Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

ano

Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 26 jul 2007, 12:43

Zoals je titel zegt : Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Zijn er wachtlijsten ? Heb al gehoord dat je een gesprek met ondergaan met psycholoog enzo ...

Groetjes

ook ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ook ano » 26 jul 2007, 20:16

Wij zijn zwanger na de vijfde kid, we deden eigenlijk iui maar dan met donorsperma.
Omdat we al enkele jaren 'in de running' waren, zijn we vrij snel na het beslissen van kid te doen kunnen starten. We hebben eerst ivf en icsi gedaan, maar door slechte resultaten zijn we anderhalf jaar later naar kid overgestapt.
We hebben geen psycholoog moeten raadplegen, wel een counseller. Daar hebben we de uiterlijke kenmerken van mijn ventje besproken, zodat de donor er toch ietwat gemeenschappelijke kenmerken mee had.
Ik heb als vrouw een hsg gehad, om de doorgankelijkheid van mijn eileiders en baarmoeder te testen.
Een maand of zo na het gesprek met de counseller hebben we de eerste iui gekregen.
Ik nam enkel clomid als medicatie omdat bij mij alles in orde was.
Wij zijn in behandeling in Jette en zijn daar heel tevreden.

Ik hoop dat je hier iets mee bent,

groetjes

ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 27 jul 2007, 10:30

@ook ano, bedankt voor je info ! Ons verhaal lijkt op dat van jullie (ivf, Jette) ! Alleen weten we nog niet zeker of we KID gaan doen, we twijfelen nog ! Had je man het moeilijk om die beslissing te nemen ? Is hij niet bang dat hij na de geboorte, misschien meer dan ooit zal beseffen dat het biologisch zijn kind niet is ? Daar ben ik (en mijn man) wat bang voor ? Ik had gehoord dat lesbische vrouwen een gesprek met psycholoog moesten ondergaan, dus ik dacht wij ook ! Niet dus, da's handig, dat zou het proces kunnen versnellen ! Dat van die gemeenschappelijke kenmerken heeft de dokter ons ook gezegd. Ik heb al een hsg gehad vroeger en dat was helemaal in orde. Ik nam eerder ook al Clomid dus dat zou niet nieuw zijn ! Zijn trouwens ook tevreden van Jette ...

Hoeveel weken ben je al ? Hou me op de hoogte !

Nogmaals bedankt,

D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 27 jul 2007, 12:17

Hejhej,

Ik ben ook in the running...
Net hetzelfde...
3 mislukte ICSI's gehad. Het sperma is van slechte kwaliteit, en er zijn genetische problemen.
Vandaar dat we dachten aan KID.
Dr. Camus van Jette begon ineens te stralen toen we 't woord KID uitspraken.
Ineens hadden we veel meer kansen, veel minder belastend voor m'n lichaam...
Hystroscopie enz. hadden we dus ook al achter de rug.
We zijn wel overgestapt (net na de 3de ICSI) van Leuven naar Jette.
Het zal dus onze eerste behandeling worden in Jette.
Ik heb wel bloed moeten laten trekken, en nog niet weinig ook niet.
Vandaag een maand mogen we terug op consultatie bij Dr. Camus, en worden de resultaten nog eens besproken.
4 september mogen we bij de counsellor, ook met foto's dus.
En dan hopen we ergens tegen oktober te kunnen starten.
Ik kijk er echt wel naar uit !!

Zeggen jullie het tegen de buitenwereld dat jullie een KID-kindje gaan krijgen ?
Dr. Camus zei wel dat het mss handig was om even bij de psychologe langs te gaan, omdat zij ook goed advies kan geven of we het later aan het kindje zouden vertellen of niet. En zo ja, op welke leeftijd we dat het beste kunnen doen.
Ik denk dat m'n man er wel een gesprek mee gaat hebben, je moet hier niet bepaald op wachten om te mogen beginnen. Het is louter voor jezelf.

Ano's... ben blij om hier meerdere KID's tegen te komen !
Ik merk zo precies wel dat het eerder door de buitenwereld wordt afgewezen.
In die zin dan van : Alléééééé, je hebt nog 3 terugbetaalde ICSI's... waarom probeer je dat niet meer ???
Ik kan het gewoon niet meer aan, en als de Dr. het zelf zegt dat het geen nut heeft... waarom en voor wie dan ???

