schoonmoederfratsen

Lies

schoonmoederfratsen

Berichtdoor Lies » 07 feb 2007, 18:59

Hoi,

Ik ben hier blijkbaar niet de enige met een verschrikkelijke schoonmoeder. We kunnen er dan ook maar beter om lachen. Ik ben eens zeer benieuwd naar het antisociaal en wereldvreemd gedrag van jullie schoonmoeders. Om een klein voorbeeldje te geven van de mijne (ik zou een boek vol kunnen schrijven):
Op de dag dat onze zoon geboren was kwam ze in het moederhuis op mijn kamer binnen en zei ze tegen me "Oei, je hebt nog wel een buikje". En dan moet je weten dat ze eigenlijk zelf supermegadik is....

Wie heeft een even contactgehandicapte schoonmoeder????

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 07 feb 2007, 19:13

Heel tof initiatief! Toffe titel ook voor de rubriek! Alleen vrees ik dat ik de fratsen niet zo ludiek kan verwoorden. Ik zit er vaak teveel mee in. Ik zou er inderdaad beter mee leren lachen...

Maar contactgehandicapte schoonmoeders daar kan ik over meespreken... Mijn oudste was geboren. We hadden een thuisbevalling gehoopt om rustig in een intieme sfeer met dat kleine wezentje waar we nog jaren ons huis, lief en leed zouden moeten delen kennis te maken. Het werd een vermoeiende maar voor de rest geluk en godzijdank wel een vlekkeloze ziekenhuisbevalling. We gingen de dag zelf nog naar huis en belden pas onze beider ouders op om het heuchelijke nieuws te verkondigen als we thuis samen in de zetel waren genesteld met ons nieuw prutsje. Mijn schoonmoeder eerste en enige reactie: "Om hoe laat is dat geboren? En gij belt nu maar pas? Nu ben ik wel serieus ontgoocheld!", en ze legde de hoorn neer. Wij hebben moeten terugbellen en het goed maken. Ik vond het erg voor mijn man! Sindsdien is trouwens onze relatie (tss mij en schoonmoeder) erg verzuurd. Daarvoor ging het best. Triestig hoor! Ik zou er om moeten kunnen lachen? Ai, ai, ai... m-o-e-i-l-i-j-k-! Voor de nieuwsgierigen: mijn eigen ouders belde ik net erna en ze wensten mij meteen oprecht enthousiast proficiat!

Lies

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Lies » 07 feb 2007, 19:24

't Ja,
Sommige schoonmoeders gunnen hun kinderen geen privé-leven he!!! Ik heb me ook lang laten intimideren hoor, maar nu denk ik "Ze zijn het niet waard dat we er ons druk in maken". Mijn schoonmoeder heeft buiten het "dikke-buikverhaal" ook nog een hele scene zitten maken trouwens op de dag van de geboorte van onze zoon. Dat moet dan "de schoonste dag van uw leven zijn"....
Gelukkig ligt mijn partner ook niet meer wakker van haar fratsen. (anders zou hij trouwens niet meer slapen)

Veel moed en gun het haar niet dat je er van wakker ligt!!!

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 07 feb 2007, 19:39

Oh,eigenlijk heb ik niet veel te klagen over mijn schoonmoeder.

Natuurlijk zijn er wel een paar dingen waar mijn haar van recht komt te staan,maar daar probeer ik gewoon niet meer teveel aandacht eraan te geven.

BV: mijn zoontje speelt ENORM graag met water (twee jaar en 4 maanden nu),maar we hadden gezegd dat het zinloos is om hem telkens te laten spele in de afwasbak (verspilling van water,natte koude handen en telkens verschillende paar blousjes nat).
Vanaf het moment dat ik even de andere kamer in ga,en kom terug zie ik hem toch aan de afwasbak staan en zei met een lachje er langs en zegt ze 'oh,ik kan hem niet weerstaan,kan hem echt niet zien wenen hoor '.
Tja .....

