HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Maaike

RE: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Maaike » 20 dec 2006, 19:20

Oef, wat een herkenning, zeg... Ik voelde me al zo lang slecht, dacht echt dat ik gewoon een slecht mens was, omdat ik het zo moeilijk heb met zwangeren en baby's...

Wij zijn ondertussen al meer dan 2 jaar aan het proberen en starten binnenkort met IUI. Ik heb echter al veeeeel langer een kinderwens, maar door allerlei omstandigheden moest ik wachten. En nu... nu heb ik het het laatste jaar zo moeilijk met al die zwangere vriendinnen, nichten en vrouwen van neven. In onze families zijn dat er heel wat. Blijkbaar is iedereen supervruchtbaar, behalve wij :( We zijn nu met kerst de enigen (echt de enigen) zonder baby of bolle buik en wat zou ik graag onder de grond kruipen tot deze periode weer voorbij is. En dan al die mensen die altijd vragen 'waarom wij nog geen kinderen willen' en dat we 'niet te lang moeten wachten!'. Ze moesten eens weten hoeveel pijn dat doet. Als het lief bedoeld is en uit interesse heb ik er geen problemen mee, maar meestal is het ongepaste bemoeizucht...

Ik kan het ook niet meer, zomaar een baby'tje vasthouden. Ik heb het 4 maanden geleden nog eens gedaan op kraambezoek en heb in de auto en thuis urenlang vreselijk gehuild en mezelf gezworen dat de volgende baby die ik zou vasthouden de mijne zou zijn!!! Het brengt zoveel emoties mee, ik scherm me er inderdaad liever voor af. Ik kan ook echt niet om met 'klagende' zwangeren. Ik negeer kindjes niet echt, maar zoek ze eerlijk gezegd (op feesten) ook niet actief op. Meestal zitten wij bij een paar oude tantes aan tafel, daar wordt tenminste ook eens over iets anders gepraat en die vragen ook al eens hoe het op het werk is en zo.

Ik vind het soms vreselijk van mezelf, dat ik het enthousiasme niet kan opbrengen naar de jonge ouders toe. Ik hoop maar dat het niet TEveel opvalt, ik probeer het echt te verbergen. Volgens mij denken ze dat ik gewoon niets van kinderen moet hebben en niets is minder waar, natuurlijk...

Moeilijk allemaal, hé? Veel sterkte aan iedereen gewenst die het kan gebruiken!!!

Liefs,
Maaike

Gast

RE: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Gast » 25 dec 2006, 10:24

Hallo allemaal,

Ik probeer ook al een aantal jaren zwanger te worden en heb ook 5 ki's gehad ondertussen en in mijn omgeving is ook bijna iedereen mij voor waar ik het ook verschrikkelijk moeilijk mee heb maar boos zijn op alles en iedereen heeft weinig zin en maakt alles alleen nog erger.Ik heb een hoogzwangere vriendin die ik niet veel spontaan opzoek want bolle buiken zien is echt wel moeilijk maar zij doet wel moeite om af en toe eens af te spreken of mij te komen opzoeken op mijn werk en dat waardeer ik wel.
Ik kan mij heel goed aan't amuseren zijn en ineens doet er iets stom en vergezocht mij denken aan mijn probleem en hangt er plots een donderwolk boven mijn hoofd en kan ik mij niet meer amuseren,heel vervelend vind ik dat.
En hoewel mijn vrienden er bijna nooit met een woord over reppen voel ik toch aan dat ze meeleven,iedereen is superlief tegen mij,ik krijg regelmatig spontaan een knuffel en dan weet ik gewoon wat ze willen zeggen.
En ik vind het ook niet leuk dat ze over hun kindjes of zwangerschap praten maar eigenlijk kunt ge ze dat niet kwalijk nemen hé,mijn leven staat stil,niet het hunne hé.Maar moet wel eerlijk zeggen dat ik dan het gesprek aan de andere kant van de tafel probeer te volgen want pijnlijk is het wel want dat had mijn zwangerschap moeten zijn waar over gesproken wordt.
En de vrijgezelle vrienden die proberen mij dan op te beuren met te zeggen dat ik een zalige relatie heb waar iedereen jaloers op is en dat ik dus al heel veel reden heb om gelukkig te zijn en eigenlijk hebben ze daar wel gelijk in.
En wat kindjes betreft,hoe kunt ge die ukjes nu negeren,ben gisteren nog kerstmis gaan vieren bij de zus van mijn beste vriendin en die heeft zo'n 2 schattige meisjes waar ge gewoon niet naast kunt kijken,zooo lief!
Als ik die zou negeren zou ik in therapie gaan denk ik want dat zou ik erg vinden van mezelf.
Ge moet proberen om niet ALLES negetief te zien want dan wordt het onleefbaar voor uzelf.
Ik heb natuurlijk ook wel dagen dat ik deze wijze raad zelf vergeet maar da's normaal denk ik.


Gast

RE: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Gast » 26 dec 2006, 01:10

Wij hebben 5 jaar moeten wachten op onze zoon. In die 5 jaar hebben we ook nog twee miskramen gehad, dus het is echt wel zwaar geweest. Bij een zwangerschap in mijn omgeving zei ik altijd wel proficiat, maar ik had toch altijd wat tijd nodig om aan het idee te wennen. Niet lang hoor, hooguit een paar weekjes en dan kon ik ook oprecht meeleven.

Kindjes heb ik nooit zo moeilijk gevonden, een enkele keer heb ik het moeilijk gehad, maar daar ben ik dan ook gewoon open over geweest en dat levert meer begrip op dan stug doen (al begrijp ik best dat dat niet altijd even gemakkelijk is).

