mijn lieve ellen

sandra

mijn lieve ellen

Berichtdoor sandra » 25 nov 2007, 18:09

dit berichtje is een eerbetoon aan mijn dochter ellen op 27november zal het 3jaar geleden zijn dat ze samen met haar papa in een brutaal ongeval om het leven kwam ze was 8 een heel lief sociaal en gevoelig meisje geliefd bij iedereen,in haar klas,bij de majoretten, bij de klj,wat er nu nog over blijft is leegte,pijn,en onbegrip.maar ook veel liefde geluk en dankbaarheid dat ik haar 8j3maanden en 3 dagen bij haar bij me mocht hebben...een van de moeilijkste dingen zijn dat ik haar niet kan zien opgroeien terwijl ik haar klasgenooten bijna dagelijk zie omdat ik in de school werk waar ze nu in het 6de leerjaar zitten, het worden al echte dames terwijl ik mijn ellen altijd blijf zien als een kindje maar dat is normaal denk ik.ze missen haar allemaal en op hun graf liggen altijd mooie knutselwerkjes verse bloemen,gedichtjes en zelfs staan er trofees die de mojoretten behaald hebben van allerlei kampioenschappen(mercie krista) .nu bijna 3 jaar later doe ik met je zusje eva de dingen die ik toen met jou deed en elke keer bij speciale gelegen heden zegt ze dan dat deed je met ellen ook he mama...en dan is er nog je broer die is al grooter dan ik hij praat niet echt graag over jou en papa maar mist jullie ook elke dag meer en meer.zo mijn ellebelleke mama wou dit gewoon even kwijt na het lezen van de berichtjes van andere mama,s en papa,s.ik wil iedereen sterkte en veel moed in de toekomst wensen.veel liefs sandra

P.

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor P. » 25 nov 2007, 20:51

Ik wens je veel sterkte bij dit dubbel verdriet.
Ik moet er niet aan denken dat het mij zou overkomen, tegelijkertijd je kindje en je partner verliezen. Maar ja, het kan en wat dan ... Dan stort je wereld in elkaar.
Ik wens je ook nog veel geluk in je verder leven en met je twee kinderen. Je hebt het verdiend na dit alles.

chris

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor chris » 26 nov 2007, 00:52

Hallo Sandra

Ik ben er stil van

Heeel veel sterkte

Lieve groetjes

Chris

Liesbeth

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Liesbeth » 27 nov 2007, 18:14

Dag Sandra,
Ik ben er net als Chris ook stil van geworden. Mijn dochter wordt 8 in december en ik kan me een leven zonder haar niet voorstellen ...
Ik zit hier met tranen in de ogen. Ik heb een zus verloren, dus ik weet wat afscheid nemen is en wat zo'n verlies betekent, doch een zus is nog geen kind, dat besef ik ook wel. Jouw verdriet moet nog veel erger zijn .. en soms ik dat mijn verdriet om mijn zus het ergste is ...

Mijn gedachten gaan uit naar jou en je lieve dochter (en naar je man en je zoontje).

Een knuffel.

Gast

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Gast » 27 nov 2007, 18:16

Hey Sandra,
Wat een verschrikkelijk iets wat jij hebt moeten meemaken...
Ik wens je heel veel sterkte toe en weet dat je man en je dochtertje toekijken...
dikke zoen,
G

L.

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor L. » 27 nov 2007, 20:48

Beste Sandra,

Ik herinner mij nog heel goed je verhaal, ik heb je in het begin gevolgd. Ik vind het zo verschrikkelijk! Ik wil je heel veel sterkte toewensen!!!

Normaal heb je bij zo een groot verlies de steun van je partner nodig, maar die had je op dat moment ook niet en dat moet zwaar zijn! Ik hoop dat je met je verdriet ergens terecht kan en dat je er nog kan over praten!

Heel veel sterkte lieve Sandra!


akela

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor akela » 28 nov 2007, 15:31

Ook ik word er stil van. Zoveel verdriet dat jij moet gekend hebben, onmenselijk gewoon. Heel veel sterkte bij het opvoeden van je andere kinderen. Het lijkt me heel moeilijk om je sterk te houden voor hen, maar als ik je verhaal hoor, lukt je het wel wonderlijk goed!

Veel moed nog!!

