een echtscheiding zit) ook een heel verhaal over een sluimerende depressie en eigenlijk weet ik ook niet goed hoe hiermee om te gaan. Later praten zeker? en zonder te oordelen zekers?
En gisteren zijn we ook op consult geweest bij Jaecken. Niets nieuws onder zon, zoals ik wel had verwacht. Was erg blij met de vorderingen, verwonderd over het feit dat ze altijd een erg lage lichaams temperatuur heeft en verder even vriendelijk als altijd, doch niet erg veel van zegs. Ons Laïs heeft de hele tijd gebruld en wou enkel in de buggy zitten met als één doel: zo rap mogelijk terug naar de auto. Voor één keertje is de bloedafname erg vlot gegaan, oef!

groetjes en tot later,
Barbara
Nb: nog een kiekje van m'n schatje!


Attachment : P2190070.JPG

Gast

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Gast » 17 apr 2007, 15:42

en nog eentje:)

Attachment : P2190069.JPG

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 18 apr 2007, 09:38

@Carolien,

Alles in orde met jullie??? Hopelijk is alles prima met jullie kleine meid en is ze niet meer ziekjes!!!

Dorien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Dorien » 20 apr 2007, 09:08

Hoi allemaal,

Het is hier zo rustig op het moment, ga er maar van uit dat geen nieuws, goed nieuws is, allé dat hoop ik echt!

Hier alles wel ok, heb het gevoel dat ik veel rustiger ben sinds onze Casper kan zitten, weet eigenlijk niet juist waarom, want voor de rest is alles hetzelfde en zit die onzekerheid er nog altijd...maar toch.

Dit weekend is het groot feest, dinsdag wordt hij 1 jaar maar we vieren het al zondag met mijn kant van de familie en dinsdag komen dan een deel kameraden en mijn man zijn kant van de familie... drukke dagen maar kijk er zo naar uit...
zo 1 jaar worden is toch speciaal he...
hoop wel dat ik niet te fel ga terugdenken aan 24 april vorig jaar (heb een heel zware bevalling gehad met uiteindelijk spoedkeizersnede en Casper die enkele dagen in de couveuse lag en vanaf toen het nieuws van de te korte armpjes en ga zo maar door)
maar hoop dat dit een nieuwe start is met een jaar zonder al te veel ziekenhuis in en uit... en wie weet wel een antwoord van onze aller vriend Jaeken :-)
och ja, zullen wel zien he, maar eerst en vooral zondag kaarsje uitblazen en lang zal hij leven zingen!

groetjes

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 21 apr 2007, 12:59

MEGA NIEUWS!!!!!!

Julie heeft vanmorgen een paar seconden helemaal alleen en zonder steun gestaan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ik ben nog altijd heel emotioneel...zo'n overweldigend gevoel!
Wilde dit vlug met jullie delen maar ga mn dochter nog wat vertroetelen in de tuin met dit mooie weer!!
groetjes Vera

Karin

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Karin » 22 apr 2007, 13:01

Vera,

Goh waaaaaaaaaauw dat is inderdaad supermega !!
Zalig, geniet ervan geniet ervan, en ook van het zalige zonnetje vandaag.

Wou zeker en vast Julie nen dikke proficiat wensen en uiteraard ook aan de trotse ouders :-).

Veel groetjes,
Karin

Dorien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Dorien » 23 apr 2007, 13:18

Yooooohooooo!

Geweldig he, kan me inbeelden dat je er ondersteboven van bent, toen Casper verleden week kon zitten heb ik een hele week geglunderd!

Geniet er maar van, en nu elke keer een beetje langer, wie weet!


Barbara

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Barbara » 24 apr 2007, 14:35

Joepieieieieieie,
wat een overweldigend gevoel hé!!!!
Heeft ze ondertussen nog alleen rechtgestaan???
Geniet er maar van hé!

Carolien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Carolien » 24 apr 2007, 19:40

Hallo Vera,

PROFICIAT!!!!!!!!!!! Wat goed!!!!!!!!! Geef haar maar een dikke knuffel van Lotte en mij!!!!!!

Lieve groetjes

Carolien

Vera

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Vera » 27 apr 2007, 22:08

mama's,

ik zal jullie een tijdje moeten missen.
Mijn mama is woensdagnacht totaal onverwacht overleden aan een hersenbloeding. Ze was amper 53! Ik vind er geen woorden voor en kan het zelf nauwelijks geloven... Zo onrechtvaardig!