Zwangere Ano : proficiat hé !
We gaan je volgen !

groetjes,
D.

ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 27 jul 2007, 12:37

@D., aha, nog iemand in dezelfde situatie... Alleen hebben wij nog niet definitief beslist !
Als je op 4 september bij counselor mag, wanneer heb je dat aangevraagd ? Zijn er lange wachtlijsten om bij de counselor te komen ?
Wij zouden het niet tegen iedereen zeggen ! Blijft toch nog altijd iets privé he !
Goed om weten dat het pscychologisch gesprek de wachttijd niet verlengd...

Heb hier toch al het één en het ander van opgestoken !

Wat je zegt ...
Ik kan het gewoon niet meer aan, en als de Dr. het zelf zegt dat het geen nut heeft... waarom en voor wie dan ???
Is heel herkenbaar...

Ook voor jou heel veel succes en tot mails...

groetjes, ano

ook ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ook ano » 27 jul 2007, 17:24

Hey dames,
eigenlijk zitten we echt in hetzelfde schuitje,
ook wij hebben zelf kid voorgesteld, ik zag het ivf- icsi gebeuren helemaal niet meer zitten, heb allerlei dingen meegemaakt ondertussen... Maar wil hier niet over uitweiden.
We zijn ondertussen een goeie twintig weken ver, geslacht nog niet gekend omdat ons prutske het niet wil laten zien!
Wij maken het niet bekend aan de buitenwereld, misschien nogal ego van ons, maar is voor ons het belangrijkste dat we dit kindje, ons kindje, een goeie thuis willen geven.
Uiteindelijk is dat kindje er dan ook niks mee, als hij of zij het weet waar gaat die dan naar op zoek? De zoektocht eindigt in de diepvriezer, als ik het zo cru mag stellen. Bij adoptie kunnen ze nog op zoek, en vinden ze met wat geluk de biologische ouders terug, maar met donor is dat niet zo. Gelukkig, stel ik zo, want ik ben deze donor zo dankbaar dat wanneer hij anoniem wil blijven, ik dat gerust wil accepteren.
Natuurlijk is deze beslissing erg persoonlijk, en velen zullen een andere mening hebben. Maar uiteindelijk kan je pas over dit onderwerp meepraten als je in dezelfde schoenen staat, en dan nog blijft het een persoonlijke zaak.
Wij zijn bijzonder tevreden van Jette, en zullen dan ook iedereen aanraden daar te gaan. Maar zoals ik merk zijn jullie allebei daar al in behandeling.
Mijn ventje heeft er niet echt problemen mee, alhoewel dat bij een vent niet altijd makkelijk te zien valt. We hadden het over deze optie al gehad toen we ontdekten dat hij zo goed als onvruchtbaar was. En dan was het ook niet moeilijk meer om echt de knoop door te hakken. We hebben diezelfde avond van de inseminatie ook nog gevreeën, en hebben dat dan ook in ons hoofd als de bevruchting. Misschien een fout en vertekend beeld, maar nogmaals, dit is onze persoonlijke beslissing. Het kindje heeft toch één van onze biologische eigenschappen, en dat was voor mijn ventje het belangrijkste. Hij ging er aan kapot te zien dat ik stilaan aan het wegkwijnen was van verdriet omdat het ons niet lukte op de natuurlijke manier. Voor mij wil dit echt zeggen dat hij me graag ziet, want hij zet toch wel belangrijke gevoelens opzij om mijn (ons) geluk te realiseren.
Nu zijn we al ruim twintig weken ver, en nog nooit hebben we tijdens deze zwangerschap gekibbeld over het donorschap, we spreken constant van 'ons' kindje, en het maakt het makkelijker dat de buitenwereld dit ook zo ziet. anders stel je je altijd vragen wanneer je zegt 'ons' kindje terwijl iedereen weet dat het niet van hem is.
Dus ja, we kozen misschien ook voor 'the easy way'.
Zo, hopelijk kunnen jullie er iets mee, het is een wat lange uitleg geworden, maar met veel plezier geschreven.

Veel succes allebei,
ik hoop dat jullie snel mogen starten, en dat het snel raak mag zijn!

ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 27 jul 2007, 18:12

@ook ano, fijn verhaal met veel waarheid in... ik zal het straks nog eens herlezen !

