uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

tsjoefie

uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 02 mei 2007, 15:47

In december heb ik een miskraam gehad op 11w, gevolgd door een curretage.
de eerste weken waren bijzonder moeilijk, maar kon me vrij snel herpakken, om terug te herbeginnen.
De zwangerschap was er eentje na 1 poging clomid, dus had verdorie veel geluk gehad,
.... besef ik nu meer en meer,
want sinds januari ben ik weer aan de clomid, en zijn de frustraties niet meer op 1 hand te tellen...

Ik was uitgerekend voor 07/07/07 ... zo'n datum die aan niemand voorbijgaat ...
Ik doorsta doodsangsten als ik bedenk dat ik tegen dan nog steeds niet opnieuw zwanger zal zijn ...


ik geraak meer en meer uitgeput,
en met de babyboom die net begonnen is (we waren met 5 vriendinnen samen zwanger, ik sloot de rij) wordt het echt ondraaglijk!


Wie maakte dit al eens mee, en hoe ga je ermee om ...een vraag die me bezig houdt!!

groetjes,

tsjoefie

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 02 mei 2007, 15:55

bij mij is het al 3 keer stilletjes voorbij gegaan niemand die het nog wist dus ik was alleen met men verdriet.

ik hoop voor jou dat het voor jou beter zal gaan en met wat meer begrip.

sterkte

I@tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor I@tsjoefie » 02 mei 2007, 16:32

Hoi T,

Ik herken het helemaal!
Ook wij geraken heel moeilijk zwanger! Misschien ben je mijn verhaal ooit al eens tegen gekomen... Sinds '99 zijn we bezig aan kindjes. Onze eerste werd geboren nov. 2000, nadien lukte het niet spontaan en ging ik ten raadde bij verschillende gyn. Uiteindelijk met pregnyl in 1e cyclus zwanger geraakt. Heb op 12 weken even lichte bloeding gehad; gelukkig niet erg. Ons tweede zoontje werd geboren juli 2004. Nadien de natuur laten beslissen... Had beslist... Spontaan zwanger juni 2006, maar op 8 weken (10 aug) plots miskraam! Had hartje al zien kloppen op 6,5weken... Uitgerekende datum was 21 maart, nu net voorbij... Heel pijnlijk. Nog steeds niet zwanger. Ben nu 2e cyclus met clomid en pregnyl bezig. Maand na maand bleef ik doortellen; ging ook nog verder lezen bij forum kinderen voor maart 2007. Mezelf pijnigen dus. Nu nog tel ik in zekere zin voort. Inhet begin bij het zien van een pasgeboren babietjes, nu van babietjes van een maand oud... "dat had het mijne kunnen zijn"... en dan staat alles even stil... Het gevoel van tita tovenaar... Wij hopen zo snel mogelijk op een derde wonder, maar de wanhoop slaat toe. Ook al is mijn gyn optimistisch want dat zijn ze meestal wel na twee kinderen.Dat is nou net het probleem. Ik ervaar echt een probleem en verwacht verder onderzoek naar oorzaak e.d. maar zij gaan er net van uit dat er geen probleem is gezien de twee kinderen. Frustrerend!
Ik wens je alleszins heel veel succes toe! Ik ken het gevoel. Je menstrutie. Je bent boos, ontgoocheld, lusteloos maar je moet voort en je doet dat dan maar. Je maakt opnieuw een afspraak bij de gyn en leeft naar deze datum toe; de datum rond je eisprong. Je gaat aan de slag, klussen met in je achterhoofd "hopelijk zit het deze keer goed". Ik durf dan ook niet meer mijn bed uit na het klussen en val zo in slaap of nog met een kussen onder mijn achterwerk l(op rug om kansen links en rechts open te houden) maar slaap slecht! Dan zijn het die verschrikkelijke wachtweken en een paar dagen ervoor word je gespannen. Begin je je lichaam op symptomen te analyseren... en dan zijn ze er weer. Zie je het weer even niet meer zitten maar moet je voort enz... enz... Verloopt dit bij jou ook zo?

Lieve groetjes, I


tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 02 mei 2007, 18:09

I,
Hèèèl herkenbaar ... kreeg er kou rillingen van!
en als ik het zo allemaal lees, kan je ook niet op veel begrip rekenen?

Ik heb dus de eerste keer prima gereageerd op die clomid, direct zwanger, maar helaas ..
sindsdien werkt mijn lichaam gigantisch tegen:
de eerste keer zèèr snel een eisprong (week vroeger dan verwacht) dus ja, dan zijn je kansen wat kleiner he ;)
2e keer: geen follikelgroei,
dan maar rechtstreeks weer clomid bijnemen ...
mooi op 'tijd' een zeer mooi follikel ...
juist op het moment dat mijn man met appendix in ziekenhuis ligt...
we hebben die poging dan via inseminatie gewaagd, maar helaas...
deze poging met ongelooflijk veel moed begonnen,
lang weekendje aan zee achter de rug, ongelooflijk ontspannen ...
en dan vanmiddag BAMMM dat nieuws achter de kiezen
ppffff

idd, zie overal boelekes en bolle buiken!
we waren met 5 vriendinnen zwanger,
de eerste is een week of 2 geleden bevallen en heb toen een superknal gehad, had dat niet verwacht,
de volgende wordt over minder dan 2w verwacht,
daarna nog 2 in juni...
en dan zal het 07/07/07 zijn....
De buik van de voorlaatste heb ik nog maar net gezien, en de hele tijd heb ik gedacht ... zo had ik er ook kunnen uitzien,
dus jaaaaa
heel herkenbaar!
Ik hoop dat je gauw weer je 3e geluk in je armen mag sluiten! want als ik natel hoe lang het bij jou al duurt, breekt mijn hart, en ik ken je niet eens!