iii

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor iii » 07 feb 2007, 19:51

Mijn schoonmoeder heeft goede en minder goede kanten. Als het moet staat wel steeds klaar voor ons en haar kleinzoon. Misschien wil ze wel een beetje te veel haar kleinzoon bemoederen.
Oh ja, één heel groot minpunt. Als ze haar kleinzoon ziet heeft ze de onhebbelijke drang hem meteen uit onze handen te rukken. Niet zo leuk, maar ik zeg dat dan ook wel.

anoke

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor anoke » 07 feb 2007, 19:53

Heb ook zo een prachtexemplaar... Een echt serpent, dat mens.
Zo zei ze ooit dat het toch zo jammer was dat mijn dochter op mij leek en niet op de papa...
En ook altijd alles beter weten...
Zo gaf ze ons kindje op zes maand geplet voedsel (in plaats van gemixt) en toen het arme kindje bijna stikte omdat ze met die brokjes geen weg kon, zei mijn alwetende schoonmoeder dat de dochter wellicht geen honger had. Ze zou het dan wel in een potteke steken voor morgen??
Diezelfde dag wou ze na haar avondfles een koek geven. Ondanks het feit dat ik dat niet wou (wat weet ik er nu van, er staat wel 'vanaf negen maand' op de doos, maar ja??), gaf ze het haar achter mijn rug toch. Na veel gehoest is haar avondfles er dan toch volledig uitgekomen want ze had zich verslikt. Toen heb ik haar om 23 uur nog een fles gegeven, waarop mijn schoonmoeder doodleuk zei dat 'het kind toch veel at'?? Ja, als je 's middags niet hebt kunnen eten en ook je avondfles overgeeft, dan zit er niet veel in je maagje hé...
Nu vraagt ze regelmatig of mijn dochter daar mag gaan logeren, maar geen haar op mijn kop dat eraan denk haar daar achter te laten... 't Zal wel aan mij liggen zeker??

Lies

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Lies » 07 feb 2007, 20:17

Jouw schoonmoeder lijkt me inderdaad heel goed passen in deze rubriek Anoke!!!! Tuurlijk mag je dochter daar niet gaan logeren! Je moet ze toch met een gerust hart kunnen achterlaten! Schoonmoeders die de wensen van de ouders niet willen respecteren zijn het niet waard om hun kleinkind op logement te krijgen. Zo simpel is dat...

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 07 feb 2007, 21:26

Leuk onderwerp!!
Ik heb hier ook een 'pracht' van een schoonmoeder.
Ik ben vorige week bevallen van ons derde kindje. Na een meisje en een jongen, hebben we er terug een dochtertje bij.
Ze kwam me bezoeken en zei dat ze zich afvroeg hoe we nu in godsnaam blij kunnen zijn met een meisje!...
Ze vind ook dat mijn man veel te veel moet doen in het huishouden en dat ik het toch wel gemakkelijk heb! Terwijl hij eigenlijk bijna niets doet maar dat wil ze niet zien...
Hij is heel de week in het buitenland voor t werk, in het weekend let hij wel eens op de kinderen maar wil hij natuurlijk ook zijn vrienden zien. Ik klaag niet over hem hoor, hij doet zijn best en zo komen we overeen. Maar om haar dan tegen iedereen te horen vertellen hoeveel hij wel niet doet en ik dus niet, das wel pijnlijk. Even ter info, onze oudste is nu pas 2,5 jaar dus rustig is het hier niet, ik alleen met de 3 kindjes.

Ja, zo kan ik eigenlijk veel verhalen schrijven...
Ik kom nog wel een keertje terug. ;)

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 08:31

Toen wij het aan mijn schoonmoeder vertelden dat ik zwanger was, zei ze 'Ah ja?!' en ze begon over de vloer die ze aan het leggen waren. :hoho