Fijn weekend,

Lena

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Lena » 27 jul 2007, 20:59

Hey,

Het doet me goed hier iets over te lezen.
En D., ik zit net in dezelfde situatie als jij! Ook wij hebben 3 icsi achter de rug en twijfel over kid, vanwege genetische problemen.
Mijn man is nog niet zover en we hebben besloten eerst nog eens icsi te proberen en daarna zien we wel weer.
Toen ik er tegen onze gynae over begon, was hij er niet echt positief over. Hij vond het helemaal niet nodig bij ons.
Maar ik heb zo veel schrik dat -als ik na jaren van proberen toch zwanger geraak- er sprake is van afwijkingen. Het zou wel een kleine kans zijn, maar ze is er toch en dat zou ik op dat moment niet aankunnen. En misschien moeten we dan weer helemaal opnieuw beginnen!
Ik heb schrik om verkeerde beslissingen te nemen, schrik om me aan iets vast te klampen en een andere kans te laten passeren terwijl de tijd ondertussen verder gaat.

Groetjes en veel succes voor iedereen,
Cathy

D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 28 jul 2007, 07:36

Hello,

Zonde dat ik het moet schrijven, maar ben ergens content dat er nog zijn die in deze situatie zitten...
'k had jullie het liever anders toegewenst...

Wij zijn 22 mei naar Leuven geweest (om de 3de mislukte ICSI te bespreken), en hebben daar een vage uitleg gekregen over de genetische problemen van bij m'n man. Het straffe vond ik van Leuven : ze hadden na de 2de mislukte ICSI bloed genomen om deze testen te doen, maar ze wilden niet wachten, en wilde meteen een 3de ICSI proberen. Die laatste ICSI was dus gewoon weggegooid.
Het zaad van m'n man was ook niet goed.
Telkens we een vraag stelde aan die dokter, kwam er uit : ik weet het niet...
Dat was het, gedaan met Leuven, ik was (en nog steeds) er razend kwaad op !
Dan 23 mei heb ik met tranen in m'n ogen gebeld naar Jette.
Ik vergeet het nooit van m'n leven.
Die dame aan de foon hoorde meteen dat het niet goed ging, en was enorm vriendelijk. Ik vertelde haar dat ik van Leuven kwam, en ze zei me : mevrouw, maak je geen zorgen, wij vragen je dossier in Leuven op, je moet er niet meer aan denken...
19 juni mochten we op consultatie komen bij Dr. Camus.
Die begon eerst over die ICSI met embryo-biopsie, maar deed er "raar" over, was vrij stil. Dan zei ik hem dat we eerder voor donor wilden opteren.
En toen begon hij te babbelen en te lachen, en er kwam constant uit : haaaaa mevrouw, het gaat veel beter zijn, ge gaat veel meer slaagkansen hebben, je gaat er niet zoveel last van hebben...
Die zijne mond stond niet meer stil.
Dat was overduidelijk voor ons !
Dan mocht ik een afspraak maken bij de counsellor. Maar door die vakantieperiode van iedereen zou het iets langer kunnen duren. Begin juli mocht ik terugbellen voor een afspraak in september.
Dus 27 aug. gaan we nog even naar Dr. Camus om de bloedresultaten te bespreken (die moest ik nog laten doen, voor de rest niets van extra onderzoeken), en 4 september mogen we naar de counsellor.
Ik vroeg hem in Juni : zijn er lange wachttijden ?
En hij zei me : neeee, nu enkel met de vakantie kan het wat langer duren, maar ik denk dat je in september kan starten.
Nu ik denk dat het eerder oktober gaat zijn, maar dat valt ook nog mee hé !

