onze kleine meid Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 14 jun 2007, 17:56

Dag lieve mensen hier,

Ik heb goed en slecht nieuws! Ik ben van gisteren 18.30u thuis en wat ben ik toch weer ne nieuwe mens als ik bij ons meisje stond. Daar zijn we dan onmiddellijk naar toe gereden en de papa heeft het weer allemaal tiptop in orde gehouden. Daar was ik allesbehalve niet bang voor. Ik ben trots op mijn ventje. Die is ook tevreden dat ik terug thuis ben en hopelijk is alles nu achter de rug met dat ziekenhuisverblijf. Nog 2wkn antibiotica nemen en over een maand naar de ctscanner en op controle bij prof. dat was het goede nieuws.
Het slechte nieuws hebben we gisteren op het fertiliteit bij onze prof vernomen gekregen. Door heel deze complicaties en gewoonweg heel het gebeuren vond hij het beste voor ons dat we een half jaar zouden wachten om terug te beginnen voor ons 2de kindje. Dit is ook niet niks wat ik heb mee gemaakt en dat abces(dat is nog steeds in mijn buik) zit niet in mijne teen maar wel in de buik waar ook een kindje moet kunnen groeien. Ik begrijp hem wel maar had zeker niet verwacht dat hij een half jaar ging zeggen maar eerder na september. Een maand is lang en ook weer niet lang he. Amai ik kan alleen maar zeggen dat als we terug naar mijn kamer gingen na het verslag van die prof (kwamen we langs een huilende baby)heb ik in die gang daar ineens beginnen huilen. Ik kon dat niet bedwingen en het interesseerde me helemaal niet hoe dat voor sommige moest overkomen. Dit is wel de grootste opdoffer. Maar ja ze zullen wel weten wat ze doen zeker. Maar we worden weer op de proef gesteld en ons verlangen wordt eigenlijk ondraaglijker met de tijd.

Lieve Christa, wat ben ik blij te lezen dat je emailadres er op stond. Dat had ik ook al tegen Stijn gezegd dat ik dat naar jou toe ook van plan was. Ik wil zeker contact blijven houden he. Ik ga morgen een mailtje versturen met mijn gegevens en telefnr. dada

Lieve groetjes
Stijn, Inge en ons engeltje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 18 jun 2007, 09:28

Lieve Inge,

Leuk om horen dat je thuis bent. Terug je eigen bedje, je huisje en terug bij kort bij Fien.
Ik begrijp maar al te goed je dubbel gevoel dat je een half jaar moet wachten. Het is verdorie lang wachten en ik begrijp het ondraaglijke. Want de hele weg bij het fertiliteit is ook niet evident en tegelijk wordt het gemis naar Fientje groter. Ondertussen is het bij ons al meer dan 1.5 jaar dat we afscheid namen van Inke*, ons engeltje.
Het eerste maanden had ik het heel moeilijk, en ik denk dat ik er ook niet zo goed uitzag. Ik heb er nooit echt openlijk aan toegegeven, maar eigenlijk ging het echt niet goed. Daarna heb ik me echt moeten herpakken, en stilletjes aan gaat het beter. Inke° krijgt een plaatsje in ons verdriet. Ik voel me nog enorm verbonden met haar, maar het overheerst niet meer alles. Begrijp me niet verkeerd, ik ben veranderd en alles is anders, dat weet jij ook maar al te goed, maar ze heeft een beter plaatsje gekregen.
Nu we terug in behandeling zijn in het fertiliteitscentrum, ben ik wel soms heel kwaad op de situatie. Dat vechten voor ons volgende ukkie is hard. Want iedere keer komt dat gemis weer naar boven. Dus het wachten bij jullie kan ik heel goed begrijpen, maar ik hoop dat jullie wat rust krijgen omtrent de gedachte van Fientje, dat jullie verdriet niet meer alles overheerst. Verdriet mag er zeker zijn, het moet er zijn zelfs, maar helaas moet je ermee leren leven, en dat vraagt tijd, heel veel tijd. En soms gunnen we onszelf die tijd niet.
Probeer in tussentijd iets te doen rond Fientje. Ik probeer een collage te maken van mooie foto's en met tekstjes erbij. Ik heb een klein vlindertuintje gemaakt, heel lief ... Zo blijf ik rond Inke° werken, het gemis blijft, maar ik probeer er iets warms uit te halen.
Ik duim heel hard dat je die 6 maanden goed doorkomt, maar als het te zwaar wordt, praat met je ventje, met je lieve vriendinnen of hier op het forum. Want je moet je 'onmacht' kwijt geraken, zeker niet opkroppen !!! Heel veel moed he meid !!!

mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 18 jun 2007, 11:27

dank je wel lieve mama,

Wat je omschrijft klopt helemaal. Het is bikkelhard gewoon. Momenteel kan ik alles nog relativeren maar dat komt omdat ik nog aan het revalideren ben en zeker nog niet op plooi ben. Ik loop rond met een ziek lichaam en weet heel goed dat daar geen kindje in mag en kan groeien. Maar als ik eenmaal weel beter ben dan weet ik niet of ik dat nog kan relativeren. dat is nog er afwachten. Hoe ik de dag door kom is elke dag anders. Gisteren had ik een goede dag en we hadden juist 2 babyborrels. Eerst zijn we naar lotgenoten hun 4de wondertje gegaan en we kenden daar niemand niet maar ik had een heze stem als we buiten kwamen. De een na de andere kwamen vragen van zijn jullie stijn en Inge ,mama en papa van kleine Fien, en waren zeer geinteresseerd hoe het met ons was. Ik voelde mij dan ook goed en erkent als mama. We zijn daarna met een zalig gevoel naar ons meisje gegaan en daarna naar de volgende babyborrel. Dat is een vriendin van onze hoop en die was zo blij me te zien want dat had ze niet verwacht dat we gingen komen vanwege pas thuis van het ziekenhuis en wij staan daar met lege handen he. Maar wij stonden daar en we stonden samen stevig in onze schoenen.
Vandaag heb ik wel een goed gevoel maar weer wat last in de buik. Dat gevoel ja dat kan van het een op het ander weer omslagen he. Maar ja ik ben al tevreden dat het gisteren een leuke dag was en ons meisje hebben we natuurlijk blijven missen.

Ik las ,mama van bengel en engeltje dat jullie ook terug in het fertiliteit bezig waren. Hou me op de hoogte he. Wel weer spannend en ook met zeer gemengde gevoelens he. Elke keer als ik na het overlijden van ons Fien daar in die wachtzaal moest gaan zitten kreeg ik ne krop in mijn keel van wat doe ik hier eigenlijk. Ik had hier normaal gezien niet moeten zitten want we hadden nu met ons kindje thuis moeten genieten. En niet denken aan een 2de kindje. En dan zie je daar zoveel dikke buiken passeren. Dat vind ik hard gewoon.

Zo Tot later groetjes

Stijn, Inge en ons engeltje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 18 jun 2007, 11:31

Dag Christa,

Hopelijk ga je dit berichtje snel lezen want ik heb via het emailadres dat je er hier hebt opgezet een mailtje gestuurd. Maar helaas is daar iets misgelopen en ik krijg elke keer die email terug met de melding dat het adres niet klopt. Ik zal dan mijn emailadres hier geven en dan probeer je thuis eens naar mij te sturen he. ingejeunen@hotmail.com
Tot snel hopelijk dada

je kamergenootje Inge en haar beschermengeltje Fien

jana

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor jana » 22 jun 2007, 21:18

dag lieve inge en stijn,

ik heb net jullie verhaal gelezen en de tranen lopen over mijn wangen. Ik vind het zo vreselijk voor jullie. Jullie meisje was zo mooi....
Ik verloor zelf mijn petekindjes en werd drie maanden geleden zelf mama en ik kan alleen maar voelen hoe pijn het moet doen.
Ik wens jullie heel veel steun en sterkte, ik vind jullie ongelofelijk dapper en sterk.
dikke zoen

Eva

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Eva » 26 jun 2007, 08:58

dag Inge en Stijn
Regelmatig lees en schrijf ik iets op zappy, maar nog nooit kwam ik op dit topic. Ondertussen heb ik jullie verhaal gelezen (met de tranen in en uit mijn ogen). Inge, ik vind je een hele sterke vrouw. Na alles wat je hebt meegemaakt, blijf je doorgaan en blijf je aan de toekomst denken. Ik vind het ook prachtig hoe je omgeving jou heel goed blijft opvangen, dat je kan blijven je verhaal doen, dat je kan uithuilen en jezelf kan zijn! Om alles een plaatsje te kunnen geven, is dat immers heel belangrijk. Ik ben zelf mama van een dochtertje die juist een maandje ouder is dan Fien. Ze is er gekomen via ICSI. De lijdensweg van IVF/ICSI ken ik dus, die andere lijdensweg hoop ik nooit te moeten meemaken. Ik weet wel heel goed wat het is om iemand waarvan je heel veel houdt, plots te moeten verliezen. Ik ben nu 6 jaar geleden mijn broer verloren, heel onverwacht. Toen is mij opgevallen hoe snel de maatschappij van je verwacht dat je terug meedraait, hoe weinig kansen je krijgt om te kunnen rouwen. Hoe snel sommige mensen het 'vergeten' of dat ze er niet meer naar vragen. Vandaar dat ik het ook geweldig vind dat je omgeving jou die steun blijft geven! Ik vond dit tekstje heel passend. Misschien heb je er, nu of binnenkort of volgend jaar, iets aan.

