onze kleine meid Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 15 mei 2007, 21:55

jawel ,hé anders zou de topic niet bovenaan staan!

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 16 mei 2007, 08:36

ben die van 20.35 u.
en inderdaad er,zou gepost moeten zijn,zo gaf dat gisteren tenminste aan maar het laatste wat je kreeg was 23 april.
ik weet trouwens zeker dat er na de 23' nog berichten waren!

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 16 mei 2007, 19:56

Hallo Inge en Stijn,

Gaat het een beetje met jullie ?

De zomer komt er aan en hopelijk brengt het zonnetje weer wat nieuwe moed.

silvie

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor silvie » 19 mei 2007, 01:09

Lieve Inge, Stijn en Fientje,

Inge, we hebben elkaar vandaag ontmoet. Aan de datum kan je wel zien waar en wanneer. Jullie verhaal heeft me enorm diep geraakt. Ik ben er al de hele avond aan het denken. Ik heb zelf al veel meegemaakt en gezien, maar zo'n intens verdriet raakt me in het diepste van mijn ziel. Het is alsof ik de dingen nu anders bekijk en dankaarder ben voor alles wat ik mag hebben in mijn leven. Ik hoop vanuit de grond van mijn hart dat jullie diepste hartewens vervuld mag worden, want zo'n lieve mensen verdienen dat!!!

Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik dit berichtje hier post, maar weet dat ik aan jullie en je prachtige dochter Fientje denk. Ik wens jullie heel veel sterkte.

Lieve groetjes,

Silvie
(van het telefoonnummer)

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 22 mei 2007, 18:17

Dag silvie,

Dankjewel voor het berichtje en vooral de steun die je me die dag hebt gegeven. Ho wat had ik het toen toch loodzwaar in mijn koppeke. Ze hebben me klein gekregen. Ik ben wel trots op mezelf dat ik het elke keer aan zie komen als ik aan het kraken ben en aan de alarmbel moet trekken. Maar nu is het toch anders.
Ondertussen ben ik thuis en aan het revalideren. Nog een hele weg af te leggen maar ik word hier wel in de watten gelegd. Mijn ma heeft verlof genomen deze week en blijft hier logeren omdat mijn ventje met de nacht staat. Lief van haar he. Ze was ook trouwens opgelucht met jullie begeleiding. Alles is er nog eens uitgekomen.
Zo, ik ga nu hier een verslagske neer schrijven voor iedereen die me hier opvolgt want blijkbaar hebben ze me al een tijdje niet gehoord en weet niemand wat er met mij is gebeurd.
Silvie, voor jou ook het beste in de toekomst en je bent goed in je vak. Dat wilde ik je nog even laten weten. Bedankt!
Stijn, Inge en ons engeltje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 22 mei 2007, 18:53

