eerste miskraam

Brenda

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Brenda » 10 jan 2008, 19:25

Hoi klein wondertje (Valerie),

Bedankt om je verhaal eens neer te schrijven, zo hebben we een idee wat je achtergrond is en wat er juist is gebeurd.

Ik vind het heel sneu voor je dat je die miskraam hebt gehad en dat je nu je werk kwijt bent. Ik hoop dat je je gevoelens een beetje kan plaatsen, want het is inderdaad een hele emotionele bedoening. Ik moet zeggen dat we ons in het begin gevoeld hebben zoals u (nu soms nog): woedend, machteloos, niet graag naar zwangere vrouwen kijken, bepaalde situaties onrechtvaardig vinden zoals de vondelingenschuif of ouders die hun kinderen verwaarlozen, ... Wij begrijpen je gevoelens heel goed, maar geloof me... het betert. Eens het vruchtje uit u is verdwenen en je je eerste regels achter de rug hebt en kan herbeginnen gaat het beter, omdat je het gevoel hebt dat je er weer zelf wat kan aan doen. (zo ervaar ik het toch).

Is het vruchtje al afgekomen? Of heb je een curretage gehad? Of is het al achter de rug? (sorry als je het al vermeld hebt, maar dan heb ik er over gelezen).

Probeer je te troosten dat er iets 'verkeerd' was met het vruchtje en waar ik zeker OOK moed uit gehaald heb, is uit het feit dat ik al een zoontje heb (3 jaar en 4 maanden intussen). Ik heb me op geen enkel moment laten gaan voor hem. Hij en mijn partner waren een troost voor mij. Ik lees dat je ook al een kindje hebt.. Probeer daar moed uit te halen en doe veel leuke dingen met haar.

Wat ook helpt is om met mensen te praten die je vertrouwt. Dit heeft me enorm geholpen om alles te verwerken en het heeft geholpen. Bij mij is het geleden van midden november en ik denk nog alle dagen aan mijn miskraam, maar ik heb het zeker een plaatsje kunnen geven.

Ik wens je heel veel sterkte in het verwerken van je verdriet. We weten heel goed wat je meemaakt. (ik zou nu 18 weken geweest zijn en als ik daaraan denk, dan word ik wel verdrietig, ja).

Groetjes en veel sterkte
Brenda

Valérie alias klein wondertje

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Valérie alias klein wondertje » 10 jan 2008, 21:13

Hey Brenda,

Het vruchtje is inderdaad al afgekomen.
Ik was het eerst niet zeker en ik moet zeggen dat ik op dat moment er niet echt bij stilstond. Ik weet wel nog dat ik er stond naar te kijken en bij mezelf dacht van wat is dat nu?
Op de controle dinsdag was mijn baarmoederhals als gekrompen van 9 cm naar 2 cm en zat er toch geen vruchtje meer in.
Maar nu heb ik het gevoel alsof ik het gewoon "gedumpt" heb.
Alé ik heb er gemengde gevoelens bij maar ik besef ook wel dat ik het moeilijk op sterk water kan zetten...

Volgens mijn gyné was er inderdaad iets van heel pril al mis met het vruchtje en daar haal ik inderdaad wel mijn moed uit.
Mijn dochtertje is inderdaad een hele troost voor me en ik heb haar dan ook deze week thuis gehouden, dicht bij mij.
Al ben ik soms boos geworden op haar zonder dat ze het verdiende.
Ik heb haar dan ook uitgelegd dat ik gewoon heel veel verdriet heb en dat zij niet verdiende dat ik kwaad op haar was. Ze nam me dan heel mooi vast en zei dat ze ook verdriet had en dat ze me graag ziet.
Goh kinderen, ze kunnen je hart doen smelten hé.
Maar toch, ik voel me nog wat schuldig dat ik mijn prikkelbaarheid soms op haar afreageerde.

Over praten lukt me goed maar een vriendin wees me daarnet toch op het feit dat ik me weer sterker wil houden dan ik ben. Dus ik moet het verdriet wel toelaten en nu scherm ik er me vanaf.

Ik vrees ook dat ik ga meetellen en altijd ga denken van "nu zou ik zover geweest zijn". Enerzijds wil ik dat gevoel niet toelaten maar anderzijds is het sterker of mezelf.

Hebben jullie je vruchtje/kindje een naam gegeven om te kunnen verwerken? Ik heb gelezen dat ik kan helpen bij het verwerken. Maar ik ben bang dat mensen mij gek gaan vinden.

Groetjes en alvast bedankt
Valérie

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 10 jan 2008, 22:36

@Valérie, het vreemde aan een miskraam is dat je je heel erg alleen kunt voelen, het is jouw kindje geweest dat in jouw lichaam groeide, maar tegelijk is het een enorme troost dat we allemaal heel erg gelijkaardige gevoelens meemaken. Wat je schrijft is heel erg herkendbaar, en er zullen nog veel emoties volgen. Er zullen ook dagen zijn dat je je veel beter voelt, wat dan weer met zich meebrengt dat je je schuldig voelt omdat je het vruchtje precies niet mist, waardoor je je weer oprecht slechter voelt, wat dan weer een vreemde geruststelling is: één grote rollercoaster inderdaad! Ikzelf heb me de eerste week na de mk (9 nov) redelijk sterk gehouden, en ben de week daarop een beetje gecrasht (paar keer hard geweend en lange gesprekken met zus en vriendin) dat hielp enorm. Je kunt proberen in een bochtje rond uw verdriet te gaan, maar je zult zien dat je er dwars doorheen moet. Daarna, na 2 weken, terug beginnen werken en dat ging alleen maar beter en beter, ookal kun je je dat nu waarschijnlijk heel erg moeilijk voorstellen, maar het betert echt wel!
Ik heb een brief geschreven naar m'n kindje, met alles wat ik wilde vragen en vertellen, dat heeft enorm geholpen! Wij hebben ook een naam gegeven, hoewel geen realistische naam, eentje gekozen door m'n zoontje (3 jaar) toen hij hoorde dat hij een broertje of zusje kreeg. Hij zei meteen: een broertje. Ik moest wel lachen, zei 'ah ja, hoe gaat je broertje dan wel heten?' en toen zei hij 'Dari'. Vond ik toen wel geestig, de dag erop was het 'Bofti' of 'Laki' , hij verzint elke keer iets anders, maar voor mij bleef het Dari. Ik vind dat wel leuk, omdat het zo abstract is, niet echt een naam, maar toch iets. Nu is het sterretje Dari en zwaaien we af en toe. Hij riep een keer, bij heldere sterrenhemel: kijk mama, ik heb veel broertjes !!! schattig hé.

