onze kleine meid Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 06 aug 2007, 11:34

Hallo Inge,

Leuk om lezen !!!!
Wij hebben ook wat verlof gehad, vandaar dat het wat stil was langs mijne kant uit. Ik moet zeggen dat m'n verlof dit jaar echt deugd heeft gedaan terwijl het vorig jaar nog met veel ups en downs was. Het is ook leuk dat je ook groen licht kreeg. Larsje m'n zoontje is inderdaad goud waard en maakt gesprekken tussen vrienden gemakkelijker, maar toch soms krijg je domme opmerkingen. Gisteren waren we op een BBQ en ze waren over leeftijdsverschillen bezig (één koppel twee kindjes op nog geen twee jaar, ander koppel verwacht tweede). Iedereen was tegen een groot leeftijdsverschil, ik heb op m'n tong moeten bijten om niet te reageren en te zeggen dat niet iedereen de keuze heeft. Nu het is een detail, maar die opmerkingen kunnen je doen dichtklappen. Soms verdraag ik ze goed en meer en meer gaat het beter. Soms wil ik stoppen met aan een derde te denken, maar stilletjes aan begint de vriendenkring aan een tweede ... en dan wringt het soms vooral als het zo gemakkelijk gaat bij anderen. Gelukkig kan ik er vandaag wel beter tegen. Inge, ik vind het heel lief dat je ouders met kinderen 'vrij' laat in het gebabbel over kinderen, maar als je het moeilijk krijgt moet je ook zelf de kans nemen om te zeggen dat het moeilijk is voor je. Ik vermijd zulke gesprekken en eerlijk gezegd heb ik daardoor minder vrienden waar ik mee optrek, maar zo'n gesprekken doen inderdaad geen deugd als je niet zegt wat er op je lever ligt. Als je zo naar huis moet rijden, blijft het soms draaien en keren en ik vermoed dat het ook niet de bedoeling is van je vrienden. Soms voelen ze wel dat er iets scheelt, maar weten ze echt niet wat en gaan ze verder over de koetjes en de kalfjes terwijl jij schreeuwt voor een ander onderwerp.
Ik ga op 27 aug naar een relaxatietherapeute in gasthuis. Ik ben benieuwd wat het gaat opleveren. Ik zou graag meer rust willen hebben in m'n hoofd. Zou dit ook niet iets voor je zijn? De gyn had haar mij voorgesteld tijdens onze gesprekken en ze vermoedde dat we dit echt wel nodig kunnen hebben omdat ik voor mezelf heel weinig rust gun. Tuurlijk lig ik wel eens languit in de zetel, maar ik voel me steeds schuldig als ik echt geniet, en fijne dingen doen puur voor mezelf. Na een half uur ben ik terug in de tuin bezig, ruim ik op ... etc. Je kent het waarschijnlijk wel.
Betreffende de reacties van werk, niet werk, hierin moet je je hart zelf in volgen. de reacties van anderen kunnen je overtuigen om het niet of wel te doen, maar wat je eerste gevoel zegt is het belangrijkste !
Liefs, ik kom er later nog wel eens uitgebreider op terug !

PS als je nog eens in gasthuis moet zijn, laat je dan iets weten? Wie weet komen we elkaar tegen en drinken we samen een tas koffie !

