arne

mams

RE: arne

Berichtdoor mams » 15 feb 2007, 01:12

Hallo Mieke,

Heb hier het verhaal van je engeltje Arne° gelezen. Het is ongeveer 9 maanden geleden dat Arne° naar de hemel is vertrokken, in je hart zal hij altijd aanwezig blijven. Het doet heel veel pijn je kindje te verliezen, het is een hartverscheurende pijn. Ik weet heel goed hoe het voelt, m'n kleinzoontje Kelsey° is overleden op 29/11/05 aan een erfelijke spierziekte, hij werd 14 maanden "jong".
Ik wens je nog een hele fijne zwangerschap toe! Arne° zal zeker fier zijn op z'n aankomende brusje!

De tijd heelt niet alle wonden, hij verzacht alleen de pijn.
Zonder Arne° zal er blijvend, een enorme leegte zijn....

Warme groetjes en vele vlinderkusjes voor je engeltje Arne° van mams, oma van Kelseyke* xxxx
[URL]http://www.kelsey.be[/URL]

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 22 feb 2007, 08:08

Dag Arneke,
Even laten weten dat we aan je blijven denken. Jenne heeft zondag in Scherpenheuvel een kaarsje doen branden voor alle mensen in de hemel, dus ook voor jou. Heb je het vlammetje zien branden?
Mieke en Bart,
Hoe gaat het met 'brusje'? Jullie kijken er al allebei naar uit zeker. Wel met een dubbel gevoel waarschijnlijk. Het had zo anders moeten zijn hé. Maar jullie kleine sterretje zal wel waken over z'n 'brusje' en vanop z'n wolkje zal hij vast zitten stralen van trots:
"Ergens onaantastbaar ver,
schitterd dierbaar een kleine ster.
En is stil getuige
van dit nieuwe geluk!"
Het beste,
Els

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 22 feb 2007, 08:11

Oei, wat een -dt-fout:
Sorry, even opnieuw:
"Ergens onaantastbaar ver,
schittert een dierbare ster.
En is stil getuige,
van dit nieuwe geluk."
Els

Elke

RE: arne

Berichtdoor Elke » 07 mar 2007, 18:22

He Mieke, alles ok??

mieke

RE: arne

Berichtdoor mieke » 08 mar 2007, 14:12

Sorry voor de late reactie maar we moesten vandaag naar de 28w echo en ik wou jullie iets laten weten zodra dat achter de rug was! En ja hoor, alles is in orde met ons babyke (wat het zal worden, dat wordt nog een beetje afwachten!!). Ons kleintje zit voor op schema en geschat geboortegewicht is tussen 3.7 en 3.8 kg. Met de mama is het soms iets minder, ik heb enorm veel last van mijn bekken (volg oefeningen via kinesist), ben echt supermoe en emotioneel gaat het ook niet altijd even makkelijk... maar langs de andere kant zitten we nu echt de weken af te tellen tot 31 mei, het feit dat het nu echt dichterbij komt zorgt er voor dat we terug hoopvol naar de toekomst kijken. Het verdriet en gemis van Arne° blijven zwaar doorwegen maar soms voel ik dat hij dicht bij ons is en dat hij zal zorgen voor zijn brusje! Allemaal bedankt voor jullie berichtjes, het is zo fijn om te weten dat er zoveel mensen zijn die met ons viertjes meeleven...

