onze kleine meid Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 01 dec 2006, 20:24

hey mama en papa
heb het fototje gezien
wat een mooie meid
het leven is toch niet eerlijk he
ik voel zo met jullie mee
ze zal nu een engeltje zijn met alle kindjes van zappy
ik hoop van harte dat jullie veel steun hebben aan elkaar en vrienden en familie
rond jullie
veel sterkte
maar je mag trots zijn op jullie meid
groetjes

Saartje

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Saartje » 02 dec 2006, 18:31

(had bij mijn eigen onderwerp geantwoord, dus herhaal het hier bij jullie onderwerp nog maar eens)

Lieve Inge en Stijn,

met tranen in de ogen had ik jullie verhaal al gelezen en jullie mooie dochter bewonderd op de foto's. Maar ik had nog niet echt de moed gehad om te reageren. Jullie verhaal is zo gelijkend. Ik herbeleefde bij het lezen even Simons° geboorte. Fien is echt prachtig en het is zo jammer dat dit zo is moeten lopen... Het is zo oneerlijk allemaal. Ik ben sinds 2 weken inderdaad opnieuw mama geworden. Hoe weet je wanneer je er opnieuw klaar voor bent, vroeg je mij. Ik denk dat dat voor iedereen anders is. Ik wilde na Simons° geboorte onmiddellijk terug zwanger zijn, maar van de gyn moest ik sowieso een aantal maanden wachten en daar had ik het heel moeilijk mee. Langs de andere kant besefte ik ook dat ik direct een 2e zwangerschap wilde omdat het dan leek of alles 1 lange zwangerschap zou geweest zijn en ik Simon° dus nooit zou verloren hebben. Die instelling is uiteraard ook niet ideaal. Ik ben in mijn zwangerschap van Merlijn vaak bang geweest hoor. Maar op het einde, toen ik dacht dat ik het het moeilijkst zou hebben, werd ik opeens heel rustig. Ik voelde gewoon dat het goed zou aflopen. Mijn hele omgeving was doodnerveus, maar ik eigenlijk echt niet. Wat ik zeker ook zou aanraden is de Angelsound, zo'n soort doppler die je thuis kan gebruiken en waarbij je vanaf 3 maanden al naar de hartslag van de baby kan luisteren. Dat was voor mij een hele geruststelling. Dat kon je bestellen via internet, was er al de volgende dag en kostte iets van een 50 euro. Niet overdreven veel geld vind ik als je ziet wat je er voor terugkrijgt.
Ik las dat jullie erg veel moeite hadden om zwanger te geraken. Ik hoop echt dat het de volgende keer wat vlotter zal gaan. Ik duim alleszins voor jullie. Neem vooral rustig je tijd voor alles, want ik kon in het begin vrij goed om met Simons° dood. Ik kreeg mijn klop pas een maand of 3 later, toen bijna niemand meer over hem sprak. Ik weet uiteraard niet of jij op dezelfde manier zal reageren, maar het is wel iets waar je zeker rekening mee moet houden.
Nu Merlijn er is geniet ik van hem met volle teugen, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik me blijf schuldig voelen tegenover Simon°. Het voelt soms aan alsof ik hem heb willen vervangen, al weet ik best dat dat niet zo is. En ik besef natuurlijk plots hoeveel ik heb moeten missen bij Simon° en dat maakt alles nu wel extra moeilijk. Merlijn begint nu ook heel hard op zijn broer te lijken wat soms zelfs 'griezelig' overkomt. Maar ik ben zo dankbaar dat hij er is. Ik ben dankbaar voor mijn beide jongens, ook al is het bij Simon° zo gelopen, ik voel het aan alsof het zo had moeten zijn. En dat is voor mij wel een hele geruststelling.
Ik ben blij dat je door mijn verhaal de kracht vond om ook jouw verhaal hier neer te schrijven. Zo is het mij vorig jaar ook vergaan en ik heb altijd erg veel steun gehad aan de reacties van de mensen hier op deze site. Ik blijf ook jullie verhaal zeker volgen. Hopelijk kan je dan op een dag opnieuw foto's plaatsen op deze site van jullie al even mooie 2e dochter of zoon...