Mijn man heb ik in't begin even moeten overtuigen.
De reden waarom ik niet meer voor die ICSI wilde gaan was omdat ik echt niet meer tegen die hormonen kon. Ik heb er echt een degout aan over gehouden.
Ziek, opgeblazen, overal pijn... M'n haar op m'n armen komt nog omhoog als ik eraan denk.
Echt makkelijk was het niet voor m'n man.
1 bevriend koppel van ons weet waar we mee bezig zijn, en steunen ons al jaren. Hij heeft er met hen ook over gepraat, en die man zei ook : moest het mijn vrouw zijn, ik zou ze geen hormonen meer laten nemen.
Bij hem zat het eerder in't kopke van : oei, dat gaat mijne kleine niet zijn. Alhoewel ik dat zever in pakskes vind. Voor mij zal het wél het kind van m'n man zijn.
Ik was dan ook enorm verrast toen hij me vertelde : we gaan voor KID ! Zet die ICSI maar uit je hoofd ! Gedaan ermee !
Ik was echt opgelucht...
Ge moet wel weten dat ik nooit een goede emby heb gehad tijdens m'n ICSI's (en dan nog zonder die biopsie hé).
De 1ste keer : 8 eicellen : 1 slechte emby.
De 2de keer : 4 eicellen : 1 goede emby
De 3de keer : 10 eicellen : geen TP !!

Wij gaan het ook niet vertellen, juist dat ene bevriend koppel weet ervan.
Voor de rest wat zappy'ers en de gyn.
'k heb gehoord dat ze in Jette het ook heel prof. aanpakken, en niet constant het woord "donor" gebruiken.

Wij zijn echt blij dat we voor KID kunnen gaan, en kijken er alvast naar uit !
En hopen dat we die ene ano vlug mogen volgen !
Zeg, willen jullie het geslacht niet kennen, of ligt het telkens verkeerd ??

Groetjes,
D.


ook ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ook ano » 28 jul 2007, 11:25

D.,
ik begrijp wel hoor dat je zegt 'blij dat we niet alleen zijn', ook al wens je het niemand toe...
Maar ergens doet het deugd zonder schaamte te kunnen praten met lotgenoten.
In Jette pakken ze het inderdaad heel prof aan, ook bij ons is het woord donor weinig gevallen.
Bij ons weet alleen Jette het. Onze gyn weet er niks van (denk ik toch niet), want ze werken in Jette met een code ipv het woord donor. Zelfs in je dossier staat die code en enkel de dienst crg weet wat die code wil zeggen.
Onze gyn hebben we bewust niet op de hoogte gebracht, gewoon omdat we zo blij zijn dat het eindelijk lukte en dat we geen zin hebben overal ons verhaal te moeten doen, om dan ook nog niet te weten hoe de mensen zullen reageren.
De 'jonge' omgeving maakt er vast niks van, maar al die oudjes, vooral binnen de familiekring, tja, ik zou het niet weten en wil het ook niet proberen.
Wij willen zeker het geslacht weten, maar ons pruts lag vorige keer verkeerd. Misschien volgende maand, wanneer we opnieuw op controle moeten... We zullen moeten afwachten, maar ja, dat zijn we ondertussen al gewoon.

groetjes en succes!

Lena

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Lena » 28 jul 2007, 17:03

Hey allen,

Ik hoop dat m'n man zich nog bedenkt hierover. Hij kan zich er voorlopig nog niet over zetten om met een donor te werken, het heeft al voor heel wat discussies gezorgd.
Vooral omdat onze gynae ons ook heeft aangeraden om nog verder te gaan met icsi, het waren telkens top embryo's.
Maar ja, het is toch elke keer niet gelukt!
En als het lukt, wordt het nog bang afwachten of er genetisch niets mis is, hoe klein de kans ook is.
Gek word ik van al dat gepieker!

Groetjes,
Lena ;)

D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 29 jul 2007, 09:12

Hej,

Zeg Lena, maar doen ze bij jou gewoon een ICSI, en geen ICSI met embryo biopsie ? Dan kunnen ze wel uitmaken of de genetische problemen zullen doorgegeven worden of niet.
De genetische problemen zouden bij ons 50% kans uitdraaien op een miskraam, wat ik toch zeeeeeeeeeer hoog vind.
Ookdaar kreeg ik al eerder commentaar over... 50% dat valt toch nog mee.
Het is als buitenstaander allemaal makkelijk te zeggen hé, tot je idd zelf in die positie staat !
Ik heb m'n man ook even moeten overtuigen.
Bij hem zat het in't kopke.
Zeg, zei de gyn. van Jette dat, dat het met ICSI zeker moet lukken, of je eigen gyn. ?
En zie je af van al die hormonen in te nemen ?
Ik denk dat dat bij mij ergens 'de chance' was, at m'n man zag hoe hard ik daar telkens vanaf zag.
Maar geef hem even tijd, mss verandert hij wel van gedacht...