@ 15.55
ik vrees dat, hoewel bij mij heeel wat mensen op de hoogte zijn, zij er niet bij stil zullen staan dat het effectief 07/07/07 is ...
feit dat je het al 3x hebt weten passeren, is het al 3j geleden ...
ben je ondertussen al mama geworden?
ik hoop het zo!!


ik reken voortdurend uit hoeveel 'tijd' ik nog heb om toch maar voor die datum zwanger te raken, maar het benauwd me dat er niet veel kans meer toe is ...

Hoop zo dat het lot zal keren!

Bedankt voor jullie lieve woorden,
en bedankt voor het luisteren!

Tot hoors,

Tsjoefie

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 07 mei 2007, 23:29

wou toch nog effe komen zeggen dat het follikel nu toch gegroeid is, en dat morgen de pregnyl er weer aankomt!
het komt dan misschien toch nog allemaal goed ;)

there is never too much hope ;)

groetjes,

tsjoefie

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 08 mei 2007, 07:42

tjoefie

het is niet 1 datum die passeerde maar 3 data heb nu al 3 mk achter de rug en we zijn nu 2,5 jaar bezig voor nr 3 ben nu 9 weken zwanger (hoop ik toch) volgende week naar de gyn voor het eerst deze zw.

ik hoop dat het bij jullie snel zal lukken om zwanger te worden hoor en inderdaad hopen kan je niet genoeg.

groetjes die van 15 55 ( Liselot )

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 08 mei 2007, 13:53

Ik heb op de verjaardag van onze tweede dochter een miskraam gehad op 8 wk. Aangezien ik voor de twee vorige zwangerschappen hormonale stimulatie noidg had wegens nooit eisprong en nu wel spontaan en onverwacht maar zeer welkom zwanger was van ons derde, kwam die miskraam extra hard aan. Ik zag nooit meer een derde komen, zeker aangezien we niet dat ziekenhuisgeloop terug wilden. En kijk: na mijn curretage en 3 weken verplicht pilgebruik ben ik terug van de eerste cyclus (wel lange cyclus van 8 weken) zwanger zonder enige hulp! Nu al bijna 11 weken. Als alles verder goed gaat en daar ga ik nu wel van uit zal ik op mijn uitgerekende datum met een heel bol buikje rondlopen (26 weken). Ik ben van plan die dag in mijn hart stilletjes te bewaren, net zoals de verjaardag van onze tweede nooit meer enkel en alleen haar verjaardag zal zijn.
Ik hoop dat je wat positieve energie haalt uit mijn verhaal!

bieke

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor bieke » 08 mei 2007, 18:36

Hallo,

Ik was ook uitgerekend voor 21 juli maar helaas ook misgelopen.

Wij trouwen nu op 7/7/7. Normaal zou ik dan getrouwd zijn 7 maand terug zwanger. Maar helaas terug miskraam.

Toch zou ik terug graag zwanger zijn tegen dat we trouwen...

groetjes en veel sterkte nog


I @ tjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor I @ tjoefie » 09 mei 2007, 20:57

Hoi,

Hopelijk is het raak deze maand hé! Zou toch super zijn!
Ik consulteern opnieuw mijn fertigyn sinds november (miskraam aug.). Langzaam aan bleek mijn cyclus terug te verlengen. Na de curretage bedroeg hij 26 dagen, maar voor de clomid was het al verschoven naar 34 - 36 dagen. Ik ovuleer met zekerheid maandelijks, ook zonder stimulatie. Maar volgens de gyn is het voor de kwaliteit van de eicel het best om zo dicht mogelijk bij dag 14 te ovuleren en niet later... Daarom clomid dat weldegelijk zijn vruchten afwerpte. Ik heb deze maand vermoedelijk geovuleerd op dag 13 en de gyn zei me dat er nog nooit zo een mooie grote eicel had klaargezeten. Ik wist niet dat die afmeting ook zo belangrijk was. Een eicel springt toch sowieso als ze rijp is niet? Ik heb dus ook pregnyl gehad. Jammer genoeg hadden we de avond voordien al geklust. En ik weet uit ervaring dat we het best op de eisprong zelf klussen en niet te veel er voor. Om een of andere reden overleven ze niet lang (mijn theorie als je verhalen van sommige andere hoort waarbij er nog een bevruchting plaatsvond 6 dagen na klussen...) of geraken ze er niet??? Maar het tegendeel is voor dit laatste volgens de gyn al 3 keer bewezen... En zo blijf ik inderdaad een beetje achter met weinig begrip.

Mijn omgeving is zo goed als iedereeen op de hoogte. Dat lucht enerzijds op maar anderzijds geeft dat ook een druk. Op ieder zijn lippen brandt de vraag: "is het al zover?" als ze je zien. Dat voel je gewoon... Ik ben er nog niet helemaal uit wat uiteindelijk het beste is...
Ik heb op het werk een zwangere collega. 16 weken nu. De tweede in rij sinds mijn miskraam. daar heb ik het wel moeilijk mee... Binnenkort moet ik ook naar een babyborrel van mijn nicht die bevallen is (een maand later dan mijn vermoedelijke bevallingsdatum). Dat zijn pijnlijke dingen! Ik ga daar trouwens nog een andere nicht tegenkomen die ongewenst zwanger werd van een derde...

Afin afwachten weer... Ik heb nu wel een beslissing genomen. Ik was het zo beu om als een robot verder te leven, werken alsof er niets gebeurd is... Ik ga 3 maanden ouderschapsverlof nemen vanaf septemer om eens volledig tot rust te komen. Ik hoop dat het minder gestresseerde leven dan ook een positief effect zal hebben.