Dag lieve mensen,

Het is een tijdje geleden dat ik nog voor mijn pc heb kunnen zitten en kunnen reageren en lezen hoe het met jullie allemaal is gesteld. Ik heb blijkbaar het een en ander nog in te halen.
wel, de reden is dat ik sinds gisteren uit het ziekenhuis ben. Ik ben de 4de mei s'nachts op spoed binnen gebracht met hevige buikkrampen. Al snel bleek er duidelijkheid en hebben ze me met ambulance de 7ste naar leuven gebracht om een ECRP uit te voeren. Het probleem was dus een vernauwde galweg die verschrikkelijke kolieken geeft. Je kan het vergelijken met niercrisissen. Amai wat heb ik afgezien. Nu dat onderzoek in Leuven is niet zonder risico. 3 op de 100 heeft dus kans op een lek en perforatie. Wel biebiep heeft dat dus voor gehad. Er is dus vlak na dat onderzoek een lek van contrast, lucht en ontsnapte galsappen gebeurd dat in mijn buikholte overal is gelopen. Diezelfde dag ben ik terug naar geel gebracht waar ik dus was binnen gebracht. Als ik op mijn kamer eindelijk lag na een helse rit met die ambulance hebben ze me moeten plat spuiten vanwege die complicatie. Dit een 5tal dagen. IK weet er niks niet meer van. De volgende anderhalve week heb ik dan wel bewust mee gemaakt en heb ik het heel moeilijk gekregen ivm ons klein meisje. Daar lag ik dan en normaal gezien ga ik elke dag naar het kerkhof om haar zerkje te gaan poetsen en een klapke te gaan doen. Die eerste week was ik te ver weg vanwege de verdoving en de 2de week had ik teveel pijn en was ik te verzwakt. Ze hebben me letterlijk klein gekregen zowel lichamelijk als psychisch. vorige vrijdag zag ik het dan ook niet meer zitten en heb ik echt aan de alarmbel moeten trekken en heb ik begeleiding gekregen. hoho wat was dat een klotedag.(sorry) Maar zo was het. Mijn ventje heeft ook moeten toekijken hoe ik maar afzag, verzwakte en onder de medicijnen in bed lag. Met moederdag had hij een beertje gekocht. Wat hebben we samen gehuild. Omdat vrijdag zo zwaar in het kopke begon te rommelen ben ik zaterdag met Stijn naar het kerkhof even mogen gaan. Dat was loodzwaar en zeer emotioneel, maar die kleine meid heeft me wel een energieboost gegeven. En de papa heeft enorm goed voor alles gezorgd.
Toen moest ik nog wel terug gaan naar dat ziekenhuis want voor een uurjte mocht ik gaan maar voor echt naar huis te gaan was ik nog niet in staat. Ben van gisteren toch naar huis mogen gaan maar ik moet zeggen dat ik niks kan, niks doe en mij moet laten verzorgen. Mijn ma heeft deze week verlof genomen om mij wat in de watten te komen leggen en te komen logeren. Mijn en stijn zijn familie heeft me al zeer goed geholpen. En eindelijk kan ik terug elke dag naar ons meisje gaan. Door dit gebeuren hebben we wel het advies gekregen om voor een 2de zwangerschap enkele wkn tot maanden te wachten. Dat was wel de zwaarste klap natuurlijk. Eindelijk waren we zover en nu moeten we weer dat op zij schuiven. Niet eerlijk maar ik moet hier eerst lichamelijk inorde komen. Dat komt wel maar dat psychische is er nu het ergste aan toe.
Zo nu zijn jullie een beetje op de hoogte en ga ik terug naar mijn zetel.
Tot morgen
groetjes
Stijn, Inge en ons engeltje Fien

hanne, mama van noor

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor hanne, mama van noor » 22 mei 2007, 19:09

hallo inge,
ik had via ons mama al een beetje gehoord dat het onderzoek in leuven niet zo was meegevallen. niet te geloven dat jullie weer die pech moeten hebben. ik hoop dat je revalidatie een beetje vlot verloopt en dat binnenkort het zonnetje een keertje gaat schijnen.
dikke knuffel.

karolien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor karolien » 23 mei 2007, 21:10

Dag Inge,
Dit moest er nu nog bij komen hé.
Weet dat we aan je denken.

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 29 mei 2007, 14:17

Dag lieve mensen,

Wel ik ben nu een weekje thuis en heb daarjuist even kunnen stofzuigen. Amai ben nu wel groggy maar ik moet zeggen dat het enorm goed deed achteraf. Heb nu wel wat last maar dat hoort erbij he. Het weekend heb ik ook overleefd want het was hier sinkseweekend met het hele weekend optredens en jaarmarkt. Ik zag er zo grellig tegenop want ben nog steeds niet op mijn positieve en kon dus ook niet mee. Ik kon daar trouwens ook niks gaan doen. Mijn ventje is dan vrijdag en zaterdagavond wel gegaan en zich even gaan ontspannen. Hij had het verdiend want heeft de voorbije weken het loodzwaar gehad. vrijdags ben ik vroeg gaan slapen en zaterdags is de meter van ons Fien mij wat gezelschap komen brengen. Samen met de buurvrouw en dat deed wel goed dat ik niet alleen zat. Zondag zijn we samen in de parochiezaal met onze vrienden bouletten en kriekjes gaan eten en dan ook nog mee gegaan naar de bloemenmarkt in het schooltje hier in onze gemeente. In de voormiddag was het markt maar daar kon ik niet naar toe gaan. Dat was zo'n confrontatie en had ik geen zin en moed in. Als onze vrienden zijn daar dan met hun kindjes en ons Fien ligt dan 100m verder op het kerkhof. dat kan ik nu psychisch niet aan dus heb ik dat ook niet gedaan. Uiteindelijk waren we tegen 18u thuis en zo was mijn weekend toch ook goed geeindigd.
Aanstaande vrijdag heb ik een afspraak bij de psychologe. Amai die gaat werk hebben aan mij zalle.

