hoe hou je het vol...?

even niet...

hoe hou je het vol...?

Berichtdoor even niet... » 12 jan 2008, 18:41

Soms heb ik echt het gevoel dat ik geen geduld meer over heb voor ons meisje van bijna 22m...
Alles duurt zo vreselijk lang, want ze wil alles zelf doen... Bovendien loopt er dan ook dikwijls iets mis (beker melk omver morsen nadat ik net gepoetst heb, eten in het haar, ...)
Ze is eigenlijk echt geen moeilijke meid, maar ze heeft wel haar karaktertje.
Als er iets niet naar hààr goesting is, dan wordt ze kwaad en koppig, en zou ze mij slaan en schoppen.
Ik reageer natuurlijk altijd heel kort, zet haar direct op de grond en zeg boos dat dit niet mag.
Maar hoe lang moet je je kwaadheid volhouden...? Je kan toch geen uur boos zijn...? Ze is tenslotte nog geen 2 jaar...
Dan heb ik soms het gevoel dat ik zo vlug terug aandacht geef, het zo vlug 'vergeet en vergeef'... begrijp je...?
Ik sta er dikwijls alleen voor (papa werkt rare uren). En dat vind ik best wel lastig.

Dan vraag ik me echt soms af... hoe hou je dit vol...
ik zou dolgraag nog een 2de kindje hebben, maar op momenten zoals nu denk ik "als 1tje al zo lastig is, hoe zal het dan met 2 zijn..."

Gast

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor Gast » 12 jan 2008, 20:02

hey, kop op, ik denk dat we dit allemaal wel eens hebben, hoor.
Maar als je er dikwijls alleen voor staat, dan zijn de moeilijke momenten ook altijd voor jou, hé.
Probeer vooral je kalmte te bewaren als het je even te veel wordt.
Want geloof me, hoe zenuwachtiger jij wordt, hoe vervelender je kindje doet... dat is een wisselwerking. Ook al doe je poeslief, en probeer je je ergernis te verbergen, toch voelt je kindje dat (aan je stem, aan je gedrag...).
En persoonlijk vind ik dat je dochtertje best mag leren dat mama's geduld niet eindeloos is.

Veel sterkte!

Gast

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor Gast » 12 jan 2008, 20:04

Hier hetzelfde hoor,rustig proberen te blijven en desnoods word er eens een keer extra gedweild denk ik dan maar.

even niet

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor even niet » 14 jan 2008, 18:28

het is soms zooooo lastig...
soms heb ik echt het gevoel dat ik zo weinig kan verdragen...
Vanmorgen bij het ontbijt (ze was al gewassen en had al haar kleertjes aan) een beker melk gemorst. En dan maar haasten om haar wat te wassen en in verse kleren te stoppen (ze was nat tot op haar ondergoed), en de boel nog op te kuisen vooraleer je naar je werk moet...
Vanavond bij het avondmaal : bijna een uur om haar ene boterham op te eten... en maar weigeren... en bovendien haar beker water gemorst...
grrr...
Amaai, moet dit nog erger worden (peuterpuberteit, en ver vooruitdenkend tiener...) ik zal dikwijls in aanvaring komen met mijn dochter, denk ik...

Gast

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor Gast » 14 jan 2008, 20:59

ik herken mijn dochtertje in je verhaal/ ze is nu 26m. en heeft diezelfde kuurtjes zeker al van toen ze 22m was of vroeger.
ik probeer me niet druk te maken, en tegelijk niet van alles een strijd te maken. Boterham niet opeten, ok, maar nadien moet ze ook geen koek of iets anders vragen, want ze heeft boterham niet opgegeten.
deze avond nog discussie over jas, die had ze op de grond gesmeten en als ik vroeg die aan kapstok te hangen zei ze hard 'neen' en dat ik dat moet doen.
uiteindelijk is ze in de hoek gevlogen, en na 1 minuut kwam ze lief zeggen dat ze haar jas zou weghangen.
zoeken, dagelijks zoeken naar de beste compromissen zonder constant toe te geven, maar ook zonder constant te bestrijden. maar soms is wat mama zegt wet, zonder toegeven. pff, soms echt lastig he ! maar ik denk dat dit een belangrijke leeftijd is om een basis te leggen voor de toekomst.

tip voor het vuilmaken s ochtends : mijn dochter ontbijt in pyama, nadien pas was en kleed ik haar. geen risico op 2 x aankleden zo.

veel genot van je kindje, en doorzetting !!!!