Waar ik ban g voor ben is dat we dit jaar opnieuw naar dezelfde bestemming op reis gaan. Daar bleek ik vorig jaar zwanger te zijn van ons derde... Als ik dan nog niet zou zwanger zijn gaat dat wel een harde not zijn om te kraken!!!


Maar we duimen voor elkaar, niet!
Mijn NOD is 20 mei...

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 15 mei 2007, 21:20

blij dat ik toch nog even kwam piepen (het is hier even stil geweest)

Bij het lezen van de een voor een droeve verhalen, heb ik toch meermaals moeten slikken hoor ...

Ik ga proberen wat te reageren met de "orginele discussie" naast mij om niks (of toch niet te veel) te vergeten...

@ Liselot... oei, zover had ik niet nagedacht!
dat je deze hel 3x moest meemaken ... verschrikkelijk! ik vind gewoon geen woorden!
Maar nu ben je terug zwanger, dus mag je hier (even) niet meer bij stilstaan!
Ik snap wel dat dat niet weggaat, dat gevoel van "zou het deze keer ..."
maar deze keer ZAL het goed zijn!
wanneer moet je precies naar de gyn? kunnen we aan je denken!!!
mocht het een hulp zijn:
ik trek me dagelijks op aan een collega die na 2 MK (met een jaar tussen) nu een pracht van een dochter heeft rondlopen van bijna 18m ....

13.53 ...
goh, op de verjaardag van je dochter ... idd om nooit meer te vergeten (al doe je dat zowieso niet he)
maar jij zal altijd perfect blijven weten hoeveel jaar het nu ook alweer geleden was ...
hier een beetje gelijkaardig (maar toch heel wat minder extreem: ik kreeg mijn MK op de 1e verjaardag van mijn buurmeisje!)
Ook jij een proficiat met je 11w zwangerschap!
ook hier dezelfde boodschap: de onrust blijft,
maar het ZAL deze keer goed lopen!!
wanneer moet jij weer op controle?

hebben jullie meer controles gevraagd (dus sneller dan om de 4w ...)
ik denk alsmaar dat ik dat zal doen, want dat ik geen 4w zal kunnen overbruggen met die angst?

Bieke:
07/07/07 wordt alvast een topdag voor je!
dan rekenen we samen op die datum om weer zwanger te zijn (zij het nog met een klein buikje :))
Hoewel ik wel besef dat het niet goed is voor een limietdatum te stellen!
ik had er zo een paar:
- voor de eerste in 'onze' reeks van 5
--> dat kleintje is ondertussen bijna 5w
- voor nr 2 /3 /4 ...
tja ... nr 2 is al een halve week overtijd, en de volgende zijn binnen de 5 weken
- dus dan maar graag voor 07/07/07 ....


I: wij lopen ongeveer gelijk:
mijn nod zal ergens volgende donderdag/vrijdag liggen (24/25e)
(ben niet zo zeker omdat er bij mij al paar keer meer dan 14d na eisprong (gekend door pregnyl) pas regels doorkrijg

jij gaat blijkbaar voor allemaal zoontjes als je telkens rond die eisprong klust ;)
wij hebben deze keer een zeer lange aanloop genomen, en telkens dag om dag 'ons best gedaan'
het is nu weer afwachten (en het gaat zo ontzettend traaaaaag)
trouwens, een ei springt niet altijd hoor!
een goede zappyvriendin van me, heeft eens geen pregnyl gekregen wegens teveel follikels ... en ze heeft toen geen eisprong gehad! misschien lag het aan de hoeveelheid?
ivm met die tijdstippen van klussen:
elke gyn zegt wat anders hoor (maar ik betrap mezelf erop 'vertrouwen' te hebben in hetgeen de mijne zegt ... je moet je ergens aan vast houden he)
ik heb (nu moet ik effe tellen hoor!)
dinsdagavond mijn pregnyl gehad,
en we 'moesten' vrijdag of zaterdag (is het 2e geworden) dinsdagavond en donderdagavond (is nacht geworden) ons huiswerk gedaan!
en nu ... fingers crossed!!

jij moet niet meer lang tellen he!!!!
nog een 5tal daagjes ....
goh dat gaat snel gaan, zeker met die feestdag ertussen!!

Die LBO zou ik ook nemen moest ik kunnen!
ontspanning is het beste hulpmiddel!
hoe vaak hoor je niet die (verschrikkelijke) opmerking "dat je er niet teveel mee bezig moet zijn"
goed hoor ... als je elke cyclus een paar keer de tafel op moet :hoho



Het was effe geleden
maar dit berichtje kan tellen he!

Zwangeren: kom ons zeker nog wat hoop geven
wachters ... wachten met zijn allen is leuker he!!!

tot hoors!

tsjoefie

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 18 mei 2007, 16:49

Hallo,

ik kwam eens horen hoe het met de zwangeren was?
Hoe waren de bezoekjes aan de gyn?

en I, jouw nod komt eraan ... nog 2 daagjes
hoe voel je je?

ik moet nog een weekje wachten en het duurt begot erg lang!