Groetjes stijn en Inge en ons engeltje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 30 mei 2007, 11:43

Hallo lieve mama van Fien,
Dag Inge,

Ik hoop dat je goed kan herstellen en ook in het koppeke want het is niet altijd gemakkelijk. Als er iets niet goed gaat (werk, lichammlijk ...) dan komt Fien en bij mij m'n engelendochtertje terug heel sterk naar boven en ergens blokkeert alles, zelfs het dagelijks leven (routine).
We zijn nu met IUI begonnen voor een derde spruit (we hebben gelukkig één bengeltje van 4 jaar); Tijdens de inseminatie vertelde de gyn dat het staal van m'n man heel slecht was en dat ze zo normaal zelfs niet aan IUI beginnen (wetende dat de twee ander normaal zijn gekomen). Ik heb niet gereageert, maar het was een donderslag en ik was er niet goed van. Ik moest daarna gewoon terug gaan werken en m'n knopje omdraaien. Evident is het niet en ik heb meer zin om de crashen en alles op te geven. Gelukkig reageer ik niet te fel op de hormonen dus ik voel me lichaamlijk wel goed.
Als dat dan even niet mee zit, dan gaat het allemaal super moeilijk, ook de realties met de 'gewone' vrienden. Daarom is het ook zo fijn dat er mensen zijn waar je wel steun kan vinden en dat je ventje zo lief is en dat je tijdens het ziekenhuisverblijf naar het grafje kon. Fijn dat ze je gevoelens zo fijn respecteren en hopelijk kan je je eraan vastklampen.
Profiteer van je gesprek met de psychologe, ik heb ooit een gesprek gehad met m'n oude huisarts en die had me een heel mooi beeld van verdriet gegeven en dat 'beeld' helpt me. Het is een tip die me helpt op een moeilijk moment en hierdoor kan ik het een plaats geven. Je moet je gevoelens zien als allemaal kamertjes. Onze engeltjes hebben allemaal een kamertje gekregen. In het begin staat die deur helemaal open en je krijgt ze echt niet dicht met alle moeite van de wereld. Stilletjes aan moet je een soort evenwicht zoeken om die deur op een kier te zetten (niet op slot!). En onder je eigen controle zal die ook wel eens meer open of iets meer dicht zijn. Bij bepaalde gebeurtenissen zal een windvlaag die deur wel terug open vliegen, maar we moeten (helaas) zelf de deur terug op een kier krijgen. Dit beeld is echt goed van toepassing en helpt me soms wel. Alleen staat de deur na de IUI weer meer open dan ik zelf wil en dan ben ik heel gevoelig voor opmerkingen ... maar we werken eraan om de deur weer op een kier te krijgen

Ik wens je veel rust en een goed herstel toe (op alle gebieden)

mama van een bengel en een engeltje

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 30 mei 2007, 12:10

Hallo mama van Fien,
vervolg
Ik las net dat je ook in Leuven zit, heb je daar nu een afspraak gekregen bij de psychologe? Ik zat bij Mevr Ushi, een lieve jonge vrouw die luistert.
Eerlijk gezegd, ik vond het gesprek toen moeilijk. Ze wisten ook van m'n engeltje en je zit met twee problemen het overlijden en de vruchtbaarheidsproblemen. De vragen die ze stelde over de vruchtbaarheid (omdat we toen ik in alle onderzoeken zaten) leken zo banaal tov van het verlies van ons dochtertje. We hadden in het regionaal ziekenhuis weinig opvang gehad en geen begeleiding achteraf. Ik zat eienlijk met veel vragen over ons engeltje terwijl zij toen een gesprek aan voorbereid over 'vruchtbaarheid'. Ik vermoed dat een tweede gesprek meer gestructureerd zal verlopen
Ik wist zelf niet goed wat te verwachten, maar als de uitslagen na IUI slecht blijven ga ik toch terug met haar praten en meer ingaan op het verlies van ons dochtertje. Ze had ook altijd voorgesteld dat we zelf de afspraken konden maken als we er zelf nood aan hadden.
Ik had ook een telefoonnnummer gekregen van een relaxatietherapeute, en waarschijnlijk ga ik dit doen in het groot verlof.