Sterkte en heel veel liefs,
Saartje, mama van Simon° en Merlijn

brampoes

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor brampoes » 03 dec 2006, 19:34

Lieve Inge,

Via je moeder, die ik alleen ken als wizzie van gamesquare, had ik het trieste verhaal al gehoord. Maar het te lezen is mogelijk nog confronterender.
Ik hoop dat je de kracht krijgt het een plaatsje te geven en verder kunt gaan in het leven zonder je schuldig te voelen, als je een keer lacht of plezier hebt.
Misschien is het je in de toekomst wel van harte gegund een gezond kindje te krijgen. Maar dat kan Fientje natuurlijk nooit vervangen.

brampoes@hotmail.com

inge

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge » 04 dec 2006, 16:17

Gisteren zondag juist 4 weken geleden hebben we allebei een verschrikkelijke dag gehad. De hele dag spookten er vanalles door ons hoofd. Stilzwijgend en denkend hebben we de dag doorgebracht. We zagen aan elkaar gewoon hoe een pijn en verdriet we hadden. Daar moesten we al niks voor tegen elkaar zeggen. S' avonds zijn we nog naar het kerkhof geweest. Heb altijd een griezelige gedachte gehad over in de donker naar een kerkhof te gaan. Nu daar een maal zijn wilde ik daar niet echt vertrekken. Al die lichtjes van kaarsjes aan verschillende grafzerken! Het was daar een gezellige gevoel dat ik daar kreeg. Ons Fien haar kaarsje zagen we al van ver schijnen. Zo van he hier ben ik! Het weekend op zich was ook al zo raar want iedereen gaat naar familie voor de kadootjes van de sint uit te delen en wij helaas niet. Dat doet pijn amai. Heb vandaag een stenen engeltje gekocht voor morgen op Sinterklaas op haar grafje te zetten. Dat ga ik bij elke gelegenheid en elk feest zo doen. dat is het enigste wat we kunnen doen. Spijtig genoeg. Stijn heeft het vandaag ook keilastig. Erg en mijn hartje breekt dan opnieuw als ik hem zie lijden. We moeten er samen door maar ieder op zijn manier. Verschrikkelijk moeilijk maar zien mekaar zeer graag en hebben mekaar alleen nog. Dat beseffen we zeer goed. Het gaat deze maand heel confronterend worden. Besef dat zo goed en wil daarom alle ouders van overleden kinderen heel veel steun wensen voor de komende feestdagen. Hopelijk gaan we er nog een beetje van kunnen genieten.
tot later
inge en stijn

Ineke

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Ineke » 04 dec 2006, 18:34

Aan de lieve ouders van Fien,

Ik wens jullie heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijden. En dat Fien een speciaa plaatsje in jullie hart mag krijgen!!!

Ineke

Marie

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Marie » 06 dec 2006, 09:43

Met tranen van ontroering heb ik je verhaal gelezen.Er zijn geen woorden voor dit verdriet.Daarom leef ik oprecht met jullie mee want naar mijn gevoel bestaat er niks ergers dan je kind te verliezen.Nog veel sterkte voor jullie beiden en geef de moed niet op, wie weet ligt het oudergeluk toch nog in 't verschiet ...