Groetjes!!

tsjoefie

I@tjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor I@tjoefie » 19 mei 2007, 17:31

Weer niets geworden deze maand. Ze zijn gisterenavond (op een BBQfeestje met de hele familie) om 23u begonnen. Ik voelde me plots zo rot; ben echt stilgevallen en wou eigenlijk alleen maar naar huis...
Ik begrijp er werkelijk niets meer van. We hadden -gezien het moment van de menstruatie- weeral op het perfecte moment geklust, maar weer niets...
Ik had nochtans opnieuw weer wat hoop in de derde week gezien enkele symptomen. Maar in week 4 bleek stilaan duidelijk te worden dat het weer op niets zou uitdraaien. Heb het vandag heel hard te verduren. Heb babysit gereserveerd om vanavond met mijn ventje een filmke te gaan zien want heb al rot gedaan vandaag. Wil over het een en het ander wat praten... Heb ook mijn boek over vruchtbaarheidsproblemen voor de zoveelste keer doorworsteld en laboonderzoeken van mezelf en mijn man van jaren geleden zitten bestuderen... Ik wil het begrijpen maar dat valt gewoon niet te vatten. de natuur is een wonder... Elke maand is slechts "een kans" zelfs al zijn alle omstandigheden gunstig....
Wat nu pijn doet is het nieuws/zien/horen van pril zwangeren en beginnende buikjes in mijn omgeving. Gek he, voordien met het voorttellen na het miskraam waren het hogzwangere buikjes en pasgeboren babietjes....
Een hele juiste opmerking van je trouwens: hoe kan je er in godsnaam niet mee bezig zijn als je al opnieuw een afspraak geboekt hebt om op de tafel te gaan liggen bij je fertigyn en de data voor het innemen van clomid moet in het oog houden ?!


Ik hoop voor jullie op meer succes!
Laat je me iets weten?
Dank je!
I

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 19 mei 2007, 21:07

hey I,

ik vind het zo jammer voor je!

ik dacht ... ga nog effe piepen, want morgen is haar NOD,
maar het heeft niet mogen zijn!

ik kan het begrijpen hoor,
ik verdraag geen hoogzwangeren én geen prilzwangeren ... :(

gisteren met hervonden vrienden van mijn man uitgeweest, en een ervan is dus ook uitgerekend op MIJN datum ... verschrikkelijk hoe ik haar buik in t oog had!
goed dat ze naast me, ipv voor me zat!

ik had bij mijn eerste zwangerschap een agenda bijgehouden, maar die heb ik kwijtgelegd!
gisteren kwam het in me op om een vroeger forum te herlezen om de symptomen van toen weer te herbeleven,
had ik beter niet gedaan, want toen had ik al symptomen, en nu niet echt!
buiten een paar dagen geleden wat steken in mijn onderbuik en overmatig witverlies.... niks!
ik wacht vol ongeduld op pijnlijke borsten!
maak mezelf voortdurend wijs dat je niet altijd symptomen hoeft te hebben ... maar het helpt niet ...
ik zal nog maar wat daagjes afwachten!
NOD is pas donderdag, maar mijn regels laten toch altijd langer dan 14d op zich wachten dus zal het eerder tegen het weekend zijn!

groetjes,
en hopelijk heeft het filmpje je gedachten wat kunnen verzetten!!

tsjoefie

An

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor An » 20 mei 2007, 13:25

Mag ik ook even mijn verhaal doen?
Ik was na een jaar proberen eindelijk zwanger, en aan 8 weken een MK.
Iedereen zei: "je kan zwanger worden, dat is al positief! En binnen enkele maanden is het weer zover!" Toen ik vertelde dat ik twijfelde of ik tegen mijn uitgerekende datum al terug zwanger zou zijn, wist iedereen het zeker dat ik daar niet moest mee inzitten! Zwangere vriendinnen zeiden dat ik tegen de geboorte van hun kind ook terug een buik ging hebben. Maar nu, een jaar later....maanden en data's gaan voorbij. Moederdag, mijn verjaardag, ...datums waartegen ik al terug zwanger wou zijn....en niets. Volgens de gyne zijn we perfect vruchtbaar, dus dat is ook frustrerend, het kan, maar het gebeurt niet. Dan liever een oorzaak hebben en die wegwerken, dan maandelijks hopen, want het kan, en steeds niets...
Mensen gaan het onderwerp uit de weg, vriendinnen worden zwanger na enkele maanden stoppen met de pil, als ze me het vertellen moet ik blij zijn, en dat ben ik ook voor hen, maar vanbinnen breekt m'n hart!
En iedereen die zegt dat het psychologisch is...tja, hoe negeer je een kinderwens? Met allemaal jonge gezinnen rond je en een groot huis waar kamers leeg staan?
Ik heb m'n gedachten al verzet: op reis gaan, huis inrichten, hobby's, nieuwe job...
Maar die week voor NOD, idd, dan denk je er bij ieder toiletbezoek aan. En rond de eisprong m'n man verleiden ook al ben ik moe, seks is een middel geworden om te krijgen wat ik wens, spontaniteit bestaat niet meer.
Ik wil er zo graag over praten, maar dat mag ik niet, want dan krijgt m'n omgeving gelijk dat ik er teveel mee bezig ben!
Hoe lang nog???

Ik wil best goede raad aanvaarden, of iemand die me er op wijst dat ik mis ben, maar dan van mensen die hetzelfde hebben meegemaakt, en niet van collega's en schoonfamlie die nooit langer dan enkele maanden hebben moeten wachten.

Sterkte allemaal!

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 20 mei 2007, 23:13

hey An,


ik kan alleen maar zeggen dat je groot gelijk hebt ...
zo voelt het hier ook aan!
(en ik ben nog niet zo lang na mijn MK .... (nu 5m geleden) )

Ook ik krijg voortdurend te horen 'je hebt het al eens bewezen',
maar daar heb je weinig aan he!

mijn gyn was laatst heel negatief!
(ik geraak niet gewoon zwanger, krijg geen eigen eisprong)
hij zei:
"die clomid is nog maar voor je eisprong te garanderen (dat lukte om dat moment ook al niet ...)
nadien moet het nog bevruchten én innestelen ...
een 'gewoon' vruchtbaar koppel heeft gemiddeld 13 eisprongen per jaar, en doen er gemiddeld 6m tot een jaar over ...
blijven volhouden "
tja ...
hij begreep ook wel dat dat niet zo makkelijk was,
en hij zei ook nog zoiets van 'vrouwen die het zich allemaal makkelijker aantrekken'

Ik hoop dat door je hart te luchten je je toch wat beter voelt!
kom anders gerust nog eens terug ;)

mij helpt het alvast,

en ik geloof er steevast in!
WIJ WORDEN OOK NOG ZWANGER
(maar mijn hartje zegt dan vaak stiller: maar wanneer ....'