groetjes en een dikke lieve knuffel

mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 05 jun 2007, 10:17

Dag mama van een bengel en een engeltje,

Ja ik heb ook Ushi, Ze is trouwens gisteren bij mij geweest en het heeft me wel goed gedaan. Ze is zo zacht en ik voel me er zeer goed bij op mijn gemak. Mijn man moest werken dus kon er niet bij zijn. Hij had al wel laten horen dat hij graag bij had geweest en ze vertelde me dan dat ze donderdag tijd had om terug te komen en heb dan een uur kunnen afspreken zodat hij hier gaat kunnen zijn. Blijkbaar heeft hem het de eerste keer zo goed gedaan en heeft hij het nu zeer hard nodig. Daar heb ik in principe veel problemen mee dat ik er nu niet voor mijn ventje kan zijn omdat ik met mijn eigen zo worstel. Lichamelijk vanwege mijn complicatie en psychisch omdat ik aan het kraken ben. Het is ook niet bij de deur en een uur rijden, werken en een hoop verantwoordelijkheden beperkt dat hij zoals in Geel veel bij mij kan zijn. Gisteren is hij zelfs niet hier kunnen geraken. Ach ja we halen de schade wel in vandaag.
Na het overlijden van ons fien heeft mijn vriendin die kinesiste is voorgesteld om elke week relaxatie oefeningen te komen volgen. Zij noemde het een "ingeuurtje" en dat heeft me al veel goed gedaan. als ik eens alleen thuis het heel zwaar heb dan durf ik wel eens in de zetel te gaan liggen en een rustig muziekske op te zetten en dan mijn oefeningen te doen en dan scheelt het wel hoe ik mij voel. Moet je doen dus!!!

Merci voor je berichtje aan mij en dikke knuffel

Inge, stijn en ons engeltje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 05 jun 2007, 10:18

Dag lieve mensen,

Wel hier ben ik weer he. Ben van mijn kamer geraakt en tot in de pollivallente ruimte gesukkeld met m'n serum en nu ben ik dus online. Morgen naar de scanner en dan gaan we meer weten. Ben heel benieuwd maar vandaag is dat het minste van mijn zorgen. Ben deze morgen al heel moeilijk opgestaan want vandaag is ons klein meisje 7maand geleden gekomen en overleden. Amai wat grijpt het me toch weer al zeer hard aan. Het probleem is ook dat ik vandaag niet bij haar kan zijn. Ik lig hier in Leuven en zover weg van haar. Dat maakr het zo zwaar denk ik. Naar het schijnt lig ik hier nog tot volgende woensdag. Gisteren heb ik eindelijk een goed gesprek gehad met mijn psychologe en dat deed echt deugd. Ze heeft er het een en ander wel uitgekregen en ik voelde me heel goed bij haar. Donderdag komt ze terug en dan gaat mijn man er ook bij kunnen zijn. Hij heeft dat eigenlijk een beetje zelf gevraagd om daar te kunnen bijzijn igv ze een nieuwe afspraak met mij ging afspreken. Teken dat hij het ook nodig ga hebben.
Volgende week Hebben we een afspraak met de prof en als ik geen operatie nodig heb dan zie het er nog een beetje goed uit. Zowel vrees ik dat september niet haalbaar gaat zijn om terug te kunnen beginnen. Afwachten he.