Bestaat er een mogelijkheid dat je enkele kindjes terug ontvangt als onthaalmoeder? Hebben die allemaal al een ander adres? Hopelijk vind je snel terug iets !!! Heel veel sterkt. Als je de tijd en de moed hebt, moet je zeker teruglezen, je zult zoveeeeel dingen herkennen. En hopelijk blijf je hier meelezen, en kun je, als het ware in een glazen bol, zien waar je over een paar weken mee bezig zult zijn, opgewektere dingen, klussen, tellen, taarten bakken, etc...nu allemaal nog ver weg waarschijnlijk!
Mij lijkt 9 november dan weer ver weg in het verleden, ik ben het niet vergeten, maar toch, het verdriet is een heel pak minder, tellen hoeveel ik nu zou zijn, dat doe ik niet.

Hoewel er vandaag een collega op school zei dat ze zwanger was, en zij wordt
mijn directe collega (we werken per twee in het atelier, ik geef praktijkles interieurvormgeving) dus dat wilt nu net lukken!! Een andere collega, die met haar had samengewerkt het eerste semester zei al lachend tegen m'n zwangere collega: goed dat ik van jou vanaf ben dan, een zwangere dame vind ik iets teveel emoties. Waarop ik natuurlijk zei: en ik dan niet, ofwat?? (ze weten van m'n mk) Allemaal beetje cru wel, maarja, we slaan ons er wel door.
Sterkte in ieder geval.

E1, zonde voor jou !! Dju Dju Dju !! Ik denk dat we elke keer verdrietig zullen zijn als die regels daar zijn. Knap dat je weer meteen de moed vind, super, ga ervoor, heel veel het aangename aan het nuttige koppelen en voor je't weet heb je dubbele streepjes op je testje !! Op naar de volgende ronde. Ik doe mee.

Etentje met bazin (ander werk op een interieurbureau) ging goed vanavond, was toch nog heel erg gezellig, ik heb alles kunnen zeggen. En als werkende moeder met een man-met-moeilijke-werkuren-carriere begreep ze me volledig, hoewel ze't wel heel jammer vond. Tot aan de paasvakantie werk ik zo verder, en dan bouw ik af, dus vanaf pasen heb ik woensdag namiddag vrij en vanaf juli werk ik parttime, jiehaah !!

Ok, nu slapen, slaapwel.

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 10 jan 2008, 22:40

PS: als ik m'n tekst achteraf herlees, zie ik altijd van die typfouten, tssssss, niet goed bezig hé, maarja, er zijn belangrijkere dingen in't leven, niwaar ;-)

cin

RE: eerste miskraam

Berichtdoor cin » 11 jan 2008, 06:35

goeiemorgen dames,

Evi, don't worry over de typfouten !! heb ik ook want thuis hebben we querty en hier azerty dus af en toe geeft dat grappige woordjes.

Lieve Valérie, ik heb je verhaal gelezen en ik moet zeggen er komt heel veel terug en ik herken elk puntje...dat gevoel, die onmacht, dat boos zijn op iets maar je weet niet op wat !! Ik wil je een hele dikke knuffel geven en zeggen "alles komt wel goed", dat klinkt op dit moment heel dom ik weet het maar je zal merken dat de tijd je pijn een beetje zal helen. Weggaan doet het niet want ik voel nog steeds die pijn om ons eerste beebje.
We hebben het geen naam gegeven maar ik heb er ook wel naar geschreven en zoals ik eerder al zij praat ik er nu nog tegen over zijn broertje en zusje dat hopelijk nu mag verder groeien tot ons kindje. Ik zal het nooit vergeten...
Ik heb zelf nog geen kindjes en ik weet dus niet hoe ik me zou vasthechten daaraan maar ik had heel veel aan mijn man.
Sommige mensen ontwijken ook het onderwerp hoor, mijn mama deed dat en dat deed me soms wel pijn.
De ene dag is de andere niet en ik denk dat we allemaal die uitgerekende geboortedatum nooit zullen vergeten ! Dat is zeker !

Evi, goed dat je bazin zo reageerde ! ALtijd afwachten hé..je kan dus uitkijken naar een ietwat "rustiger" leven. Ik vind het eigenlijk heel mooi dat een mens zulke beslissingen neemt voor zijn gezin. Klinkt normaal hé maar toch vind ik dat erg belangrijk.
Ik weet nog niet hoe ik het nu ga doen allemaal met het werk, ik denk daar eerlijk gezegd nog even niet aan.
Ik denk trouwens nog aan niets....de opvang is wel in orde maar voor de rest onderneem ik niets. Ik lees nog niet terug in boekjes enzo....en focus me nog niet op die tijd als mama !!!
Raar hé...
Ik was gisteren wel slecht, misselijk en gewoon leeggezogen (zelfs naar half brood te hebben opgepeuzeld !!!). Nu goed ik was er wel blij om want dat is toch iets dat ik voel. Op naar maandag. Dames, zeg het op tijd als jullie hiermee problemen hebben dan praat ik hier niet over...

Die momenten dat je dat bloed ziet zijn altijd hartkloppingen hé....terug naar af....
Ik hoop dat jullie snel allemaal terug mogen dromen.

Het meisje van de opvang die in dezelfde week een MK had is ook terug zwanger, ze vertelde het me gisteren....moet ook lukken hé !

Straks feestje op het werk. Chocomousse als dessert, wat zou ik doen ? Opeten of laten staan ?