Oh ja, ik kan weer meedoen
ik kan weer vrolijk zijn
de buitenkant die gaat wel
van binnen zit de pijn

Oh ja, het gaat weer beter
kijk hoe ik weer geniet
de buitenkant die wil wel
van binnen huist het verdriet

Oh ja, ik wil wel leven
ik doe al aardig mee
de buitenkant moet verder
de binnenkant zegt nee

Maar af en toe geniet ik echt
met hen die naast me staan
die weten en ook voelen
dat het echt nooit meer
echt zal gaan

Ik wil jullie heel veel sterkte, moed, liefde en vriendschap wensen!

Eva

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 26 jun 2007, 11:11

Hallo mama van Fien,
Hoi Inge,

Goed om horen dat je naar een babayborrel bent gegaan ! Het is toch een hele stap. Eens ik er ben voel ik me meestal goed en ben ik eigenlijk blij dat ik er was geweest. Soms krijg ik een klop achteraf, maar gelukkig niet altijd. Wel fijn dat de mensen je aanspraken als 'mama van fien'. Op m'n vorig werk had ik een collega die ook een engeltje had gekregen. Ik wist toen nooit goed wat te vertellen. Toen m'n engelenmeisje geboren werd heb ik hem later gemaild en hebben we erover 'gepraat', maar ik heb nooit de lef gehad om me te excuseren dat ik er vroeger zo weinig over sprak. Dus chapeau dat er toch mensen zo over beginnen, niet? Ik denk dat je jer ergens wel heel fier voelde.
Vorige week zat ik weer op het fertiliteitscentrum. Ik voelde me stokoud, omdat er toevallig heel jonge mensen aan 't wachten waren. Toevallig begonnen ze te babbelen en hoorde ik hun verhalen. Iedereen heeft daar al een lange weg afgelegd. Maar toen de woorden vielen 'een half jaar proberen .... moest ik toch even slikken. Ik zat wat opzij en had toen niets gezegd. Want vaak vergeten ze ook heel onze periode voor de zwangerschap van onze engeltje. De behandelingen nu zijn wel zwaarder dan ooit, vooral psychisch. Iedere stap doet pijn, omdat je er niet zou zitten als onze engeltjes, bengeltjes konden zijn. En dat vind ik nu loodzwaar. Vorige week hebben gelukkig al beter nieuws gehad en maakt deze IUI al betere kansen ! En gelukkig geeft me dat wel wat moed. Inge, heel veel moed hé ook in deze wachtperiode (en stiekem hoop ik dat je toch nog vroeger groen licht krijgt !!!). En als je het moeilijk hebt ... krop het zeker niet op !

mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 26 jun 2007, 19:38

Beste Eva,

Eerst wil ik je een dikke proficiat wensen met de komst van je 8maand babytje. (Bijna 9dan want ons Fien is de 5de juli 8maand). Lief van je om hier dan eens iets te schrijven. Dan wil ik je mijn deelneming geven voor het verlies van je broer. Ja zoals je het beschrijft, de samenleving verwacht dat we er snel bovenop zijn en verder gaan omdat juist die samenleving er niet klaar voor is he.
Het tekstje vind ik zeer toepassend. Wat je daar schrijft zo is het momenteel wel bij ons. Ons verstand kan ons lijf niet volgen en op andere momenten is dan andersom. Dat tekstje ga ik morgen eens meenemen want ga morgen ontbijten met een paar vriendinnen. Zeer passend om duidelijk te maken hoe het eigenlijk van buiten en van binnen is en ook hoe zij mij helpen. Elk op hun manier. Dank jewel voor het tekstje. Lief van je.
Vandaag heb ik van mijn psycholoog ook te horen gekregen dat ik goed bezig ben en was maar door het teleurstellend nieuws van fertiliteit toch in de toekomst een goed vooruitzicht te zien. Dat is wel een bevestiging want voor zo'n rouwproces bestaat er geen handleiding he.
Zo lieve Eva hopelijk tot een volgende en knuffel je babytje maar eens goed van mij.
Groetjes van stijn, Inge en ons fonkelend sterretje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 26 jun 2007, 19:55

Dag mama van bengel en engeltje,

ja wat de 2de babyborrel die dag betreft is dit de zwaarste geweest om binnen te stappen. Omdat het een vriendin is die ik na ons Fien niet zoveel niet meer zie en eigenlijk zeer hard mis. Maar ze was heel blij me te zien en had me eigenlijk niet meer verwacht. Voor onze omgeving is het dan ook niet gemakkelijk he.
Hopelijk gaat het de positieve weg op in het fertiliteit voor jullie. Zwaar he daar zitten in die wachtzaal terwijl je daar eigenlijk niet hoorde te zitten als je kindje had geleefd. Ben vandaag daar ook geweest in de wachtzaal omdat ik een afspraak had bij mijn psycholoog. Vind het keer op keer zwaar als ik daar moet zitten tussen als die zwangere buiken terwijl ik daar niet moest zitten want had eigenlijk een meisje van 8maanden.
Ik duim voor je en moed houden he
blijf me op de hoogte houden he. dada
stijn, Inge en ons engelenmeisje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 27 jun 2007, 10:06