mama van een bengel en een engeltjes

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 07 aug 2007, 00:12

Dag lieve mensen en mama van een bengel en een engeltje,

Mama van een bengel en een engeltje; wat jij verteld lijkt zoveel op wat wij met vanalles en nog wat ervaren. Andersom herken jij dat van ons ook, kan ik tussen de regels lezen. Ivm de relaxatieoefeningen in gasthuisberg. Ben daar nog niet geweest omdat ik dat van mijn vriendin(kinesiste) na het overlijden van ons fien heb gekregen. Doen want het doet deugd.
We gaan deze week een afspraak maken met de psycholoog, ten eerste het is weer nodig en ten tweede voor een screening. Zodat we onze voorbereidende onderzoeken dit jaar nog kunnen laten doen en alles weer wat sneller kan gaan. Die buik is genezen en dan kunnen we in januari direct starten met de hormonen anders zou het ergens maart of april zijn. De prof wil dat we wachten tot na de feestdagen maar voor de onderzoeken op voorhand is dit geen probleem. Afwachten he. Laat het zeker weten als we moeten gaan en wie weet zitten we nog ooit samen een koffietje te drinken.
Het weekend heb ik ook weer overleefd. Heb het te vrijdag heel moeilijk gekregen nadat ik terug was van een gebedswake. Een lotgenote haar schoonmoeder was gestorven en was daar dan naartoe geweest. Op zich in de kerk zijn viel wel mee maar dan het beeldeke gaan halen was minder. Naar voren gaan en dan die rouwende mensen vanvoor zien zitten was zo'n bekend gevoel. weten dat je daar zit omdat je iemand dierbaar hebt verloren. Ik wist perfect hoe mijn vriendin en familie daar zaten. Het lijkt alsof het gisteren was dat ik daar zat. S'avonds zijn we dan naar een optreden geweest en ik heb me totaal niet kunnen ontspannen. Ik stond er bij en was er ,maar daar is ook alles mee gezegd. Stijn had al snel gezien en zijn dan ook niet zolang gebleven. Die nacht zijn we dan ook nog bij ons meisje geweest. stijn had door dat ik daar wel van zou opkikkeren en stelde me het dan voor om bij ons Fien op het kerkhof te stoppen. Dat hebben we dan ook gedaan en zijn daarna gaan slapen. Ale slapen, in bed liggen en die hersencellen op hol laten slagen. Het slapen is tegenwoordig wat minder.
Zaterdag zijn we naar antwerpen met de trein gegaan. Met drie vriendinnen ben ik daar gaan shoppen. Heel gezellig en ontspannend. Als we ergens aan het eten waren ben ik weer gecracht. Het zijn wel drie toffe meiden waar ik mijn hartje goed bij kan luchten. Ze luisteren en zijn er en dat is heel belangrijk. Als we terug waren habben we met de mannen en de kindjes een bbq gedaan en gebadmintond. Was leuk maar had zo'n hoofdpijn van mijn huilbui in de namiddag. Ons meisje heb ik wel ontzettend hard gemist. We hebben wel met zn allen haar gezocht tussen de velen sterren. Ze blonk weer het hardst samen met haar engelenvriendjes.
Zondag 5 augustus: Op een zondag is ze geboren en die dag is ze 9mnd geworden. Al 9mnd, ons Fien had misschien gekropen, wie weet wat nog allemaal. Moeilijke dag geweest. Uiteindelijk zijn we gaan eten met de vrienden en hun kids en is het de beste dag geweest van de 5 vorige zware dagen. Het lukte weer om me te ontspannen. Samen met mijn ventje en ons hondje hebben we de dag geeindigd met een waterfestijn buiten. Dat was wel lachen en dat deed deugd.

Groetjes van stijn, Inge en ons fonkelend sterretje fien


Els

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Els » 07 aug 2007, 22:14

Hey Inge,

Ik ben uit de regio Olen en lees al een tijdje mee je verhaal (vriendin van mij die jou ook kent, had met het verhaal verteld). Ik vind het echt super erg wat er gebeurd is en leef enorm mee.
Nu lees ik hier dat je vrijdag naar een gebedswake geweest bent. Toevallig in Noorderwijk? Ik was daar ook. Die familie heeft ook al wat te verduren gehad dit jaar hé.

Lieve groetjes.

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 09 aug 2007, 22:23

Dag lieve mensen en Els,

Leuk dat er iemand uit mijn regio hier iets neerschrijft. Ben nu wel nieuwsgierig wie jou vriendin is en mij kent? Ja zoiets gaat rond he. Het is ook niet niks wat we hebben mee gemaakt. Bedankt voor je medeleven!
Ivm de gebedswake was inderdaad van in Noorderwijk. De overledene haar schoondochter P. ken ik persoonlijk. Het is samen met haar man een koppel die ook een kindje hebben verloren, begin maart dit jaar. We hebben ze leren kennen op de praatgroep van met lege handen en hebben sindsdien veel contact met elkaar. Samen met een (één van mijn beste vriendin ondertussen) andere lotgenote zijn we onze deelneming gaan betuigen door aanwezig te zijn op die gebedswake. Wat voor ons beide zeker niet gemakkelijk was. Aanwezig zijn in een kerk, teksten en liedjes beluisteren. Zeer gevoelig allemaal want zowel bij vriendin als mezelf is het vorig jaar geweest dat we zelf van voor in een kerk zaten en ons engeltje in een mooi wit kistje naast ons stond. Zijn dings die wel confronterend zijn en veel te vers.
Vandaag ben ik met mijn schoonzus, nichtje,petekind, vriendin en nog kindjes en lotgenote(één van mijn beste vriendin ondertussen),haar kindjes, hun oma naar de binnenspeeltuin gegaan. Dit was voor mij een ontspannende dag en heb er zelfs van genoten. Alleen het thuis komen was dan weer de realiteit he. Kaarsje van ons Fien aansteken en weer met lege handen in mijn zetel nadenken.
Zijn dan tegen 20u naar ons Fien gegaan en daar ben ik weer gecracht. Dat vind ik zo vreemd he. De hele dag genoten en dan boem komen de tranen. Helemaal niet vanwege de dag maar gewoon het besef en het gemis dat de dag om zeep helpt. Niet te doen!