Ellen

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Ellen » 07 dec 2006, 08:35

Hallo Inge, ik kreeg kippevel toen ik je verhaal las.
't Was net of mijn verhaal stond neergeschreven. Ik heb namelijk identiek hetzelfde meegemaakt , ook op 38,5 weken
Mijn kindje woog 3kg 400 en was perfect , ook autopsie gedaan en niks gevonden.......
Gelukkig had ik al en kindje en het jaar na ons zware verlies is er dan een derde bijgekomen.
Toch gaat er geen dag voorbij dat ik niet aan mijn overleden zoontje denk hoor , en het is ondertussen toch ook al 12 jaar geleden.
Ik wens jou en je man heel veel sterkte en moed toe.
Tot slot nog mijn innige deelneming
Groetjes

didi

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor didi » 13 dec 2006, 19:02

beste inge
toevallig heb ik jullie verhaal van je overleden dochtertje gelezen,zelf ben ik pas groormoeder geworden van een lief jongetje,ik begrijp heel goed wat je als moeder moet gevoeld hebben toen je je klein meisje na een moeilijke zwangerschap weer moest af geven,zo een mooi kindje het leven kan onrechtvaardig zijn,ik wens jou en je echtgenoot veel sterkte,alsook aan alle andere moedertjes die zo een verdriet moeten verwerken

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 19 dec 2006, 00:25

lieve mensen allemaal,

Dank je voor de reakties! Ik blijf het kippenvel krijgen als ik zie hoeveel mensen op dit forum kijken en reageren en ons willen steunen. Spijtig genoeg hebben de meeste het zelf ook mee gemaakt. Echt grellig. we zijn zaterdag met Stijn zijn werk weg geweest en van de 12collega's zijn wij de 4de die het meemaken in 19jaar. dat is toch verschrikkelijk he.
Die maand december mag voor mij part zo snel mogelijk voorbij zijn. Ik heb het zo moeilijk en zwaar dat ik totaal geen zin heb om die feestdagen door te maken. Er was dan ook al zoveel gepland en geregeld voor de komst van ons meisje. Sinterklaas daar begon het al mee. Weten dat je eigenlijk voor je 5weken oude baby op sinterklaas een hele tafel met speelgoed ging klaar zetten en dan met een mooi engeltje uiteindelijk naar haar grafje moet gaan om hare sint af te geven. Ik zeg het dan krakt er gewoon nogmaals eens iets in je lijf. Onze hond wordt wel dubbel en dik verwend maar dat was niet de bedoeling he. De 8ste hadden we kaarten van clouseau en zou mijn ma komen babysitten. De kaarten waren er maar ons Fien niet en de babysit was dus van doen. Ik kan je niet vertellen met welk gevoel ik daar naar toe ben gegaan en daar heb gezeten. Het 2de en 3de lied was al slikken en het 4de lied was ineenzakken. Dat is het niet zalle om zo'n concert mee te maken.
Kerstmis nadert en dan komt er de kerstboom he. Hij staat er maar heb het er toch moelijk mee want normaal gezien kon en ging die daar niet staan want daar stond haar park al weken uitgstald. Ik probeer er iets van te maken mwant heb kerstmis altijd de gezelligste tijd van het hele jaar gevonden. Nu dit jaar is het moelijk amai.
Zaterdag was er dan een benefiet georganiseerd met stijn zijn collega's en waren mijn schoonouders al ingeschakeld voor te babysitten. Benefiet was er maar ons Fien niet en dus de babysit niet van doen. Verschrikkelijke avond.
gisteren zondag; Op planning al weken als ik hoogzwanger was "doop" en "babyborrel"! De zwaarste dag sinds de begrafenis. Zeker weten. Begin van de week hadden we dan haar meter en peter met partner en kinderen uitgenodigd om die dag met ons door te brengen. ik zou koken en de dames kwamen me helpen. Voor ze kwamen zijn stijn en ik met ons twee eerst bij ons Fien op het kerkhof geweest. Het was half twee en we zijn beide gewoon ineengezakt van pijn, ongeloof en verdriet omdat ze die dag en uur zou worden gedoopt en met haar worden gepronkt voor vrienden en familie. Zelfs meter en peter en hun echtgenotes hebben hier met ingetogen hoofden aan tafel gezeten van verdriet. We hebben met zijn allen er proberen er een mooie dag van te maken maar het deed toch zo'n vreselijke pijn gisteren. Vandaag ben ik twee keer op het kerkhof bij mijn dochter geweest en voor de rest niets gedaan of gepland. Bij mijn ventje en hond wat samen troost en steun zoeken. Wat een geluk dat we mekaar en onze vrienden en familie hebben.
Waar jullie -mensen die ons op deze manier willen steunen- ook bij horen. We willen daarom iedereen die ons kent en op dit forum steun zoekt en geeft het beste voor 2007 wensen en hopelijk minder pijn en verdriet te voelen.
in bijlage ons kerstkaartje
Stijn en inge en ons engeltje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 29 dec 2006, 11:37