Valerie, nogmaals veel sterkte meid !

Een prettig weekend iedereen en tot gauw,

Cin

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 11 jan 2008, 10:56

Hey cin!

Blijven vertellen, het geeft me hoop dat die zwangere weken precies al een onderwerp zijn! En die chocomousse gewoon eten hoor. Je moet oppassen voor slecht geworden melk en eieren en weet ik veel wat, maar laat het je smaken !!

Goed weekend iedereen !

Evi

E2

RE: eerste miskraam

Berichtdoor E2 » 11 jan 2008, 11:49

Heykes!
Cin: ja, zoals Evi zei: zeker blijven vertellen. We zijn veel te 'involved' in jouw verhaal. Mij doet het in elk geval geen pijn, misschien ook wel omdat ik al een zwangerschap had he. En die nieuwe, tja, daar jagen we ons niet in op. Ik heb hier nog zoveel anders te doen, dat het klussen echt leuke ontspanning zal zijn (veel stress-> veel seks nodig om die los te laten ;)) Het geeft net hoop dat je vertelt dat NOG iemand zo snel terug zwanger was. Wie heeft die chocomousse gemaakt? Als die gekocht is in een potje, zou ik sowieso nergens bij stilstaan. Soit, mijn advies komt waarschijnlijk toch al te laat ;)
Klein wondertje, het vruchtje had bij ons ook geen naam hoor. Hebben die kindjes echt allemaal al zo snel een nieuwe opvang gevonden? Ik kan me voorstellen dat dat je leven overhoop haalt, zeg. Ik heb hier ook al van OMs gehoord die wel zijn blijven doorwerken. Ook in Nederland wordt nauwelijks over CMV gepraat...Ik wou dat ik een oplossing voor je had. We kunnen enkel duimen voor een nieuwe zwangerschap zeker? Maar bekom nu rustig even en wees inderdaad maar heel verdrietig, het moet!

Sasha

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Sasha » 11 jan 2008, 13:28

Brenda, gelukkig dat je ze zo mocht teruggeven, meer waar voor je geld is belangrijk hè. Goed dat de dokter dat zei, dat is al een oppepper en ja hoor, het zal wel snel lukken!

Evi: ook ik vind dit een zéér goede uitlaatklep om alles te vertellen, ¿t zijn toch geen dingen waarvoor je naar een vriendin belt ofzo en dit is zo makkelijk, iedereen begrijpt elkaar, zit met dezelfde gevoelens, vragen, hoop! Super en jullie zijn echt mijn steun en toeverlaat. Ik denk vaak in ¿t WE hoe zou het met hun zijn en wat zou ik vaak willen komen piepen, maar mijn man weet van niets en wil het zo houden¿Is het gelukt na de paar glazen (of heb je enkele flessen nodig gehad) om het aan je bazin te vertellen? Hoe reageerde ze? Hopelijk niet te slecht, maar ja je bent er toch bijna weg! Je uitleg over bazin net gelezen dus, allee ¿t viel nog mee dus! Ik durf hier niet eens 4/5 vragen¿

E1: jammer, maar als je terug bent, vind je misschien regelmaat of blijf je ginder nog even zitten, ik vind dat we allemaal eens naar ginder zouden kunnen gaan, samen in een hutje met coctail (voor Cin een non-alcoholic ha ha ha) en maar tetteren!!!! Veel moed voor de volgende ronde!

Valerie, van tegenslag gesproken, dat je zo snel alles opgaf was enkel en alleen om het beste voor je 2de kindje te willen. Maar nu zit je daar, kan je niet alle kindjes gewoon terugroepen en het uitleggen aan de ouders? Ik weet niet of het zo simpel is. Zoals Brenda zegt, alles wat je neerpent is wat wij ook voelden en voelen, maar nu in mindere maten, je geeft het een plaatsje en ook ik trek me op aan mijn zoontje. Probeer het ook en vooral probeer je ander ukjes terug te krijgen, dat je wat om handen hebt. De meesten hier probeerden zoveel mogelijk te doen te hebben, puur om bezig te zijn. Hopelijk komen de kindjes snel weer en begrijpen de ouders de situatie, ook al zullen ze denken en binnen een paar maanden is ze misschien opnieuw zwanger.. Laten we alleen maar hopen dat het zo is! Ook ik heb naar de WC staan kijken als ik het vermoedelijk heb voelen passeren, afscheid nemen van iets dierbaars, ook al had het geen kans op leven is moeilijk! ¿t Was hier op ¿t werk en ¿t klinkt stom misschien, maar ik ga niet meer op dat toilet! Iedereen heeft zich hier sterker voorgedaan dan ze was, ik huilde ineens bij een vriendin thuis toen ze vroeg of er ooit een 2de kwam. Ik dacht toen dat ik erover was, maar dus blijkbaar niet. Het zit diep hoor bij ieder van ons! Ons zoontje noemden we in de buik Ukje en dit was Ukje Junior¿ en de volgende die krijgt een andere naam¿.

Cin: ik zou geen chocomouse eten, zit rauw eiwit in, maar ja ik was ook een die op alles lette en dus 9 maanden alles voor het ukje!

E2: hoe is het met jou gesteld, al ongi gehad, je zat enkele dagen geleden op dag 27¿ Of heb ik erover gelezen¿

Ik ga dit WE naar Natalia, super met een vriendin. Het meisje op wiens zoon ik ga passen die 2 halve dagen.