Ik zit weer bijna aan mijn NOD,
heb helemaal niet het 'ja het is gelukt'-gevoel van voor mijn MK,
dus zal het deze keer ook weer op niets uitdraaien ...

Ook heel veel sterkte aan jou gewenst!!!


I, hoe is het nu met jou?
al een beetje kunnen plaatsen dat het niet voor deze maand was?


groetjes,
tsjoefie

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 21 mei 2007, 22:35

zij (volgens mijn gevoel zou het een meisje geweest zijn) zou 4 december 15 jaar geworden zijn.Helaas ging het mis. bbz. Nooit zal ik die datum vergeten. De test ligt nog in mijn nachtkastje. Het briefje voor de echo in mijn portefeuille. Ik ben er niet steeds mee bezig hoor, maar..Vergeten zal ik het nooit. Zo af en toe is er weer iets wat me er aan herinnerd, of als de datum weer dichtbij komt.Anderen denken er niet meer aan, ook mijn man zal de datum wel niet meer weten denk ik.

gelukkig heb ik na jaren med. mallemolen 2 kinderen nu.

Ik wens jullie veel succes!!! en geloof me, een mama vergeet zoiets nooit.

Gast

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor Gast » 22 mei 2007, 22:42

aan de mama hierboven!

werd even stil van je berichtje ...
15 jaar .... !!!
ik heb mijn predictor (een van de 2 dan toch ;) ) ook nog in de kast liggen!
heb aan mijn man beloofd hem weg te doen op de moment dat we weer zwanger zijn!
ben blij dat ik na mijn MK nog een echo gekregen heb, voor mij een 'foto' van mijn 'eerste kindje' ...
dàt zal nooit weggegooid worden!

ben blij dat je ondertussen 2 kinderen hebt rondlopen!

Bedankt voor je ondersteunend berichtje!


groetjes,

tsjoefie

I

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor I » 23 mei 2007, 16:38

Hoi,

Inderdaad Tsjoefie, zappy doet me af en toe wel eens goed. Ik hoop enkel één ding: dat ik na mijn vervulde kinderwens hier na dit MK toch nooit meer moet komen schrijven... Enkel misschien om anderen met een MK met een vergelijkbare situatie een hart onder de riem komen steken.

Het gaat eigenlijk niet zo goed met me. Vanaf dat ik een nieuwe datum gepland had met mijn gyn dacht ik, het gaat iets beter. Maar het piekeren blijft continu eigenlijk en ik ben zo vreselijk verstrooid. Ik heb mij gyn aan de telefoon wel duidelijk gemaakt dat het een hele zware klap was deze keer... Ik heb ook een sinusititsaanval gehad met wat temperatuur. Volgens mij speelde de spanning van de voorbije dagen een rol...

Wat ik zo erg vind is dat ik nog moeilijk kan relativeren: "alles is opgebruikt":ik heb al twee gezonde kereltjes, een zware ziekte is erger, ... Ik zie alleen het geluk van anderen rondom mij en het feit dat dat steeds opnieuw bij ons uitblijft. En dan steekt die "waarom wij" vraag steeds de kop op? Ik weet nu wel dat wij niet de enigen zijn maar in mijn familie- en kennissenkring voelt dat toch zo aan.

Tsjoefie, heb jij nu al nieuws eigenlijk? Morgen is het je NOD he?

"aan de mama hierboven"
Ik dacht even dat jij het was, zus, maar 'die medische molen' klopt dan weer niet...
Ik heb ook nog steed de predictor, mijn zwangerschapsdagboek waarin ik begonnen was met eerste echootjes in liggen in de lade van mijn commode. Mijn kinderen weten dat dat de schuif is van mama en dat ik gevoelig ben als ze daar in zouden gaan rommelen... Bang dat ik iets zou verliezen... Ze weten natuurlijk niet waarom... Deze dingen zijn heel veel waard voor mij, net zoveel als de fotoalbums van mijn kinderen. Ik ben nooit van plan het weg te doen. Ik schrok dus eigenlijk niet bij het lezen van "15 jaar"... Ik besef nu dat mijn man (die het wel weet liggen) er eigenlijk ook nog nooit iets over gezegd heeft... Soms, als ik zeker helemaal alleen ben, lees ik er stiekem in. Dat is dan mijn moment en dan vloeien er traantjes... Dat is soms wel eens nodig

Wat nu vooral in mijn hoofd zit zijn mijn zwangere collega's: inmiddels al uitgebreid met twee en eentje dat nog twijfelt maar heel snel zwanger geraakt. Dan denk ik altijd: "stel dat zij nu nog voor mij is..."
Ik voel me in deze materie een zeer egoïstische persoon die ik anders -hopelijk-niet ben. En ik doe aan zelfbescherming dat is duidelijk: op de babayborrel van mijn nicht dit week-end betrapte ik me er op dat dat babietje op zich me eigenlijk niets deed (volgens mij heb ik me er bewust voor afgeschermd) en dat ik het eigenlijk toch ook liever niet vasthield.. Ik had het gevoel dat ik dan in tranen zou uitgebarsten zijn... Eigenlijk bang om te "crashen" dus, zielig he...


Vandaag is ons jongste voor de eerste keer naar school. Sinds een tweetal weken is hij droog. Alles is prima verlopen; hij wil zeker terug gaan... Ik geniet gelukkig nog van elk moment met mijn kinderen samen, misschien zelfs bewuster dan iemand anders? Anderzijds...weer een stap vooruit en weer een maand meer verschil in leeftijd met de jongste uiteindelijk... zo denk ik...