Groetjes en tot later

Stijn, Inge en ons fonkelend sterretje Fien

sarah,mama van chloe en talia

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor sarah,mama van chloe en talia » 09 aug 2007, 22:56

lieve inge,


wat zijn er traantjes gevloeid toen ik jou verhaal daarnet las.
zelf weet ik wat het betekent je kindje te verliezen en wat een immense leegheid dat achterlaat.
ik hoop dat je steun krijgt van lieve mensen rondom je en dat je hieruit dekracht kan putten om door te gaan.
dankzij jouw openheid vind ik zelf ook wat troost.
veel sterkte toegewenst

sarah,supertrotse mama van chloe en talia

hanne, mama van noor

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor hanne, mama van noor » 10 aug 2007, 09:42

hallo inge,
kom af en toe je verhaal nog eens lezen om te zien hoe het met jullie gaat. soms voel ik me dan schuldig, omdat ik zo gewoon een ander zijn leven binnenstap. maar meestal ben ik blij dat ik kan lezen dat het met jou en stijn stilaan de goede richting uitgaat, dat jullie terug kunnen lachen en van kleine dingen kunnen genieten.
natuurlijk is niet elke dag hetzelfde en het leven gaat nog dikwijls zwaar zijn, maar ik hoop dat die kleine leuke momenten jullie helpen alles wat er gebeurd is een plaatsje te geven, zodat fientje niet alleen verdriet, maar ook vreugde kan brengen. want ik weet zeker dat zij daarboven alles doet om jullie gelukkig te maken.
dikke knuffel

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 10 aug 2007, 11:24

Dag sarah,

als ik het goed heb verstaan heb jij ook een kindje moeten afgeven. wat is er gebeurd. Voor, tijdens of na de geboorte? Je hebt 2kindjes las ik. Is het al lang geleden? Sorry dat ik zoveel vragen stel. Toch bedankt voor je berichtje hier bij onze kleine meid en veel succes ook in de toekomst he.

Dag Hanne,

Eerst en vooral heb ik daar geen problemen mee dat je hier af en toe eens komt lezen. Vind ik leuk zelfs. Ik wil je nog eens bedanken van je kaartje dat je hebt gestuurd als ik uit leuven kwam. Dat was wel een aangename verrassing. doet wel goed dat mensen op deze manier aan ons denken mercikes daarvoor. Hoe gaat het trouwens nu met Noor? Komt er nog geen 2de kindje? Ik blijf jou ook op volgen he. Via je mama en via schoonmoeder blijven we van mekaar op de hoogte he. Dat is eigenlijk wel grappig. ale de groeten he

Stijn, inge en ons engeltje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 10 aug 2007, 13:38

Hallo Inge,

Gisterenavond stierf er iemand in de film. Het waas mooi blabla, maar plots kwamen de tranen en ze bleven komen. Ik zei tegen m'n man, het is niet schoon wat we allemaal door moeten hé. Eerst zijn moeder een dik half jaar later ons engeltje. M'n zoontje kwam naar me toegelopen en hij gaf me een dikke knuffel en hij zei: 'je wilt Inke° hebben hé mama, ik wil ook Inke° hebben' Het kwam er zo spontaan uit, zo lief ... daarna 'als je naar haar wilt gaan, dan moet je dat maar doen hoor'.
Schattig niet en hij is nog maar 4? Gek dat m'n zoontje z'n zusje zo mist ...

Zo zie je maar hé Inge, soms krijg ik ook nog een klop, maar ik probeer het niet de avond of de dag te verpesten. Dan kruip ik dicht tegen m'n man en doe ik niets speciaals meer die dag, alleen m'n zin. Ik lees dat je soms ook op 'gekke' uren langs Fien gaat, oef wij zijn ook niet de enigste. Soms is het al donker, maar het kan me niet veel schelen :-)

groetjes
mama van een bengel en een engeltje

sarah,mama van chloe en talia

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor sarah,mama van chloe en talia » 10 aug 2007, 17:31