Verder heb ik toch ook wel een kieken van een vriendin. Ze wilt een WE organiseren met alle meters en peters van haar kinderen. Ze checkt niet eens de data en boem dat WE. OK OK wij hebben het ook druk en haar grootste dochter doet haar communie, maar zeg, zo van dan en niet anders enne alles kosten worden gedeeld hoor.. dus veel relax zal er niet aanzijn¿ ¿k kijk er eigenlijk tegenop, maar ja, zondagavond vertrekken we dan voor een week naar de zee met ons 3tjes, dat zal pas genieten zijn! => Paasvakantie, 1 weekje verlof

Groetjes

Sasha


Cin: Zwanger voor 9 september 2008
E2: dag 27, cyclus X na mK
Evi: dag 3, cyclus 2 na mK op 9/11/07
Brenda: einde ogni, start volgende cyclus
E1: dag 1, NOD 8 febr???, cyclus 3 na mK, currettage op 19/10 na 10 weken
Sasha: NOD 16/01; d25, cyclus 2 na MK 13/11
Klein wondertje: MK 05/01/08 na 7 weken

E2

RE: eerste miskraam

Berichtdoor E2 » 12 jan 2008, 14:26

Heyla,
wat brengt jullie weekend? Hier werk en een beetje spelen met het kindje...
Gisteren receptie gehad op het werk, waar een collega van een andere afdeling haar verse baby mee had. Ze heeft ook een dochtertje van een paar maand ouder dan het onze en nr 2 is met hetzelfde tijdsverschil geboren als er bij ons tussen zou gezeten hebben....Ik mocht het kleine schatje direct vasthouden en was ZOOOO aan het smelten....Heb even getwijfeld of ik iets zou verteld hebben, maar toch maar gezwegen, er kwamen dan ook andere mensen bij enzo...Ik zag m'n collega's (die het wel weten) al kijken van oei, oei, pijnlijk moment, maar ik had er eigenlijk geen last van. Het gaf eerder hoop...
In de crèche savonds een mama gezien die ook twijfelt of haar meisje wel al naar school moet dit jaar. Ik heb nog een afspraak in school binnen 2 weken. Dan geeft de peuterjuf nog uitleg. Daarna zullen we dan beslissen of het een compromis wordt (met toch nog even proeven van school voor de vakantie en dan weer crèche) of gewoon verder crèche...
Tot zover het tussenberichtje voor het weekend!
Cin, ik ga maandag zeker komen kijken om te horen hoe je het stelde!!!! We duimen hier allemaal mee.

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 14 jan 2008, 09:54

Hey chica's,

E2, wel goed dat je zo'n fijn gevoel had bij het babietje !! Ik denk dat het miss niet slecht is hoor, als je dochertje iets laten nr de creche gaat, in NL is dat heel normaal. Ik was blij dat mijn zoontje vanaf september ging, want ze begonnen maar met 7 kindjes, nu zijn ze al met 24! De kindjes die er na de krokus en na pasen bijkomen, komen in een volle drukke klas terecht, niet evident...is misschien een argument om even te wachten? Succes met de beslissing.

Ik had vrijdag een volledige off-day, jeetje wat was dat..... Mijn zoontje liep dan op school nog eens tegen een dame die zich omdraaide en zei 'sorry sorry, da's mijn dikke buik :-) ' en de tranen stroomde over m'n wangen, ineens, en ondertussen mijn zoontje bezighouden. Thuis hebben we geschilderd samen, cake gemaakt, allemaal leuke dingen, ik dacht 'komaan Evi, focus op 't leuke' maar het ging niet beter. Toen m'n man thuiskwam, ben ik boven eens echt gaan uithuilen. Ik had zoooo'n verdriet dat ik geen dikke buik had, dat het allemaal opnieuw moet beginnen, en die ongerustheid de eerste weeeeken van de zwangerschap, daar zie ik nu precies al tegenop!

Soit, voor de rest een heeeel leuk weekend gehad, verjaardagsfeestje voor m'n zoontje, een heerlijke kaas-ananastaart en een wortel-notentaart en chocomousse, lekkere soep, hapjes, slingers, balonnen en een springkasteeltje, echt alles erop en eraan, ik was zoooo gelukkig zondag, voelde me een kéi goeie mama ;-) na de mislukte taarten eerder deze week.

Zo zie je maar, ineens 2 maanden na MK toch een dipje. Misschien was het toch best zwaar de dag ervoor met mijn zwangere collega, en was de maat vol?
Het opzeggen van mijn job had ik ook altijd gelinkt aan een zw-verlof, en nu voelde ik mij echt leeg.
In ieder geval, nu 't idee dat ik er weer kan invliegen, hoewel ik toch vind dat de dagen eindeloos duren, mijn regels waren maar 3 dagen, maar dat leek een eeuwigheid, en nu aftellen tot de eisprong lijkt ook weer heel lang, wel 1.5 week, wooow ;-)

Fijne week dames, tot zappies !

Evi x

Sasha

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Sasha » 14 jan 2008, 12:26

Hey E2: ons WE was super, voor mij toch. Beetje poetsen, beetje spelen, beetje steppen (testles), volgende week aquagym, beetje met zoontje spelen en beetje Natalia, was idd héél goed!!

Maar wat een dilemma. Ik zeg al van vorige week dat ik licht ognigevoel heb, wat warmte binnenin de buik, dan weer wel, dan weer niet. En dit WE kon ik het niet laten, ik heb zelfs even om mijn borsten gedrukt en er kwam een druppel vocht uit, enkel de rechter kant, links niets. Dus zaterdagnamiddag kon ik me niet meer houden, ik naar de Delhaize en testen om 15u, zo negatief als het negatief kan zijn. Tja wat had ik nu gewild 3 à 4d voor NOD. En toch was ik plots zeker dat ik niet zwanger was. Ik denk dat ik dan minstens een roze streep (lichtjes) zou moeten gehad hebben. Gisteren durfde ik niet, vandaag ook niet en waar zit ik met mijn verstand vooral. Ik kan niet zwanger worden zonder hulp van dokters, en toch is er altijd dat vervelende sprankeltje hoop waaraan je je aan optrekt hè! Stom hè. Van de voormiddag had ik ook vocht uit de borsten, maar ik denk dat het psychologisch is, dat ik dat wil en dat mijn lichaam dat produceert. Ach we zien wel, tenminste, normaal deze week NOD en dan terug spuiten, dan gaan we er weer ECHT voor. Dan moet ik niet zo zitten dagdromen gelijk een onozel kieken. Uw lichaam kan toch zot doen en mijn verstand nog zotter¿ Wat maak ik mezelf toch wijs.