groetjes,

Mieke

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 12 mar 2007, 07:47

Dag Mieke,
28 weken. Nu is het echt aftellen hé. Het zal een heel spannende en emotionele tijd zijn voor jullie. Ik wens jullie echt het allerbeste. Tuurlijk is jullie manneke dicht bij jullie, in jullie hart en binnenkort ook in het hartje van z'n brusje.
Ik heb de laatse week ontzettend veel aan jullie en jullie kleine Arneman gedacht. Vooral omdat we vorige zaterdag voor de derde keer afscheid hebben moeten nemen van onze droom op een tweede kindje. Ik wou hier net laten weten dat ook wij in blijde verwachting waren, maar na 10 weken bleek het plots fout te zijn gegaan. Het is niet te vergelijken met jullie verdriet, maar ik kon me eventjes heel goed voorstellen hoe zwaar het voor jullie allemaal is. Ik heb aan Arneke gevraagd of hij voor onze 'droom' wil zorgen daar boven op z'n sterretje. Gelukkig hebben wij onze grote vent nog. Daar ben ik me bewust van en heel dankbaar voor. Toen ik met Arne z'n foto in mijn handen stond zei hij: "Kijk moeke, Arne lacht, want nu kan hij met ons Babieke spelen in de hemel. Nu heeft hij een vriendje!" Ik hoop zo dat dat waar is....
Els

mieke

RE: arne

Berichtdoor mieke » 20 mar 2007, 17:37

hei Els,

het was al een tijdje geleden dat ik hier was komen kijken dus daarom de late reactie.

Jouw berichtje straalt zoveel verdriet uit ... het doet me echt pijn om te lezen dat jullie dit moeten meemaken! Toen ik terug zwanger was na het verlies van Arne° weet ik nog hoe snel ik mij hechtte aan het prille leven in mijn buik, je begint plannen te maken en het is ongelofelijk hoe snel dat nieuwe leven een onderdeel wordt van je leven: je praat erover, verlangt er naar,... Ik heb het zelf nooit meegemaakt maar ik kan me wel voorstellen hoeveel pijn het moet doen om je kindje en dromen te moeten verliezen... Ik duim, samen met Arne°, dat jullie droom uitkomt!

Met ons gaat het redelijk. Vorig weekend zijn we erin geslaagd om te gaan zien voor een grafsteentje. We zagen er enorm tegenop maar uiteindelijk waren we toch opgelucht dat we de beslissing genomen hebben... Daarna zijn we het geboortekaartje gaan bestellen en we zijn Arne° zeker niet vergeten!! Het aftellen begint serieus in te korten maar emotioneel blijft het dubbel aanvoelen.

Ik denk aan jullie ...
Liefs,
Mieke

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 21 mar 2007, 08:00

Hoi Mieke,
Dank je voor je begrijpende en lieve berichtje. Toen ik het hier gepost had, had ik er eigenlijk al een beetje spijt van. De laatsten die met het verdriet van anderen moeten bezig zijn, zijn jullie. Jullie hebben jullie eigen verdriet en moeten nu vooral bezig zijn met hoopvol uitkijken. Sorry dat ik jullie hiermee heb 'lastig gevallen'.
Amaai, ik kreeg wel koude rillingen toen ik jouw berichtje las over het grafsteentje. Pffff hoe moeilijk moet dat geweest zijn! Is het gelukt iets te vinden waar jullie zich goed bij voelen. Als het geplaatst is, kom ik zeker nog eens langs. Het is van vorige zomer, met de lavendel geleden, dat ik er nog ben geweest. Maar ik heb me toen voorgenomen dat ik jullie Arne de geur van lavendel zou leren kennen en ik probeer me daar aan te houden. Het is zo iets kleins en stoms, maar ik hoop dat jullie me dat niet kwalijk nemen. En ik vind het zo mooi dat jullie dat gekoppeld hebben aan het uitzoeken van geboortekaartjes. Dat is, echt waar, een mooi symbolisch gebaar naar Arne toe. Ben benieuwd hoe grote broer erbij zal zijn?
Dat dubbel gevoel zal blijven denk ik en daar hoeven jullie zich niet voor te schamen. Het kan gewoon niet anders! De hoop en de blijdschap van een geboorte, maar ook de schrik wanneer jullie babietje z'n 'veilige' coccon verlaat en het verdriet dat grote broer niet fier als een gieter kan komen kijken. Maar wees maar gerust dat hij zal zitten stralen op z'n sterretje!
Het beste,
Els