Ik wilde jullie dit gauw even laten weten.

Tot later misschien,
Vera

Carolien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Carolien » 28 apr 2007, 09:10

Vera,

wat verschrikkelijk... ik heb het gisterenavond gelezen en je bent echt nog geen moment uit mijn gedachten geweest... ik wens je veel sterkte om deze moeilijke tijd door te komen... als ik iets zou kunnen doen, laat het me weten...


Lieve groetjes

Carolien

Karin

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Karin » 04 mei 2007, 16:49

Hey hallo allemaal,

Vera,
Je bent enorm veel in mijn gedachten, ik hoop echt dat je je overeind kunt houden, tracht kracht te zoeken in je familie en in je fantastische dochtertje.. Kleef met je mee.

Hier bij ons niet veel nieuws onder de zon, enkel vorige week was wel wat druk.
Moest naar de controle arts met ons Jenske en ja wadde dat was wel straf. Ben daar misschien 15 minuutjes binnengeweest en in al die tijd heeft die dokter misschien wel 3 keren 2 seconden naar ons Jens gekeken. Schandalig.
Was constant aan het schrijven en was echt stil. Vroeg enkel vanaf wanneer hij privé kiné kreeg, vanaf wanneer hij naar MPI ging en of hij al kon stappen.
Dat was het. Daarna vroeg ik hem naar het verdere verloop, uiteraard puur uit interesse en die gaf mij al zo een blik van 'gij geldwolf' en heb dan gezegd dat het mij allemaal weinig uitmaakt en dat ik daar véél liever niet had gezeten.
Daar schrok hij wel effie van precies want dan begon em ineens te babbelen.

En dan paar dagen daarna nog eens naar ons aller Jaeken geweest, pfff het was weer superlang wachten geblazen. Met een uurken vertraging mochten we eindelijk binnen, hij zei dat hij steeds meer vermoedde dat ons Jens in de groep van de signaalstransductiestoornissen zat en dat hij hiervoor nog wat meer bloed nodig had. Dan begon de miserie pas echt, een moe en hongerig mannetje waar ze nog bloed uit willen prikken. In armpje ging niet, dan maar in handje maar stak nie goed dus kwam er maar mondjesmate uit. Grrrrrr. Lieten ze die staaltjes nog vallen, alle goe is dat blijkbaar heel stevig, oef.

In de namiddag diezelfde dag had ik dan ook nog eens een afspraak in het MPI gemaakt met de logopediste om het autisme-gedeelte van ons Jenske te bespreken. Nog steeds wat onder de indruk van het Leuven-avontuur naar daar gereden, val ik toch wel niet in panne met mijn auto zeker, straf he.
Dus uiteindelijk in schooltje geraakt en dan nog zo een zwaar gesprek, hmhm was niet 1 van mijn topdagen eerlijk gezegd. Daarna wel een zwaar gevoel of er een blok beton op je lag maar ja da gaat weg he.

Maar ik moet wel zeggen dat ik de laatste weken vind dat ons manneken goed zijn best doet, hij begint nu eindelijk een heel klein beetje te verstaan en tracht soms zelfs iets duidelijk te maken. Qua communicatie is dat al enorm veel waard he. Hij begint zelf een mini-beetje met zijn lepeltje te eten (scheppen is nog wel iets te moeilijk), drinken blijft nog steeds het grootste probleem maar lukt ook al wa beter.
Hij is ook wel wat lijflijker aan het worden, echt dankbaar ben ik daarvoor. Vb vanmorgen lag hij mss wel 5 seconden (is echt veel hoor) stil tegen mij aan, man ik smelt gewoon he.

En Barbara, jullie verlengd 'alleen' weekendje komt korterbij zeker? Alvast veel plezier!

Carolien, is Lotte nog steeds enthousiast in de NF-walker?

Dorien, leuke eerste-verjaardag gevierd?

Allé ga jullie niet verder vervelen, het weekend begint zo dadelijk se, profiteer ervan!
Groetjes, Karin

Bregt

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Bregt » 06 mei 2007, 20:10

Hallo allemaal
@Vera, voor zou je eens komen piepen ... veel sterkte. Hopelijk vind je veel steun bij je gezin, familie en vrienden. Hopelijk kunnen onze verhaaltjes uw verdriet even doen wegebben.....

