denken aan bio. mama

denkertje

denken aan bio. mama

Berichtdoor denkertje » 15 jan 2007, 11:28

We zijn weer zover, er is er weer eentje jarig.Ons adoptiekindje.
Hoewel ik vaak aan de bio. mama denk, kan ik haar met deze niet uit mijn gedachten krijgen.
Hoe zal ze zich voelen? Is ze blij dat haar kindje een leuke verjaardag zal hebben. Of is ze verdrietig dat ze niet samen met haar kindje de verjaardag kan vieren? Begrijpen jullie wat ik bedoel? Voor die bio. mama moet dit toch een moeilijke dag zijn denk ik.

Ik weet dat ze hier niet kan meelezen, maar toch ben ik haar heel dankbaar voor het lieve schatje dat zij op de wereld gezet heeft en dat wij nu mogen liefhebben en opvoeden.

Bedankt mama van ver. x

Gast

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Gast » 17 jan 2007, 15:01

Hopelijk zijn er meer adoptieouders zoals jij

Yana

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Yana » 17 jan 2007, 15:41

Dag denkertje
Je hebt gelijk wij hebben de mooie momenten en de bio-mama misschien het verdriet. Misschien zeg ik wel want je weet ook niet of zij effectief het kind graag zag en wou houden. Misschien zijn die mensen minder emotioneel omdat zij ook een harder leven hebben. Persoonlijk ken ik een adoptiegezin met een meisje van 5 jaar dat mishandeld werd en uiteindelijk ter adoptie afgestaan. Je kan hier moeilijk zeggen dat de bio-ouders het kind graag zagen. Maar ik vind je uitdrukkingen heel mooi!

denkertje

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor denkertje » 17 jan 2007, 15:59

Dat is waar Yana, we weten niet hoe de ouders tov het kindjes stonden.
Maar als ik mag geloven waar ons meisje gevonden is , moeten ze toch veel van ons meisje gehouden hebben.

Heidi

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Heidi » 17 jan 2007, 20:13

Bij elke verjaardag van ons zoontje denk ik ook automatisch aan zijn biomama. Net als jij vraag ik me af hoe ze zich zou voelen.
Ons adoptiezoontje voelt al lang niet meer vreemd aan; hij is gewoon 'van ons' geworden en door onze omgeving wordt hij al lang niet meer als 'geadopteerd' aanzien. Maar diep in m'n hart blijf ik zijn geboortemama eeuwig dankbaar omdat ze hem een beter leven wilde schenken en wij van hem mogen houden als mama en papa.

Gast

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Gast » 18 jan 2007, 07:54

Ik denk ook nog dikwijls aan de mama ginder, zo spontaan als ik naar mijn dochter kijk. Telkens krijg ik een krop in mijn keel, ze moet wel heel veel van haar gehouden hebben, om zo een daad te kunnen stellen. Ik blijf haar voor de rest van mijn leven dankbaar.

denkertje

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor denkertje » 18 jan 2007, 09:18

Zo is dat hier dus ook, als ik naar ons schatje kijk denk ik heel vaak aan de bio.mama. Ook wij zijn haar heel dankbaar.
Want ze had ook een abortus kunnen plegen, of dingen doen waardoor ze een miskraam zou krijgen, dat heeft ze niet gedaan, gelukkig.

Als ik tegen mensen om me heen zeg dat ik vaak aan de bio.mama denk , dan begrijpen ze het niet. Maar deze hebben dan ook allemaal bio.kinderen en geen adoptiekinderen.

Ik ben blij dat ik hier mensen tegenkom die hetzelfde denken als ik.

Merel

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Merel » 18 jan 2007, 19:45

Wat je schrijft over abortus of miskraam, zo had ik het nog nooit bekeken. Inderdaad, dat had ze ook kunnen doen, net zoals het hier in Belgie zo vaak gebeurt.
Gelukkig heeft ze doorgezet en haar zoon een kans op een beter leven gegeven.