Gast

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor Gast » 15 jan 2008, 08:21

tja, hier eentje van 34 maand die het nog altijd goed kan hoor, mama in de gordijnen jagen. En er is dan ook nog de kleine zus van 9 maanden die ik geen 2 sec uit het oog mag verliezen.

Ik probeer mijn oudtste dan een beetje meer verantwoordelijkheid te geven: breng jij de boter maar naar de koelkast, doe je jasje aan, ga maar op het potje...Dat vindt ze super, maar voor mij betekent dit EXTRA veel geduld oefenen en in de ochtenspits, wanneer ik er ook altijd alleen voor sta wil dat wel eens mislukken. Ik sta nu op om 6 ur om alles rond te krijgen en de kindjes op school en in de crèche om 8:30u. En het is nipt!

Wat dat morsen met die beker betreft: misschien kan je voor de lieve vrede beter nog een tijdje een anti-lek beker gebruiken voor de stressy momenten en haar laten oefenen met de gewone beker op meer ontspannen momenten?

Veel goeie moed, enneuh, een tweede erbij is inderdaad nog veel meer werk, maar alles is doenbaar en de liefde die je ervoor terugkrijgt is eindeloos.

even niet

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor even niet » 15 jan 2008, 11:24

dank je voor de lieve en bemoedigende antwoordjes.
Ik ben blij dat het dus niet alleen hier zo is...

Vroeger at ze ook haar ontbijt in pyjama, maar omdat ze al mooi op het potje gaat, doe ik bij het opstaan eerst en vooral haar pamper uit, zodat ze pipi kan doen. Dan vind het het stom om de pyjama weer aan te doen...
Bovendien ruikt haar poepje zo erg van de nachtpamper, dat ik dat eerst wil wassen.
En de grootste reden is, dat ik tenminste zeker ben dat ze op tijd klaar zal zijn. Als ze dan haar boterham niet opeet, dan kunnen we toch vertrekken, zonder dat ik nog in 7 haasten haar moet wassen en aankleden (want als je zelf zenuwachtig bent, dan duurt het nog eens dubbel zo lang).

Die anti-lek-beker is geen optie. Ze heeft daar nooit uit gedronken. Ze kon al heel vroeg (11m) mooi uit een beker drinken. Dat morsen is dus niet omdat ze nog niet kan drinken uit een beker, maar omdat ze bv. met haar handjes aan het spelen is, en dan toevallig de beker omver stoot... Of ze draait zich plots om, om achter haar te kijken naar iets, en met haar elleboog hapert ze...

Ik weet wel dat je veel liefde terugkrijgt ook van een 2de, maar het moet toch doenbaar zijn voor jezelf, hé... Dan heb ik 2 keer geduld nodig...

Gast

RE: hoe hou je het vol...?

Berichtdoor Gast » 15 jan 2008, 11:38

Ik ben er niet zeker van dat je twee keer geduld nodig hebt voor twee kinderen.

Hier kan de oudste het bij momenten serieus uithangen (2j8m) en ons geduld danig op de proef stellen. Maar als ik alleen ben met hem en zijn kleine zus (8w) dan beseft hij precies dat het dan echt niet het moment is. Mijn man gelooft mij amper als ik vertel hoe voorbeeldig hij dan wel niet geweest is.

En hoe je het volhoudt? Soms gewoon verstand op nul en laten doen, andere keren duidelijk de grenzen laten kennen. Wat wanneer en hoe hangt van elk kind af. Soms doet hij iets lomp maar was het wel met de beste bedoelingen. Dan zeg ik gewoon dat hij moet opletten maar steek ik geen energie in een preekje. Andere keren zoekt hij mij .... en vindt hij mij ook. Maar bepaalde momenten zijn eenderhoe geen speelmomenten. Hier moet hij 's ochtends helemaal klaar staan (alles behalve jas) eer hij eventueel nog wat mag spelen.


Terug naar “Van peuter tot kleuter”