Ha ook ano, je hebt het niet eens verteld tegen jullie eigen gyn ?
Daar was ik nog aan aan't denken. Hij weet wat er scheelt bij ons, dus dat het ICSI met embryo biopsie zal worden, of natuurlijk met 50% kans op miskraam, of donor. Ik heb er ook al aan zitten denken : wat zou ik doen...
Nu hij is een heel begrijpend mens, ene dat meegaat met z'n tijd (haha, geloof het of niet maar 'k moet hem constant op de hoogte houden via mail !)
Het voordeel is wel dat ik niet meer heel het verhaal moet doen, hij weet er al van. Maar idd, die oudjes... die gaan direct panikeren : wat als....
En als ze't niet eens weten, gaan ze hoogswssh nog zeggen : ohhhhhh, 't is juist de ... (man)... toen hij klein was !!
Al een chance dat Jette op dat gebied zo prof. is hé !
In Nederland komen de donors zelfs aan huis, dat zou ik niet willen zenne...
Laat staan wat voor ziektes je allemaal kan opdoen, en je kent de donor dan !
Neenee, geef mij maar een anoniemke !
Hopelijk volgende maand meer succes met de echo !
Alhoewel, ik ben er zeker van dat jullie super tevreden zijn dat jullie een kindje verwachten...
Voor wanneer ben je +/- uitgerekend ?

Groetjes,


Lena

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Lena » 29 jul 2007, 10:22

Hey D.,

Mijn eigen gynae (De Loecker) zit ook in het team van Leuven, maar ik ga enkel naar Leuven voor de terugplaatsing. Verder heb ik afspraken bij hem en de pu gebeurt in het St.-Augustinus.

Ik denk niet dat het bij ons kan nagegaan worden, maar ik ga het er volgende keer nog eens met hem over hebben.
We hebben voor de eerste poging, kontakt gehad met een genetica, maar dat was niet zo'n succes. Maar we gaan er in ieder geval verder over informeren, en zeker over embrybiopsie.

50% Vind ik toch ook wel veel, stel je voor dat je na heel lang proberen toch zwanger zou zijn en er loopt genetisch iets mis, 'k denk dat je je dan voor je kop kan slagen! Daar denk ik nu konstant aan, maar het blijft een moeilijke beslissing he. Wij hadden beslist niet verder te gaan met de genetica (is een moeilijke situatie ook) dus weten we ook niet hoeveel % kans we hebben.
Zij, en onze gynae zeiden wel allebei dat de kans heel klein is.

Ja, een buitenstaander kan dikwijls makkelijk praten he. Dit is nu even iets helemaal anders, maar toen we een keer te horen kregen dat onze poging mislukt was en ik hier natuurlijk wel door aangedaan was, kreeg ik van een goede vriendin met een lach te horen : 'Ik zal wel draagmoeder zijn anders'.
Heel groffe reactie, komt op dat moment nog dubbel zo hard aan, en dom ook, want het probleem ligt bij mijn man en dat had ik haar al eens verteld.
Dat had hier nu niets mee te maken, maar doet wel eens goed hier van me af te typen ;)

I.v.m. de hormonen, ik zag er inderdaad wel van af, maar eerlijk gezegd, m'n man eigenlijk ook wel veel hoor j:) Pff, hij heeft het nogal moeten verduren toen. Ik wist soms helemaal geen blijf met mezelf.
Had jij dat toen ook mss.?

Ik heb m'n man dit allemaal laten lezen en hierdoor begon hij het toch allemaal wat beter te relativeren, dus bedankt hiervoor ladies! :D

Groetjes, Lena

ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 29 jul 2007, 11:16

Hoi dames,

Heb een druk weekend, en in een vlucht kom ik hier nog even piepen voor we weer vetrekken...straks lees ik alles heel aandachtig en kom ik nog eens mijn "zegje" doen !