Hallo lieve mensen,
Ondanks ons verdriet en pijn wil ik jullie allemaal de beste wensen voor 2007 sturen en hopelijk mag ons verlies een plaatske krijgen. We gaan nog een lange weg af moeten leggen. Groetjes Inge en Stijn en ons Fientje

emmy

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor emmy » 29 dec 2006, 18:58

lieve mensen weet dat er hier mensen zijn die aan jullie denken.het eerst volgende kaarsje die ik aansteek is er 1 voor jullie engeltje fien.wees er voor elkaar.wame groet ,mama van een engeltje.

mama van een engeltje

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor mama van een engeltje » 03 jan 2007, 08:42

Hallo Inge,

sorry voor m'n late reactie. Ik zit niet zo heel vaak op zappybaby ...
Begin December heb ik (weer) eens een klop gekregen. We proberen voor de derde keer zwanger te geraken, maar helaas zonder succes. We krijgen ook tamelijk weinig respons van de huisarts en de gyn. We moeten 'geduld' hebben, maar we vechten al zo lang voor onze kinderen. We werken hier al sinds 2000 aan. Dus we hebben een moedige beslissing genomen (al zeg ik het zelf) en we gaan naar het fertiliteitscentrum in Leuven. De eerste communicatie is al heel lief en bemoedigend, voor één keer niet 'je moet maar geduld hebben' maar een positieve babbel.
Dit geeft me terug wat moed. Wat het resultaat ook zal zijn, we willen er tenminste eens over babbelen, ook met een arts. Ondertussen hebben we een kopij van het autopsie verslag gelezen. Ik dacht dat ik het er heel moeilijk mee ging hebben om het te lezen, maar het viel eigenlijk heel goed mee. Het was weer eens een glimp van m'n meisje. Wat we erin lazen roept natuurlijk weer vragen op, maar hopelijk kunnen we ze bespreken. De vrijdag gaan we naar Leuven.
In het verlof heb ik ook wat spulletjes opgeruimd van ons meisje. En stilletjes aan probeer ik definitief afscheid te nemen. Want dat woordje 'definief' kan je in het begin moelijk over te lippen krijgen ook al weet je dat het zo is. En op zich is dat ook geen probleem, het is iets dat moet groeien.
Tijdens m'n zwangerscahpsverlof heb ik het geluk gehad om thuis nog te kennen werken voor m'n job. Dit verzette m'n gedachte wat. Tenslotte is het winter en niet altijd even leuk om buiten te komen. Wat me wel deugd deed was wat sproten bij de kine. Ik wilde snel terug in vorm zijn voor m'n volgende zwangerschap. En eigenlijk deed me dat heel veel deugd en verwende ik me op die manier. Ook zijn we uitgebreid naar de solden gegaan ... en m'n man had me goed verwend. Sinds ons meisje er is, probeer ik meer te experimenteren met kleding etc ... draag ik terug meer rokken bv. En zo probeer ik ons meisje in kleine dingen bij ons te houden. Niemand die het weet of ziet, maar wij vergeten haar niet.
Ik heb toen ook maar 9 weken zwangerschapsverlof genomen (dit is het echte minimum) en ben ik overeengekomen met m'n werk dat ik meer tussendoor verlof ging nemen. En op sommige dagen deed me dit heel veel deugd.
Ik hoop dat je snel wat moed vindt en dat je durft door te zetten met al je plannen met de toekomst. Wat er gebeurd is, maakt je heel sterk, maar soms kan je je terug heel klein voelen. Onze engeltjes veranderen inderdaad volledig je leven. Negatief, omdat je beseft wat echt verdriet is, maar af en toe ondervind je ook dat dit positief is. Ik kan niet echt een voorbeeld geven, maar het is een inwendig gevoel. Je liefde die je voor een kind kon maar ook kan koesteren, genieten van een goede babbel (ook al is het met een traan) ...