Ik zou mijn gedachtengang kunnen blijven schrijven... Ik ben vooral benieuwd hoe het met jullie gaat. Ik heb heel veel aan dit schrijven met jou Tsjoefie! Dank je hiervoor!



Groetjes, I

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 23 mei 2007, 21:46

hey I,

zappy is ook voor mij mijn toeverlaat hoor! Heb hier al minstens 1 zeer goede vriendin aan overgehouden met wie ik dagelijks (een paar keer) mail! gek, ik hoor haar meer dan mijn niet-virtuele vriendinnen ...

Ik heb al een paar dagen (weken zeg maar) van die jankbuien,
en toen ik jou bericht las, was het weer van dat...

zoooo herkenbaar!!!!

Ik heb er een hekel aan dat ik mijn zwangerschapsagenda verloren gelegd heb, ben blij dat de echo's in mijn moederboekje zaten ...

Ook die collega's,
ik werk als verantwoordelijke in de kinderopvang (ook de juiste sector als je kinderwens maar niet vervuld wordt!?!), dus begeleidsters die zwanger worden moeten direct naar huis ...
wij op het bureau daarentegen, niet ...

in februari ging ik op een middag iets halen voor te eten, en was aan t overlopen wie van de kinderverzorgsters eventueel nog eerder dan mij zou kunnen zwanger worden (ja, die maken van hun kinderwensen geen geheim!)
en had er toen 2 in gedachten,
namiddag komt er eentje vertellen dat ze goed nieuws had, maar minder goed voor ons (wegens personeelsbezetting) ... kon het al raden
Toppunt was dat dit een BAM-mama wordt ... dus zij stond niet in mijn lijstje ..
een week later is onze logistieke medewerker komen melden dat zij zwanger is!
nu moet zij ook blijven werken, maar is momenteel al 2m afwezig met gewrichtsproblemen...
langs de ene kant mis ik haar enorm: kwam heel goed met haar overeen (wist trouwens voor haar vriend dat ze zwanger was, maar zij heeft het mij heel voorzichtig willen vertellen, want door MK kent iedereen mijn situatie natuurlijk!)
langs de andere kant ben ik blij dat ik niet voortdurend met haar buikje wordt geconfronteerd!

dus die 'jaloerse, egoïstische gevoelens' waar je over sprak:
doodnormaal hoor!

Laatst was er een bgl zwanger - ongepland, heb ik ook even van moeten slikken (waarom zij wel en ik niet!)
ondertussen heeft zij een MK gehad (denk dat ze een 11-12w moet geweest zijn) en heb al heel dikwijls gedacht: "had ik dat maar niet gedacht" ...


In tegenstelling tot jou, heb ik het niet bij alle babytjes zo moeilijk (er was er eentje in onze babyboom van 5 ... de 1e, die van poging 1 zwanger was)
De tweede is ondertussen ook geboren, en daar had ik het niet zo moeilijk mee!)
en mijn metekindje (geboren eind januari, deel van een tweeling) is mijn toeverlaat!!!
als ik haar kan knuffelen, is mijn dag goed!
helaas woont ze ver van ons, en is donderdag (dag dat we met schoonfamilie gaan uiteten) mijn knuffeldag geweest!
nu is mama terug werken, en zal het wat aanpassen worden om haar nog zo dikwijls te kunnen zien ...
Morgen zie ik haar weer ....


en morgen is idd mijn NOD!
maar omdat mijn regels altijd te laat komen, ga ik morgen nog niet testen!
ook omdat ik mijn man graag wil verrassen als het wel prijs zou zijn, en dat gaat moeilijk als we morgen op restaurant gaan he!
vrijdag moet hij werken (en ik niet ;)) en heb ik het kot voor mij alleen
... moést het gelukt zijn he!

maar ik heb niet zoveel hoop hoor!
enerzijds, omdat ik niet durf te hopen (hoewel je dat stiekem toch doet he!)
anderzijds, omdat ik de "symptomen" van bij mijn eerste zwangerschap niet heb:
vorige keer kon ik niet op mijn buik liggen van de gevoeligheid van mijn borsten,
en nou zijn ze gevoelloos -- zoals anders--

het enige wat me een sprankeltje hoop geeft zijn kleine steekjes in mijn lies (maar kan ook van regels zijn, niet?)
en vorige keer, toen ik net mijn (2e) test gedaan had (daags voor mijn nod :hoho) zat ik ook op toilet met diarree als mijn man de predictor in de badkamer ontdekte (met PAPApasta er rond)
dat was niet de bedoeling natuurlijk, want heb nu alleen zijn reactie gehoord, en niet gezien ;)
maar vandaag loop ik dus ook geregeld naar toilet ...
zal wel de stress zijn, denk ik ...

alleszins,
ik laat je weten wat het verdict zal zijn!
ik kan je alvast vertellen dat ik morgen hééél dikwijls naar toilet zal lopen, op zoek naar (geeeen) bloed ...


I,
blij een maatje gevonden te hebben, waar ik mijn gevoel bij kwijt kan!
Ik vind het alvast niet evident om met iemand te kunnen praten over je gevoelens na MK, als die al even geleden is ... mensen vergeten het niet, maar vergeten wel dat het blijft pijn doen he!

knuffel,
tsjoefie



tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 24 mei 2007, 10:55

helaas ....

het zal voor een volgende ronde zijn!!
regels zijn er deze keer op tijd én rood doorgekomen...

ben uiteraard teleurgesteld, maar voel me niet zo slecht als de vorige keren!

deze keer hebben we onze kans gehad, benut, en is het gewoon niet gelukt!
een vruchtbaar koppel heeft ook niet van de eerste keer prijs he!
dus ...
op naar het volgende!

het zal nemeer (of zeer nipt?!) voor mijn uitrekendatum zijn, maar ja ...
we zien wel hoe we dat doorkomen!


groetjes,
en tot morgen of zo!

tsjoefie

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 10 jun 2007, 00:02

Hey I,
vermits ik alweer ver een ronde verder zit, moet jij dat ook zijn ...
ik heb je hier gemist,
hoe is het met je?

hoop wat van je te horen!

groetjes,
tsjoefie

I

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor I » 10 jun 2007, 23:07

Hey Tsjoefie,

Dank je voor je reacties! Toch leuk he dat we zoveel van elkaar herkennen in ons verhaal! We zitten blijkbaar allebei in de sociale sector... Ik ben schoolpsychologe...