Gast

RE: arne

Berichtdoor Gast » 21 mar 2007, 09:24

Mieke,

Zoals zovelen krijg je koude rillingen bij zo'n verhaal. Zeker als het zo plots gebeurd. Maar er is terug hoop voor de toekomst bij jullie en dat is toch zo belangrijk.
Ik wilde even reageren op het grafsteentje. Ons dochtertje is doodgeboren na 30 weken zwangerschap. Ik had ook heel veel moeite om een grafsteentje te bestellen. Omdat we een eigen ontwerpje hadden gemaakt duurde het ook een hele tijd eer het af was. Maar plots moest het steentje er liggen en kon ik geen weken meer wachten. Het is nu een nog persoonlijker plaatsje geworden en ik heb er meer rust bij gevonden. Ik ga nooit lang bij haar langs. Ze ligt op de weg naar m'n werk. Nu het steentje er ligt, leg ik alle spulletjes nog eens goed, een kushandje en ga ik terug door. Ik hoop dat jullie een stukje rust vinden bij het steentje, want dat is echt iets van jullie.
Jullie tweede spruit zal zeker grote broer Arne kennen, ons zoontje gooit altijd een kushandje als we er voorbij rijden. 'Dag zus' zegt hij dan. En dan smelt m'n hart, vooral omdat ik besef dat hij z'n zus niet vergeet.
Heel veel sterkte en een handkus voor jullie sterretje en de kleine spruit.
mama van een bengel en een engeltje

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 05 apr 2007, 14:21

Dag Arneke,
Je hebt van Jenne weer mooie bloemetjes gekregen en drie kaarsjes in de vorm van een paaskuikentje. Zondag gaan die branden voor jou en al onze geliefden daar boven. Zo kunnen jullie ook een beetje pasen vieren, al hadden we veel liever gezien dat je eitjes kon gaan zoeken.
Let je een beetje op je brusje en je mama en papa van daar boven? Waarschijnlijk kijken zij nu al heel erg uit naar de geboorte.
Kusje,
Els en Co

mieke

RE: arne

Berichtdoor mieke » 11 apr 2007, 11:29

Het is weeral een tijdje geleden dat ik gereageerd heb, dat komt omdat ik het de laatste tijd enorm moeilijk heb gehad: de hormonen spelen op, ik slaap slecht, maak me zorgen over ons kindje, begin voor het minste geringste te huilen¿

Vorige zondag zijn we dan ook voor het eerst op babybezoek geweest nadat Arne° gestorven is. Bart zijn petekindje is vorige week geboren (zoontje van zijn neef) en ben er echt onderdoor gegaan toen ik het hoorde, ik had dus schrik voor mijn reactie zondag maar het viel gelukkig nogal mee, ook al omdat het mensen zijn die enorm veel begrip hebben voor ons verdriet/gevoelens¿ Dit in tegenstelling tot sommige mensen in onze directe omgeving die mij de laatste tijd ontgoocheld hebben. Gelukkig hebben we ook nieuwe mensen leren kennen, zoals jij Els, jouw berichtjes zijn altijd zo begripvol. Ik wil je ook zeggen dat je je zeker niet schuldig moet voelen voor je berichtje!! We blijven duimen dat jullie droom kan uitkomen¿ Bart heeft trouwens je adres gevraagd aan P. dus als dat OK is voor jou, dan krijg je een geboortekaartje in de bus, zo zal je direct zien hoe we de grote broer hebben vermeld op het kaartje.

Normaal zullen we binnenkort ook definitief beslissen ivm Arne° zijn grafsteentje. Mama van een bengel en een engeltje, bij ons is het ook zo dat zijn plekje niet zo ver van ons is en regelmatig ga ik gewoon langs om goeiedag te zeggen en wat te vertellen. Kijk er naar uit om zijn brusje te zien zwaaien als we op zijn plekje zijn of er passeren.