dag inge,
eerst en vooral vind ik het zeker niet erg om die vragen te beantwoorden.
op 7febr 2005 ging ik mijn dochtertje chloe,bijna 5maanden oud ophalen bij men moeder,op de terugweg begon mijn wagen te slippen en ben ik tegen een boom aangereden. zelf ben ik zwaargewond geraakt,maar wat veel erger is is dat mijn kleine schat het niet gehaald heeft.
door het nu te vertellen besef ik weer dat ik het nooit zal kunnen verwerken,nog elke dag sta ik er mee open ga ik er mee slapen.
op 12febr 2006 is onze tweede dochter talia geboren,immens gelukkig maar ook heel bang en verdrietig voelde ik me.die kleine kapoen is ondertussen bijna 18maanden.
weet je,talia heeft cloe in geen geval vervangen,daar waren we ook niet naar op zoek,maar ze heeft de pijn wel een beetje verzacht.
ik had terug een reden om door te gaan,terug een doel,want dat kleine meisje had verzorging en liefde nodig.
elke morgend en avond geeft ze haar zusje op de foto een zoentje,want chloe mag dan lichamelijk niet meer bij ons zijn,maar in ons hoofd en in ons hart is ze er zeker wel.mensen zeggen ons soms dat ze door de mooie foto s en fijne,hoewel veel te weinig,herinneringen het gevoel hebben dat ze chloe ook hebben leren kennen.
een groter complimentkunnen ze me niet geven.

groetjes sarah

hanne, mama van noor

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor hanne, mama van noor » 10 aug 2007, 21:26

hey inge,
ik wist niet of je mijn kaartje aangekregen had. ik stuurde het vanop het werk, en hoorde de dag nadien van ons mama dat je naar huis mocht. maar blijkbaar zijn de postbodes soms toch snel.
met ons noor gaat alles redelijk goed. haar bloed is nog steeds niet in orde, ze is dus nog steeds neutropeen (voor diegenen die meelezen: onze dochter heeft geen neutrofielen, een soort witte bloedcellen die ervoor zorgen dat je weerstand biedt tegen ziektes). ze mag dus nog steeds niet naar de onthaalmoeder en ze moet zieke mensen mijden. niet altijd even gemakkelijk. je mag best geloven dat we hier thuis allebei bijna smetvrees hadden. maar ondertussen zijn we daar al wel een beetje minder extreem in. we vermijden nog altijd massa-bedoeningen (familiefeestjes, speeltuinen, grote winkels, ...) en letten voor de rest goed op. ze is dit jaar nog maar één keertje ziek geweest. en we hebben veel chance met de lieve grootouders die iedere keer met open armen klaarstaan om onze poppemie op te passen. de prof in leuven vertelt ons nog steeds dat ze hier moet uitgroeien, en wij hopen hoe rapper, hoe liever. we moeten nu elke drie maanden laten bloed nemen en afwachten.
aan ons noor zelf is niet zoveel te merken. een deugnietje eerste klas. chance dat ze dit zelf allemaal nog niet beseft.
en zoals je vroeg: ondertussen is nummer twee inderdaad in aantocht. (kan je misschien in primeur vertellen aan je schoonmoeder, want ik weet niet in hoeverre dit nieuws al op dienst 8 geraakt is) ik ben nu 10 weken zwanger en op eigen vraag gestopt met werken. dokter coppens zei dat het niet zeker is dat ik deze keer weer zo vroeg zal bevallen (ons noor is geboren op 33 weken), maar om alle risico's te beperken (en op ne spoedgevallen zijn er toch af en toe dingen die je niet kan inschatten vooraf), ben ik nu thuis tot aan de bevalling. ik probeer zo veel als dat mogelijk is met een dochter die pas kan stappen, te rusten. en me zo weinig mogelijk zorgen te maken (maar tijdens mijn vorige zwangerschap heb ik ook geen probleem gehad).
ik hoop dat jullie binnenkort ook goed nieuws kunnen vertellen, maar dan zal ik het wel te horen krijgen. (inderdaad raar hoe klein de wereld soms is, hé)
groetjes en tot een volgende keer
hanne

hanne nog eens

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor hanne nog eens » 10 aug 2007, 21:28

vergeten:
knuffel voor uw ventje en kusje voor fien.

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 20 aug 2007, 09:36

Halli Inge,

Alles goed bij jullie?
Nog leuke dingen kunnen doen?

groetjes
mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 21 aug 2007, 19:09