Evi, ai toch nog een dipje na 2 maanden. Ik begrijp je wel en zeker omdat het weer niet gelukt was, vol goede moed naar de volgende ronde¿ Gelukkig begrijpen jouw collega¿s je wel en kan je eens het ukje van een ander vastnemen¿ Sterkte nog!

Zo dames, verder geen nieuws vanuit hier¿ ¿k kijk uit naar dit WE om te spuiten.

Groetjes

Sasha

E2

RE: eerste miskraam

Berichtdoor E2 » 14 jan 2008, 14:14

God, Evi, wat sneu. Ik denk dat ik dat ook wel had, hoor, zo op dat moment. Ik zit al altijd een maand 'voor' he....Maar gelukkig kwam er een fijn feest. Ik kan dat ook stiekem soms wel voelen zo, van eigenlijk ben ik wel niet zo'n slechte mama. Als we dan samen uit de bol gaan en ze schaterlacht...Of als ze navertelt wat ik haar al allemaal aan het verstand gebracht heb. Vroeger vond ik het onzin als ouders zo'n dingen zeiden als 'ik ben trots op mijn kind', omdat ik altijd vond dat dat kind toch vooral zelf de verdienste had. Maar intussen weet ik dat er best wat werk in kruipt voor het allemaal goed op z'n pootjes valt en voor zo'n pruts de wereld begrijpt enzo ;).
Sasha: een druppel vocht uit je borst, dat kan zomaar hoor...Ik heb dat heeeeel lang gehad (enkel als ik eens drukte he, wat ik echt niet vaak deed). Ik heb ook lang gevoed en dan duurt het nog langer voor het echt echt echt echt stilvalt. En bij sommige vrouwen lukt het 7jaar na een zwangerschap nog....Ik duim heel hard voor de spuiten enzo....Ik ben wel niet helemaal meer mee met je cyclus. Je verwacht dus je regels en kan dan spuiten?
En CIN dan: meid: ik ben hier speciaal uit nieuwsgierigheid voor jou. PLIES laat ons snel iets weten....

cin

RE: eerste miskraam

Berichtdoor cin » 14 jan 2008, 14:48

Hoi dames,

Drukke feestweekendjes achter de boeg hé...natalia...steppen...kokkerellen...leuk en nu terug maandag, bweeehhhh
Bij ons gisteren de nieuwjaarsronde bij tantes en verjaardagsbrunch bij mijn mama. Schoonzusje was er ook, ze is nu 13 weekjes ver. Ze klaagt dat het heel lastig is en stelt zich zo in het middelpunt. Ik gun het haar van harte hoor maar daarna zei ze zo op een toon "je vind het toch niet erg hé dat ik zwanger ben, want je was zo stil..." Ja deeeehhhh, ze moest eens weten. Ik heb gezegd dat ik moe was en daarbij heb ik niet gelogen hoor ! Jeezes ik voel me al 2 dagen mottig en misselijk maar ik klaag niet !!! Er is beweging deep down there (hoop ik toch).
Ik lees de dip van 2 maanden van ons Evi, zo herkenbaar...en het raakte me zo hoe je het beschreef. Wat ik doe ga zeggen gaan jullie raar vinden maar ik ben nu nog steeds verdrietig om dat MK ook al ben ik terug zwanger. Ik kan het maar niet vergeten en de schrik dat dit nogmaals zou gebeuren is groot. Ik denk dat ik dit niet ga overleven mocht het zou zijn...
Nog 2 uurtjes..stiekem hoop ik op een kloppend hartje, ik zit zo borderline weet je op 6 weken. Hoorden jullie dit tijdens de eerste zwangerschap zo vroeg ? Ik weet nu al dat ik me niet 100 procent zal voelen als het niet zo gaat zijn ook al kan het niet... Ik hoor wel wat de gyn zal zeggen.

Die wachtweken zijn erg hé....ik heb er nu maar 1 ronde terug meegemaakt dus ik kan me perfect voorstellen wat jullie voelen.
Ik hoop zo dat er snel iemand mag volgen hoor !!!

Heb de chocomousse overgeslagen maar heb de koekjes bij de koffie opgegeten van collega die mijn mousseke heeft opgegeten. Ruilhandel !!!

Zal terug maar wat arbeiten....

Dikke knuffel,

Cin

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 14 jan 2008, 15:32

Sasha, zo herkenbaar hé, dat je dan toch een test gaat kopen. Ik 'wist' ook echt dat het de eerste ronde niet geluk was, en als die NOD daar dan bijna is, wisselt heel de theorie en ga je toch een testje kopen...wij vrouwen hé, tssss. Ben eens benieuwd hoe mannen zoiets zouden aanpakken, hormonengewijs met een mega-kinderwens :-) In ieder geval, hou ons op de hoogte hé Sasha!

Cin, hoe was de eerste echo??????
Té spannend gewoon! Ik ben pas op 8 weken voor de eerste echo gegaan, toen hoorde we't hartje. Hoor je al iets op 6 weken? Ik hoop dat je al iets zag, anders gewoon over 2 weken nog eens teruggaan hé! Stalken, die gyn :-) !!

Sasha

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Sasha » 14 jan 2008, 15:53

Hey dames, even ego-berichtje bedankt, het brengt me wel met mijn voetjes op de grond.

't is waar Ik probeerde het eens een paar maanden na het voeden (heb 5 maanden borstvoeding gegeven) en toen kwam er ook nog een druppel uit. dat doet me wel weer inzien dat ht idd gefantaseer is. Ach eind deze week spuiten, dat is ook een goede blik vooruit, want dan beginnen we echt. Optimist tot in de kist. het toch proberen te zijn of toch proberen voor te doen. Het lukt wel nog eens zeker?

Bedankt voor jullie steun hieromtrent, echt waar.

Morgen antwoord ik de rest wel.