Hier gaat alles goed. Imke is de laatste tijd echt enorm veranderd in haar doen en kunnen. Heel sociaal geworden, kan echt leuk lachen en vragen dat we met haar spelen ('wipt' ontzettend graag in de zetel of springkasteel) en staat sinds kort heel graag recht. Ze probeert zelf recht te komen maar heeft nog niet door dat ze daarvoor haar voetjes moet zetten en zich afduwen. Maar als ze onze vingers vasthoudt en haar voetjes staan toevallig goed, dan trekt onze flinke meid zich recht. Gaan zitten is dan wel nog een probleem... ze weet nog niet hoe dat moet. Aan de vingers blijft ze zich stokstijf naar achter houden .... niet direct ideaal om dan los te laten :) . Ze is wel nog heel wankel in haar heupen maar dat zal ook wel nog verbeteren. Het grote probleem blijft haar speelgedrag. Alles nog vooral met 1 hand en direct naar de mond. Maar ja, niet alles kan tegelijk verbeteren hé.
Hier ook nog enkele foto's (ze is 2 weken geleden verjaard....)
Groetjes
Bregt

Attachment : Verjaardagsfeestje Imke 2007 008.JPG

Bregt

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Bregt » 06 mei 2007, 20:12

nog eentje

Attachment : PICT0022.JPG

Dorien

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor Dorien » 07 mei 2007, 10:09

Hallo iedereen,

Vera, heel veel sterkte toegewenst...
Zit er al dagen mee in mijn hoofd, en het enige wat ik dan kan denken, de wereld is niet eerlijk verdeeld he!

Hier eigenlijk alles wel ok, zijn verleden week maandag op controle geweest in leuven bij neurologie en pneumologie.
Neurologie was alles ok, alleen zijn grove motoriek niet, maar ja, dat weten we he.
Pneumologie was ook ok, hebben ons aangeraden al de medicatie terug te nemen (omdat zijn luchtwegen weer wat belast waren) hebben dat dan ook braaf gedaan en vrijdag had hij het toch weer zitten he, 39.6° koorts, dokter in allereil naar de creche laten gaan, en hij heeft (weeral) een zwaar bronchite!
Weeral maar antibiotica en een paar dagen van bijna niks eten en afvallen...
Ze hebben in Leuven ook allergie-testen gedaan, maar die waren allemaal niks.

Jaeken was er maandag niet, dus weten nog niet meer van de laatste urineonderzoeken, gaan volgende week nog eens bellen hoe het zit.

Casper's verjaardag was heel tof, hij vond al de aandacht geweldig en de gateau nog beter! Hij heeft een heel stuk alleen opgesmult, heel gezicht hing vol, echt super om te zien.
Sinds hij kan zitten doet hij ook niets liever dan potjes in elkaar steken, en terug uithalen, uren is hij daarmee bezig, echt schattig om te zien.

Als je hem eens wilt bewonderen, surf dan maar eens naar www.iniminie.beebiesite.be staat ook ons hele verhaal enz op!

Groetjes allemaal

barbara

RE: signaaltransductiestoornis

Berichtdoor barbara » 08 mei 2007, 13:57

Hallo,
even snel nog eens iets van me laten horen terwijl ik op de thuisbegeleidster wacht.
Moest je meelezen Vera, weet dan dat je ook hier sterk aanwezig bent. drie jaar geleden hebben wij ook even plots afscheid moeten nemen van de papa van mijn echtgenoot... het was een zware dobber, maar dat hoef ik je natuurlijk niet te zeggen... Ik hoop ondertussen dat Julie de pret van het rechtstaan verder heeft mogen ervaren en dat ze jullie mooie momenten blijft geven in deze periode van verdriet.
Dorien,
ben even gaan piepen op je webstekje...echt leuk. Hij genoot idd van zijn verjaardagstaart hé:) Nu was ik wel aan het twijfelen over zijn leeftijd?
Wat je ervaring op neurologie en pneumologie betreft: t'is en het blijft toch altijd kl**** hé. En dan weer hoge koorts. Je zal wel blij zijn dat het weer door is zekers!
Karin, jij hebt daar wel eens helse dag meegemaakt zeg


oei de deurbel,

tot later!


Terug naar “Handicap”