Hei Inge,

ja evident is het allemaal niet, maar eerlijk gezegd heb ik nu vaak aan je gedacht en voelde ik me minder 'alleen' in de situatie. Waar je moet wachten op de psycholoog, zit je echt tussen de dikke buiken en dat is echt niet leuk. Ik houd je zeker op de hoogte hé.
Weet je dat ik deze zomer pas echt met iedereen terug contact heb? Maar diegene die ook 'moeite' willen doen voor ons, begrijpen dit en we beginnen nu volop terug afspraken te maken. En dat doet wel deugd dat je even op 'hold' mocht staan zonder dat het allemaal je vrienden kost.
M'n vriendin die het nauwste bij ons staat, heb ik de eerste maanden niet zo heel veel gezien. Vaak heb ik haar telefoon niet opgenomen, maar ze is ons blijven steunen en onze vriendschap vind ik nu goud waard ! We zien elkaar minder dan we zelf zouden willen, maar als we samen zijn, kunnen we echt genieten van niets te doen. Onze oudste kinderen zijn van dezelfde leeftijd (9 maaden verschil) en ze zien er precies uit als broer en zus. Als ik ze samen zie spelen dan denk ik vaak dat m'n zoontje ook zo tof zou gespeeld hebben met z'n zus en dat is weer een nieuwe drijfveer voor een broertje of een zusje. Houd ons ook op de hoogte hoe het met je gaat hé, ook als het minder goed gaat !

veel beterschap en moed !
mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 03 jul 2007, 19:08

dag lieve mensen,

Door dat ik nu moet proberen om dat half jaar zo nuttig mogelijk om te krijgen heb ik precies veel goesting om terug werk te zoeken. Ik ga dan bezig zijn en misschien een stukje van ons Fien los te laten. In principe draait nu nog steeds 24 op 24 alles rond het verlies van ons Fien en ons rouwproces. Ben elke dag thuis en voel me saai want heb ook niks beleefd of mee gemaakt. Kan alleen maar vertellen wat een pijn ik moet mee dragen en strijk, was en plas is gebeurd. Zo ben ik eigenlijk ook nooit geweest. En die tijd rust heb ik ook wel zeer hard nodig gehad maar nu met dat half jaar zwangerverbod heb ik precies een gevoel gekregen om zo snel mogelijk iets te gaan doen en zo samen met ons rouwproces verder door het leven te gaan. Herkennen hier lotgenoten mijn gevoelens en situatie? Zou het verstandig zijn om werk te gaan zoeken en eens s'morgens met nut op te staan. ppppppffffffff Ik weet het echt niet en mijn ventje ook niet. hij zegt dat het goed kan doen maar tegelijkertijd is hij ook zo bezorgd om mij. Eigenlijk ben ik het ook beu hier tussen mijn muren te zitten. het is zo moeilijk om hier iets neer te schrijven omdat mijn verhaal totaal niet over zwanger gaan of geraken gaat. Voor de rest wil ook niet elke keer beginnen klagen en zagen over een bepaalde situatie dat er weer is gebeurd. Er gebeurd zoveel dat dat onmogelijk is. dat is pas over een half jaar mogelijk. waarom moest dat weer bij ons gebeuren. Het begint ook door te dringen dat we pas volgend jaar mogen starten. wanneer mag ik mij weer eens terug een beetje gelukkig voelen. bah bah wat een gemengde gevoelens he.
Zo lieve mensen, hopelijk tot later.

Inge

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 04 jul 2007, 10:59

Hallo Inge,

hier een heel kort berichtje. Ik ben bewust maar 9 weken in zwangerschapsverlof gegaan en heb nog deels thuis gewerkt. Ik wilde m'n gedachten echt verzetten omdat je inderdaad in een circeltje blijft draaien. Het is niet altijd gemakkelijk geweest en er waren dagen dat het echt niet ging en dan nam ik onverwacht verlof. Gelukkig hebben ze op m'n werk veel begrip gehad voor de situatie. Maar ik herinner me van de eerste maanden niet zo precies meer, maar het heeft me er voor een stuk bovenop geholpen.
Iedereen is verschillend in het verwerken van dit verdriet, en niemand kan je er echt goed advies in geven, je moet het zelf een beetje aftasten.
Langs de andere kant houdt het werk je echt wel bezig ook als je terug met het fertiliteitscentrum bezig bent, die wachtweken lijken me anders verschrikkelijk.
Maar vooral; je moet er zelf achterstaan, maar ik vermoed van wel. Ik denk dat het je op dit moment deugd kan doen, en daarna kan je nog zien.
En dit forum kan ook gebruikt worden voor frustraties of moeilijke momenten, geen probleem !
Ik houd je op de hoogte (vrijdag weet ik meer over de IUI) en voor de rest duim ik heel hard voor jullie en voor je verdere beslissingen !

mama van een bengel en een engeltje

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 06 jul 2007, 16:11

Hallo Inge,

Even nog dit, onze tweede poging is ook mislukt. Nu hebben we zeker één maand maar hoogstwaarschijnlijk twee maanden rust, en dan vliegen we er weer in. Dus de kans wordt weer groter dat we toch nog samenvallen en wie weet komen we elkaar nog tegen.
Hoe is het fysiek met je ? Geraak je terug in je 'oude' conditie?