Sorry voor het egoberichtje

Sasha

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 14 jan 2008, 18:49

Tja sasha, hier heb je reden en luisteraars genoeg om eens ego te zijn!! Zeker doen hoor!! Ik durf het bijna niet vragen, maar hoe voel je je voor de rest? Symptonen? En ik zou ook helemaal zweven als er vocht uit m'n borst kwam, dat is toch niet zo alledaags vind ik, als je zoontje al een paar jaar oud is. Waar we ons ten alle tijden sqamen voor zouden moeten behoeden is het testen vòòr de NOD, dat is zowiezo nefast voor de moraal...in ieder geval afwachten tot eind deze week! En dan spuiten en dan staat jouw licht ook op felgroen en dan zal het zéééker lukken, erin geloven hoor!! Iedereen hier heeft het 'voordeel' te weten dat ze zwanger kunnen worden hé, ondanks de brute MK....dikke pech zullen we dat dan maar noemen.

Cinneke??

Brenda

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Brenda » 14 jan 2008, 20:29

Hoi allemaal,

Hier ben ik dan ook nog eens omdat ik heel benieuwd ben naar hoe het met jullie gaat. Ik ben ook benieuwd hoe de eerste echo van Cin geweest is. Om hoe laat ging ze naar de gyne? Cin??

Evi, ik begrijp je dipje zeker en vast. Ik heb het ook lastiger en lastiger. Dit weekend zijn we gaan zwemmen en je kan je niet voorstellen hoeveel zwangere buikjes ik gezien heb. Beginnende buikjes, buikjes die halfweg zijn (zijn de mooiste) of mama's die echt wel aan hun laatste dagen bezig waren. Ik was echt wel 'jaloers', hoor. Mijn ma zei me dat hij daar toch niets 'sexy' aan vindt aan een vrouw die hoogzwanger is. Ik wenste op dat moment toch dat ik zo'n 'onsexy' buikje had. Ik zou een mooi 'halfweg' buikje gehad hebben dit weekend (19 weken). Pfff, als ik hieraan denk vind ik het toch moeilijk! Ik keek naar een bepaald meisje die hoogzwanger was en ze had zo'n mooi ensemble aan (topje met zwemshort) en ik bekeek haar en ze bekeek me zo met een air van 'ja, ik ben zwanger, en????'. Ik dacht 'meisje, moest je eens weten hoe ik verlang naar dat buikje van jou??'. Ik heb me dan maar gedraaid en me op mijn zoontje gefocuust. Moeilijk, echt moeilijk.

Zaterdag en zondag heb ik dan de beroemde ovulatietestjes uitgeprobeerd, maar tot nu toe is er nog niets te zien. Ik zit momenteel aan dag 15 (op een cyclus van ongeveer 35 à 47 dagen na mijn MK), dus het is nog ietsje te vroeg. Ik moest aan Evi denken toen ik het pipetje zag van de ovulatietest, want ik dacht dat het zoals een zwangerschapstest ging gaan: plassen op het staafje. Haha, toen ik het pipetje zag, dacht ik: 'jeetje, in wat moet ik dit nu doen, want het gaat toch om urine, he'. Ik dacht aan het eierdopje van Evi. ;)
IK heb het toch maar niet gedaan en heb een plastiek bekertje genomen die dan in de vuilbak kan gegooid worden.
IK moet wel zeggen dat ik die testjes 'spannend' vind. Hiermee heb ik zo'n beetje het gevoel dat ik veilig ben en dat het wel zal lukken deze maand, maar niets is minder waar, of toch?

Kennen jullie vrouwen die ZEKER zwanger geworden zijn na die ovulatietesten? Waarom doen niet alle vrouwen dit? Oke, het is dit wel een duur lolleke, maar ik heb het er toch voor over.
Meiden, ik hou jullie zeker op de hoogte van mijn cyclus! Jullie toch ook.

Valerie, ik verwacht niet dat je geen verdriet meer hebt, maar ik hoop dat het al wat beter met je gaat. Het verdriet zal zeker slijten, maar het zal niet weggaan. Ik had ook compassie met het vruchtje, wetende dat het in de WC is gevallen en dat het nu in de riolen ronddobbert. Ik vind het een akelige gedachte, maar ik probeer er niet teveel meer bij stil te staan. Veel sterkte.

Hou jullie goed en tot later.
Brenda

Nog een vraagje aan diegenen die al een kindje hebben, kunnen jullie nog eens zeggen of het een jongen of een meisje is en wat de exacte leeftijd is?
Zien jullie het ook zitten om de naam erbij te zetten of willen jullie 'anoniem' blijven voor mogelijke lezers. Ik denk nog altijd dat een vriendin van me meeleest, maar me hier niets van zegt.

Brenda: 1 zoontje van 3j en 4mnd (sept. 2004)

Brenda

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Brenda » 14 jan 2008, 20:34

Ik bedoelde natuurlijk mijn man die zei dat hij een zwangere buik niet sexy vindt. Niet mijn ma, hé, ik was de n vergeten typen.

Groetjes

Valérie

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Valérie » 14 jan 2008, 21:03

Hallo allemaal,

Sorry als ik niet direct antwoord op jullie berichtjes of als ik het gevoel geef dat het me niet interesseert maar niets is minder waar.
Maar meestal lees ik jullie berichten 1/2/3 keer en toch vergeet ik telkens weer wat er allemaal stond.
Verschrikkelijk vind ik het en ik wil zeker niet overkomen alsof alles hier maar om mij moet draaien.
Er werden me ook door iemand vragen gesteld maar ook die ben ik nu weer kwijt al stond ik dus op het punt om net te antwoorden.
Hoe komt dit toch?
Het enige waar ik bij thuiskomst kan aan denken is "wat is er me nu toch overkomen". En dit overvalt me telkens weer wanneer ik net denk van "tiens, wij zijn de dag doorgekomen zonder er aan te denken". Is dit nu een soort van straf?
Volgende vragen overvallen me ook soms en wou ik eens van jullie weten.
Kunnen jullie nog genieten van seks zonder al in je achterhoofd te hebben dat het weer mis kan gaan?
Hoelang hebben jullie pijn gehad?
Ik heb tot vandaag gebloed en soms nog kan mijn buik pijn doen. Niet veel en lang maar soms eerder kort en krachtig.
Hoelang moesten jullie wachten op jullie eerstvolgende maandstonden?
Hoe groot is de kans dat je na dit miskraam nog een ander miskraam krijgt?
Sorry dat ik jullie zo overval hiermee en als jullie liever hebben om hier niet op te antwoorden en dat ik het maar moet lezen, zeg het me dan.
Maar op het moment zie ik het niet zitten om alles te herlezen want ik onthou er toch niets van.