dag allemaal,

Gedurende een weekje ben ik niet tot hier geraakt want we hebben een loodzware week achter de rug. Stijn had verlof en het was dan ook nog eens tennistornooi in onze gemeente. We hebben dan ook samen mee gedaan en we hebben 3x gewonnen dus de kwartfinale gehaald. Goed van ons he. Op het tornooi hebben we ons steentje bijgedragen en geregeld geholpen met toog, snackbar, sangriabar,... Op zich was dat wel altijd heel leuk maar ons meisje bleef een leegte geven. Deze week hebben we ons dan ook een beetje laten gaan. Al eens een pintje te veel gedronken maar ach ja. Waarom niet he. Al miserie genoeg. Door wat alcoholgehalte voelde ik me redelijk goed en ik moet zeggen dat het achteraf ook geen schuldgevoel gaf. Op die momenten zelf dacht ik geregeld van "inge, niet goed bezig!" Maar iedereen gaf me gelijk van dat ik het er maar eens van moest pakken. Awel ik heb dat gedaan en op zich ging dat goed.
Vorig jaar was ik met nog 2 vrouwen samen zwanger. Zij waren 12 en 15wkn en ik was toen 28wkn. Als ik hun dan daar met hun kindjes zag dan ging de wond wel weer terug open. Ze had er bij moeten zijn maar ja het is nu zo he. We hebben geregeld naar de sterretjes gezwaaid en vrienden van ons deden dan mee en dat gaf wel een zeer goed gevoel.

Mama van bengel en engeltje, Zou je je emailadres eens willen geven of heb je liever dat ik dat van mij er op zet. Als er dan afspraken van bij de psycholoog of fertiliteit in de toekomst komen, wie weet zitten we daar eens gelijk he.

Groetjes inge en stijn en ons fonkelend sterretje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 22 aug 2007, 09:03

awel, je verhaal doet me deugd !!!! Ik vermoed dat je gewoon meer genoten hebt van dat pintje dan ooit daarvoor !!
Eigenlijk zet ik m'n e-mail adres niet graag hier. Ik zou graag gewoon eens babbelen over van alles en nog wat en als het lukt in leuven zou het wel best leuk en handig zijn. Want die behandelingen op fertiliteit zijn loodzwaar ... en ik vermoed dat we elkaar kunnen helpen met alle frustraties :-). Desnoods neem ik een paar uurtjes verlof als jij moet gaan. Ik ondervind dat er weinig mama's met een engeltje zijn die heel veel problemen hebben om terug zwanger te worden. Toen ik met de psychologe praatte, had ik meer behoefte over m'n engeltje te praten, dan over fertiliteit zelf, maar het is er niet echt van gekomen omdat zij zo'n gesprek niet had verwacht (vermoed ik). Maar tijdens de behandelingen kan het me heel hoog zitten. Stom hé. Ik zit ook wel af en toe op www.deverdwaaldeooievaar.be. Je kan daar ook chatten op woensdagavond geloof ik, maar het is er nog nooit van gekomen. Misschien wel 'leuk'?
groetjes aan de mama en papa met terug fonkeltjes in jullie ogen met jullie fonkel sterretje Fien!

Mama van een bengeltje en een engeltje

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 27 aug 2007, 20:28

Hoi Inge,

vlug een berichtje achterlaten, ik zal nog wel eens de volledie uitleg doen. De relaxatietherapie is bij deze begonnen, maar meteen ook ondervonden dat het nodig was. Ammaai een emotionele schok. Het was een lieve vrouw die luisterede en echt meedacht in ons verdriet en onze machteloosheid. Ze heeft me ook wat technieken aangeleerd om me te ontspannen zowel 's nachts om beter te slapen als overdag. Hopelijk werkt het hé.
groetjes
mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 30 aug 2007, 10:19

Hallo,

Mama van bengel en engeltje, zelf heb ik ook al relaxatietherapie gekregen vlak na de komst van ons Fien. dat helpt echt wel hoor. Op 24/9 heb ik een afspraak bij de psycholoog Ushi van de broeck. Het is nog eens nodig. dan zijn we juist 3jaar getrouwd.
Eindelijk heb ik het bij mijn ventje ook losgekregen. Die had het al zo lastig en zelf zag ik dat maar kon hem maar op een stuk helpen. Te maandag heb ik het erdan uit gekregen en ik moet zeggen dat het goed deed dat hhij toe gaf dat het hem al een tijdje niet ging. Hij was moe, futloos, hij wilde wel iets doen maar het ging hem niet af en zo stil. Wat een geluk dat we het bij elkaar goe zien of het ons gaat of niet. Momenteel moet ik me smorgens weer uit bed sleuren. Pfff ik geraak daar echt niet uit he. Erg zalle.
Ik ben gisteren gaan joggen met vriendin op een finse piste. Zalig en het ging super goe. Ik doe dat graag en voor mijn conditie is dit super.
Wat ben ik toch aan het aftellen. Nog 4mnd wachten en ondertussen geraakt iedereen maar zwanger rondom mij. Al 6koppels in 2wkn tijd dat we hebben vernomen. En volgend jaar is dat dan ook weer februari, maart en begin april ne babyboom. pfff. Ik heb het dan niet moeilijk met de zwangere maar met die natuurlijke zwangerschappen. dat loopt bij iedereen zo goe en wij moeten ons lichaam maar in de medische wereld afgeven. Amai ik ben serieus aan het zagen en klagen. sorry daarvoor maar ik heb totaal geen geduld niet meer en vind dat zelf erg.