Dikke knuffel en prettig weekend

mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 08 jul 2007, 22:29

dag lieve mama van bengel en engeltje,

Hoe neem je het op dat je tweede poging weer is mislukt. vindt dit wel heel erg voor jullie. Effe rust maar heb je ook niet zoiets van oh ik wil er direct terug invliegen maar toch kan je die rust wel gebruiken. Het is zo tegenstrijdig he. Mag ik nu nog eens iets vragen? Wat is het juiste verschil tussen ivf en iui? Sorry maar ik ben benieuwd.
Met mij gaat het wel de goede richting uit. Nog wel zwakskes maar betert wel. De pijn heb ik s'morgens nog maar voor de rest hoor je me niet klagen. Ben op de hometrainer bezig en ik moet zeggen dat dat aardig lukt. Ik tennis heel graag en al lang en wil in half augustus met mijn ventje hier in olen tornooi spelen. Daar wil ik terug paraat staan. Afwachten he.

Stijn heeft vandaag de finale gewonnen op een tennistornooi en wat was ik toch trots op hem. En op ons Fien want we hadden haar gevraagd of ze hare papa wilden helpen en ja hoor ze heeft dat goed gedaan. Als het spel gedaan was en iedereen applaudiseerde voor hun kreeg ik wel de tranen in mijn ogen. Ons meisje had hier bv kunnen staan met een zelfgemaakt t-shirt met yes papa op ofzo. Maar dat is niet zo en dat was wel een zwaar moment voor mij. Maar ik was dan ook wel blij voor hem en dat deed goe dat ik sterk daar zat en niet begon te huilen.
Ale lieve mensen en mama van bengel en engeltje
Tot later

Stijn, Inge en ons engeltje Fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 09 jul 2007, 09:45

Dag Inge en Stijn,

Proficiat met je tennistornooi en tof dat jij Inge terug zo'n vooruitzicht hebt. Het zal je deugd doen dat je terug vooruitzichten hebt en terug onder de mensen komt. Ik begin deze zomer echt terug iedereen te zien ... na 1.5 jaar ! Op zo'n momenten reageer je hopeloos emotioneel. Die tranen zijn niet van supergeluk omdat je het tornooi op zich hebt gewonnen, maar wel omdat jullie beiden voelen dat het deugd deed. Dat jullie genoten van zo'n evenement en dat het goed is afgelopen. Ik betrap me soms ook op natte ogen voor 'kleine' gebeurtenissen. En ja de gedachten aan onze engeltjes komen altijd terug. maar daar is niets mis mee hé.
De mislukte poging twee was minder erg als de eerste. Het staal van m'n man was bij de eerste keer heel slecht en ik zag het even niet zitten. Gevolg: fysisch en psychisch zat ik erdoor. En m'n ventje had het ook wel geweten. Nu heb ik me veel beter gehouden, en daardoor voel ik me ook beter. Ik probeer een weg te vinden om me 'gelukkig' te voelen met wat we hebben (klinkt vreemd zo, maar je weet wat ik wil zeggen). Alles wat we extra krijgen, zijn cadeautjes. Maar het is niet altijd gemakkelijk hoor.
IUI: m'n cyclus wordt hormonaal gecontroleerd en het sperma wordt diep in de baarmoeder gebracht op het juiste moment. Na 3 pogingen krijgen we volledige evaluatie. Ofwel terug 3 pogingen ofwel IVF: bij IVF is de bevruchting in een 'proefbuis' en het embryo wordt terug geplaatst. het laatste is ingrijpender omdat de hormonaal zwaarder is. We zien wle, maar ik ben blij dat ik me deze keer 'sterker' voelde.
In ieder geval ben ik blij om horen dat je je ook beter voelt en dat je terug een doel voor ogen hebt. Dat is heel belangrijk heb ik ondervonden ! Het gaat niet iedere dag even goed, maar stilletjes aan voel ik me wel terug beter in m'n vel. Als ik dan daarbij nog niet te veel vieze opmerkingen krijg, lukt het wel. En gelukkig zijn m'n collega's hier ook wel lief en houden ze rekening met alles. Als je vragen hebt ... geen probleem.
Heel veel succes en goed trainen en af en toe optijd rusten (hopelijk vanaf volgende week met wat zon !)