Petra

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Petra » 28 nov 2007, 21:27

Ook van mij heel veel sterkte, ik was een half uur na het ongeval daar ter plaatste, ik zal de omstandigheden waarin het gebeurt is nooit vergeten heel mijn leven lang.
Petra - Blauberg

zussie

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor zussie » 28 nov 2007, 22:39

Mama van Ellen, heel veel sterkte aan jouw en je kindjes. Je kind verliezen is het ergste wat er bestaat, als je dan ook nog tegelijkertijd je partner verliest..., meisje wat moet dat moeilijk zijn.
Ook voor je kindjes, hun papa en zusje verliezen, er zijn gewoon geen woorden voor het verlies van geliefde, en helemaal niet als het om je kindje gaat.
Begrijp me niet verkeerd, je partner verliezen is ook heel erg.
Maar ik denk dat je me wel begrijpt.

Zelf heb ik 2 kindjes moeten afgeven. Tussen de tijd van mijn 2 engeltjes,moest ik ook nog eens 2 broers en beide ouders afgeven.

Het leven is niet eerlijk.

Ik wens jullie nog heel veel sterkte.

Ik wil het nog eventjes over je zoontje hebben, hij praat niet graag over het verlies zeg je. Let er aub op, dat hij het probeert te verwerken. (is niet verkeerd bedoeld)

Gast

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Gast » 29 nov 2007, 13:13

Inderdaad - let alsjeblieft heel goed op broer en zus, dat zij een beetje ok uit dit trauma komen (hun lieve papa samen met zusje moeten afgeven). Zij hebben veel aandacht nodig nu - misschien geven zij (broer?) wel signalen op hun manier dat ze het er nog steeds heel moeilijk mee hebben..

Ik wens hierbij ook de schoonfamilie heel veel sterkte - een kind en tegelijk een kleinkind verliezen moet vreselijk hard zijn.

Gast

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Gast » 30 nov 2007, 14:33

Sandra, heel veel sterkte in deze moeilijke periode. Ik kan me niet voorstellen wat jij moet doorgemaakt hebben en nog doormaakt. Ik stuur je veel positieve vibes en moed.

sandra

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor sandra » 05 dec 2007, 08:10

he petra ik weet dat er veel mensen hulp proberen te gaan bieden zijn, wil ze langs deze weg allemaal bedanken bij het koppel dat de ambulance gebelt heeft ben ik even zelf langs gegaan....ik heb aan je een beetje een persoonlijke vraag.....is het mogelijk om met jou even te praaten over wat je toen gezien hebt....als het te moeilijk voor jou is begrijp ik dat wel hoor.sandra

sandra

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor sandra » 05 dec 2007, 08:22

hallo zussie ik wens jou en je gezin ook alle sterkte het is elke dag voor mij weer 1beetje vechten maar dat weet jij ook....ik probeer mijn kinderen zo goed en zo kwaad als ik kan te ondersteunen en soms is dat heel moeilijk hij wil met niemand er over praaten ook niet met kinderen van zijn leeftijd die dit ook meegemaakt hebben,soms praat hij met zijn opa over papa maar erg diep gaan deze gesprekken ook niet,ik hoop dat hij nu hij wat ouder is hij wat meer los komt.liefste groetjes sandra

Zussie

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Zussie » 05 dec 2007, 14:09

Sandra, ik begrijp je maar al te goed. Het verlies van een kind en partner verwerken is moeilijk.
Dan ook nog 2 kindjes moeten helpen met het verwerken van het verlies van hun zusje en papa, maakt het er niet makkelijker op.

Dat je zoon met opa een oppervlakkig gesprek begint over zijn papa, kan een begin van de verwerking zijn.
Ieder doet dat op een eigen manier en eigen tempo.

Ik hoop dat je nog veel steun hebt aan je familie en omgeving.

Want vaak vinden mensen het vervelend als je na enkele maanden er nog over wil praten, dan weten ze zich vaak geen houding te geven.

Het allerbeste met voor jouw en je kindjes,eens zullen we ons verdriet een plaatsje kunnen geven, als we er zelf aan toe zijn.

Lieve steungevende groetjes, Zussie.

Petra

RE: mijn lieve ellen

Berichtdoor Petra » 14 dec 2007, 13:59

Is absoluut geen probleem hoor, mijn mailadres is : ptullen@skynet.be
Ik hoor je wel, veel liefs en sterkte,
Petra


Terug naar “Andere onderwerpen”