Heel veel moed !
Ben je de feestdagen wat goed doorgekomen?

mama van een engeltje en een bengeltje

Inge mama van Flo

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inge mama van Flo » 03 jan 2007, 09:59

Hoi iedereen,

het is weer even geleden dat ik hier was, maar vandaag heb ik het weer niet makkelijk. Die verschrikkelijke feestdagen, mijn opa die plots is overleden amper 5 maanden nadat we ons dochtertje Flo hebben moeten afgeven. Morgen is het haar verjaardag en dat zie ik al helemaal niet zitten. Ik voel me zo leeg, ondankt de goede steun die ik van iedereen krijg. Hoe hebben jullie deze moeilijke dagen beleefd? Ik mis haar zo erg, en morgen kan ik geen feest geven. Ze hield daar zo van, om extra verwend te worden, geen cadeau kan ik nu nog afgeven, niets................. Ik wordt er zo moedeloos van.

Wel wil ik alle ouders van engeltjes het beste toewensen voor 2007......... Hopenlijk kan iedereen zijn verdriet een plaatsje geven in zijn hart, maar vergeten doen we ze nooit. Dikke kus van Inge en Flo

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 03 jan 2007, 17:27

dag mama van engeltje en bengeltje

alvast de beste wensen en het geluk voor de derde keer zwanger te geraken he. Naar Leuven gaan zijn toch grote stappen he. We zijn daar zelf ook geweest en had daar ook gemengde gevoelens tegenover in het begin. Eenmaal daar aangekomen krijg je een steun en mensen die je willen verder helpen en in je geloven. Doet goed he. Weet er alles van. Mijne gyn heeft me altijd wel blijven steunen en de beslissing ook gemaakt om te stoppen met inseminaties en ivf te starten. Na een zware behandeling is het dan gelukt van de eerste keer. Op zich is dat al een wonder geweest. Ik wens je dan ook heel veel geluk in Leuven. Die opvang en begeleiding maakt al veel goed vonden we. we gaan de natuur een kans geven maar als het na een tijd niet meer goed aanvoelt of nog niet is gelukt dan ga ik me ook nieks wijsmaken. Dan gaan we ook rechtstreeks naar Leuven.
Ons hebben ze ook geprobeerd een gelukkig nieuwjaar te geven. "En een jaar met beter nieuws of een beter jaar". Goed bedoeld en heel lief maar eigenlijk klopt dat niet he. Vorig jaar was eigenlijk ook een goed jaar. We hebben zwanger mogen geraken , een bolle buik krijgen, gelukkig mogen zijn dat er een baby op komst was, een bevalling mogen doen. Alleen is het niet goed geeindigd maar dat jaar is niet alleen slecht geweest. Ze mogen voelen, uitdagen en koesteren is ook uniek geweest. Na de geboorte mogen knuffelen, kusjes geven, koesteren en mee pronken aan iedereen die ons nog zijn komen bezoeken. Ze leefde wel niet maar dat op zich zijn dat toch ook allemaal positieve dingen , Vinden we he. Ben wel blij dat het januari is en mijn rouwproces kan beginnen. December was zo druk en feestelijk en nog geen tijd voor te rouwen. Nu wel. Mijne man is terug voltijds gaan werken en ik moet proberen terug mijn leven op te pikken. Niet dat dat gemakkelijk is zalle. We gaan het toch moeten proberen. Tot nog eens hopelijk dada
inge mama van Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 03 jan 2007, 17:35