Mijn job is definitief gedaan en ik zet me volledig op mijn bijberoep nu. Dat gaat vlot en ik heb mooie vooruitzichten.
Nogal goed want anders liep ik verloren.
Zijn jullie soms ook zo vermoeid? Of beter gevraagd, waren jullie ook zo vermoeid?
Ik heb dus een mega koortsblaas onder mijn lippen bijna aan mijn kin. En ik weet dat ik dit heb gekregen van vermoeidheid en stress, maar zo erg had ik het nog nooit.

Cin hoe was je echo (is nog het enige dat ik onthouden heb en gelukkig maar want ik ben echt blij voor jou)?

Erg ik wist juist nog iets dat hier geschreven was en ik ben het weer kwijt.
Het spijt me echt! Ik beloof hieraan te werken want ik vind jullie toffe en sterke meiden en ik zou hier graag blijven lezen en schrijven.

Grtjs
Valérie

Valérie

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Valérie » 14 jan 2008, 21:16

Ik heb het gevonden, ik doe het stuk per stuk.

Hey Evi,

Je verhaaltje van je zoontje is heel erg schattig. En je ideetje van een brief zou ik wel durven overnemen. Zo heb ik de tijd om na te denken en meestal rolt alles uit mijn pen nog voor ik erover nagedacht heb.
Mijn dochtertje kan soms bij mij komen en zeggen "mama is verdrietig om baby'tje hé? Baby'tje niet meer in buik zitten hé, ook niet bij mij. Is niet leuk ze." Enerzijds kwetst het me dan maar anderzijds zegt ze het zo lief en is ze zo lief voor me dat ik er me kan aan optrekken.
Maar soms heb ik ook het gevoel dat ik dat kindje des te meer mis. Net omdat ik dan denk "wat als ik er zo twee heb?"

Ivm de opvang zal je ondertussen gelezen hebben dat ik gestopt ben.
Maar om toch nog te antwoorden, iedereen heeft inderdaad al een ander adres. En al zaten er echt te huilen aan de telefoon omdat ze niet wisten wat te doen en omdat ze het zo erg voor me vonden, toch blijven ze liever waar ze nu zitten. Tja echt kwalijk nemen kan ik hen niet. Zij kiezen ook voor zekerheid natuurlijk en dat is hun goed recht. Maar mijn dienst doet ook niet de moeite om me aan mijn bezetting te helpen want ze gaat ervan uit dat ik binnen dit en twee maanden terug zwanger ben en dan moet ze weer oplossingen zoeken. Dit vind ik erover, want ik ben niet iedereen of iemand anders. Voor hetzelfde geld duurt het bij ons een jaar of langer maar hopelijk voor ons natuurlijk maar een paar maanden. Ze zegt me vlakaf dat het mijn keuze was om voor een tweede te gaan. Ja en dan? Heb ik dat recht niet? Heeft zij dan het recht om mijn inkomsten in te pikken? OOOh ik loop er zo kwaad op hé.
Had ik eind december geweten wat er nu zou gebeuren ik had er niet voor getekend. Ik kon verder werken maar met alle risico's vandien en gezien mijn vorige zwangerschap wist ik dat mijn gyné wou hebben dat ik stopte. Maar je moet wel stoppen voor je derde zwangerschapsmaand maar gebeurt er dan iets zoals nu, tja trek u plan dan hé....
Leuk is anders...

In alle geval ben ik al heel blij voor jou dat je parttime kan gaan werken want blijkbaar was dat je streefdoel!

Groetjes
Valérie

Valérie

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Valérie » 14 jan 2008, 21:22

Hoi Cin,

Zo lijkt het me te vlotten op de moment en moet ik niet met een slecht gevoel mijn pc afsluiten.

Je knuffel is welgekomen en ik vond het zeker niet dom klinken.
Ik ken je mss niet en het is mss virtueel maar het gedacht is wat telt en ik ben er heel blij om.
Goh, ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik dan mijn dochtertje heb want zonder haar weet ik niet hoe ik zou reageren.
Ik kan ook terugvallen op mijn partner maar het gevoel is anders.
Ik ben blij voor jou dat je op je man kan terugvallen want het is idd niet alles.
Gelukkig gaat er tot nu toe niemand het onderwerp uit de weg en persoonlijk kan ik er wel goed over praten. Al heb ik het gevoel dat ik er beter kan over praten dan verwerken, raar hé...

Ivm de chocomousse, het zal wellicht al te laat zijn maar ik denk dat ik hem zou opeten. Ik heb daar eerlijk gezegd nooit bij stilgestaan tijdens mijn eerste zwangerschap. Ik ben dan ook immuun tegen toxoplasmose en mijn gyn zei dan dat je alles mocht eten. En dat heb ik letterlijk genomen :hihi

Groetjes
Valérie

Valérie

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Valérie » 14 jan 2008, 21:24

Ah ja en voor mij mag je zeker ook blijven vertellen hoor.
Het geeft me inderdaad moed om door te gaan.
Zo blijf ik erin geloven en nu is het jouw tijd van vreugde na al dat verdriet.
Geniet er maar van.

Aan de anderen, ik beloof van morgen ook nog te antwoorden maar nu ben ik echt moe en wil ik een beetje dodo doen.

Liefs en slaapwel

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 14 jan 2008, 21:28

Valerie, ik ken dat, dat je alles leest en niet meer weet wie wat geschreven heeft en wat je wilde vragen :-/ maar eens je ons een beetje leert kennen, gaat het beter hoor, dat zit ieders verhaal een beetje in je hoofd.