mama van een bengel en een engeltje.


inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 11 jul 2007, 10:58

Hoi lotgenoten,

Er is weer zo'n ochtend gekomen dat ik weer niet uit mijn bed geraakte. waarom he??? Het is me dan toch gelukt. Tegen 10u kreeg ik mezelf eruit gesleurd. vandaag heb ik afgesproken met mijn schoonvader om in huis nog de deuren van boven te verven en dan is alles geverfd. Ho wat zie ik er tegenop. dat is gepland maar als dat dan zover is heb ik daar geen fut voor. Pfff!!! Hopelijk gaat dat wat beteren want zo ben ik nooit niet geweest.
Ale lieve mensen ik zal dan maar eens in actie schieten.
Groetjes en tot de volgende

Inge en ons engeltje fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 13 jul 2007, 14:18

Hoi Inge,

en de deuren zijn geverd ?
Allé dit weekend voorspellen ze eindelijk wat beter weer en kunnen we terug wat genieten van alles!
prettig weekend en de groetjes
dikke kus aan Fien

mama van een bengel en een engeltje

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 14 jul 2007, 10:28

Dag lieve mensen,

woe ben ik dan met weinig moed begonnen aan de deuren boven. Donderdag heb ik ganse dag geverfd en super veel kunnen doen. Ik was wel groggy en kon geen pap niet meer zeggen. Die avond was er een verjaardagsfeestje van moemoe (stijn zijn grootmoeder). Heel de familie was daar behalve ons meisje niet. we zijn daar om 20u aangekomen en we zeiden plots tegen elkaar van "normaal gezien hadden we nu naar huis moeten gaan want ons Fien moest nu in bad en in bed". De hele avond is er geen woord over gerept en haar naam niet vermeld. Een keer ben ik zelf begonnen over het kerkhof tegen moemoe want vava ligt daar ook. Met de hoop dat iemand er iets over zou zeggen maar nee hoor. Het bleef stil. Dat stoorde me wel maar ondanks was het wel een gezellige avond. vrijdag heb ik samen met mijn schoonvader in de voormiddag het laatste gedaan en ik moet zeggen dat ik trots ben op het resultaat. Eindelijk na bijna anderhalf jaar is ons huis van boven tot onder klaar en geverfd. Oef!!! Als we ons Fien haar deur en deurstijl aan het doen waren voor de 2de keer zeiden we nog tegen elkaar van "ale nu is oons Fien haar kamer gans af". Mijn schoonvader antwoorde er nog op van"in de gewone situatie was dat waarschijnlijk al lang gedaan". Ja daar had hij gelijk in. Alles was zo anders geweest als ons meisje er bij kon zijn.
Gisteravond heb ik met mijn ventje gaan tennissen. Het deed weer goed om alles er uit te kloppen. Het was nodig want deze week is weer een denkweek geweest. Piekeren en over vanalles nadenken dat het schoon is om te zien. Daarna hebben we op de tennis een terraske gedaan samen met nog vrienden en ik moet zeggen ik heb een paar pintjes gedronken en eindelijk eens wat afgelachen. stijn heeft naar huis gereden want ik kon dat niet meer. Ik had zelfs een goed gevoel en me geamuseerd. Nu is het weer wat minder want na een goed gevoel komt er weer een terugval en een beetje koppijn. Nu 8mnd verder kan ik eens zeggen dat ik me voor de eerste keer zonder schuldgevoel eens heb kunnen amuseren. Ik was gisteren eigenlijk fier op mijn eigen en daarbij ons meisje was erbij want er waren sterren en wat blonk ze toch samen met haar vriendjes. Niet tegen staand dat ik ze nog steeds hard blijf missen amai dat is nog steeds onbeschrijflijk.

Groetjes

Inge, stijn en ons engeltje fien

Gast

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Gast » 16 jul 2007, 09:15

Hallo Inge,

Heel van van je verwerkingsproces is herkenbaar. Het durven genieten is iets wat je terug moet leren. Het was ook een zalig weekend bij ons. De zaterdag gaan shoppen met een vriendin en de mannen hebben op de kindjes gepast en ze hebben het goed gedaan; Uitgeteld terug thuis stond de BBQ klaar ... een zalige zaterdagavond geweest. De zondag was ik bij de BBQ van m'n broer. Ik was m'n kleinste nichtje aan 't duwen op de schommel, er zou maar twee maanden tussen hen gezeten hebben mocht alles goed verlopen zijn. Ik heb haar een dikke knuffel en kus gegeven ook al wilde zij het niet :-). Het gemis blijft en af en toe komt er nog een traantje, maar soms is het nu een glimlach en een traantje geworden.
Genieten kunnen we terug, en dat genieten zoals lachen, drankje, babbeltje doet meer deugd dan vroeger en ik haal er meer energie uit. Soms wil ik ook meer vertellen van inke° en de behandelingen bij het fertiliteitscentrum, maar vaak wordt er niet diep op ingegaan, en ondertussen laat ik het ook onderwerp terug voorbij gaan. Maar haar naam blijft vallen ... en dat is het belangrijkst voor mij.
Leuk dat het toch 'beter' gaat en voel je er zeker niet schuldig om. Je vergeet daardoor Fientje niet, in tegendeel, je kan vaker en gemakkelijker aan haar denken zonder dat je hele emoties naar boven komen. Onze werken aan het huis zijn ook heel anders verlopen. Op die manier voel je wat voor een invloed zoiets heeft op alles hé.