Sorry dat het wat geduurd heeft; heb bijna dagelijks gedacht van "ik zou nog eens moeten kunnen berichtje lezen van Tsjoefie op zappy", maar de drukte hier maakt dat niet altijd mogelijk. Maar hier ben ik weer, op dit late uur...

Ja, aftellen en mij er nerveus in maken. Symptomen zoeken die ik al dan niet herken. Mijn hoofd zot maken... Dat is wat ik hier zoal doe. Ik heb deze cyclus een pregnylspuitje gehad op dag 12; er bleken voor de eerste keer twee eicellen klaar te zitten in plaats van ééntje dankzij de clomid die ik nu de derde cyclus neem. We hadden weer een dag te vroeg geklust MAAR onze ervaring leert ons dat dat niet goed is! Toch nog ons best gedaan de twee dagen die erop volgden...

We hebben vooral een goed gesprek gehad bij de gyn. Daar was ik echt aan toe want ik had stilaan het gevoel dat er geen schot in de zaak kwam. Clomid blijkt ook niet te werken, terwijl dat voor ons ook al een hele stap was. Blijkbaar heb je bij elke nieuwe stap "de eerste keer/cyclus" het meest kans op het gewenste effect; dat wist ik niet... Mijn laatste zwangerschap was ik spontaan zwanger, lijkt nu ongelooflijk! Mijn man en ik hadden ons na ons tweede zoontje voorgenomen om de natuur zijn werk te laten doen en geen verdere stappen meer te ondernemen voor een derde kindje zoals we dat gedaan hebben bij ons tweede. Bij ons tweede bleek het inderdaad al bij de eerste cyclus bij de fertigyn raak. En nu lukt het zelfs met zijn hulp niet... Mijn leeftijd (33 worden overmorgen) zal misschien toch een rol spelen ik weet het niet...Nu is het al een jaar geleden dat ik zwanger was; dat doet echt pijn! Ik had zo gehoopt om zwanger te zijn tegen de vakantie... Op dezelfde vakantiebestemming als vorig jaar trouwens... Ik kijk niet bepaald uit naar al die herinneringen...
Nu laten we stilaan meer en meer de mogelijkheid open tot K.I. Mijn man was hier niet voor (angst) en ik ben blij dat de gyn er met hem over gepraat heeft. Wij praten er hier weinig over momenteel. We geven ons (stilzwijgend) nog een kans tot en met augustus (verlof van de gyn komt niet overeen met dat van ons - dus 2 maanden rust of "verlies" in het slechtste geval)... Afhankelijk van de resultaten van een nieuw spermaonderzoek (vorige dateerde van in 2003) zal de beslissing genomen worden om al dan niet in sept. een KI- poging te ondernemen.
Op mijn verjaardag is het mijn NOD, stel je voor!!! En ik durf erom wedden dat er voor mij geen gewenst verjaardagsgeschenk in het verschiet ligt... Pijnlijk!
Daarbovenop is onze jongste (wordt bijna 3 jaar) nu sterk bezig met het geslacht van mensen rondom zich: meisjes of jongens; het feit dat enkel meisjes kunnen kindjes krijgen... Hij weet nu ook dat hij, net als zijn broer, uit mijn buik geboren is. Hij fantazeert erop los dat er toch een baby in zijn buik zit en dat komt hij naar mij en vraagt me om zijn pas geboren baby (doet alsof) vast te nemen en een kusje te geven.... Ik moet mezelf zo hard beheersen op dat moment!!!

Mijn symptomen momenteel: erg gezwollen, pijnlijke borsten en veel witverlies (dik, romig - niet slijmerig zoals bij de eisprong)... verder niets... Komt door de clomid denk ik want dat had ik vorige cycli ook... En voordat ik clomid nam eigenlijk niet... ik denk altijd:dit kan geen goed teken zijn. Want moest er zich een slijmprop vormen of gevormd hebben zou ik niets verliezen of iets slijmerig (al heb ik dat enkel bij mijn eerste zwangerschap zo ervaren)... Een mens piekert zich echt zot! En die vorige zwangerschap is nu alweer veel te lang geleden om nog veel symptomen te herkennen. Ik heb ze jammer genoeg niet opgeschreven. Maar ik denk dat er ook niet veel waren bij de laatste twee eerlijk gezegd. Wat ik van de vorige nog weet is dat ik een zeurend gevoel had als ik wakker werd in mijn bovenbenen; dat heb ik continu gehad en bij de andere twee niet... Het is dan ook een miskraam geworden...

Ik heb ook een klein beetje goed nieuws denk ik: ik hoop de stress factor hiermee tot een dieptepunt te kunnen herleiden (en niet te verergeren) maar eigenlijk had ik gehoopt dat dit zou samenvallen met de eerste (meestal misselijke) maanden van mijn zwangerschap: ik heb vanaf sept. 3 maanden ouderschapsverlof!!! Meer tijd dus om te chatten!!!


Wanneer is jouw NOD en welke zijn meestal jouw (negatieve of hoopvolle)symptomen?