Bij een goede vriendin ben ik zelfs een week lang kraamhulp gaan spelen. Daar had ik voordien goed over negedacht en daar heb ik ook zelf heel veel aan gehad. Ik heb de bevalling meegemaakt, het kindje verse pampertjes en flesjes gegeven, de oudste zoon (7 jaar) wat extra aandacht gegeven, kraamvisite oipgevangen, enz. Ik dacht: als ik zelf nooit een kindje krijg, dan heb ik dit toch maar mooi meegemaakt en weet ik hoe de eerste tijd met een baby verloopt. En als ik toch ooit een kindje krijg, dan ben ik er extra goed op voorbereid.

En zo heb ik ook altijd over kindjes in mijn omgeving gedacht. Ik zie graag kindjes en als je er zelf geen kan krijgen en dan ook niet overweg kan met andere kindjes, tja, dan krijg je pas echt een kinderloos leven. Toen ik vorig jaar eindelijk zelf een goede zwangerschap had, zat ik heerlijk in mijn vel en heb ik lekker zelf met mijn buik gepronkt. Al mijn vriendinnen met kinderen waren heel blij voor ons en onze zoon zal zeker speelkameraadjes genoeg hebben!

Maar natuurlijk reageert iedereen met vruchtbaarheidsproblemen anders. Het hangt er ook vanaf hoe je omgeving op je problemen reageert (als ze tenminste op de hoogte zijn). Als ik weet dat ik bij vriendinnen mezelf kan zijn en kan aangeven waar mijn grenzen liggen, dan voel ik me vrijer om met hun kinderen om te gaan en zal ik zelden op die grenzen botsen.

Gast

RE: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Gast » 01 jan 2007, 19:03

up

Brenda

RE: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Brenda » 03 jan 2007, 07:58

Hy,

Het is idd niet eenvoudig. Heb altijd graag kinderen gehad. Vroeger als monitor en leidster mijn dagen gevuld. De kinderwens is altijd hevig geweest. Natuurlijk was het eerst zoeken naar een ideale man. We zijn redelijk snel met proberen begonnen, tot nu toe nog steeds zonder resultaat (reeds 1.5 jaar). In september 06 ben ik echter geopereerd geweest aan mijn baarmoederhals, cervixstenose. Nu ben ik nog steeds in herstelfase. Voor mijn operatie en ook nu nog had ik het enorm moeilijk met zwangere vrouwen. De buik die groeit, de aandacht die op familiebijeenkomsten alleen naar hun gaat. Maar kids heb ik altijd graag gehad. En het doet mij eerlijk deugd als ik eens kan babysitten of als mijn neefje voor een nachtje komt slapen. Zo kan ik met mijn moedergevoel iets doen. Wat wel als een bom inslaat (zoals eerder ook eens gezegd) is het nieuws. Het nieuws van er komt een kleintje,.. het besef dat de tijd echt wel vooruit aan het gaan is voor anderen en wij steeds blijven sukkelen. Het besef dat we weer wat namen van onze lijst kunnen schrappen omdat andere vriendinnen en schoonzussen, zussen, collega's.. die naam voor hun spruit gekozen hebben.
Mijn grootste probleem is dat ik eigenlijk nooit echt kan praten over wat deze onvervulde wens met me doet. Vrienden en familie zijn allen op de hoogte ( een operatie hou je niet zo gemakkelijk geheim), maar hebben ook geen van allemaal problemen met het verwekken van kids. De langste periode dat iemand in mijn nabijheid geprobeerd heeft is 3 maanden! Mijn partner kan het ook allemaal niet goed vatten. Ook hij heeft moeilijke dagen,.. maar hij is vruchtbaar. Soms zou het denk ik wel eens deugd doen hierover met lotgenoten te praten. Het doet dan ook deugd te weten, dat er meerdere zijn die na een kraam of familiebezoekje in de wagen in huilen uitbarsten,.. of soms beginnen wenen zonder echte aanleiding, het moeilijk hebben met bolle buikjes Merci voor die verhaaltjes
Hopelijk brengt dit jaar voor ons een kleintje. hoop doet leven zeggen ze...
En ook voor jullie allemaal!

Liefs

Robert Van Jake
Berichten: 6
Lid geworden op: 28 feb 2019, 12:23

Re: HOE REAGEREN JULLIE OP BABIETJES??

Berichtdoor Robert Van Jake » 10 mar 2019, 20:47

Ik wil Lord Bubuza bedanken voor zijn magische spreuk voor het terugbrengen van mijn ex-vriendin ... Robert van Jake en ik zijn nu 3 jaar aan het daten en we hielden zoveel van elkaar, maar er gebeurde iets slechts, ik bedroog Robert van Jake en toen ontdekte ze dat ze het uitmaakte, dit heeft echt mijn leven slecht beïnvloed, mijn sociale leven, mijn werk en alles, ik was kapotgeslagen en mishandeld en ik leerde dat ik alles kwijt was, ik bleef Robert van Jake bellen om te vragen voor haar vergiffenis, maar ze wilde niet reageren, ik stuurde vrienden naar haar maar ze wees ze af, ik kwam later in contact met een vriend die me aan lord Bubuza voorstelde de toverspreukgieter die me vertelde dat Robert van Jake naar me terug zal komen in de volgende 12 tot 16 uur alleen als ik strikt aan zijn instructies houd die ik heb gedaan en het niet tot 16 uur was dat Robert van Jake naar mijn huis kwam en zelfs om mijn vergeving vroeg, was ik verbluft en wist niet wat ik moest doen zeg maar alle glorie aan heer Bubuza voor zijn prachtige werken ... Heeft u zaken slechter dan de mijne? Neem contact op met Lord Bubuza via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com of via de website: http://Lordbubuza.website2.me of via WhatsApp: +1 505 569 0396 ..


Terug naar “Vruchtbaarheid”