Vorige week heb ik een afspraak gemaakt met de relaxatietherapeute in gasthuis; Ben jij daar ook al geweest?

groetjes,


mama van een bengel en een engeltje.

Inneke

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inneke » 16 jul 2007, 19:56

Dag lieve Inge,

ik ken je niet, maar las net je verhaal met de tranen in m'n ogen. Ik bewonder jou enorm. Zo 'n sterke vrouw. Het zal inderdaad niet altijd gemakkelijk zijn. Ikzelf ben mama geworden op 1 januari van Helena. Soms vind ik het helemaal niet leuk om 's nachts op te staan omdat ze een tutje vraagt, maar nu besef ik dat ik eigenlijk geen recht van klagen heb! Ik wens jullie heel veel sterkte toe!
Lieve groetjes,
Inneke

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 20 jul 2007, 16:29

hallo allemaal,

Het is weer vrijdag en de werkweek is voor mijn ventje weer om. Het gaat een zeer druk weekend zijn want Stijn heeft weer tennismatchen en ik zal de eerste zijn om voor hem te supporteren. Gisteren heb ik ineens ne klap gekregen en ppfffff wat was dat. Het was de hele voormiddag goed gegaan en ineens was er weer een heel zwaar moment. Huilbui, eenzaam in mijne zetel en eigenlijk niet echt weten waarom. stijn had vroeger gedaan want hij ging vissen. Dus die kwam thuis en zag genoeg. Dus die bij mij zitten en mij proberen te troosten en erover babbelen. Mijn hersencellen zijn zo op hol aan het slagen van vanalles en nog wat. O.a. gaan werken of niet, hoe gaat de scanner dinsdag zijn, jaloers op stijn want die kan vanalles doen en zijn verdriet eens een keertje op zij schuiven en zich amuseren; reakties van mensen naast zich leggen, ...enz. Niet gemakkelijk zalle!
woensdag ben ik met vriendinnen en hun kindjes gaan ontbijten. Het eerste uur ging het goed maar dan zijn de kindjes spelen op trampoline, springkasteel en schommel en dan beginnen mijn vriendinnen over hun kindjes met elkaar te praten en daar zit ik dan weer in een hoekske te kruipen. Zo weinig mogelijk laten merken dat het me zo'n pijn doet want ik kan totaal niet mee spreken. Ik ben een beetje gevlucht en me bezig gehouden met de kindjes. Dat ging me beter af als daar naar de verhalen van de trotse mama's te luisteren. Ze hebben hier volkomen recht op vind ik en daarom laat ik hun maar begaan en verstop ik mijn eigen een tijdje. Dit gelukkig met behulp van hun onschuldige kindjes die ik een tijdje heb kunnen animeren. Daar geniet ik gelukkig zeer hard van om met de vriendjes van ons kleine meid te spelen en om te gaan. dat is het leven he en dat gaat zo elke keer zijn. Langs ene kant heb ik zoiets van "inge ga niet mee en dan kunnen ze me ook niet pijn doen" en langs de andere kant wil ik er ook bijzijn en er bij horen ook al sta ik daar met lege handen bij te gapen. Dat zijn ook dings die enkele dagen in mijn lijf blijven zitten. Ach ja ik heb de ervaring dat het na een tijdje gaat beteren he.
Zo lieve mensen Tot later,

Mama van bengel en engeltje; "Inke" Wat een mooie naam!!! Dank je wel om je ervaringen met mij te delen. Zo heb ik een beeld van hoe het kan zijn over een paar maanden en in onze toekomst. Tot later he. dada

Inneke; Bedankt voor je eerlijke reaktie en geniet van je wondertje want het is iets zeer kostbaars. Groetjes en kusjes aan je bengeltje!!!

Stijn, Inge en ons fonkelend sterretje Fien* aan de hemel

Inneke

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Inneke » 20 jul 2007, 23:09

Dag Inge,

ik probeer je te begrijpen, en ik denk dat het absoluut niet gemakkelijk voor je moet zijn als al die fiere mama 's over hun spruitjes praten. Toch denk ik dat het wel goed was dat je geweest bent.
Ik heb ondertussen al veel aan je gedacht. Ik besef nu des te meer dat ik mezelf heel gelukkig mag prijzen. Ik hoop dat je op een dag hetzelfde geluk mag voelen!