See you,


D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 29 jul 2007, 12:34

Hoihoi,

Tja Lena, dat kan ook helpen, je man effe voor zappy zetten.
De meeste denken dat het echt een verschrikking is, een regelrechte ramp, voelen hun echt nul komma nul...
Maar ik heb hem oa ook hetvolgende gevraagd : stel, je hebt iets aan je nieren, ga je voor een donor, of ga je dagelijks naar't ziekenhuis aan een machien liggen, nooit meer op reis kunnen, of lekkere zaken eten of drinken...
Men een beteuterd stemmeke zei hij toch : ik zou voor een donor gaan.
Toen vroeg ik hem : zeker ?? Want ja, een donor...
Toen moest hij ook wel toegeven dat het meer "het probleem van in't kopke" is, dan wat ander wat anders.
Nu, het is bij ons ook niet van de ene dag op de andere gegaan zenne.
Hij moest aan het idee wennen.
Maar nu kijkt hij ernaar uit.
Wat is tenslotte 1 minuscuul klein viske, dat je niet eens met het blote ook kan zien ????
Hij gaat toch mee op controle bij de gyn, hij kijkt er toch mee naar uit, hij zoekt toch mee naar een naam...
Onlangs zei m'n man (ik verschoot me een ongeluk) : tjaaaaaaa, al die hormonen dat je vroeger moest inspuiten... 't kan allemaal niet goed zijn voor je lichaam, en je moet zelf je gezondheid toch ook niet in gevaar brengen hé !
(Moet ge weten dat ik dat al 10 keer had gezegd, en dat hij dat negeerde, en nu kwam hij er zelf mee af)
Ik heb er echt vanaf gezien.
Ik begon met die suprefact, en ALLES deed zeer, zere spieren aan m'n schouders en billen !!, hoofdpijn, mottig, pijn aan m'n sinussen en uiteraard die supervieze smaak.
Dan van die Menopur kreeg ik letterlijk een michelin-bandje.
Ik werd er compleet zot van, en hij dus ook, want hij moest m'n gezaag aanhoren.
Nu, hij verschoot er ook wel van, want hij zag duidelijk dat het niet door snoep of te veel eten kwam, en zag die buik daar ook aanhangen.
Telkens na een mislukte poging moest ik dan streng diëten om die kilo's eraf te krijgen, dus ja, weer niet echt genieten van't leven...
't was allemaal wat...
Maar al bij al zijn we er veel wijzer uitgeworden, ook al zijn we nog niet zwanger, we weten al heel wat meer dan een jaar geleden.
Alleen al maar dat we weten dat we binnenkort maand na maand kunnen gaan voor een zwangerschap, zonder er lichamelijk vanaf te kunnen zien, en geestelijk... tja, je hebt geen tijd om te duppen hé, je moet voort, want enkele dagen laten moet je alweer voor een echo.... dat klinkt ook alleen maar positief hé !
Amai, die vriendin.... echt tactisch was dat niet hé !
Ik heb ook heel wat moeten slikken, maar ja... ik kan alleen maar zeggen dat ik er harder door geworden ben. Maar op dat moment heb je toch liever een schouder om op te huilen, dan zo'n reactie hé !

Ha ano, een druk weekendje...
Plezant hé, dat had ik gisteren.
Geniet er maar van, hopelijk is het plezant druk....

Het doet me goed om hier met mensen te tetteren die wat in het zelfde schuitje zitten ! In de week kan ik moeilijker schrijven, wegens druk op't werk (kan altijd wel eens proberen), maar 's avonds kom ik zeker langs !

Dada


D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 31 jul 2007, 09:10

Nog ervaringen ????

Groetjes,

ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ano » 31 jul 2007, 09:49

Hoi iedereen,

Oef...enkele drukke dagen achter de rug... Eindelijk tijd om te komen zappy'en...

@ook ano, wij zouden het ook niet aan andere mensen zeggen ! Enkel ouders/zussen en enkele heel nauwe vrienden ook, meer dan dat niet ! Is wel een leuke tip wat je vertelt over vrijen na de inseminatie ! Daar had mijn man ook al aan gedacht ! Ik ga hem zowiezo hier alle verhalen laten lezen (zoals Lena)
Wel tof dat ze in Jette een code gebruiken ! Ze zijn echt professioneel bezig hé, daar !
Bedankt voor al je uitleg en hopelijk horen we nog van je !

@Lena (Cathy), ik begrijp je gevoelens volkomen ! Het is natuurlijk een belangrijke beslissing die jullie samen moeten nemen ! Praat er goed over, want tenslotte is jullie relatie het allerbelangrijkste ! Da's de beste basis voor een goed gezin !
Veel geluk in wat je ook beslist !