En vandaag is het dus 11 maand geleden, soms voel ik echt nog die fysische pijn van hem de laatste keer vast te kunnen nemen¿ Helaas is het voor veel mensen ¿al¿ terwijl het voor ons ¿nog maar¿ 11 maanden is, de nieuwe zwangerschap speelt daar precies ook een grote rol in¿ Sowieso stop ik vanaf 10 mei met werken (dan ben ik 37w en volgens de dokter zit ik voor op schema dus kans dat het brusje, net zoals de grote broer, vroeger zal komen) en ik zal die tijd wel kunnen gebruiken, vooral omdat het dan 1 jaar geleden zal zijn dat onze wereld in elkaar stortte¿

Is een lang verhaal geworden maar had er behoefte aan om eens mijn hart te luchten¿

Mieke, de mama van Arne° en een nieuw klein wondertje

inge mama van Fien

RE: arne

Berichtdoor inge mama van Fien » 11 apr 2007, 15:26

Dag Els en bart,

Eerst en vooral wil ik jullie veel sterkte wensen in het verlies van jullie eerste zoontje Arne. Ik heb hier al geregeld mee gelezen want ik sta hier ook op "onze kleine meid Fien". wij zijn de ouders van Kleine Fien. Zij is doodgeboren na 38,5wkn zwangerschap en na de autopsie is er een uitspraak gedaan van "wiegendood in moederschoot". Ze was kerngezond, perfect maar de natuur heeft daar blijkbaar toch anders over gedacht.
Ondertussen had ik gelezen dat je terug zwanger bent. Nu al bijna zover om dat 2de wonder op de wereld te zetten. Ik wil je hierbij heel veel succes wensen en hopelijk vinden jullie met jullie 2de kindje een lichtpuntje in jullie leven. Arne zal hierbij nog steeds een grote rol spelen en jullie zullen altijd een gezin blijven met 4. Ook al kan Arne alleen in jullie hart aanwezig zijn. Ik bewonder jullie dat je terug aan zwangerschap durfde te beginnen want psychisch en emotioneel is dit niet gemakkelijk he. We zijn er na 5maand ook terug over bezig maar bij ons moet de stap naar Leuven worden gezet.
Je schreef het hier ook ergens dat je teleurgsteld was in een bepaald gedeelte van je omgeving. Dat je er niet bij terecht kon. Awel dat kennen we ook enorm goed. Arne heeft ,spijtig genoeg niet lang, zijn karaktertje kunnen laten zien en mensen hebben er een beeld van hoe hij was, lachtte, reageerde en zijn persoonlijk ikske er uit zag. Ons Fien heeft dat nooit niet kunnen laten zien want ze is in mijn buik gestorven. Maar toch, of ons kindje nu een half jaar is kunnen worden of doodgeboren, is dit niet mogen gebeuren en totaal onaanvaardbaar. Alleen heel spijtig dat onze buitenwereld niet bestemd is voor deze situaties.
Lieve Els, we weten allemaal uit ervaring dat het verschrikkelijk pijn doet. Elke dag opnieuw en elk moment is anders. Ik wil je hier nogmaals heel veel sterkte wensen en hopelijk komt dat lichtpuntje sneller als ik je dat kan toewensen.