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 08:55

ha, een onderwerp waar ik me in kan vinden! Ik heb ook een vreselijke schoonmoeder, ik zeg zelf liever 'schoonmonster'. Ze is ééntje uit de categorie 'contactgestoorden'. Als ze me ziet zet ze het op een lopen, na een paar jaar heb ik haar kunnen leren om 'dag' tegen me te zeggen ipv één of ander onbeduidend gekrijs. Als de telefoon gaat durft ze niet opnemen, dan wordt er door het huis gekrijst tot er iemand anders komt... En sinds ik een dochtertje heb is ze helemaal losgeslagen. Toen we het goed nieuws kwamen melden van mijn zwangerschap is ze heel boos geworden... waarom weten we nog altijd niet. Tijdens mijn hele zwangerschap heeft ze geen enkele keer gevraagd hoe het met me ging, en ze heeft 9 maanden volgehouden dat ze zelf ongeneeslijk ziek was (diagnose van alle dokters die ze bezocht heeft: stress!), na mijn bevalling was haar 'ziekte' ook over.
En over alle grappige en minder grappige uitspraken die ze doet kan ik een boek schrijven... bijvoorbeeld: 'in creches eten kinderen rattenvergif' (om ons duidelijk te maken dat ze niet wil dat ons kindje naar een creche gaat)
Tegen de vriendin van mijn schoonbroer doet ze even raar (vb als we met z'n allen samen eten, maakt ze altijd iets klaar waarvan ze weet dat de vriendin van mijn schoonbroer het niet lust!), da's leuk voor ons, dan kunnen we er gelukkig nog samen om lachen..

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 09:41

De mijne heeft het al verkorven van de dag dat we kwamen zeggen dat we een kindje verwachten. Haar eerste reactie was een verschrikte blik en ze zei "amai, daar gaat geklapt worden zulle". Wij waren toen nog niet getrouwd. Ze begon meteen te kijken wanneer we dan zo snel mogelijk konden trouwen, nog voordat ik een dikke buik begon te krijgen. Onze trouw stond toen wel al vast, maar pas een half jaar na de geboorte. Ze heeft de hele week lopen huilen. We mochten het ook nog niet vertellen tegen mijn schoonbroertje, want die zat toen "in den blok" en hij zou teveel geshockeerd zijn (volgens haar dan toch).

Ze woont in zo'n gotvergeten gat en wij in het hypermoderne -vlgs haar- Gent, waar ontucht hoog tij viert...

Maar eigenlijk waren het haar eigen vlooien die beten: we mochten nooit vertellen tegen haar moeder dat we al 3 jaar (ongetrouwd) samen woonden. Nu moest ze ineens vertellen dat we een kindje verwachtten en nog niet eens getrouwd waren. Haha, eigen schuld, dikke bult!

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 10:10

Ik geef borstvoeding en op een gegeven moment lag mijn zoontje in grootmoeders armen, en hij kreeg honger. Natuurlijk draaide hij zijn hoofd richting borst, want dat is het enige wat hij kent. Zo fier als een gieter zei ze " Oooooh, kijk, hij wil aan mijn borst drinken, ah ja hé, want ik heb de lekkerste bortsen van de wereld, spijtig dat er geen melk in zit".
Gechokeerd nam ik mijn zoontje it haar armen en zei dat er maar twee borsten de beste zijn voor hem, en dat zijn de mijne.
Iedereen vond dit blijkbaar lachwekkend. Ik dus niet.....

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 11:55

Beetje flauw van jou, ik vind het ook grappig. Tja, de hormonen zeker...

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:00

Nou moe, dat van die borsten vind ik toch ook wel grappig hoor. Daar moeten je hormonen voor iets tussen zitten hoop ik.

De anderen ... amai! Wat een vreselijke schoonmoeders! Neen, daar kan ik gelukkig niet over meespreken. Niet dat ik haar altijd even geweldig vind :) maar tov die van jullie is het een echte schat!

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:05

@ 11:10
Amaai, daar zou ik ook niet mee kunnen lachen, zenne.

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:14

TOen wij onze zwangerschap gingen aankondigen (zo trots als iets natuurlijk!) zeiden mijn schoonouders: allez, proficiat. En begonnen daarna over iets anders. Ze hebben in mijn hele zwangerschap niet één keer gevraagd naar ons kindje, naar mijn zwangerschap, naar hoe ik mij voelde, zelfs niet voor wanneer het uitgerekend was... Ik vond het al erg, maar mijn man heeft er echt nachten om liggen huilen.
Van de tweede zei ze dan meteen dat ze geen meter wou zijn, toen vroegen we mijn schoonzus, toen ging ze bij iedereen schande gaan spreken dat ze geen meter mocht zijn, toen hebben we het toch maar aan haar gevraagd, bij de geboorte is ze dan gaan rondbazuinen dat wij wel zeer onbeleefd waren, ze was niet eens officieel gevraagd om meter te zijn. Echt ongelofelijk.