Zo mensen, tot morgen en de groetjes

Inge vanuit Leuven


Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 07 jun 2007, 10:35

Lieve Inge,

Nog heel veel beterschap. Dat 'op hold' staan, is soms heel ondragelijk.
Morgen ben ik in Leuven voor een bloedname. Zal aan je denken als ik binnen kom !
Ik ben blij om lezen dat het gesprek met de psychologe jullie deugd gedaan heeft. Het is toch belangrijk dat je je gevoelens en je stress (ook al is het in het hoofd) kunnen uitbabbelen. En als het vatje terug vol is, weet je bij wie je terug terecht kan.
Heel veel beterschap en ik duim en denk aan jullie.
Wie weet zitten we over een aantal maanden samen te wachten bij het fertiliteitscentrum, want als ik het goed begrepen heb ligt alles toch stil in de vakantiemaanden en ik heb het gevoel dat we er nog lang niet zijn !!!

mama van een bengel en een engel

Inge

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inge » 07 jun 2007, 10:43

Lieve Inge en Stijn,

Ik lees voor de eerste keer deze topic en wil jullie mijn medeleven betuigen met dit oneerlijk verlies.
De tranen blijven komen. Het is allemaal zo oneerlijk. Ik wens jullie heel véél sterkte en ben er zeker van van jullie kleine meisje een fantastische moeder en vader heeft. Ik wens jullie een positief herstel toe en spoedig een nieuw klein mensje, een zusje of broertje voor Fien.
Sterkte en héél veel liefs.

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 07 jun 2007, 10:47

hallo Inge en Stijn, vielen de resultaten wat mee?
In alle geval: hou de moed erin en succes met alles he!

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 07 jun 2007, 21:01

hey Inge,

klopt het dat je terug in Leuven ligt? Toch geen te grote problemen hoop ik.

Wij denken veel aan jullie!

KAMERGENOTE VAN LEUVEN

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor KAMERGENOTE VAN LEUVEN » 08 jun 2007, 09:18

HALLO INGE IK HEB MIJN BESTE BEENTJE VOORGEZET EN DE HELE VOORMIDDAG DE SITE GEZOCHT EN JULLIE VERHAAL GELEZEN OOK AL HAD JE ME AL HEEL VEEL VERTELD TOCH DOET HET ME NOG ALTIJD HEEL VEEL EN KAN IK JULLIE NIET ZO HEEL VEEL HELPEN. IK ZAL ZEKER VERDER BLIJVEN VOLGEN HOE HET JULLIE DRIETJES VERGAAT EN VANAF IK THUISBEN ZWAAIEN NU OOK WIJ S'AVONDS NAAR ALLE STERREN GROOT EN KLEIN DIE WE AAN DE HEMEL ZIEN. EN WEET JE DIE KLEINE STERREN DOEN HET EVEN GOED OM TE SCHITTEREN ALS DE GROTE HOOR DUS WEES MAAR GERUST DAT JULLIE FIEN MEER DAN EEN ENGELBEWAARDER VOOR JULLIE IS.
HEEL HEEL VEEL GROETJES VAN CHRISTA GEERT JANE EN SIMEN
P.S. NOG NOOIT WAS WEGGAAN UIT EEN ZIEKENHUIS ZO MOEILIJK ALS DINSDAG EN NOG NOOIT HAD IK ZO'N GOEIE KAMERGENOTE DUS ZEKER BEDANKT

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 08 jun 2007, 21:20

Veel sterkte Inge! Je verhaal is zo triestig.. maar vergeet nooit: na de storm gaan de wolken vroeg of laat altijd weg en schijnt het zonnetje weer, dus houdt de moed er in! Ik weet zeker dat betere tijden voor jullie op komst zijn! Ik gun je echt al het geluk in de wereld.
Dikke knuffel, H

Inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inge mama van Fien » 09 jun 2007, 09:57