Ik heb een zoontje van 3 jaar en 6 dagen...weet al niet meer wie dit vroeg ;-) maar voila!

Wij hebben zeker 2 weken gewacht met vrijen, en zelf dan op een laag pitje, ook omdat we die eerste cyclus voorzichtig moesten zijn. Had mijn regels na 28 dagen, en nu moet ik nog een paar dagen wachten tot ik mijn eierdopjes op school uit mijn jas kan toveren, haha! Brenda, die ovulatietestjes van mij zijn wel zoals zw-testen, maarja, je hebt veel verschillende vormen en soorten. En het is natuurlijk niet gezegd dat je ZEKER zwanger bent. Het is wel de bedoeling dat je nogal zeker bent van je vruchtbare periode, maw weet binnen de dag wanneer je eisprong is en dan het nuttige aan het aangename stante pede te koppelen hé!! (Als ik nu terugtel, 14 dagen voor mijn laatste menstruatie, hebben wij de dag van de eisprong toch wel ons best gedaan, dus ookal zit je op je eisprong en heb je sex, dan is er nog de natuur die beslist niwaar)

Vanavond 'Das leben der anderen' gezien, mooie film! Wel beetje triest, maar aangrijpend, amai.
(vandaar, ik zit hier in zetel met laptop naast mij, veel te zappy-verleidelijk ;-)

Allé tot morgen, doewiej x

cin

RE: eerste miskraam

Berichtdoor cin » 15 jan 2008, 06:39

Goeiemorgen lieverds,

Ja ik noem jullie lieverds want het raakt me zo dat jullie echt meeleven met me en ook met iedereen hier. Vooral omdat het zo spontaan overkomt !
Ik heb hierboven heel wat moeten bijlezen en jullie waren echt nieuwsgierig hé....ik kon jammer genoeg niet meer op internet gisterenavond.


Onze echo was goed en we zagen al hartactiviteit. Lief, zo bonk bonk bonk heel traagjes maar je zag het geflikker. Mijn hart bonkte natuurlijk 10000 maal sneller denk ik !
Gyn zei dat het vruchtje goed van start is gegaan. Ik mag nu straks bellen naar onze oude gyn voor nieuwe afspraak eind volgende week. Hij snapt onze bezorgheid en zegt dat we regelmatiger op controle mogen als we daar behoefte aan hebben en dat hebben we toch wel die eerste 12 weekjes hoor.
Ik ben echt blij dat we iets zagen, ik trilde helemaal weet je.
Het is exact 2 mm, de vorige keer maar 1 mm. Bloed was ook veel beter. Ik had de eerste maal progestereon van 3.5 en nu van 28. Ik neem wel nog utrogestan ter ondersteuning.
Ze wisten het vorige keer dat het fout ging lopen maar wisten het natuurlijk niet honderd procent zeker daarom hebben ze niets gezegd maar ik herinner me wel nog dat de gyn toen zei dat 3/10 vrouwen een miskraam hadden zonder aanwijsbare reden. Maar ja daar stond ik toen niet bij stil natuurlijk, nu passen puzzelstukjes ineen. Mijn man vroeg dan ook om deze keer rechtuit te zijn en ze zei dat alles nu verliep zoals het hoort. Gelukkig maar maar ik tel toch die 12 weekjes af hoor.
Daarna bij mijn mama gaan eten, die was ook blij natuurlijk. Zij zijn de enige die het weten buiten op het werk...Ik denk dat mijn man het wel soms vervelend vind dat mijn mama veel weet maar goed ik moet het echt met iemand delen.
Hij is heel blij maar ook nuchter dat het fout kan lopen en hij wil daarom nog niet te hard van stapel lopen. Ik heb hem gezegd dat dit me toch een beetje teleursteld en natuurlijk de ganse avond was hij rond mij aan het hangen om de brokken goed te maken en dan super veel te vragen enzo...tja mannen hé !! Hadden jullie dat ook in het begin dat je precies minder kon verdragen van hun opmerkingen ?

Heb niet veel goestin hoor om te werken.....en moet vanavond ook thuis poetsen en opruimen (ventje heeft ergens geklust). Geen leuke vooruitzichten dus...Behalve het stukje chocolade nadien !!!Daar trakteer ik mezelf elke avond op. Stom hé ! Ik moet zeggen dat mijn gewicht wel goed aan het stijgen is....ik denk dat alles momenteel in de borsten kruipt !! Hahaha...ik voel me die met haar grote boobies (kan op haar naam niet komen, die van baywatch geweest)oh ja Pamela Andersson !!
Heb anders een tussen A-B cupje...

Valérie, ik haal soms ook de E'tjes en ons Evi door elkaar hoor maar na een tijdje herken je ze wel soms door anektodes. Zoals ons gele slipje !!!

Ik kan soms ook zo kijken naar zwangere buikjes of soms kersverse boeleks in de wieg. Dan kijk ik meteen naar de stralende mama's en papa's. Ik moet wel zeggen dat ik soms echt gezichten zie die minder stralen...Een vriendin van me zij ooit tegen me dat een beebje niet altijd rozegeur en maneschijn is en dat je het soms wel even terug wil sturen. Is dit waar? Ik ben een leek hé, heb nog nooit langer dan 48u een kindje permanent bij me gehad, allez nu wel hé !!!

Ik heb nog nooit vocht gehad dat uit mijn tepel kwam...Gaven jullie borstvoeding ?

Veel plezier vandaag en succes met de cyclus iedereen !!!

Knuffel,

Cin

PS. Egotrippers bestaan hier niet...ik vind het normaal dat je over jezelf kan praten, dat werkt bevrijdend.

Evi

RE: eerste miskraam

Berichtdoor Evi » 15 jan 2008, 08:30

Super Cin, geniet er maar van !!

Vandaag weer heel de dag nr de werf, net nr 't toilet geweest en weer beetje bloed, weer een week na mijn vorige regels (die startten vorige week dinsdag, tem donderdag) Vreemd toch hé !!

Allé, doei x


Terug naar “Andere onderwerpen”