Stijn, Inge en ons fonkelend sterretje fien°

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 16 apr 2007, 10:40

Hoi Mieke, Bart en Arne,
Gaat het weer een beetje met jullie? Ja, de hormonen en de zenuwen zullen nu wel ping pong aan het spelen zijn. Het komt nu echt wel dichtbij. Maar eerst zijn er nog die moeilijke herinneringsdagen van een jaar geleden. Welke herinneringen zullen er weer boven komen? Ik denk vaak dat jullie waarschijnlijk al 1000 keer gedacht hebben aan vorig jaar deze tijd, toen alles nog zo mooi was en hoe alles plots voorbij was. Wij hebben net een heerlijke zomerse vakantieweek in eigen land achter de rug, maar telkens denk ik daarbij toch even aan jullie. Zeker nu ik zelf nog een beetje emotioneel ben bij babietjes en kinderwagens die ik zie, denk ik aan jullie. Hoe moeilijk zelfs een 'mooi uitstapje' in dit lenteweertje voor jullie moet zijn. Ik heb het geluk dat ik dan eens heel hard in de hand van mijn klein ventje kan knijpen. Binnenkort hebben jullie ook zo'n kanjertje waar jullie zich een beetje kunnen aan vastklampen (letterlijk en figuurlijk). Want al zal Arneke nooit vervangen worden, het doet zo veel deugd om je moeder- en vaderliefde openlijk te kunnen geven aan zo'n klein wondertje. Het doet de wonde in jullie hart niet verdwijnen, maar ik geloof wel dat ze dan meer kans heeft om te 'genezen' en een 'mooi' litteken te worden, niet meer die rauwe wond die telkens weer open gaat, maar een litteken dat je altijd zal voelen, maar waar je met zachtheid en liefde aan terug kan denken. Laat jullie niet doen door een onbegrijpende omgeving, maar probeer op jullie eigen tempo te gaan en enkel en alleen te doen waar jullie zich goed bij voelen. De mensen menen het daarom niet slecht, maar ze snappen het gewoon niet, denk ik, dus probeer jullie zich daar niet door te laten leiden.
En wat dat kaartje betreft, ik zou dat heel leuk vinden. Ik kreeg de tranen in mijn ogen als ik je voorstel las, maar jullie moeten zich niet verplicht voelen. Ik kijk er echt naar uit!
Groetjes,
Els en Co

inge mama van Fien

RE: arne

Berichtdoor inge mama van Fien » 16 apr 2007, 17:55

excuseer me voor de schrijffout,

Beste Mieke en Bart ipv Els en Bart.

groeten

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 26 apr 2007, 08:15

Dag Arneke,
Gisteren hebben we jou een bezoekje gebracht. We waren een ijsje gaan eten en kwamen langs het kerkhof. Jenne vroeg of nonkel Paul daar was. Toen ik zei dat dat niet zo was, vroeg hij wie daar dan wel was. Ik zei dat Arneke daar was en toen wou hij jou eens bezoeken. Hij was heel erg onder de indruk. Jouw mooie brandweerauto en andere speelgoedjes....Hij vroeg of jij daar soms mee speelde. Toen ik hem uitlegde dat dat niet kon, vond hij dat heel verdrietig. Hij heeft jouw knuffel een zoen gegeven en heeft met jouw auto over het gras gereden zodat jij het even kon zien. Hij heeft hem wel mooi terug gezet hoor. Ik keek er naar en, ondanks de hitte gisteren, kreeg ik kippevel. Ik voelde even hoe moeilijk het voor jullie moet zijn om jullie supervent iedere keer weer achter te moeten laten...
Jenne wil nog eens komen om bloemetjes te planten voor jou. We vergeten je niet kleine vent!
Groetjes,
Els

Gast

RE: arne

Berichtdoor Gast » 26 apr 2007, 15:07

Dag Mieke,

hier nog een laat berichtje terug van de mama van een bengel en een engeltje.
Ik hoop dat alles goed gaat en je tweestrijd in gevoelens de emoties ... het is en blijft normaal in deze omstandigheden. Ik wens je nog het allerbeste toe voor deze laatste maand. Daarna kan je uren naar jullie wondertje kijken.
Ik hoop dat je ondertussen een keuze hebt kunnen maken in een steentje, en anders geef je jezelf maar de tijd.
De omgeving vergeet snel, daar kan ik ook van meespreken. Tijd heeft een andere dimensie gekregen. Eén dag gaat soms heel snel voorbij maar maanden heel traag. De klok kan je niet meer terugdraaien ook al zou je het honderd keer terug willen doen. Alles is veranderd. Maar ik wil niet zeggen dat alles slechter is geworden. Je verwacht minder van de toekomst, zodat de kleine simpele dingen die vroeger zo gewoon waren, plots veel meer betekenen. M'n bengeltje is een schat voor mij en hij is een echt mamakindje. Vandaag zei hij nog tegen mij dat ik een hele lieve mama ben. Je hart smelt en je geeft hem een echt dikke knuffel dan.
Ik wil je bij deze heel veel goeds toewensen en heel veel moed. Een dikke kus en hopelijk kan jullie kleine pruts ooit ook eens zeggen, 'mama je bent een lieve mama', want daar zijn wij van overtuigd !