Waar ik wel vaak aan denk : wat als ons zoontje niet geadopteerd was? Hoe anders zou zijn leven er dan hebben uitgezien. In het weeshuis had hij geen toekomst, amper speelgoed, geen uitjes, geen mama of papa. En op 16 jaar zou hij gewoon 'op de straat' zijn gezet.
Als wij nu op een feestje samen aan het dansen zijn of als ik hem bvb. in de zomer van aardbeien zie smullen, dan ben ik dubbel gelukkig. Gelukkig omdat hij ons zo intens blij maakt maar vooral gelukkig omdat hij dit leven nu kan leiden.
DAT is de meerwaarde van adoptie tov biologische kinderen : dat je iemand gewoon een ander leven kan schenken.

Gast

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Gast » 22 jan 2007, 17:34

Wij zijn ook heel blij dat ons kind hier rond loopt, dat iemand haar op de wereld zette. En gelukkig voor haar dat ze nu hier is, gezien haar vroegere leven. Ze is ook helemaal open gebloeid, na een heel moeizame start.
Maar persoonlijk heb ik er wel gemengde gevoelens bij. Ons kind werd pas op latere leeftijd afgestaan na heel zwaar te zijn mishandeld. Ja, in zo'n geval heb ik ook wel veel vragen. In die zin of de biomoeder nog aan haar denkt, of ze geen spijt heeft van haar beslissing en wat ze haar kind ooit aandeed. Ons kind praat dan ook nooit over haar biomama. Ik denk dat het alsnog te pijnlijk is en ze mogelijks alle herinnering verdringt.
Bij iedereen ligt het dus anders.

denkertje@22 jan 2007 18:34

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor denkertje@22 jan 2007 18:34 » 23 jan 2007, 11:03

Deze dingen doen me altijd pijn om te lezen. Ik vind het erg wat je kindje overkomen is.Die dingen mogen egenlijk niet gebeuren.
Maar toch denk jij ook aan die mama, stel je je vragen enzo.Gewoon omdat je zoveel om je kindje geeft.
Wil je vertellen hoe oud ze was toen ze bij jullie kwam? Moet niet he.
Maar omdat je zegt "ze praat niet over haar biomama" . Vanaf hoe oud zouden ze dingen blijven herrinneren enzo.
Het is wel fijn te lezen dat ze helemaal open gebloeid is, ze voelt zich dus heel goed bij jullie.
Ik hoop dat ze alles van het verleden goed kan verwerken (ook als ze ouder is) en wens haar een heel mooi leven toe.
Dat wens ik alle (adoptie)kindjes.

Gast

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Gast » 23 jan 2007, 11:15

ik had je berichtje ook al gelezen, maar ik wist niet goed hoe ik erop moest reagere. Het doet wel goed om te lezen dat ze zo is opengebloeid !

Gast

RE: denken aan bio. mama

Berichtdoor Gast » 23 jan 2007, 22:17

Ons kind was er bijna 6 toen ze hier aan kwam. Ze heeft nog duidelijk vele herinneringen, maar selectief. Over bepaalde zaken babbelt ze nog heel veel, andere nooit of ze geeft zelf aan dat bepaalde dingen gevoelig liggen. De herinneringen zijn er dus zeker nog.
Het zullen alleen de sterksten zijn die bepaalde situaties 'overleven'. Ze heeft een heel sterke persoonlijkheid en vooral een positieve kijk op de dingen. Dit heeft haar dan ook zo doen open bloeien en opnieuw vertrouwen stellen in volwassenen. Laat ons hopen dat het ook in die zin verder zal evolueren, het is afwachten. Maar dat zijn zorgen voor later denk ik dan.
Een voordeel van een ouder kind is dat ze alles heel bewust mee maken en je er vlugger mee kan praten, overleggen, dingen duidelijk maken. Het is echt een plezier om haar nu in huis te hebben, ondanks dat ik het 1e jaar dikwijls met mijn handen in het haar heb gestaan.
Dus voor alle ouders die het in het begin moeilijk hebben, geduld is de boodschap en de moed zeker niet verliezen. Een band moet groeien maar meestal komt die er wel.


Terug naar “Andere onderwerpen”