Groetjes

Mama bengel en engeltje dit is mijn email adres ingejeunen@hotmail.com

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 30 aug 2007, 12:08

Dag Inge,
We denken nog regelmatig aan Fientje. Ik weet niet goed hoe ik dat moet schrijven naar jou.

Over het natuurlijk zwanger worden, ik begrijp je volkomen.
Wij hebben al een dochtertje. Maar daar gingen 2 miskramen en een hoop geduld en opvolging van de medische wereld aan vooraf.
Ik weet nog in de tussentijd, na de miskramen, vertelde er een nicht tijdens het familiefeestje met kerstmis dat ze zwanger was van haar tweede.
Het kwam nogal onverwacht en ik moest echt slikken.
Achteraf heb ik me herpakt en even geïnformeerd hoe het gaat.
Als Ik het dan weet van mensen dat die zwanger willen worden, of ik heb het toch op de een of andere manier voelen aankomen dan kan ik daar beter mee omgaan.

Momenteel gaan we voor een tweede. Ik merk dat ik er weer enorm mee bezig ben.

Ach, we zullen wel zien.
Ik denk wel dat als je zo een weg hebt moeten gaan dat je anders met je kindje omgaat. Wij appreciëren haar enorm en genieten echt van deze deugeniet.
Dat stoort me soms bij andere mensen. Sommigen praten precies alleen maar over de negatieve aspecten van hun kind en het ouderschap.

Groetjes

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 03 sep 2007, 09:36

Hallo Inge,

IK slaap terug beter ! Goed hé. De laatste week droom ik vaak terug over m'n engeltje, maar door relaxatietechnieken, val ik nu gelukkig terug in slaap.
Weet je wat me blijkbaar nog zo zwaar op de maag ligt. M'n zoontje is gedoopt en bij de doop kreeg hij een mooi wit stenen kruisje. Voor m'n engeltje wilde ik dit ook, omdat ze voor ons gewoon meetelt. We legde dit toen uit, maar de priester wilde er niets mee te maken hebben. Ons engeltje is niet gedoopt. Ze heeft er verdorie niet de kans voor gekregen.
Vanacht had ik er weer over gedroomd. Niet dat ik zo gelovig ben, maar door die kleine details voel je dat ze 'snel' vergeten worden en dat ze er niet bijhoren.

Blij dat je bij je man het heeft kunnen loskrijgen. Mijn man is heel gesloten, op dat gebied. Hij gaat over al mee, steunt mij enorm, begrijpt mij, maar hij zal nooit zich volledig bloot geven aan 'vreemden'. Hij heeft dat jaar te veel verloren. Ik zie hem nog steeds met trots maar zo veel verdriet het kistje dragen. En eigenlijk is dat het enigste moment dat hij aan de buitenwereld echt liet zien hoe hij zich voelde. Het is zijn dochter. We praten natuurlijk heel veel, en hij is er ook heel veel mee bezig, maar er zijn heel weinig mensen die dat weten. Zelfs zijn eigen vader niet, hij heeft het te druk met z'n 'eigen' leven, waar wij niet altijd meer inpassen. Goed voor hem dat hij de draad kan opnemen nadat hij z'n vrouw verloor, maar hij vergeet dat m'n man echt z'n thuis kwijt is. overlaatst zei iemand tegen hem 'ja ieder huisje heeft z'n kruisje' en die man bedoelde echt ons engeltje. veel woorden werden er niet vuilgemaakt, maar m'n man kwam het met trots vertellen. Hij was zo fier dat iemand het niet vergeten was.

Ik kan gelukkig al iets beter om met nieuwe zwangerschappen. Versta me niet verkeerd. Het wringt soms nog heel hard, maar ik kan wel terug tussen pasgeboren kindjes komen. Het heeft ook lang geduurd, maar het gaat. Maar gedurende de zwangerschap probeer ik toch de 'dikke' buiken te vermijden. Ik kan niet tegen gezaag van ik ben moe ... en tegen het vrolijke van 'kijk wij zijn zwanger'. Stom hé.

Veel groetjes, zal je iets laten weten als ik m'n volgende schema weer ken voor september maar ik vrees dat de 24ste er net niet gaat invallen, we zien wel.


mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 04 sep 2007, 22:45

Dag allemaal,

over een dik uur zijn we weer al 10mnd verder. Pfff Ons meisje had nu kunnen kruipen of misschien al wat kunnen stappen. Allemaal veronderstellingen want wie zal het weten en kunnen zeggen. wat mis ik haar toch zo hard!!!
De laatste tijd ben ik redelijk veel aan het sporten en ik moet toegeven dat dat mij zeer goed doet. Eens effe afreageren en alles even opzij zetten. daarentegen als het sporten dan weer erop zit voor die moment komt de realiteit terug. we blijven een koppel met lege handen en veel verdriet en pijn. Het wordt zwaarder omdat we gewoon geen geduld meer hebben. Alles duurt zolang als je moet wachten he.