Dikke (misschien voor jou heel letterlijk) knuffel voor jullie !
mama van een bengel en een engeltje

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 02 mei 2007, 09:02

Dag Mieke, Bart, Arneke en ....
De maand mei is begonnen. Wat zal dit voor jullie moeilijk zijn. De maand waarin Arneke zijn leventje zo plots werd afgebroken en nu ook de maand waarin jullie nieuwe wondertje geboren zal worden. Hat zal een heftige maand worden met grote emoties die alle kanten opgaan: van grote vreugde en immens verdriet. Doe het rustig aan en samen, stap voor stap, gaan jullie er komen. Voor de buitenwereld met z'n drietjes, maar in jullie hart voor altijd met vier! We denken aan jullie!
Els

mieke

RE: arne

Berichtdoor mieke » 09 mei 2007, 17:36

Pff, vandaag was mijn laatste werkdag en dat is maar goed ook! Ik blijf sukkelen met mijn bekken dus de rust zal deugd doen¿ Maar het zijn vooral de emoties die nu enorm hevig zijn, met 11 mei die eraan komt voel ik mij een wrak. Ik zit constant met de tranen in mijn ogen, weet echt niet hoe ik vrijdag zal doorkomen. Gelukkig is alles nog in orde met ons kleintje, gisteren nog op controle geweest en vgl gyne heeft ons babytje nog geen zin om op de wereld te komen. De maand mei wordt een maand van uitersten, langs de ene kant is het dan een jaar geleden dat onze wereld instortte en ons leven voor altijd veranderde en langs de andere kant is het hoopvol uitkijken naar/in ons armen nemen van ons 2de wondertje¿

Els, jullie Jenne is een fantastisch ventje!! Arne° zal zeker geglunderd hebben toen hij zag dat Jenne met zijn brandweerwagen aan het spelen was. We hebben jullie adres trouwens gekregen van P. dus er komt zeker een kaartje aan nadat ons wondertje geboren is.

Mama van een bengel en engel, dank je wel voor de (inderdaad) dikke knuffel. We hebben ons grafsteentje 2w geleden besteld en in de loop van de komende weken zal het geplaatst worden. Het deed deugd om dat te kunnen doen voor onze kampioen!!

Inge, we duimen hier dat jullie droom voor een brusje voor Fien° snel mag gerealiseerd worden. En inderdaad, een volgende zwangerschap is niet makkelijk¿ maar het heeft ons terug wat hoop gegeven.

Ik heb nog een fantastische foto van onze superkampioen toegevoegd!!

Mieke, de mama van Arne° (1/12/05-11/05/06) en een nieuw wondertje


Attachment : IMG_4168.JPG

Gast

RE: arne

Berichtdoor Gast » 10 mei 2007, 08:49

Ik volg je verhaal al vanaf je hier postte dat je wereld instortte. Een kennis van mij had toen ook haar kindje verloren vlak voor de bevalling, vandaar dat ik hier dikwijls moed kwam inschrijven voor haar. Ik begon je verhaal te lezen en het heeft me niet meer losgelaten. Ik wil je alvast heel veel sterkte wensen voor morgen het wordt ongetwijfeld een harde, troosteloze dag maar koester het nieuwe leven die verlangt naar jouw warme armen, jullie liefde en die van zijn/haar broertje.

