baby verloren door fout vroedvrouw

N.

RE: baby verloren door fout vroedvrouw

Berichtdoor N. » 27 sep 2006, 22:42

Aan Els, aan haar zus en familie: zelf maakten we zulk een verlies mee nog niet zo lang geleden. Het waren er zelfs 2. Ook mede door onprofesionaliteit en een niet echt menselijk optreden van de assistent verloren mijn zus en schoonbroer hun tweeling.
Het is bijna een jaar geleden, en het is nog heel moeilijk, temeer omdat het hun eerste kindjes waren.

Ik wens jullie allen enorm veel sterkte om dit verschrikkelijk zwaar verlies te dragen. Niets heelt, enkel tijd.
Ik denk aan jullie,
N.

mama die ook een kindje verloren is

RE: baby verloren door fout vroedvrouw

Berichtdoor mama die ook een kindje verloren is » 27 mar 2007, 22:17

Fout vroedvrouw???? Dat is een zeer zware beschuldiging hoor

Bebelleke

RE: baby verloren door fout vroedvrouw

Berichtdoor Bebelleke » 28 mar 2007, 15:00

Ik wil vooreerst mijn medeleven betuigen aan jullie voor het verlies van jullie zoontje Ruben.
Bij deze wens ik jullie ook veel sterkte toe in deze moeilijke tijd maar ook veel geluk voor een broertje of zusje voor Ruben!
Bij deze is Ruben dus ook een mooi sterretje aan de hemel dat waakt over ons en naar ons toekijkt net zoals alle andere engeltjes die daar wezen!

mama van Emma*

RE: baby verloren door fout vroedvrouw

Berichtdoor mama van Emma* » 30 mar 2007, 09:45

Lieve Saskia en Filip
Bijna 4 jaar geleden hebben wij ons dochtertje verloren kort na de bevalling, echter niet door een fout van de vroedvrouw.
Ik had de vorige dag noch aan de monitor gelegen en alles was perfect. De dag zelf ben ik bij de eerste weeën al naar het ziekenhuis gegaan. Daar aangekomen zag m'n direct op de monitor dat Emma*s hartslag veel te laag was. Direct een spoedkeizersnede uitgevoerd door de aanwezige gynaecoloog, Emma* direct meegenomen door de aanwezige kinderarts... en toch... Emma* heeft na de geboorte geen teken van leven meer gegeven, had totaal geen reflexen, zelfs geen primaire zoals pupilvernauwing. Ook wij hebben na 7 dagen bang afwachten beslist om de machines stop te zetten. Een zeer zware beslissing maar toch op de een of andere manier ook een - hoe zal ik het uitdrukken - "verlichting" om verder te gaan met onze twee andere kinderen en te beginnen met het zware rouwproces.
Het moet enorm zwaar zijn met het idee te moeten leven dat jullie Ruben* gestorven is door een menselijke fout maar wat ik hiermee wil zeggen is dat bij ons iedereen wél op tijd was en het toch niet mocht baten. Emma* was misschien ook wel een gezond kindje. De dokters spraken van een soort van "wiegedood in de baarmoeder". Was ik een half uur later in het ziekenhuis aangekomen, was Emma* al gestorven geweest. Ik heb heel lang gezocht naar een oorzaak van Emma*s overlijden - die nooit gevonden is - en nog steeds lees ik zulke verhalen als die van jullie Ruben* met heel veel medeleven.
Ik heb door longembolie bij mij na Emma*s geboorte een half jaar moeten wachten om terug zwanger te mogen worden en was dan zwanger van een tweeling. Door het twin-to-twin-transfusie-syndroom ben ik dan na 4 maanden zwangerschap één van de twee kindjes verloren. Ons zoontje Thijs is 2 maanden te vroeg geboren maar is nu een kerngezonde peuter van 2,5 jaar. Een echt "gouden ventje" die Emma* zeker niet vervangt maar die wel terug blijdschap in ons leven heeft gebracht.
Ook wij vergeten ons Emmatje* nooit, ze is een deel van ons leven geworden.
Kan ik je een "gouden raad" geven in heel dit proces? Praat erover!!! Zoveel mogelijk als het kan.
Veel sterkte!


Terug naar “Andere onderwerpen”