Groetjes en een goede nachtrust, I



tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 11 jun 2007, 20:23

dag late mus ;)
als je mijn berichtje erboven bekijkt (0:00) ... ik kan er ook wat van he!
maar
vandaag ben ik hier op een deftig uur!

Wow seg,
met je zo even niet te horen, zit je bonk weer aan je nieuwe NOD! zo gaat de tijd wel snel ;)
En nog niet wanhopen hoor! misschien krijg je onverwachts toch dat mooie verjaardagskado!!!
die pijnlijke borsten had ik enkel als ik zwanger was hoor! voor de rest heb ik weinig last van clomid/pregnyl-toestanden!
er is dus nog hoooooop!!!
en hoop doet leven (mijn motto, vind je hier geregeld op zappy, als ik passeer ... en vorige keer heeft dat motto mij toch een zwangerschap opgeleverd, dus we blijven erin geloven

... kan nog niet geloven dat ik dat schrijf!
klinkt véél optimistischer dan ik de laatste dagen ben!
ik had een heel goed gevoel bij deze cyclus,
alles mooi op tijd,
geen noemenswaardige externe factoren die roet in het eten konden brengen (alleen een zieke man tijdens ons weekendje naar Utrecht, voor onze 2e huwelijksverjaardag)
--> gelukkig nog geen rijp ei toen, hoorde ik s anderdaags! je kan mijn humeur van mijn huwelijksdag wel raden dan he (waaaaahhhh, niet nuuuuu!!!!)

enfin,
alles dus ok,
geklust op de aangewezen momenten,
een zappyvriendin, die op de meest ongelooflijke dingen op mij gelijkt (werd soms echt freaky hoe erg we 'samenliepen') blijkt (na 9m hormonen!) zwanger
dus dit kon niet missen ...
dat gevoel heeft maar een paar dagen geduurd!
toen heb ik verschrikkelijk nieuws gekregen over het fatale accident van de man van mijn vriendin ...
en toen was alle hoop vervlogen ...
raar hoe zo'n dingen samen kunnen hangen!

enfin,
mijn NOD is 22/6 (pas :( )dus nog een dikke 10 dagen (we zijn optimistisch, vanavond rekenen we al niet meer mee ;) )
de jouwe komt eraan, dus ik hou hier mijn vingers gekruist XXXX

qua 'symptomen' lijkt het me nog allemaal erg vroeg (maar je let op alles he)
het enige wat ik raar vind, en waar blijkbaar niemand me een antwoord op kan geven, is dat ik al sinds eisprong (die ik voor het eerst echt gevoeld heb) krampen/steken heb ik mijn onderbuik
ook dàt vond ik eerst een goed teken, maar nu weet ik het dus niet meer!
in mijn agenda staat dat ik dat nog al eens gehad heb!
in die cyclus waar mijn regels uiteindelijk 3d te laat kwamen, en nooit rood zagen, en ik dus 3d met het idee rondliep dat het vroeg was misgelopen
als ik nu zwanger blijk, ga ik dat zéker denken ;)


maar we wachten hier ongeduldig onze beurt af!
het is trouwens mijn laatste ronde voor 07/07/07 .... ik vind het verschrikkelijk dat die dag al minder dan 4w voor ons ligt....
pfffff,
daar kom ik niet door, denk ik!

Ik duim hier tot je verjaardag,
als ik goed gerekend heb is dat morgen al!!!!!!!
ik heb het met cijferkes (zal ik later wel nog eens uitleggen) dus 33 worden
(3-3) dàt moet toch speciaal worden ...
ik gun het je alvast!

nog even genieten van je kleinste spruit, die erg schattig klinkt,
want misschien is hij binnenkort niet meer de kleinste!

tot morgen!!!!!!!!!!!!

tsjoefie

@ 21 mei 2007 22:35

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor @ 21 mei 2007 22:35 » 11 jun 2007, 22:02

Ik ben blij te lezen dat ik niet de enige ben die na zoveel jaren het er nog moeilijk mee heeft. 8 jaar geleden heb ik op 14 weken een MK gehad. Ik wou het geslacht niet weten en heb er nu spijt van. Mijn kindje was uitgerekend op mijn verjaardag, mid augustus. Mijn zoontje is vorig jaar begin augustus geboren, enkele weken te vroeg. Normaal was hij 2 dagen later uitgerekend dan mijn eerste. Sindsdien heb ik het met momenten terug erg moeilijk maar als je eens iets in je omgeving laat vallen bekijken ze je met een blik van kind waar heb jij het nu nog over. Tijdens de communie van mijn petekindje (die ook 8 is), heb ik vele traantjes gelaten. Gewoon de gedachte dat mijn eerste schatje daar ook had moeten staan. Het blijft toch steeds een speciaal plaatsje in je hart hebben...

tsjoefie

RE: uitrekeningsdatum komt dichterbij ...

Berichtdoor tsjoefie » 12 jun 2007, 19:23

voor mij is het nog niet zo lang geleden natuurlijk, maar kan me heel goed voorstellen dat het moeilijk blijft (met momenten)
Zelf ervaar ik het dat het steeds moeilijker wordt ... na MK kon ik het vrij goed relativeren (teken dat er iets grondig mis was) maar hoe langer het duurt om opnieuw zwanger te zijn, hoe moeilijker ik het ermee heb ...

begrijp ik het goed,
heb je 7 (8) jaar moeten wachten op een nieuw wonder?
ik hoop zo dat je over 'je jongste' spreekt, en dat er wat oudere kinderen rondlopen ...



I:
geen nieuws, goed nieuws !!!!!!!!!!????????????!!!!!!!!!!!!!
heb de hele dag aan je gedacht dus hoopte op berichtje hier!!!


groetjes,

tsjoefie


Terug naar “Andere onderwerpen”