Lieve inge

Heel veel sterkte alvast met het overlijden van je opa. Daat er ook nog eens bij. Morgen een zware dag en die je niet op een juiste manier kunt vieren. Toch niet zoals we het ons een tijdje geleden hadden verwacht he. Ik ga aan Flo en aan jullie zeker denken morgen. Alles het eerste vind ik verschrikkelijk. Sinterklaas, kerstmis, oud-nieuwjaar en nieuwjaarsbrief . Ik heb zelf ne brief gemaakt voor haar peter en meter. Ze waren er heel blij mee. Kerstmis en nieuwjaar was loodzwaar vonden we. Ben ook heel blij dat het januari is want nu kan mijn rouwproces echt beginnen. Weg al die drukte en tijd om eens op adem te komen. Gaat wel niet gemakkelijk worden. Besef na twee dagen al. Uit die pyama geraken en me aan te kleden is om half drie pas gelukt. Verschrikkelijk. Maar ja probeer er toch uit te geraken. ale hou je goe en veel sterkt morgen he dada
inge mama van Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 04 jan 2007, 08:20

Lieve Inge,

Bedankt voor je lief mailtje, je geeft ons goede moed voor morgen! Inderdaad, we hebben ons een jaartje gegeven (ben daarna ook een beetje door een dal gegaan), en eigenlijk heb je dat ook wel nodig. We kunnen nu alles beter om een rijtje zetten.
Ook ben ik blij met je positief berichtje. Af en toe zal je met een traan (EN met een glimach) denken aan je meid. Het zijn wondertjes, die er nog steeds zijn. Ze veranderen je hart en je blijft ze koesteren. Ik ben blij dat je er positief mee om kan. Oudejaar vieren we altijd met m'n goede vriendin. Het is geen mega feest en oudejaar heeft nu zo'n vreemd gevoel. Je wilt een goed jaar ingaan, maar iedere keer denk je weer dat we die net iets anders wilde vieren. Zonder woorden voel ik ons Inke (m'n engeltje) terug bij ons op zo'n moment.
Inge, ik hoop dat je je niet te eenzaam voelt tijdens je zwangerschapsverlof. Maar weet dat er nog vele aan je denken en hopen je een beetje te kunnen steunen. En ja soms mag je je frustraties ook een uitschreeuwen zoals hier ;).
Stilletjes aan zal je terug met je hele omgeving meedraaien, maar diep in je hart koester je je Fientje voor altijd. En vergeten zal je nooit.

mama van Inke

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 01 feb 2007, 15:29

wat een lief meisje
wat een gemis

christine

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor christine » 02 feb 2007, 15:32

hey inge

ik heb je hele verhaal gelezen kreeg koud en de tranen bolden van mn kaken

onze jens stond hier net naast me en hij is nog net geen twee mama pijn zei hij, mama weent ik zei ja mama weent een lief babykindje is gestorven en hij oooohhhhh

het was zo lief als hij het zei

ik vind het zo erg dat je dit hebt moeten meemaken
vind het wel tof van het ziekenhuis dat je zo van haar hebt mogen genieten de eerste dagen en samen met vrienden en familie veel steun aan elkaar hebt gehad

hoop dat jullie toch nog de mama en papa worden van een baby zusje of broertje voor fien

het is een knappe meid,

veel sterkte nog en een dikke zoen aan fientje

xxx

Anne

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Anne » 02 feb 2007, 18:46

Ik surf regelmatig op zappybaby omdat ik die ne gezellige site vind, en per toeval belandde ik en het moet heel vreselijk zijn om een kind te verliezen!!! Met vol intense verlanges, naar de geboortedag uitgekeken, en nu dat!!!! Het wereld is zo ONeerlijk. een tijdje terug las ik een vreselijk artikel over baby van acht weken die overleden is door verwaarlozing en ondervoeding, haar ouders zaten aan drugs, baby stierf terwijl ouders aan het bekomen waren van een shot!! Die verdienen om geen ouders te zijn!!! Jullie hebben alles klaargezet, kamer geschilderd, meubels, kledij liggen al in kast, geboortelijst opgesteld. en die ouders deden er geen moeit, naar verluidt had die baby enkel een bed en een paar kledij. Geen liefde, eten, knuffels etc. brrrrrrrrrrrrrrr. IK KAN HET NOG NIET STEEDS BEGRIJPEN!!!