Hou je goed, en veel sterkte he!
Lieve groetjes, ook voor je man en je engeltje!
Inneke

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 22 jul 2007, 23:24

Dank je wel Inneke,

We doen ons best en hopelijk gaat de zon ook weer een beetje kunnen schijnen volgend jaar.

Vandaag gingen meter van ons Fien en ik samen ons spruitje op het kerkhof een bezoekje brengen. zoals altijd de bloemetjes water geven en haar kaars vervangen want die was opgebrand. Ineens valt mij iets op en sta ik te trillen op mijn benen. Mensen, ze hebben bij ons meisje gewoon gepikt. We hadden een klein badeendje gekregen dat engelenvleugeltjes had. dat was voor ons zo'n betekenis en ook nog van supermensen gekregen. Gewoon weg!!! Is dat niet verschrikkelijk!!! Wie doet nu zoiets. Weten die mensen niet wat voor een pijn dat doet. Ze moeten daar met hun vingers vanaf blijven. Ik heb er al een hele dag een verwrongen gevoel van gekregen. Geen respect vind ik zo.

Tot ne volgende

Stijn, inge en ons engeltje Fien

inge mama van Fien

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor inge mama van Fien » 30 jul 2007, 18:20

Hela lieve mensen,

Hoe gaat het met jullie allemaal? Met mij cava!!! Ben vorige dinsdag naar leuven gegaan voor onze controle-scanner van buik en abces. wel wat had die prof zeer goed nieuws voor ons!!! Het is gewoon allemaal weg. Niks meer te zien. wat was dat eens goed nieuws. Die prof verklaarde mij daar ineens gezond en wel. Dit hadden Stijn en ik zeker niet verwacht. Ik voelde mij al wel zeer goed en kon zelfs tennissen, mijn huishouden doen en wandelen met onze bas. Maar dat mijn abces in buik volledig weg was dat was een grote meevaller. Zelfs voor het fertiliteit kregen we groen licht. Amai wat deed dat goed zeg. we gaan nog wel pas in januari na de fertiliteit winterstop pas kunnen beginnen maar toch he. Nu kunnen we de voorbereidingen in leuven al dit jaar doen. Oh We krijgen sneller als voorzien een tweede kans.
vorige week heb ik dan dinsdag, woensdag en donderdag zeer goede dagen gekend en vrijdag weer het tegenovergestelde. Pfff amai!!! was met bas gaan wandelen en hij liep zo slecht dat ik onderweg op de terugweg gewoon het niet meer zag zitten. stijn belde juist op dat moment en heb hem gewoon gevraagd of hij mij wilde komen halen omdat ik het niet meer zag zitten. ben in de auto gestapt en beginnen huilen en dan kwam er natuurlijk weer alles uit he. Ivm werken ja of nee, reakties, ben ik wel goed of niet goed bezig,... enz. Zo raar dat het je zo kan overvallen en zo slecht kunt voelen.
Zaterdag ben ik met vriendin en haar kindje van 7jaar en 3mnd naar bobbejaanland gegaan. We hebben een zalige dag gekend. Mijn vriendin heeft ook geregeld ons Fien haar naam gezegd en haar er bij betrokken. Dat deed zeer goed! Ik moet zeggen dat het ook wel mensen zijn die ons al zeer goed hebben opgevangen.
Zondag hadden we mosselfeestje bij mijn ma en dat is ook zeer gezellig geweest. Ons meisje is daar altijd aanwezig vind ik. Fijn gevoel! Het was een tijdje geleden dat ik mijn ma nog eens had gezien (wonen niet dicht bijeen). Heb haar eens een dikke knuffel gegeven. s'avonds hebben we dan gezellig met z'n allen rond de tafel gezeten en wat afgelachen. Geregeld dwaalde ik wel af naar het gemis van ons kleine meid. wat had ze daar de show moeten stelen. Maar al bij al heb ik mij toch ook wel geamuseerd en gelachen.
Voor mensen/lotgenoten die spijtig genoeg dit nog niet lang genoeg moeten meemaken kan ik alleen maar zeggen dat het betert. Zie maar naar ons! 9mnd verder en we kunnen weer eens lachen. Niet altijd even simpel en ook nog dikwijls met gemengde gevoelens maar het kan weer en het mag weer!
Dada lieve mensen!

Stijn ,Inge en ons engeltje Fien

Moi

RE: onze kleine meid Fien

Berichtdoor Moi » 31 jul 2007, 22:15

Ach wat is dit toch verschrikkelijk! Hoe komt een mens dit te boven, dat vraag ik me af? Ik wens jullie zoveel sterkte en heb echt heel veel respect voor de manier waarop jullie ermee omgaan.

Pfffff... ben er kapot van!


Terug naar “Andere onderwerpen”