@D., wat erg van wat er daar in Leuven is gebeurd ! Zo te lezen gaat het nog redelijk vlot vooraleer je een inseminatie zou kunnen doen ! Blijkbaar moeten er in Jette geen psychologische gesprekken gebeuren ? Of toch ? Ik las in andere ziekenhuizen wel ! Ja, ik hoop dat het snel lukt voor iedereen...!
't Ja, die commentaren soms... we hebben ook al eens serieus moeten slikken, maar ja... het leven heb je niet te kiezen he !
Ja, het was een leuk druk weekend hoor !

Groetjes, ano




D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 01 aug 2007, 21:00

Ha ano, een tof weekend is altijd gezellig hé !
Het weer is er beter op aan't worden, dat is ook altijd gezellig hé !
Hier zijn we nog altijd fel aan't aftellen naar eind deze maand.
Ik denk hé, dat wij niet verplicht zijn om een psycholoog te passeren, omdat we al zoveel hebben meegemaakt. Al die ICSI's, die voorgaande testen, om maar te zwijgen van al de teleurstellingen... Ze zullen ook wel begrijpen dat we echt wel een kindje willen.

Ik kan het ook niet laten (ik weet het, het is archie-belachelijk) om naar 'de bevalling' te kijken op tv.
Wel grappig, mijn gyn. kwam op tv !!!
Dat maakt ge nu toch niet dikwijls mee hé.

En Cathy...
ben je er al een beetje uit ?
Neem zeker jullie tijd hé, en vergeet niet : bij ons is het ook niet op 1 week beslist ! Maar wat ik wel denk, is dat wanneer een man gezegd heeft : we gaan voor KID, dat hij het ook meent !
En zoals Ano zegt : je relatie is ook belangrijk, zie dat er geen ruzie van komt !

Ook ano'ke : alles ok met het buikje en de inhoud ??

Groetjes,


Lena

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Lena » 01 aug 2007, 21:39

Ik gebruikte Lena als nick, omdat dat de naam is die ik graag aan een dochter zou geven, maar zette er per ongeluk de mijne onder hehe :hoho

Op het moment moeten we even afwachten, volgende week dinsdag heb ik een afspraak met de gynae.
We hadden besloten om terug een icsi poging te doen, maar zijn daar nu over aan het twijfelen. Ik ben al serieus overtijd (van 20 juni is m'n laatste menstruatie geleden en toen was het ook maar een kleine bloeding) en voel me lichamelijk slecht nu. Ik heb veel last van m'n buik, krampen, een weeïg gevoel (moeilijk te omschrijven) en m'n buik is opgezwollen en voelt hard aan.
Ik ben dus echt precies een paar maanden zwanger nu, en ben zeker dat het niet zo is. Behoorlijk frustrerend!
Daarom, eerst even afwachten wat de gynae zegt, want op zulke momenten heb ik toch dikwijls zin, om alleen nog KID te doen en als dit niet zou lukken ermee te stoppen.

We zouden anderen ook niet over een donor vertellen, misschien een paar goede vrienden zodat je er toch eens over kan praten, maar meer mensen zeker niet. En inderdaad, de 'oudere' mensen in onze familie zouden het ook niet echt begrijpen denk ik.
Maar ik zou me er zeker niet voor schamen, integendeel zelfs!

Groetjes,
Lena ;)

Gast

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Gast » 02 aug 2007, 20:53

Vertellen of juist niet? Mijn gedacht:

Wanneer je het niet aan andere wil vertellen, doe dit dan ook niet. Weet dat jullie "goede vrienden"/ouders zich ook wel eens (perongeluk) kunnen verspreken, hoe gaat het voor jullie kind zijn wanneer hij/zij hier achterkomt? Jette is ook voorstander wanneer je het "geheim" wil houden enkel de 2 partners op de hoogte zijn.