Ik ga proberen wat te slapen want dat is tegenwoordig geen succes. Zodra ik naarboven ga beginnen mijn hersencellen op hol te slagen. Heb van dokter slaappillekes gekregen want het is nodig.

Slaapwel en tot de volgende

Stijn, inge en ons engeltje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 11 sep 2007, 10:23

Hallo Inge,

Het is al weer en tijdje geleden. Het schooljaar is begonnen, en de fertiliteitsbehandelingen ook. PFFF heb er geen zin in, maar soit. Vandaag op controle en alles wat moest werken, werkt, en alles groeit weer (en sta weer stijf van de krampen zoals gewoonlijk). Deze namiddag ken ik weer de details van de volgende bezoekjes. Maar de 24ste zit er dus niet meer bij, dus we zullen elkaar weer mislopen.
M'n slaappatroon is weer wat beter, maar m'n humeur heeft weer een dieptepunt. Ik was samen met twee collega's zwanger en zij hebben net de 2de verjaardag van die kindjes gevierd. Ze kunnen er continu over babbelen, maar eens luisteren naar iemand anders zat er weer niet bij (wilde een verhaal doen van m'n bengel). Ondertussen is mijn verjaardag ook gepasseerd (2*3, zou het een geluksjaar worden?), maar heb bewust niet getrakteerd op het werk, zag het niet zitten omdat ik liever met al m'n kindjes m'n verjaardag wil vieren. Dus heb ik de dag stilletjes voorbij laten gaan. Ik had geen zin in het vrolijke onbezonnen gedoe ...
Ik denk dat het sporten je lichaam waarschijnlijk veel deugd zal doen, dan ben je in topconditie voor verdere stappen.
Ik heb gezien dat je ook een forum heb op 'met lege handen', ik probeer binnen te geraken, daar wil ik je wel m'n e-mailadres geven. Het is toch iets weer afgeschermd. Maar ik wacht nog op de toegang.
Ik wil je helemaal geen angst aanjagen of zo en ik vermoed dat je huisarts wel weet wat hij voorschrijft, maar ik kreeg te verwittiging dat slappmiddeltjes (ook al was het mijne holeopatisch) allemaal invloed heeft op de vruchtbaarheid etc ... en ben toen dan maar snel gestopt met m'n slaapmiddeltje. Nu lukt het ook beter met de relaxatietherapie.
Veel succes volgende week !!! En ik hoop dat vanaf nu alle gesprekken in gasthuis heel veel positief nieuws kan brengen !!!

groetjes

mama van een bengel en een engeltje

A

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor A » 11 sep 2007, 15:37

Hallo Inge

Ik volg al een hele tijd je verhaal. En al vaak heb ik je het adres van mijn accupuncturist willen doorgeven. Je moet eens gaan kijken op
www.johanroose.be.

Ik twijfelde steeds want natuurlijk krijg je van alle kanten uit tips en goede raad en iedereen weet wel iemand waar je eens naartoe moet gaan. Toch wil ik je zijn adres niet onthouden.

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 11 sep 2007, 22:15

Dag lieve mensen,

Dag A ; dankjewel voor de tip van de accupuncturist. Inderdaad zijn er veel mensen die advies en raad geven en het is ook zo goed bedoeld he. Ik ga het morgen zeker eens bekijken en wie weet eens doen.

Ik moet zeggen dat ik de laatste 5dagen al goed heb geslapen. En dan zonder slaappillekes. Dat op zich vind ik wel een goed teken. dat voel ik zelf ook. Als het goed met me gaat dan is het in mijn bovenkamer het rustiger en als ik begin te piekeren dan slaan mijn hersencellen op hol en dat gaat ten kosten van mijn slaap. Nu dat ik weer wat geslapen en gerust heb voel ik me vanzelf precies wat beter.
Dit weekend heb ik eigenlijk een zeer ontspannende dagen gekend. De meter van ons Fien was het gans weekend blijven slapen en hebben dan goed kunnen bijbabbelen en zijn naar de sauna gegaan om ons eens goed te laten ontspannen. Ik moet zeggen dat het eigenlijk zeer goed ging.
Maandag had ik afgesproken met een lotgenote in antwerpen. De hele dag hebben we op een overdekt terras gezeten en goed kunnen babbelen. Het delen van verhaal, emoties en gevoelens deden ons zeer goed.