En helaas, ermee lachen kan ik ook al niet...

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:19

@ 11.10; zal een kwestie van smaak zijn (ipv gelijk de hormonen de schuld te geven) maar ik zou er ook niet om kunnen lachen hoor. Vooral niet als ze normaal al niet normaal kan doen.

Maar helaas voor het onderwerp, ik kan ook goed overeen met mijn schoonmoeder.

toch maar ano

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor toch maar ano » 08 feb 2007, 12:20

Hallo.

OEF ik dacht dat ik alleen was met zo'n schoonmoeder maar dit is blijkbaar niet waar.

Hier was het ook zo, toen we gingen zeggen dat we een kindje gingen krijgen, dan was het zo van "amai nu al" en we waren toch al 3 jaar samen :?

En dan kwam er nog een goei ... 3 weken voor de uitgerekende datum gingen zo op reis met de moto naar Duitsland. Ze maakten ons al direct duidelijk dat ze niet naar huis kwamen als ik vroeger zou bevallen. (Ook al konden ze dan een paar uurtjes later in de kliniek zijn). Nu ben ik inderdaad 3 weken te vroeg bevallen, net op de dag dat ze naar huis kwamen van hun reisje.
De eerste avond hebben we hen niet gezien, ze kwamen pas de 2de dag want ze hadden teveel werk met het opruimen van alle bagage van de reis :?

En dan met kerstmis. Wij allemaal naar daar met de hele familie. Ons dochtertje moest fruitpap eten als we daar aankwamen, en ik vraag aan haar of zij de fruitpap eens wil geven. Nee, laat maar zegt die, ik ben koffie aan het zetten :?

Ik ken mensen die er alles voor zouden laten vallen om ons meisje eten te geven, maar ik ken er dus helaas ook andere.

Dit zijn ook maar enkele staaltjes hoor, ik kan zo wel een boek schrijven.

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:22

eerste reactie nadat we wisten dat er na twee dochters een zoontje zou geboren worden: 'allé, gelukkig maar, nu wordt de naam teminste voortgezet!'
:?

Tja...

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Tja... » 08 feb 2007, 12:30

Mijn schoonmoeder is verschrikkelijk dik en heeft megaborsten (sorry, ik kan het niet anders verwoorden). Toen ze de eerste keer mijn zoontje vastnam, merkte ik dat ze niet goed wist waar ze hem moest houden. Gewoon laag in haar armen, dat ging niet want dan zou hij versmacht worden door hare boezem. Dus had ze hem op haar borsten gelegd en lag dat manneke bijna een meter van haar af en hij lag zo te balanceren omdat haar armen eigenlijk te kort waren om hem goed vast te kunnen houden. :o) Ik was zooooo blij dat hij dadelijk begon te huilen en ik hem met het smoesje dat hij honger had kon overnemen !!! Alleen jammer dat enkel mijn man en ik dat onbehaaglijke gevoel hadden, zij vond het zalig om hem 'in haar armen te houden' !!!

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:32

Mijn dochter had reflux en veel last van krampen..ze was heel de tijd aan het wiebelen van de last ..(nu is het over door osteopaat) maar de schoonfamilie vond dat ik ze verwende, t kind was een maand oud maar kom.
Toen we er eens waren en mijn man ze oppakte omdat ze weende zei mijn schoonmoeder: "die is al even slecht als jij"
dat zinnetje blijft door mijn hoofd spoken en de stoom kwam uit mijn oren....mijn man heeft eigenlijk geen opvoeding gehad door haar en is nooit gestimuleerd geweest om iets te leren ofzo...durft die dat dan tegen mij zeggen...AAAAAAAAA..