Hela allemaal,

amai wat vele leuke en krachtgevende reakties!!! Dank je wel allemaal!!!
Ik moet zeggen dat ik het wel kan gebruiken. deze week is het al loodzwaar in mijn kopke geweest. dinsdag was Ons kleine meid 7maand geleden doodgeboren. Woensdag had ik dan die scanner maar was heel ziek. Verschrikkelijke misselijkheid en weer snachts pijn gehad dus groggy van medicatie. Uiteindelijk de scanner heeft toch een beetje goed nieuws opgeleverd. De prof is gisteren bij mij geweest en kwam het goede nieuws vertellen dat waarschijnlijk geen operatie nodig is. Het gaat veel tijd nodig hebben maar met antibiotica en rust zou mijn lichaam er terug bovenop komen. Misschien mag ik op het einde van volgende week naar huis en de medicatie in een andere antibiotica verder zetten. ale daar hoop ik niet te veel op.
Zondag is het dan vaderdag en ik lig hier in het verre Leuven. Met moederdag vorige maand lag ik ook in Geel en dat is allesbehalve plezant. Die dagen zijn al loodzwaar maar nu helemaal. Ik had een zeer goed kado voor mijn ventje en papa van Fien maar nu ik hier lig kan ik dat weer niet gaan halen. Ik ga niet schrijven wat want mijne man komt hier ook geregeld lezen. Hij heeft het nog tegoed van vrouw en dochter. Sebiet ga ik wel eens in het winkeltje beneden kijken of ik een kaart of iets anders ga vinden. Ik wil het zeker niet vergeten. Hij heeft moederdag ook niet vergeten en dat zijn veel erkende dagen. Je bent trouwens mama alleen kan je dat zo weinig voelen want ons dochtertje is er niet meer.

Lieve kamergenoot Christa, amai wat lief dat je deze site op gezocht hebt en iets geschreven hebt. Het afscheid was zeer moeilijk he. daarom dat ik al even vertrok met stijn want de tranen stonden al in mijn ogen. Je bent een super meid en ik blijf duimen en hopen dat jij je ook snel beter gaat voelen. er is nog een lange weg af te leggen maar heb ons fien gevraagd om ook jou een beetje te helpen. Gisteren zijn stijn en ik een kaarsje in de kapel gaan branden en heb aan je gedacht zalle. Wat hebben we plezier gemaakt he. Gewoon ontspannen en wat klikte het fantastisch goed he. bedankt he. als je nog eens belt naar de kamer vergeet dan je telefoon niet te geven he want ik wil zeker contact blijven houden.
Tot dan he

Groetjes vanuit UZ Leuven

Stijn, Inge en ons engeltje fien

aan mama van fientje

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor aan mama van fientje » 09 jun 2007, 11:39

dag mama van engeltje fientje
ik lees al een tijdje mee
en telkens grijpt het me aan daarom wil ik toch even iets schrijven
ik bewonder u enorm met wat je al allemaal hebt mee gemaakt
daarom veeeeeeeeeeeel moed en sterkte
u dochter is fier op u hoor daar ben ik zeker van
groetjes

christa

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor christa » 11 jun 2007, 10:04

hoi inge, stijn en fientje en ook bas mag ik niet vergeten hé
ik was content te lezen dat je terug in de computerzaal gesukkeld geraakt was dat doet u wel goed en da's toch een van de leukere dingen als je in het zh ligt . ik was ook blij te lezen dat je misschien toch met medicatie naar huis zal kunnen. hou de moed er in hé we duimen voor jullie dat je vlug terug thuis mag zijn en eens tot bij fientje geraakt want dat heb je zeker verdiend na alle miserie er komt toch al een klein zonnestraaltje door die donkere wolk groetjes ik bel u zeker nog op deze week

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 11 jun 2007, 12:07

Hallo Inge en Stijn,

Een hele fijne (sorry maar wel late) vaderdag ! Het voelt zo intens aan om aan je engeltje te denken op zo'n dag. Ik hoop dat jullie een beetje kracht en moed terug vonden. Goed nieuws Inge dat het toch al geen operatie wordt, dan hoop ik dat je herstel iets sneller mag zijn. De vrijdagochtend was ik ook in leuven en heb ik aan je gedacht toen ik binnen kwam.
We gaan naar ronde twee voor IUI, maar het kan misschien wel eens stoppen na deze ronde en komen we bij IVF terecht (afhankelijk of of het beter gaat tov van de vorige IUI). We duimen dat we elkaar eens tegenkomen in september en dat je ook weer kan starten. Ik hoop van harte dat je snel mag genezen, want dat wachten, piekeren doet zeker geen deugd. En anders duimen we dat het heel snel mag lukken hé !!
Zeven maanden al hé, het lijkt gisteren en toch weer endeloos lang geleden. Het begrip tijd is zo verandert bij mij ...