Groetjes

Lena

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor Lena » 02 aug 2007, 23:42


Zover zijn we ook nog helemaal niet, maar ik begrijp je inderdaad wel als je zegt dat iemand zich zou kunnen verspreken en ons kindje het zo te weten zou kunnen komen.
We hebben wel een goed bevriend koppel, die ook allerlei behandelingen achter de rug hebben en uiteindelijk een kindje hebben geadopteerd.
Waarmee we allebei bezig zijn (en geweest) vertellen we altijd open, en ik zou het moeilijk vinden om dit niet tegen hen te kunnen zeggen, vermits zij dit ook allemaal meegemaakt hebben en we toch ook wel de behoefte hebben om er met hen over te praten.
Maar verder zeker niemand.
Maar dat zijn maar eerste gedachten natuurlijk.

Groetjes,
Lena

ook ano

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor ook ano » 03 aug 2007, 09:22

Hallo allemaal,
Lena, ik begrijp dat je altijd open bent geweest tgo dat bevriend koppel, en vind het normaal dat je het nodig hebt om er over te praten. Maar bij ons was het ook zo van, ofwel iedereen ofwel alleen wij twee. En wij hebben wij twee wel erg letterlijk genomen. Zoals ik eerder zei weet echt niemand van ons 'geheimpje' af... En ik ben daar erg blij om. Bij ons wist ook iedereen hoe het zat, en wat we allemaal hebben gedaan, maar verder dan onze behandelingen met eigen materiaal hebben we niets meer aan iedereens neus gehangen.
Ik wil later zelf de beslissing nemen het aan mijn kind te zeggen, en dat kan alleen als jullie alleen als koppel dat weten. Want het is zo een immens belangrijk gegeven dat het jouw relatie als ouder tgo kind wel eens snel zou kunnen doen wankelen.
Ik moet ook toegeven dat moest ik het weten van een koppel, ik daar toch mee in mijn hoofd zou zitten... En zo is iets natuurlijk snel 'verklapt' en als iemand het weet, tja dan gaan het vrij snel de ronde... Dan heb je geen andere keuze meer dan het te 'moeten' zeggen, dan heb je eigenlijk geen keuze meer.
Mijn behoefte om erover te praten wordt verzadigd door zappybaby. Al wat ik kwijt wil over onze kid pogingen heb ik hier op tafel gegooid. En dat vind ik makkelijk zo, alles lekker anoniem... We kunnen later nog altijd de keuze maken om het ons kindje te zeggen, en dan kan hij of zij eventueel zelf nog kiezen het voor zich te houden of te vertellen. Of misschien vertellen we het niet, allemaal dingen die de toekomst zullen uitwijzen. Voorlopig is het alleen maar genieten geblazen van het mooie wonder dat ons te wachten staat, en de rest kan wachten.

groetjes

D.

RE: Wie ervaring met KID (in man-vrouw relatie) ?

Berichtdoor D. » 03 aug 2007, 14:32

Wij hebben het wel tegen 1 bevriend koppel verteld.
Ze wisten ook van onze problemen af, en hebben dit nooit verteld tegen andere gezamelijke vrienden.
We hadden echt nood om erover te praten.
Mijn man heeft met de man van dat koppel ook een goed gesprek gehad, en die heeft hem zo nog een klein duwtje gegeven door te zeggen : moest ik in je schoenen staan, ik zou voor donor kiezen. Ik zou m'n vrouw al die hormonen niet meer laten innemen (hij heeft me ook gezien tijdens m'n kuur).
Die vinden het niet meer dan normaal, en hebben zoiets van : ge gaat er samen voor, wat stelt dat ene minuscuul kleine zaadje dan voor ?
Nu het zijn al heel lang vrienden, en we weten ook 100% zeker dat die gaan zwijgen.
Zij zal zelfs meter worden (we staan al ver hé !)
Maar, verder houden we gewoon onze mond tegen iedereen !
Ouders, schoonouders, zussen, vrienden, collega's... die zullen niets weten !
Het is heel persoonlijks hé.
Ik denk wel, moesten het niet zo'n goede vrienden zijn, die telkens meeleefden met elke PU, TP..., of moest (vooral m'n man dan), niet zo'n behoefte hebben om er regelmatig (in't begin toch) over te kunnen praten, dat we ook totaal gezwegen hadden.
Ik kan m'n hart hier ook luchten, hij heeft het zo niet met zappy...

Ik vind het allesinds enorm goed dat we der eind deze maand weer wat meer werk van kunnen maken !!

Ook ano, geen kwaaltjes ??
Geniet er maar van...
'k zou het ook doen !

Groetjes,


Terug naar “Vruchtbaarheid”