hanne, mama van noor

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor hanne, mama van noor » 05 feb 2007, 10:38

dag inge,
toen ik hoorde wat er gebeurd was, lag ik juist met mijn dochter in het ziekenhuis. (mijn mama kent jou schoonmoeder) we hadden ook al een moeilijke periode achter de rug, maar dat werd allemaal niks in vergelijking met wat jullie meemaakten.
ik hoop dat jullie veel steun hebben aan mekaar, jullie vrienden en familie, dat jullie je verdriet kunnen delen op elke moment dat het nodig is.
jullie leven zal niet meer hetzelfde zijn, maar fien zal overal aanwezig zijn waar jullie gaan.
ik heb vrijdag de foto van jullie dochter bewonderd in de babyspecial. ik heb er geen woorden voor. ze straalt zoveel rust en liefde uit.
het leven is gewoon niet eerlijk.
hopelijk vind je weer de moed om het alledaagse leven aan te gaan en fien daarin een plaatsje te geven.
dikke knuffel voor jou en stijn.

Ilse

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Ilse » 05 feb 2007, 19:30

IVF behandelingen, platliggen voor dreigende miskramen, problemen bij de geboorte met de kindjes én met de pasbevallen mama. Ook wij hebben dit allemaal meegemaakt ... MAAR ... Bij ons kwam telkens alles goed! Soms besef ik niet wat voor grote gelukzakken we zijn! Als ik zo jullie verhalen lees ...

FIEN ... een prachtige naam voor een prachtige meid, echt een mooie dochter! Waarom gebeurt dit? Ik kan best wel geloven dat jullie misschien die vraag wel 1000 x per dag stellen en nooit zal er een antwoord komen ... Vergeet haar niet, dat wondermooie kleine mensje!

Sterkte,
Ilse

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 07 feb 2007, 21:56

Dag lieve mensen allemaal,

we zijn nu 3maanden verder en het gemis blijft onnoemelijk groot. Zondag zou ze 3maand zijn geworden. Het begin van brabbelen en fruitpap leren eten. Het blijven gedachten. Een twee weken geleden heb ik letterlijk mijn eigen tegen gekomen. Ik ben naar een psycholoog gegaan en dat was niet mals amai. Hij zei zelf dat ik goe bezig was maar nog een lange weg af te leggen heb. Overmorgen ben ik jarig en wordt er 29. Normaal gezien zijn dat familiegebeurtenissen maar we knijpen er een weekend tussenuit. Ik heb geen reden om te vieren want dat voelt zo ongepast. We gaan naar Port-zelande in Nederland met nog een koppel en hun 2 kindjes. Dat zijn 2 schatten en daar bloei ik echt mee open. Daar kijk ik enorm naar uit en niet met taart en koffie thuis. Gelukkig begrijpt de familie dit zeer goed en laten ons dan ook doen. Sinds een 2tal weken is de album van ons Fien af. Heel het verhaal van begin ivf met foto's van groeiende bolle buik, geboorte, de drie dagen in het ziekenhuis, de opbaring en het afscheid met teksten en nu moet er nog de 2 laatste foto's in en dan is het af. Maar ik heb zo'n problemen met die foto's er in te plakken want ik wil niet dat die af is. De doopsuiker en haar zerkje ontbreekt nog. Ik ben er wel trots op en hoop dit aan haar kleine broer of zus ooit te kunnen laten zien. Ons verlangen naar kinderen te hebben is nog groter geworden door ons Fien te mogen krijgen maar niet te kunnen hebben. we zijn dus van plan om naar leuven te gaan voor een nieuwe poging ivf te doen. Ale om eens een gesprek te doen met de prof en zullen dan wel zien wat en wanneer we iets kunnen ondernemen. Ik wil alvast niet te snel gaan want hoop van een zwangerschap nog te kunnen genieten. Ik vrees er wel voor maar wil het wel kunnen want dat verdient een broer of zus ook. Dat is ook het enigste wat ze mij niet meer afpakken die band van ons Fien met mij. dat verschil is er dan ook tusen Stijn en mij. Hij zegt dat zelf ook. Hij heeft nooit die kans gekregen om een band op te bouwen want ze is doodgeboren. We hebben ze 5dagen levenloos gezien. Ik daarentegen heb haar sinds de 16de zwangerschapsweek intens gevoeld door het constant schoppen en hikken. Voor hem is dat gemakkelijker om dat te plaatsen ondanks dat het voor hem ook een groot verdriet is en hij lijdt dan ook enorm maar beseft dat mijn rouwproces oneindig zwaarder is dan bij hem.
Blijkbaar hebben verschillende mensen ons Fien in de babyspecial herkend. Daar heb ik lang over getwijfeld om haar wel of niet er in te laten zetten. Nu dat ze er in staat ben ik zeer trots dat ze bij de andere kindjes mag staan blinken. In bijlage vindt je nog een mooie foto van ons engeltje Groetjes
Stijn en Inge en ons fonkelend sterretje Fien