Lieve mama van bengel en engeltje,
Ik ben superbenieuwd hoe het de volgende keer gaat verlopen bij jullie met de behandeling in leuven. Als je daar eens moet zijn en veel tijd hebt wil ik anders wel eens tot in gasthuisberg komen. dan kunnen we eens zo babbelen want ik denk dat het louter toeval gaat zijn als we samen op het fertiliteit gaan zitten. Je ziet maar en laat maar eens iets weten. Wij duimen alvast voor jullie.

Dada en tot de volgende

stijn, inge en ons fonkelend sterretje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 18 sep 2007, 14:14

Hallo Inge,

Leuk om nog iets van je te horen.
We hebben een superdruk weekend achter de rug.
We deden mee met het werk aan de chambers trophy. Een wedstrijd tussen verschillende bedrijven in Brabant. We moesten ons maanden op voorhand inschrijven. Ik had toen geaarzeld uit schrik dat de IUI zou samenvallen met deze dag. En ja hoor ... het was dus zo ver. Met veel geregel, passen en meten, afspreken en inlichten is alles heel goed verlopen. Zowel de IUI en de wedstrijd. We zijn wel niet laatste, maar het hoofdkantoor had 1ste en 2de plaats gehaald. en we hadden net geen laatste plaats :-); Maar vooral we hebben ons schitterend geamuseerd en het weer was prachtig ! M'n zoontje is ook komen supporteren en vond het geweldig !
De zondag ben ik niet meer van m'n stoel gekomen. Stijf en moe ...
Nu zijn het weer de twee wachtweken, maar je positief berichtje doet me deugd.
Ondertussen heb ik ook maar getrakteerd op het werk en er maar een draai aan gegeven dat ik me oud begin te voelen. Is ook zo 33 is niet meer piep hé:-). En m'n scharnieren piepen blijkbaar ook al, zeker na zo'n weekend.

Ondertussen heb ik nog niets gehoord van Lege Handen, dus ik weet niet of ik hier toegang tot krijg.
Ik vind het ontzettend lief dat je eens wil afkomen. Het wilt nog niet zeggen dat we op gasthuis moeten blijven, we kunnen misschien dan ergens een rustig plaatsje opzoeken in Leuven ... en eventueel neem ik er gewoon verlof voor zodat we niet op de tijd moeten letten (misschien wel tijdens de schooluren). Langs de andere kant kom ik heeeeel af en toe in de richting van Geel (ik geloof dat je van daar ergens bent hé). ik ben oorspronkelijk van Overpelt.
Ik hoop dat we voor ons beiden een steun kunnen zijn tijdens onze behandelingen ... want psychisch is het niet gemakkelijk. Terwijl ik nu lichaamlijk ook al de effecten begin te voelen (amaaaai m'n rondingen :-))
Ondertussen nadert de verjaardag van onze meisjes hé. Bij jullie 5 november, bij ons 21 november ... ik hoop dat ik er positief onder kan blijven. Vorig jaar hod ik het de twee maanden ervoor heel moeilijk mee. De dag zelf vond ik heel 'fijn'. Heel intiem en voor ons alleen ... en die dag was ik heel rusitg.

In ieder geval als je egens een gaatje zie, dan proberen we iets af te spreken.

groetjes.

mama van een engeltje en een bengeltje


Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 25 sep 2007, 10:14

vlug een berichtje,

m'n e-mail staat op het forum 'met lege handen'
mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 25 sep 2007, 15:41

Dag lieve mensen,

We hadden gisteren een afspraak bij de psycholoog in Leuven. Amai wat deed het toch weer goed. Zo over alles nog eens goed diep spreken en die stellen ooit vragen van amai hoe ziet die dat of hoe weet die dat. Mijn ventje was er ook bij en het heeft hem goed gedaan. Ze vond ons wel gereed voor een nieuwe zwangerschap. Dat is wel leuk om te horen. Nog even geduld en dan kunnen we er weer invliegen. Pfff waarom duurt het zolang!!!

Gisteren waren we ook 3j getrouwd en Stijn had een dagje vrij. We hebben er goed van genoten. Herinneringen opgehaald van hey vorig jaar was ik met onze 2de huwelijksverjaardag nog zo rond als iets.

Dit wknd zijn we weg geweest. we zijn op survivaltocht gegaan met een bevriend koppel. Met de tent en overleven. Supergezellig geweest en ons Fien stond elke avond met haar engelvriendjes aan de hemel. We kunnen er terug van genieten. dat doet wel zeer goed.

Groetjes
Stijn, inge en ons sterretje Fien


Terug naar “Andere onderwerpen”