Ik wens jullie het allerbeste toe!

caro

RE: arne

Berichtdoor caro » 10 mei 2007, 09:16

als je naar die foto kijkt van die lieve, mooie schattige baby kan je het gewoon niet geloven dat hij er niet meer is!
ik heb er geen woorden voor!
de gedachte alleen al lijkt me verschrikkelijk...wat moet dat dan niet zijn voor jullie, die er elke seconde van de dag mee geconfronteerd worden.
hoe kan een mens dat ooit aanvaarden??
ik wens jullie alle sterkte en moed toe , elke dag maar vooral die extra moelijke dagen ( 11 mei, moederdag, enzo...)...
ook wens ik jullie een wolk van een nieuw wondertje toe, die Arne° niet zal vervangen, maar jullie weer vreugde en liefde zal schenken ...en waar jullie ongetwijfeld de kleine Arne° in zullen herkennen. dat zullen moeilijke maar ook mooie momenten zijn ,met een lach en een traan...
HEEL veel sterkte !!!
ik ken jullie niet, maar toch grijpt het verhaal van kleine Arne° me sterk aan en word er hier ook regelmatig een hem gedacht .

Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 11 mei 2007, 08:04

Lieve Arne,
Ergens tussen de planeten, verder dan de maan,
is een jaar geleden een heel speciaal sterretje ontstaan.
Dat sterretje hoort eigenlijk een klein jongetje,
hier bij ons te zijn.
En dat dat niet zo is, doet pijn.
Maar zo lang ze in onze dromen naar ons afdalen,
zullen ze altijd door gaan met stralen.
en iedereen mag het weten,
dit sterretje is Arne
en die zullen we nooit vergeten.

Arneke, je bent en blijft de superkampioen van je mama en papa. Laat hen vandaag weten dat je bij hen bent en blijft!

Mieke en Bart,
Mijn eerste gedachten vandaag gingen naar jullie. Een dag waarop woorden tekort schieten.... Alleen een dikke knuffel dan maar om jullie te laten weten dat we aan jullie denken!
XXX
Els, Dominique en Jenne

biebje

RE: arne

Berichtdoor biebje » 11 mei 2007, 09:16

dikke knuffel Mieke

ook al ken ik je niet, ik volg het al een tijdje..

afscheid nemen doet zo'n pijn...

Attachment : 1_r2_c1_gif-BEAR-HUG_small.jpg

Ann

RE: arne

Berichtdoor Ann » 11 mei 2007, 09:20

Lieve mama en papa van Arne

Ook ik denk aan jullie vandaag want deze dag zal een roetsjbaan van gevoelens met zich meebrengen.
Ik hoop dat het brusje van Arne binnenkort jullie verdriet een beetje kan verzachten.

Ik ben er zeker van dat Arne op zijn wolkje ver van hier heel trots uitkijkt naar jullie wondertje.

Een knuffel voor jullie.

Ann

Gast

RE: arne

Berichtdoor Gast » 11 mei 2007, 09:27

Ook van mij een dikke knuffel, veel sterkte vandaag!

Dikke knuffel voor Arne...


Els

RE: arne

Berichtdoor Els » 11 mei 2007, 14:08

Mieke,
ook voor zondag, veel sterkte

"Hoe moeder ben je, als je moeder bent
van een kindje dat niet kan blijven
Je bent moeder, zoveel moeder,
niet met woorden te beschrijven.

Je bent moeder, maar niet mama,
hij is vader, maar niet papa.
Maar hij is jullie kindje klein
en zal dat voor altijd zijn.

Hoe moeder ben je, als je moeder bent
maar de wereld wil het niet weten
Je bent moeder, zoveel moeder
hoewel anderen dat vergeten.

Je bent moeder, maar niet mama,
hij is vader, maar niet papa,
maar veel anderen willen niet weten
dat je moeder, zoveel moeder bent
en dat jij nooit zult vergeten.

Hoe moeder ben je,
als je geen mama bent;
je hebt een liefde zoals geen ander kent

Je vecht voor je kind, je huilt om hem,
je herdenkt zijn "zijn" opnieuw elk jaar.
Je draagt een geheim van jullie twee
die band is er nog, want die ging mee.

Je bent moeder, als je moeder bent
van een kindje hoog daar boven
een kind die jouw geheimen kent
en in jou blijft geloven

Je bent moeder.
Zoveel moeder."


Terug naar “Andere onderwerpen”