Attachment : PICT1977.JPG

Anja en Eddy

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Anja en Eddy » 10 feb 2007, 16:31

Natuurlijk hoort Fien erbij in die babyspecial! Ook zij is een in 2006 geboren meisje. Een enorm schoon meisje trouwens, waar hier thuis met onze kinderen heel veel over gepraat wordt. Haar foto is hier vaak in grote-kinderhanden en de wind door onze haren betekent nog steeds haar aanwezigheid. Dat zal zo altijd blijven denk ik. Ook Ferre zal daar mee opgroeien.

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 12 feb 2007, 17:16

Dankjewel Eddy en Anja

Jullie hartje uit strijkpareltjes gaat een speciaal plaatsje krijgen eenmaal als haar zerkje er staat. We hebben speciale voetjes hier liggen die we er gaan onderzetten. Nu hangt het op haar kruisje en zie je van ver haar staan. Dat ga ik missen als haar kruisje er niet meer staat. Iedereen spreekt ons er over aan hoe tof en grappig het is dat je door het mooi wit Fienhartje haar al van ver ziet staan en het komt dan ook bij veel mensen over van " dat zij wil bedoelen van hela hier sta ik". Nogmaals bedankt voor de mooie steun en de erkenning dat ons Fien in jullie gedachten zijn. groeten
Inge en Stijn

Ann

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Ann » 14 feb 2007, 15:43

Dag Inge en Stijn,

Per toeval ben ik hier verzeild geraakt, op dit forum, en ik word eventjes stil. Ik heb jullie verhaal gelezen, en ... ik weet niet zo goed wat zeggen. Ik september ben ik bevallen van ons tweede zoontje. Ik was eigenlijk op zoek naar een oplossing voor zijn slaapprobleem en per toeval kom ik hier terecht. Mijn zorgen over de slapeloze nachten verdwijnen in het niets als ik jullie relaas lees. Als ik zie hoeveel mensen met zo'n verlies moeten omgaan, ... dan schaam ik me dood dat ik me druk maak in het feit dat wij 's nachts zo vaak uit ons bed moeten.... Soit, jullie verhaal heeft mij doen stilstaan bij het feit dat we niets zomaar alles "for granted" moeten nemen. Er is veel stil verdriet in de wereld maar ook veel geluk dat we over het hoofd zien. Ik kom nog wel eens terug piepen, om te zien hoe het met jullie gaat. Ik wens jullie onnoemelijk veel liefde en steun voor en door mekaar, want dat jullie een sterk koppel zijn, dat kan ik uit jullie verhaal afleiden denk ik. En hopelijk lees ik hier dan ooit dat Fientje grote broer of zus wordt!
Veel liefs,
Annxxx


Terug naar “Andere onderwerpen”