Christa, lief dat je je kamergenoot zo steunt !!

lieve knuffel

mama van een bengel en een engeltje

Inge mama van fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inge mama van fien » 11 jun 2007, 13:00

Dag lieve mensen,

Het weekend is gepasseerd en vandaag maandag pff wat is het weer een zware nacht en voormiddag geweest. Vrijdagnamaiddag zijn er 4vriendinnen vanuit Olen gekomen en ik moet zeggen dat dat heel goed doet. Ze hebben hier een tijdje gezeten en Stijn afgelost. Ze zagen en merkte direct op dat Stijn er ook onderdoor zat. vond ik wel een herkenning. Het draait in mijn ogen niet alleen rond mij he. Mijn ventje gaat nu ook door een hel.
Vrijdagavond zijn we in de kapel een kaarsje gaan aansteken en daar hebben we nog een goei babbel met z'n tweetjes gehad en het is voor ons beide genoeg geweest. Ik ben blij dat we het bij elkaar goed zien en mekaar wat kunnen opvangen. Van al die emoties heb ik dan te zaterdagnacht een grellige migraineaanval gekregen en met de nodige medicatie is dat overgegaan.
Gisteren was het dan vaderdag en ik had voor mijn ventje een kleinigheidje gevonden in het ziekenhuiswinkeltje. Mijn ventje is dan hier tegen de namiddag aangekomen en ik kon niet wachten om hem te verrassen. Hij verschoot toen hij het kadootje voor zijn neus kreeg en toen viel zijn frank eigenlijk pas dat het vaderdag was. Hij pakte het snel uit en ook al was het een beertje met leve vader op "hij glunderde en tegelijkertijd zag ik dat het hem ontroerde. De confrontatie dat hij papa is zonder z'n flinke dochter.
Gisteren hebben ze me dan weer eens moeten versteken met het infuus. Elke dag van dat en ik kan alleen maar zeggen dat alles in beide armen gewoon kapot geprikt is. Beide armen zijn opgezwollen en rode plekken van de ontstoken aders. Alles doet zo'n pijn. Vannacht kreeg ik er plots genoeg van. Na mijn antibiotica heb ik gebeld en wilde ik dat die infuus eruit werd gehaald. Heel die hand was opgezwollen en alles broeide van de pijn. De tranen kon ik niet bedwingen vanwege mijn grellige handen. Ze hebben deze morgen dan bloed getrokken en daar wordt uit beslist dat ik antibiotica in pilvorm ga krijgen of wel een centrale lijn wordt geplaats in hals of op borstkast. Nog afwachten nu. Ik ben al blij dat ik verlost ben van die standaard in dat geprik in mijn armen.

Lieve mama van engel en bengel, Ik wil je heel veel succes wensen hier met de behandelingen en hopelijk mogen we mekaar eens daar tegen komen.
Lieve Christa, wat heb ik al veel aan je moeten denken he. Voor Geert een zalige vaderdag gewenst he. dada

Lieve mensen tot de volgende he.
Groetjes vanuit Leuven

Stijn, Inge en ons engeltje Fien

christa

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor christa » 14 jun 2007, 10:28

hallo inge
ik heb woensdag de kamer opgebeld en kreeg iemand anders aan de lijn die zei dat je er niet was (ik begreep haar niet zo goed) . Ik dacht geen probleem dan probeer ik morgen wel opnieuw. Deze morgen de kamer opgebeld, geen gehoor, de dienst opgebeld, geen gehoor dan doorgeschakkeld naar de centrale en die meneer vertelde dat je zou naar huis zijn. Ik was echt dolblij voor jullie allemaal maar toch vind ik het jammer dat ik je niet meer kan opbellen . een gsm nummer zet ik hier niet zo graag op. Ik zal wel mijn émail-adres geven als je goesting hebt zend dan gerust een mailtje . Heel veel groetjes van ons allemaal .
geertcrombez@euphony.be


Terug naar “Andere onderwerpen”