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 12:58

haha, grappig allemaal.
ik zie zelf meestal de grap niet in van mijn schoonmonster (zoals iemand dat hierboven zo mooi zei, sorry, kan het niet laten dat begrip over te nemen)

paar voorbeeldjes:
als hij huilt -> onder de zes maanden: krampjes! boven de zes maanden: tandjes!
ze trekt hem uit mijn handen als wij binnenkomen
weet het altijd beter: dat kind moet cola krijgen als hij ziek is, ...

maar ik moet wel eerlijk bekennen dat ik haar gewoon een trut vindt, ik kan daar echt niet mee om en doe er ook geen moeite voor. wij komen er ook niet zo vaak. ze vindt mij vreselijk moeilijk enzo. de vriendin van mijn man zijn broer daarentegen, dat is haar beste vriendin. mij goed hoor, zolang ze dat niet van mij verwacht

ik vraag me wel (heel gemeend) af waar die oerafkeer voor schoonmoeders vandaan komt...

B

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor B » 08 feb 2007, 13:15

tja, goeie vraag! Ik denk dat onze afkeer voor schoonmoeders meestal wederzijds is. Mijn schoonmoeder is best ok, maar ik merk af en toe toch ook wel irritanten en scherpe, hypocriete kantjes aan haar. En ik denk echt dat de basis daarvan ligt in het gevoel dat ze hebben dat wij haar zoon 'afpakken'. Sinds mijn vriend en ik een babietje hebben, heeft mijn schoonmoeder het gevoel dat ze haar zoon 'kwijt' is... Tja, ik vrees dat ikzelf binnen 30 jaar, als mijn zoontje van 9 maanden oud een vriendin heeft en trouwt misschien ook wel als schoonmonster beschreven zal worden... ;-)

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 13:24

Hier ook van datte...
Een schoonmoeder die blijkbaar moeite heeft met een zwangere schoondochter...
Toen we vertelden van onze zwangerschap heeft ze "ah ja, ik had het al gedacht" gezegd, en verder niets: hoe het ging met me, wanneer het kindje verwacht werd, NIETS.
Ben nu al 32 weken en heeft nog nooit gevraagd hoe we het stellen, ook niet onlangs toen we bij hen op bezoek gingen vlak na de controle bij de gyn. Ik heb tot 3x toe vermeld dat we naar de dokter geweest waren, maar ze vraagt NIETS (ze vindt het overigens maar flauw dat zwangere vrouwen naar de dokter gaan, in "haar tijd" gingen ze zogezegd niet naar de dokter - mijn eigen moeder die uit dezelfde "tijd" stamt zegt wel het tegenovergestelde... maar mijn schoonmoeder zelf ging inderdaad niet want da's allemaal geldklopperij.)

En dan nog het strafste: ze nodigde ons een paar weken geleden uit om daar te gaan eten. Mijn man had haar verteld dat ik een paar dingen niet mocht hebben omdat ik zwanger ben (toxoplasmose en zo).
Wat had ze klaargemaakt:
- puree met rauwe eieren in
- rosbief (dus ondoorbakken rood vlees)
- een slaatje (dus rauwe groenten) met appeltjes in (terwijl ze al 13 jaar weet dat ik allergisch ben aan appelen en erg ziek kan worden door er te eten)

Was echt een geslaagde maaltijd, ik heb me gevuld met de soep die we eerst kregen, en dan vraagt ze me poeslief of ik misschien geen honger heb!?!? GRRRRR.

Gast

RE: schoonmoederfratsen

Berichtdoor Gast » 08 feb 2007, 13:25

Die van mij is ook sterk, maar als het een troost kan wezen, het went wel en je moet er inderdaad mee leren lachen (is altijd beter dan wenen). Mijn schoonmoeder is iemand die supernegatief is. Toen ik bevallen was van onze 2de dochter moest ons meisje onverwacht opgenomen worden op neonatologie; ik vond dit heel erg en was dus ook wel triestig. Zegt mijn schoonmoeder: "Pas op dat je geen postnatale depressie krijgt". Stel je voor, zoiets zeggen tegen een pas bevallen mama die zonder kindje op de kamer ligt! Mijn man heeft haar toen goed zijn gedacht gezegd.
Ter info: ons meisje stelt het nu uitstekend en nee, ik heb geen postnatale depressie gehad.


Terug naar “Je baby maand na maand”